Οι δεσμοί παρέας και φιλίας στην ξένη χώρα. Πώς θα αποκτηθούν; Μιλάει τη γλώσσα της χώρας με κάποια δυσκολία, αλλά ο κόσμος μιλάει και αγγλικά.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και παρέα,
Ζω εδώ και 4,5 χρόνια σε χώρα της Ευρώπης, σε πόλη με πολλούς ξένους.
Το πρόβλημά μου είναι η κοινωνικοποίηση. Από φυσικού μου είμαι μοναχικός άνθρωπος, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω ανάγκη να συνδεθώ με άλλους ανθρώπους. Θέλω λίγους και καλούς. Έχω κάποιους γνωστούς από τη δουλειά μου, όμως φαίνεται πως οι σχέσεις μας, αν και φιλικές, δεν εμβαθύνουν. Είμαι 35, ψάχνω κυρίως για σύντροφο, αλλά και για φίλες. Μιλάω τη γλώσσα της χώρας με κάποια δυσκολία η αλήθεια είναι, αλλά συνήθως ο κόσμος μιλάει και αγγλικά (με τόσους ξένους).
Πολλοί άνθρωποι που γνωρίζω είναι ξένοι, έρχονται για ένα ορισμένο διάστημα και φεύγουν, οπότε χανόμαστε αργά ή γρήγορα. Προσπαθώ να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Έχω βρει κάποιες ομάδες που κανονίζουν συναντήσεις και πηγαίνω κάποιες φορές. Άγνωστοι συνήθως όλοι μεταξύ τους. Θα μιλήσουμε, όλα καλά, αλλά συνήθως είναι μόνο για εκείνη τη μέρα. Πάω με την ελπίδα ότι θα μιλήσω σε όσο κόσμο μπορώ και ίσως αν γίνει το κλικ να κρατήσουμε επαφή.
Πρέπει να βάλω μπροστά όλο μου το θάρρος για να πάω σε αυτές τις συναντήσεις, δεν μου είναι εύκολο. Οι συναντήσεις είναι πιο εύκολες όταν πρόκειται π.χ. για έναν καφέ, ένα δείπνο, δηλαδή κάτι που έχει δομή και είναι όλοι άγνωστοι μεταξύ τους. Το θέμα μου είναι ότι μου είναι ακόμη πιο δύσκολο να πάω μόνη μου σε ένα κλαμπ, σε ένα πάρτυ που πολλοί άνθρωποι πάνε με φίλους, ωστόσο αν δεν πάω χάνω ευκαιρίες.
Πώς να βρω το θάρρος να πάω μόνη σε κλαμπ, μπαρ, πάρτυ που πάνε παρέες; Να πάρω ένα ποτό στο χέρι και να κοιτάω τους άλλους που μιλάνε; Να κάθομαι μόνη σε ένα τραπέζι και να κοιτάω γύρω γύρω; Πώς να πλησιάσω παρέες; Μου φαίνεται δύσκολο, δεν ξέρω πως να σταθώ σε ένα τέτοιο σενάριο.
Για το κομμάτι του συντρόφου χρησιμοποιώ εφαρμογές γνωριμιών, αλλά το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό. Γι’ αυτό σκεφτόμουν ότι αν διευρύνω τον κύκλο μου μέσω γνωστών και των δικών τους γνωστών ίσως βρω και σύντροφο.
Τι να κάνω για να βοηθήσω τον εαυτό μου; Η μοναξιά και η απουσία κοινωνικού κύκλου με στεναχωρούν. Αισθάνομαι σαν να ψάχνω ψύλλο στ’ άχυρα…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Που να βρω το θάρρος;
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αλίμονο αν οι κάπως πιο μοναχικοί άνθρωποι ήταν αποσυνάγωγοι. Χρειάζονται κι αυτοί την κοινωνική επαφή.
‘Οπως έλεγα και χθες σε άλλη ερώτηση με κοπέλα που μετακόμισε στην επαρχία: Πρέπει αναγκαστικά να δικτυωθείς: εκεί που παίρνεις τον καφέ σου, ψωνίζεις τα καλλυντικά σου, φτιάχνεις τα μαλλιά σου, υπάρχουν άτομα που ανταλλάσετε κάτι περισσότερο για το τι γίνεται κοινωνικά στην περιοχή; Συναυλίες, συγκεντρώσεις, όμιλοι, εκδρομές; Κάτι θα υπάρχει. Βάλε στόχο να δοκιμάσεις τα πάντα από μια φορά. Μπορεί να γνωρίσεις κόσμο και ποιός ξέρει, μπορεί και να ταιριάξετε. Ταυτόχρονα διατήρησε τις επαφές που έχεις με άτομα από άλλο μέρος, ή πίσω στον τόπο καταγωγής σου, κάνε μικρές εκδρομές, θα βοηθήσει να νιώσεις ότι έχεις επιλογές κι ότι δεν είσαι καθηλωμένη, απαλύνοντας το αίσθημα ματαιότητας.
Επειδή ο χρόνος έχει τοποθετηθεί σε ένα βάθρο υπέρτατης αξίας στην εποχή μας, επειδή δεν περισσεύει πλέον σε κανέναν, κι επειδή δεν υπάρχει πλέον το περιθώριο της δημιουργίας δεσμών (οι οποίοι απαιτούν ακριβώς χρόνο και τριβή), όλα στις κοινωνικές κι ερωτικές σχέσεις παίζονται πάρα πολύ γρήγορα. Σε λίγα λεπτά, μη πω δευτερόλεπτα, ο όποιος ή η όποια απέναντι μας μας αξιολογεί και μας ζυγίζει. Πόσο αξίζει να διαθέσω το χρόνο μου; Αυτό σκέφτονται.
Επομένως δεν αρκεί να κάνεις καλό chit chat, να είσαι εμφανίσιμη ή να μπορείς να συζητήσεις για κοινά ενδιαφέροντα και κοινές δραστηριότητες. Αυτά τα βλέπουν και στο feed των σόσιαλ τους, υπάρχει υπερπροσφορά πλασματικής κοινωνικοποίησης. Χρειάζεται κάτι να τους κεντρίσει το ενδιαφέρον, να ιντριγκάρει, ακόμη και να τσιγκλίσει συναισθηματικά, ώστε να δημιουργηθεί εκείνη η ένταση που φέρνει την επιθυμία λύσης. Στο μάρκετινγκ οι πιο πετυχημένες καμπάνιες είναι αυτές που φέρνουν μια συναισθηματική αντίδραση στο θεατή. H κυριότερη και καλύτερη κοινωνική συμβουλή, κι αυτό πάει ιδιαιτέρως και στα ερωτικά, που κάνει οποιονδήποτε σχεδόν άνθρωπο ερωτεύσιμο, είναι να δώσεις στον άλλον χρόνο κι άπλετο ενδιαφέρον. Χρόνο να σου παρουσιαστεί, χρόνο να σου μιλήσει για την προσωπική του Οδύσσεια (ειδικά οι άντρες τρελαίνονται να εξιστορούν κάτι τέτοια επειδή έχουν έτσι πατριαρχικά μεγαλώσει), χρόνο να σου ξεδιπλώσει τα δικά του ενδιαφέροντα, ενδιαφέρον για όλα αυτά και αποδοχή. Οι άνθρωποι συνηθέστερα τρελαίνονται να μιλούν για τον εαυτό τους και αποζητούν οποιαδήποτε ευκαιρία να το κάνουν. Κι εκεί κατόπιν μπορεί να πέσει και το τσίγλισμα που είπα παραπάνω. Οι άνθρωποι που είναι πάρα πολύ ελκυστικοί είναι αυτοί που μέσα στα μάτια τους καθρεφτιζόμαστε ως η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
Και πραγματικά μην προβληματίζεσαι ιδιαίτερα για καφέ, φαγητό και σινεμά/συναυλίες/θεματικές βραδιές. Στα πρώτα πας εσύ και το βιβλίο σου (ή το τάμπλετ σου) και με όποιους κάνεις βλεματική επαφή μπορείς να τους προσκαλέσεις στο τραπέζι σου ή να προτείνουν εκείνοι, ενώ στα δεύτερα έτσι κι αλλιώς πας για τη θεματολογία, επομένως καθόλου δεν πειράζει που είσαι μόνη. Θα βρεις εκεί παρέα για κουβεντούλα, ίσως ξεκινήσουν ενδιαφέρουσες γνωριμίες. Βρες μέσω των σόσιαλ εκδηλώσεις που σε ενδιαφέρουν και δήλωσε το ενδιαφέρον σου και την παρουσία σου. Αν κάποιος σου κινήσει το ενδιαφέρον, ή αν το κινήσεις εσύ σε άλλον, να μπορείτε να βρείτε ο ένας τον άλλον μετά. Κι εξασκήσου ταυτόχρονα στην τοπική γλώσσα, δίνει απίστευτο πλεονέκτημα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν ψάχνεις λίγους ανθρώπους, δεν θα βρεις καλούς. Είναι θέμα στατιστικής. Θα σου πω τι κάνω εγώ που αλλάζω τόπο κατοικίας και χώρες σαν τα πουκάμισα και πάντα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα καταλλήγω με μεγάλο κύκλο φίλων, χωρίς καν να το καταλάβω. 1) Δεν επιδιώκω ποτέ στην ζωή μου επιφανιακές σχέσεις. Ακόμα και ο ταμίας στο σουπερ μάρκετ, ή ο περιπτεράς της γειτονιάς είναι άνθρωποι με τους οποίους επιδιώκω ουσιαστική ανθρώπινη σχέση. 2) Επικεντρώνομαι πάντα στα θετικά στους ανθρώπους που γνωρίζω και τους βλέπω καλοπροέρετα. Δεν φαντάζεσαι πόσο το εκτιμάνε. 3) Δεν είμαι επιφυλακτική. Δείχνω έμπρακτα εμπιστοσύνη στους ανθρώπους… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα από Ζυρίχη! Όσα περιέγραψες μου θύμισαν πάρα πολύ την πόλη που μένω. Μεγάλο ποσοστό ξένων, μιλάνε όλοι αγγλικά και όχι την τοπική γλώσσα και έρχονται όλοι για να κάτσουν δύο με τρία χρόνια και να φύγουν. Η μόνη διαφορά αλλά και σημαντική είναι ότι εγώ μένω εδώ με τον σύζυγο και το παιδί μας. Αλλά μου λείπει το κομμάτι της φιλίας. Δεν έχω να σου πω πολλές λύσεις γιατί και εγώ ακόμα το ψάχνω και ώρες ώρες στεναχωριέμαι που δεν έχω έναν κύκλο όπως είχα στην Ελλάδα. Αυτό που κάνω είναι όταν πάω σε συναντήσεις για καφέ ή για… Διαβάστε περισσότερα »
Ως μεταναστες ειναι δυσκολο να μας αποδεχτουν οποτε σκεψου μηπως σε ενδιαφερει να γνωρισεις ελληνες. Τσέκαρε σε κάνα facebook αν υπάρχει ελληνική κοινότητα στην πόλη σου. Έτσι βρήκα εγώ κόσμο στη μικρή πόλη που μετακόμισα πέρυσι. Ή αν εχει καμια ελληνορθοδοξη εκκλησια (δεν εχει σχεση ποσο φαν εισαι, απλα να δεις τι παιζει). Κ μετά θα πρότεινα ομαδικές δραστηριότητες, τύπου χορός λάτιν (εκεί για κάποιο λόγο μιλάνε μεταξύ τους, σε γιόγκα/πιλάτες οχι) κεραμική, μαγειρική, αναρρίχηση… δες επίσης αν υπάρχουν ελληνικά εστιατόρια/σουβλατσιδικα και πήγαινε να φας εκεί, μίλα με τους ιδιοκτήτες κ ρώτα τι παίζει. Δεν είναι εύκολο, αλλά ούτε κ… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ να πω την αλήθεια δεν καταλαβαίνω πως κάποιος κάνει γνωριμίες σε κλαμπ που δεν μπορείς καν να μιλήσεις. Εκεί δεν ξέρω κανέναν που να απέκτησε φιλουςή σχέση ούτε καν στην Αθήνα. Επίσης ακούγεται λίγο ξεπερασμένο να πω την αλήθεια, τρόπος διασκέδασης προηγούμενης γενιάς. Σε μπαρ γνωριμίες έχω ακούσει μόνο από φίλη που γενικά αυτή ήταν της νυχτερινής ζωής και την πλησιάζουν και στο δρόμο για να της την πέσουν να φανταστείς, αλλά και η ίδια έχει πολλές γνωριμίες λόγω της δουλειάς της (δουλεύει σεζόν πολλά χρόνια οπότε έχει μάθει να δικτυωνεται). Πλέον οι άνθρωποι πέρα από τα σοσιαλ μάλλον… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ όσο ζούσα έξω (έζησα σε 4 διαφορετικές χώρες συνολικά) γνώρισα πάρα πολύ κόσμο σε clubs και dance festivals. Σε πολλές χώρες η clubbing σκηνή εξακολουθεί να είναι πολύ δημοφιλής, εδώ έχει ξεπέσει. Επίσης θα συναντήσεις όλες τις ηλικίες. Γνώρισα από στελέχη της Κομισιόν μέχρι καλλιτέχνες, ότι μπορείς να φανταστείς. Έκανα και φιλίες ζωής με πολλ@ς από αυτ@ς. Είναι εύκολο να γνωρίσεις κόσμο, όσο περίεργο και να φαίνεται. Ο περισσότερος κόσμος εκείνη την ώρα είναι ευδιάθετος και φιλικός.
Είμαι σίγουρη και η φίλη μου έτσι θα γνώριζε κόσμο αν πήγαινε στο εξωτερικο, ακόμα και εδώ γνωρίζει πολύ κόσμο που ανήκουν σε διαφορετικές εντελώς κοινωνικές τάξεις (αναφέρομαι ανώτερη κοινωνική τάξη), αθλητές, επιχειρηματίες κτλ. Εγώ όμως και πολύς άλλος κόσμος δεν είμαστε η φίλη μου ούτε εσύ. Αν εσύ είσαι άτομο που ζητάει τηλέφωνα και από άτομα στο μετρό, στο δρόμο και παντού δεν ξέρω αν θεώρησαι η μέση περίπτωση. Ο περισσότερος κόσμος που ξέρω εγώ πάντα, δε γνωρίζει κόσμο με αυτό τον τρόπο. Αλλά από τη δουλειά, σχολή, παρέα άντε και χωριό. Αν είσαι δικτυωνενος προφανώς είναι πολύ ευκολότερο… Διαβάστε περισσότερα »
Η γνωστή hasty generalization fallacy. Τίνουμε να γενικεύουμε βάση των προσωπικών μας εμπειριών και του δικού μας περιβάλλοντος, παραβλέποντας όμως ότι το δείγμα μας είναι εξ ορισμού biased αφού έχει ως κοινό παρονομαστή εμάς. Τα περισσότερα άτομα που γνωρίζω εγώ γνωρίζουν κόσμο και στην διαδρομή για το σουπερμάρκετ. Όμως αυτό είναι το περιβάλλον που κινούμε εγώ. Ο περισσότερος κόσμος που γνωρίζεις εσύ, γνωρίζει κόσμο σε πιο στενά περιβάλλοντα. Όμως αυτός είναι το περιβάλλον που κινήσε εσύ. Καμία από τις δυο μας δεν μπορεί να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το τι κανει ο μέσως άνθρωπος, μιας και γνωρίζουμε μόνο τους… Διαβάστε περισσότερα »
Τα στατιστικά που έχουν βγει όσον αφορά τις ανθρώπινες κοινωνικές σχέσεις πάντως βγάζουν το συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι πλέον γνωρίζουν λιγότερο αριθμό ανθρώπων σχετικά με το παρελθόν.
Δεν πιστεύω ότι πέφτω πολύ έξω.
Επιπλέον μιλάω με αγνώστους, κάνω γνωριμίες, και κάνω φιλίες/ουσιαστικές σχέσεις είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Προφανώς μαθηματιματικα όσο περισσότερο κόσμο γνωρίζει έστω και για 2 ώρες, τόσο μεγαλώνουν οι πιθανότητες σου κάποια από αυτές τις γνωριμίες να αναπτυχθεί σε κάτι παραπάνω.
Όμως η γραφουσα ήδη αναφέρει ότι γνωρίζει κόσμο αλλά δεν προχωράει παρακάτω η σχέση τους.
Και πάλι αυτό δεν λέει και πολλά… Ποια στατιστικά; Σε ποιες κουλτούρες αναφέρονται; Σε ποιες ηλικίες: Σχετικά με ποιο παρελθόν; Πόσο παρελθόν; Το συμπέρασμα ποιο ήτανε; Ότι γνωρίζουν λιγότερο κόσμο επειδή δεν μιλάνε σε αγνώστους; Η μήπως επειδή στις σημερινές κοινωνίες τρώμε όλη μας την ημέρα μοναχικά σε ένα γραφείο ή από το σπίτι δουλεύοντας;
Σχετικά με το αρχικό ερώτημα της γραφούσας, ναι το είδα ότι γνωρίζει κόσμο αλλά δεν προχωράει για αυτό και της έδωσα κάποια τιπς που πιάνουν σε εμένα.
Καλά προφανώς έχει να κάνει με τον άνθρωπο, σε μεγαλο βαθμό. Έχω αρκετά καλά κοινωνικά skills τα οποία δεν είχα πάντα, τα απέκτησα στην πορεία, όταν βρέθηκα στην ανάγκη. Δεν θα έλεγα πάντως ότι ήμουν η super social butterfly απο γεννησιμιού. Ήμουν κοινωνική και μου άρεσε να γνωρίζω κόσμο, αλλά δεν μου ήταν εύκολο να κάνω το πρώτο βήμα, ήμουν πιο συνεσταλμένη. Ανέφερα το club συγκεκριμένα ως προσωπική εμπειρία επειδή σου φαίνεται περίεργο σαν χώρος και κατονοώ το γιατί. Για μένα που το πρώτο βήμα ήταν κάπως δύσκολο, ήταν το μέρος που μου ήταν πιο εύκολο να γνωρίσω κόσμο. Είχε… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα, εγώ δε γνωρίζω σε τι κλαμπ συχνάζεις. Αν πχ. συχνάζεις σε γκοθο κλαμπ και γνωρίζεις τα τραγούδια, συγκροτήματα κτλ. Ή ρέιβ πιθανότατα να είναι πιο εύκολο γιατί είναι κάτι σαν υποκουλτούρα. Υπάρχουν πιο στενοί δεσμοί και μπορεί για συγκεκριμένα κλαμπ να υπάρχουν regulars που πάνε. Σε απρόσωπα όμως κλαμπ φαντάζομαι είναι πιο δύσκολο. Και αν η γραφουσα δεν τρελαίνεται στο κάτω κάτω αλλά πάει μόνο για δικτυωθει μπορεί και αυτό να παίζει ρόλο αρνητικό. Πχ. εγώ που δεν τα γουστάρω αυτά γιατί δεν με εκφράζουν, μπορεί να έκανα πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια για κάποιο άλλο αντικείμενο (πχ. να έτρεχα σε… Διαβάστε περισσότερα »
Σε clubs ηλεκτρονικής μουσικής πήγαινα, κυρίως techno. Εάν ζεις σε πόλεις όπως το Άμστερνταμ πχ, είναι σαν να λες θα βγώ Σάββατο βράδυ. Ωραία και καλά όλα αυτά που λες και δεν είναι ότι διαφωνώ κάπου. Αλλά το να ζεις σε μια ξένη χώρα έχει κάποιες ιδιαιτερότητες. Για παράδειγμα είναι πιο εύκολο να κάνεις παρέα με άλλους expats δεδομένου ότι εκείνοι βρίσκονται στην ίδια φάση με εσένα, εκείνοι έχουν την ανάγκη να δημιουργήσουν σχέσεις, όχι οι ντόπιοι που έχουν ήδη τον κύκλο τους. Ε, οι expats ενδέχεται κάποια στιγμή να φύγουν. Είναι μέσα στο πρόγραμμα. Κάθε expat που θα γνωρίσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Λουξεμβούργο? Ρωτάω γιατί είναι τρομερά γνώριμο το σκηνικό
Γενικά φαίνεται ότι τα κάνεις όλα “σωστά” οπότε θα σου πω και εγώ να δώσεις χρόνο. Η μόνη πρόταση που έχω είναι να βρεις μια δραστηριότητα που θα σου επιτρέπει να συναντάς τα ίδια άτομα κάθε φορά π.χ. κάποια τάξη γυμναστικής, εθελοντισμός, χωρός. Επίσης δες αν έχει έλληνες η περιοχή και αν κάνουν αυτοί κάποιο event. Αναγνωρίζω ότι κάποιοι αποφεύγουμε λίγο τους έλληνες στο εξωτερικό για να μην εμποδίσει την αφομοίωση μας αλλά και πιο εύκολο είναι να κάνεις παρέα (κοινές προσλαμβάνουσες, γλώσσα) και μπορεί μέσω αυτών να γνωρίσεις και άλλο κόσμο.
Υπομονή και επιμονή 😊