Η Ρένα απαντά: Πώς να διαχειριστώ την υπερδραματοποίηση της μάνας μου;

Υπερδραματοποίηση ή μήπως δεν έχετε αναλύσει λίγο παραπάνω τι συμβαίνει με την μάνα;

_____________

Η ιστορία της Κουρασμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρένια, είμαι 29 χρονών σχεδόν, οικονομικά πλήρως ανεξάρτητη εδώ και αρκετά χρόνια και με μία όμορφη σχέση και ένα σκυλάκι. Μεγάλωσα σε με οικογένεια από την οποία έλαβα πολλή αγάπη, αν και ο πατέρας μου εργαζόταν πάρα πολλές ώρες, προκειμένου να έχουμε ό,τι χρειαζόμασταν (του αρέσει βέβαια και η εργασία του).

Η μητέρα μου, με έκανε σε αρκετά μικρή ηλικία και επειδή προέρχεται από μία αρκετά παραδοσιακή ελληνική οικογένεια, που έφαγε φουλ καταπίεση, δεν κατόρθωσε να πραγματοποιήσει τα όνειρα της. Εγώ, δε, ήμουν για εκείνη ο βασικότερος λόγος που παντρεύτηκαν με τον πατέρα μου. Με ήθελε πάρα πολύ και ως πρωτότοκη και με μεγάλη διαφορά με τον αδερφό μου, πάντα ήταν αγκυστρωμένη πάνω μου.

Δυσκολεύτηκε όταν έφυγα για να σπουδάσω, δυσκολεύεται τώρα που μένω σε άλλη περιοχή (εντός Αττικής) και γενικότερα δυσκολεύεται να αντιληφθεί ότι δεν είμαι φίλη της, αλλά το παιδί της, το οποίο το μεγάλωσε με άριστες προοπτικές, του έδωσε ό,τι μπορούσε να του δώσει και τώρα επιλέγει και κάνει τη ζωή του.

Το θέμα μου μαζί της είναι ότι μου δημιουργεί συνεχώς τύψεις, μεγαλοποιεί και δραματοποιεί τα πάντα και όλα τα παίρνει είτε πάρα πολύ σοβαρά, είτε εντελώς προσωπικά. Εντύπωση, δε, μου κάνει το γεγονός ότι ήδη εδώ και αρκετά χρόνια επισκέπτεται ψυχολόγο. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ΕΥΤΥΧΩΣ δεν έχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα στη ζωή της, είναι σαν να θέλει να δημιουργεί από μόνη της δυσκολίες και προβλήματα και να παρουσιάζει τις καταστάσεις ως τραγικές.

Χαρακτηριστικό και πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ότι τον τελευταίο καιρό τα οικονομικά των γονιών μου, όπως και του περισσότερου κόσμου, δεν είναι όπως ήταν παλιά, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνεχείς εντάσεις στο πατρικό μου. Οκ αντιλαμβάνομαι το άγχος που μπορεί να της δημιουργεί αυτή η οικονομική ανασφάλεια, αλλά παρουσιάζει την κατάσταση λες και δε θα έχουν να φάνε.

Η οικογένεια μας θεωρώ ότι είναι από τις πιο τυχερές, και έχω προσπαθήσει να της το εξηγήσω αυτο, να της υπενθυμίσω ότι έχει την υγεία της, το σπίτι της, τα χόμπι της, τα παιδιά της…παρόλα αυτά η απάντηση που λαμβάνω είναι “δεν μπορώ να έχω προβλήματα επειδή οι άλλοι έχουν περισσότερα από εμένα;” ή “εσύ δε ζεις πλέον εδώ και δεν καταλαβαίνεις”. Γενικά αυτό το “δε καταλαβαίνεις” παίζει πολύ στο σπίτι μας, κι εμένα και τον αδερφό μου μας αντιμετωπίζουν λες και δε ζούμε στην Ελλάδα, ή είμαστε ακόμη ανώριμα παιδιά. Να επισημάνω δε ότι λόγω του επαγγέλματος μου, όπου έχουν χρειαστεί βοήθεια, αποδεικνύω κάθε φορά ότι είμαι δίπλα τους και διαχειρίζομαι το όποιο ζήτημα επιτυχώς.

Η ερώτησή μου λοιπόν, γιατί μακρυγορώ και σίγουρα έχω κουράσει, είναι πώς μπορώ να βοηθήσω τη μητέρα μου να καταλάβει όλα τα παραπάνω, σημειωτέον έχουμε συζητήσει πολλές φορές, ότι μου ασκεί συνεχώς ψυχολογική πίεση, ότι όλο αυτό με τις τύψεις και τις ενοχές επηρρεάζει και όλες τις υπόλοιπες σχέσεις μου και ότι εν πάση περιπτώσει δεν παίζουμε σε κάποια σαπουνόπερα που όλα πρέπει να είναι μαύρα και άραχνα;

Σε ευχαριστώ!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κουρασμένη

___________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Κατανοώ τον προβληματισμό σου από τη δική σου την πλευρά. Πώς να κάνω τη μάνα μου να σταματήσει επιτέλους ώστε να ζήσω τα νιάτα μου και να φτιάξω τη ζωή μου με ανεμελιά; Δεν είναι παράλογη επιθυμία.

Δυστυχώς για σένα και τη μαμά σου, αυτά που παραβλέπεις είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ προβλήματα. Η μάνα σου έχει ματαιωθεί. Έχει ζήσει μια ζωή που δεν ήταν απολύτως της επιλογής της: ποιός ξέρει τι θα γινόταν αν δεν είχε αποφασίσει να σε κρατήσει και να παντρευτεί; θα ήταν άραγε πιο ευτυχισμένη; Eίναι δύσκολη συνειδητοποίηση να σκεφτείς ότι μπορεί να μην είσαι το σημαντικότερο πράγμα για το γονιό σου, όμως βαθιά μέσα τους οι μανάδες αυτές τις σκέψεις τις κάνουν. Τις κάνουν και νιώθουν τρελές ενοχές που τις κάνουν…

Τέλος πάντων παράτησε τα όνειρά της για να φτιάξει την οικογένειά σας. Αυτό αφήνει μεγάλο και σοβαρό αποτύπωμα στη ζωή ενός ανθρώπου το οποίο φαίνεται -ακριβώς- ιδιαίτερα μετά την μέση ηλικία, όταν το άτομο κάνει πλέον απολογισμό.

Επιπλέον το ότι ο πατέρας σας ήταν εργασιομανής εγώ το “διαβάζω” κάπως διαφορετικά. Πολλοί άντρες ρίχνονται στην εργασία ακριβώς επειδή δεν τους γεμίζει το σπίτι τους. Ακόμα χειρότερα πολλοί άντρες ρίχνονται στην “εργασία” για να δικαιολογούν ώρες εκτός σπιτιού, ώρες που τις βρίσκουν βαρετές κι ανούσιες επειδή κι αυτοί ματαιωμένοι είναι στις επιλογές τους. Μόνο που εκείνοι έτσι ξεσκάνε, ακόμα κι εξατραδάκια χώνουν μέσα στην εξίσωση -δεν τα λέω εγώ, τα λένε οι στατιστικές κι οι έρευνες του Ανδρολογικού Ινστιτούτου. Το άλλο το κορόιδο μένει να ξεσκατίζει μωρά και να ασχολείται με Θρησκευτικά τετάρτης δημοτικού. Επειδή έτσι επιτάσσει η κοινωνική σύμβαση που δίνει ελευθερία κυρίως στον άντρα.

Ακόμα κι έτσι να μην είναι η κατάσταση όμως, σίγουρα το σύνολο βγάζει έναν συμβιβασμό και μια ρουτίνα που τώρα που φύγατε ως ενήλικα παιδιά έχει κάπως χάσει τον λόγο ύπαρξής του. Εμφανές από την δυσαρέσκεια όταν έφυγες για σπουδές. Στην ψυχολογία λέγεται “σύνδρομο άδειας φωλιάς” και συνήθως συμπίπτει χρονικά με την εμμηνόπαυση, η οποία η ίδια δημιουργεί μια ορμονική αναστάτωση στον οργανισμό και θέλει κάποια διαχείριση.

Σπάζοντας το Ταμπού της Εμμηνόπαυσης: Μια Ειλικρινής Συζήτηση

Κι έτσι η μαμά αναζήτησε ψυχολόγο, επειδή νιώθει τα πρώτα διστακτικά χτυπήματα της κατάθλιψης. Πάλι καλά που έχει χόμπι, θα χρειαστούν.

Αυτά εννοεί η μάνα σας με το “δεν καταλαβαίνεις” και “δεν ζεις πια εδώ” -δεν εννοεί στην Ελλάδα, εννοεί στο πατρικό σου σπίτι. Και πράγματι, τι ειρωνία, δεν καταλαβαίνετε επειδή δεν έχετε περπατήσει στα παπούτσια της, αλλά και δεν έχετε παραστάσεις από τη ζωή ακόμη με πολλές άλλες ανάλογες περιπτώσεις που βρίσκονται τριγύρω σας. Όταν παντρευτείς θα τα δεις αυτά.

Θα πάρει καιρό να κατανοήσεις αυτά που λέω και θα μου θυμώσεις τώρα. Πιθανώς να στείλεις και θυμωμένο μήνυμα ότι όχι, καθόλου έτσι δεν είστε, είστε μια χαρά οικογένεια πολύ δεμένη και γεμάτη αγάπη. Η αγάπη όμως δεν φτάνει. Το πρόβλημα είναι ότι η μάνα σου δεν σου έχει ανοιχτεί ακόμη. Όταν κι εφόσον ανοιχτεί, ίσως αλλάξεις γνώμη κι ίσως πάρεις διδάγματα για τη δική σου τη ζωή.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News