Η Ρένα απαντά: Πώς να διαχειριστώ το θέμα των παιδιών με τον εν διαστάσει σύζυγο;

Θα χρειαστείς νομική συμβουλή για το παρακάτω. Προς το παρόν δεν είσαι υποχρεωμένη για κάτι.

_________________

Η ιστορία της Vasia όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Γεια σου Ρενα μου και συγγνωμη για την εκθεση ιδεων. Θελω να βγάλω επιτέλους το διαζύγιο μου(2,5 χρόνια σε διασταση) αλλά αφ ενός δεν έχω λεφτά και αφετέρου φοβάμαι για τα παιδια μου.( 6 και 3 ετών περιπου). Δηλαδή,μου ζητάει να τα ξαναβρουμε και όταν εγώ θετω τους όρους μου (ένας εκ των οποίων να βρει δουλειά επιτέλους και να μη το παίζει 18αρης φοιτητής μονο που σημαινει αν τον ταιζει η μαμα του, εγω και οποιος αλλος) για να γίνει αυτό και να είμαστε καλύτερα από πριν, αρνείται τα πάντα και ζητάει να τον στηρίζω εγώ σε ολα (δηλαδη να λεω σε ολα ναι, κάποια απ αυτά που δεν δέχομαι να υπάρχουν στην κοινη μας ζωη).

Λεει οτι μ αγαπαει , δεν μπορει να ζησει χωρις εμενα αλλά όταν ακούει κάτι που δεν του αρέσει φωνάζει, βρίζει,απειλει οτι θα βρει αλλη και ξέρει που να με χτυπήσει, στα παιδιά μας. Ότι θα τα πάρει μόνος του στο τόπο του (400χλμ μακριά) χωρίς εμένα,ενώ μέχρι πρότινος πήγαινα κι εγώ μαζί,γιατί ούτε τα παιδιά θέλουν να πάνε χωρίς εμένα, ούτε αυτός είναι σε θέση να τα φροντίζει μόνος του.

Δεν τον εμπιστεύομαι μόνο του μαζί τους, εθελοτυφλεί ότι είναι ο καλύτερος πατέρας (4 στις 5 τους κάνει όλο παρατηρήσεις και στεναχωριουνται) και φταίω εγώ για την απομάκρυνση του από τα παιδιά.Δεν καταλαβαίνει ότι, επειδή πάω κι εγώ, έρχονται και τα παιδιά? Όταν του λέω ότι από εμένα χώρισε, όχι τα παιδιά, λέει ότι είναι δουλειά μου να τον θέλουν.

Τώρα που έρχονται γιορτές δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν θέλω να πάνε μόνα τους, ξέρω πως είναι η κατάσταση εκεί και ότι κάνεις από τους δικούς του δεν θα ασχοληθεί μαζί τους, ούτε καν ο ίδιος γιατί έχει το πρόγραμμα του ( να τρέχει πίσω από τον αδερφό του δλδ ). Και μιας και είμαστε τσακώμενοι δεν νομίζω ότι έχω δουλειά εκεί, ούτε θα με θέλει εκεί, λόγω της εθελοτυφλιας του.

Νόμιζα ότι αυτά τα χρόνια αν του κάνω τα χατίρια και πάω με τα νερά του, λίγο θα τον είχα ήρεμο και δεν θα ζητούσε να τα παρει μόνος του. Αλλά τώρα πια έχω κουραστεί και με τη κατάσταση και με τα τερτίπια του. Δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ αυτό..

ΑΠΟ ΤΗΝ – Vasia

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Ελπίζω να μην απαντώ με μεγάλη καθυστέρηση, χρόνια πολλά!

Για θέματα χωρισμένων με παιδιά στην μέση αρμόδια είναι η συμβολή ενός δικηγόρου. Εφόσον δεν έχει συνεπιμέλεια, και δεν δείχνει και περίπτωση που η συνεπιμέλεια θα ήταν η ιδανική λύση, έχεις κάθε δικαίωμα να μην πας και να μην στείλεις ούτε τα παιδιά.

Αυτές οι απειλές “θα πάρω τα παιδιά μόνος μου” και “θα βρω άλλη” είναι κούφιες. Για το μεν πρώτο, επειδή απλούστατα νομίμως δεν μπορεί. Για τόσο μικρό παιδί όσο το μικρό σου, ο νόμος ορίζει ότι η μάνα είναι απαραίτητη (εφόσον ζει κι είναι ικανή). Για το δε δεύτερο, αμήν και πότε να λες να τον ξεφορτωθείς μια και καλή!

Όπως διακρίνω από τα νούμερα η σχέση σας ήταν προβληματική από πάρα πολύ νωρίς και το καλύτερο θα είναι να μείνει ως “μη σχέση” για το διηνεκές. Αν θέλει να τα βλέπει, ωραιότατα θα βρείτε λύση που θα σε περιλαμβάνει, εφόσον δεν έχει την ικανότητα στην πράξη να τα προσέξει.

Η δικηγορική συμβουλή είναι α-πα-ραί-τη-τη. Θα σε παραπέμψω στον Συνήγορο του Πολίτη όπου δίνεται η δυνατότητα δωρεάν νομικών συμβουλών για μητέρες σε ανάλογη θέση κι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (εδώ το ΦΕΚ). Όπως διαβάζω “Η υποβολή αιτημάτων γίνεται στα κατά τόπους αρμόδια Πρωτοδικεία”. Εκεί θα σε κατευθύνουν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News