Η Ρένα απαντά: Πώς να διαχειριστώ την απόρριψη στο σεξ;

Η απόρριψη ίσως δεν δείχνει αυτό που πιστεύεις, ωστόσο συμπονώ που περνάς δύσκολα κι αναζητάς την επιβεβαίωση.

____________________

Η ιστορία της Maya όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Γεια σου Ρένα, είμαι 35 ετών κ η ιστορία μου έχει ως εξής. Παντρεμένη δέκα χρόνια ,μπήκα σε άλλη σχέση αμέσως μετά το χωρισμό με έναν μικρότερο μου κατά δέκα χρόνια . Ανέμελο το είδα ,είπα γιατί όχι ; Κάπως τελικά κουμπωσαμε κ πλέον κλείνουμε μαζί τρία χρόνια . Ακούγεται όμορφο και απλό ,μόνο απλό δεν είναι όμως..

Απο νωρίς άρχισα να νιώθω κενό στην ερωτική μας ζωή . Πιο αραιές επαφές ,που συχνά προκαλούσα κ εγώ, πράγμα που για έναν 25χρονο μου φαίνεται αφύσικο ,πολύ δούλεμα με τον εαυτό του, πορνό κτλ, σε σημείο που εγώ να νιώθω ότι το χέρι του είναι η γκόμενα του κ εγώ έρχομαι δεύτερη.

Το συζήτησα αμέσως, πώς νιώθω κ εξήγησα πως αν του τελείωσε, αν βαριέται,πιέζεται ή έχασε το ενδιαφέρον του είναι καλό να το τελειώσουμε γιατί δεν την παλεύω να μη νιώθω επιθυμητή από το σύντροφό μου. Η πλευρά του ήταν πως τίποτα δεν έχει αλλάξει, και πως είναι φυσιολογικό μετά από 1,5 χρόνο να μην είναι όπως στην αρχή ,κ ότι όταν κάνουμε σεξ είναι πολύ ωραία μπλα μπλα μπλα.

Είπα να δώσω λίγο χρόνο ,μήπως είμαι κ εγώ υπερβολική κ φαίνεται να με νοιάζει μόνο αυτό.. Και ήρθε η σκληρή πραγματικότητα να φέρει το θέμα μου σε τρίτη μοίρα ..

Διαγνώστηκα δυστυχώς με καρκίνο.Γκρεμίστηκαν τα πάντα μου ,φοβήθηκα πόνεσα έκλαψα. Εκείνος εκεί ..βράχος να με κάνει να γελάω να μου δίνει ελπίδα ,να τρέχει μαζί μου στους γιατρούς..Με είδε να μη μπορώ να μιλήσω ,να χρειάζομαι βοήθεια να πιω νερό ..να κλαίω απελπισμένη όταν έχασα τα μαλλιά μου.Ηταν εκεί..κάποιες φορές απείχε ,αλλά τον καταλάβαινα πως να το διαχειριστεί ,είναι κ τόσο μικρή η ηλικία ..

Μέσα σε όλα δεν ξέχασα να είμαι γυναίκα. Όσο μπορούσα βέβαια. Γυναίκα με σκουφάκι ,αλλά πάντα φτιαγμένη ,κ όταν περνούσαν οι πόνοι ,ευδιάθετη αισιόδοξη ερωτική.Του είπα πως νιώθω ανασφαλής με την εικόνα μου κ πως έχω ανάγκη, αν με θέλει να μου το δείχνει, γιατί ώρες ώρες ούτε εγώ με αντέχω. Πάντα του έλεγα είναι κατανοητό να φύγεις και θα εκτιμώ πάντα το πόσο έμεινες και στάθηκες.

Κ έρχεται κ το δεύτερο χτύπημα . Χάνει ξαφνικά έναν γονιό του. Ποιος να σταθεί σε ποιον μετά; Προσπάθησα έμεινα δίπλα κι εκείνος σε εμένα. Σκέφτηκα πως όλα αυτά που μας συμβαίνουν θα μας ενώσουν πιο πολύ. Μα εκείνος είναι πια κάτι άλλο. Η απομάκρυνση στο ερωτικό έγινε μεγαλύτερη . Έτυχε να έχουμε να βρεθούμε 2 εβδομάδες και να είμαστε ένα σκ μαζί κ να μη με πλησιάσει.

Αλλά το χειρότερο είναι πως επεκτάθηκε όλο αυτό.. παλιά βρισκόμασταν έστω κ για λίγο κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη. Τώρα μπορεί να περάσει εβδομάδα κ να μη ζητήσει να με δει. Αν του πω θα βρεθούμε, θα πάμε όπου θέλω, θα γελάσει, θα μου πει πως με αγαπάει, δοτικός, τρυφερός. Μα αν δεν του πω..σπίτι του με τα παιχνίδια του κ τα βιντεάκια του. Σαν να είμαι περιττή ένα πράγμα.

Το συζήτησα κ αυτό. Είπα πως με στεναχωρεί όλο αυτό και μου απάντησε πως δεν είναι καλά είναι πληγωμένος από ότι του συνεβη εντελώς ξαφνικά κ δεν έχουν καμία σχέση τα συναισθήματα του για μένα.

Μα εγώ τον αγαπώ πολύ, αλλά δε θέλω να το ζω αυτό. Νιώθω ότι μένει επειδή έχει υποχρέωση και πως με αγαπάει σαν άνθρωπο. Έχω μπροστά μου μεγάλο δρόμο κ ενώ τον θέλω δίπλα μου, με πληγώνει να βλέπω να μη με αναζητά, να μην τον νοιάζει να με δει.

Πες μου πως αντιμετωπίζεται μια τέτοια κατάσταση ;; Ευχαριστώ κ συγνώμη για το τεράστιο γράμμα,αν θες κόψε όποιο κομμάτι νομίζεις !!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Maya

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Απαντώ υπερεπειγόντως για να πω κατ’αρχάς καλή θεραπεία κι ανάρρωση, πάντα σιδερένια και ζωή σε λόγου σας για το θλιβερό περιστατικό. Πραγματικά περνάτε σε μικρή ηλικία κι οι δυο, δύο από τις πολύ δύσκολες καταστάσεις στη ζωή ενός ανθρώπου. Ας είναι τα τελευταία δυσάρεστα που σας έλαχαν.

Για το θέμα σου.

Μπαίνω στον πειρασμό να παρατηρήσω ότι η νέα γενιά αντρών δεν ενδιαφέρονται για το σεξ. Κάνουν ακριβώς αυτό που λες, πορνό και αυτοϊκανοποίηση. Κι όλα καλά, τους αρκεί. Θα μπορούσαν να μείνουν έτσι και μια ζωή ολόκληρη, δεν δείχνουν να τους λείπει κάτι -τουλάχιστον δεν ενεργοποιούνται να δείξουν ότι τους λείπει κάτι! Το ακούω και το διαβάζω συνέχεια. Η υπερπροσφορά εικόνων σεξουαλικού περιεχομένου τους έχει κάνει μοναχικούς καβαλάρηδες. Κι αυτό θα συνεχίζεται όσο δεν υπάρχει μια τομή στην τεχνολογία και στο lifestyle που να ανακατευθύνει την ερωτική ορμή στην διάδραση δυο ανθρώπων. Είναι μια ξενέρωτη ερωτικώς γενιά (Ούτε οι γυναίκες πάνε πίσω, με τον νεοπουριτανισμό και την κρίση που μας δέρνει).

Τέλος πάντων, όμως, αυτό είναι μια σύνθετη κοινωνιολογική συζήτηση που ίσως πιάσουμε στα σχόλια.

https://ampa.lifo.gr/renatalks/h-rena-apanta-arrostisa-me-karkino-kai-me-egkateleipsan-akoma-kai-ta-paidia-moy/

Ο σύντροφός σου δείχνει να έχει νοιάξιμο για σένα, είναι πολύ θετικό ότι συμπαραστάθηκε στον καρκίνο σου, έμπρακτα και σταθερά, αντί να το βάλει στα πόδια, όπως δυστυχώς είναι ο κανόνας στα ογκολογικά νοσοκομεία. Αυτή η συντροφικότητα είναι σημαντική κι εν πολλοίς ικανοποιητική σε ανθρώπινο επίπεδο.

Προσωπική ιστορία: Όταν ασθένησα με καρκίνο, κατάλαβα τι πραγματικά έχει αξία στη ζωή

Από την άλλη κατανοώ και τις σεξουαλικές ανάγκες σου. Βέβαια ένα κενό δυο βδομάδων δεν είναι κάτι τραγικό, αλλά αναφέρεις πως δεν υπάρχει λαχτάρα. Ναι, λαχτάρα είναι η σωστή λέξη. Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει ούτε με βαρεμάρα (αλίμονο, σε 1,5 χρόνο δεν εκπίπτει λόγω φθοράς η λαχτάρα να συνευρεθείς με την αγαπημένη σου!), ούτε με το πένθος. Έχει να κάνει με χαμηλή λίμπιντο και με αυτοϊκανοποιητική συμπεριφορά. Δυστυχώς αυτό δύσκολα αλλάζει. Με τις συζητήσεις πάντως σίγουρα όχι. Θα κάνει φιλότιμο μια δυο φορές, κατόπιν θα επανέλθει στις εργοστασιακές ρυθμίσεις.

Η στιγμή που περνάς είναι δύσκολη κι ευάλωτη για την θηλυκότητά σου που δοκιμάζεται τόσο βίαια από τις ιατρικές πράξεις. Συνήθως λέω πως είναι σημαντικό να μην εξαρτάμε την αξία μας και την επιβεβαίωσή μας από την αντρική ματιά. Να που σκοντάψαμε πάνω στην εξαίρεση κι η επιθυμία να νιώσεις ποθητή είναι εντελώς ανθρώπινη.

Προβλέπω ότι κάποια στιγμή θα μπεις στον πειρασμό να νιώσεις ποθητή και να πάρεις επιβεβαίωση από αλλού. Θα είναι ανθρώπινο αλλά θα επιφέρει πλήγμα, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει αυτή η πρωταρχική κατανόηση της ψυχολογίας μιας ασθενούς.

Προτείνω αντί να επικεντρωθείτε στην ερωτική πράξη καθεαυτή να ασχοληθείτε με την ικανοποίηση των αισθήσεων γενικότερα: φαγητό, ποτό, χάδια, μασάζ, μουσική στο υπόβαθρο. Δες πώς θα πάει αυτό, αν θα το επαναλάβει, αν θα το απολαύσεις. Χωρίς πολλά πολλά λόγια που δημιουργούν προσδοκίες. Χωρίς διείσδυση που είναι προβληματικός τομέας ούτως ή άλλως.

Για το αν θα σε αναζητήσει γενικότερα για παρέα, αν δεν πάρεις προσωπική πρωτοβουλία, δυστυχώς μόνο ένα τεστ υπάρχει κι είναι σκληρό: να μην τον αναζητήσεις εσύ. Θα δείξει πολλά και πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για όλα πριν το επιχειρήσεις.

Καλή δύναμη!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News