Η αυτοπεποίθηση χτίζεται ήδη από την οικογένεια, ωστόσο δεν είναι αργά για να την δημιουργήσεις μόνη σου τώρα.
_____________
Η ιστορία της Ένα Μεγάλο Παιδί όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Έχω υπερβολικά μικρή αυτοπεποίθηση και αυτό φαίνεται να με επηρεάζει σε όλους τους τομείς της ζωής μου. 20 χρόνια πάντα ήμουν στο παρασκήνιο ,”the quiet kid” θα με έλεγε κανείς,δεν το είχα με το κοινωνικό κομμάτι. Τελειώνω σχολείο,γράφω πανελλαδικές, περνάω στη σχολή που αγαπάω , πάω και γνωρίζω μέρη και άτομα, νιώθω πως επιτέλους θα αλλάξω θα γίνω καλύτερος άνθρωπος με φίλους. Αυτό δεν κράτησε για πολύ βέβαια. Ήρθε η καραντίνα και πήρα και μεταγραφή για να είναι πιο κοντά,και εκεί κάπως πήγα δύο βήματα πίσω από εκεί που ήμουν ένα βήμα μπροστά. Τώρα έχω την αίσθηση ότι δεν άλλαξα,ότι όλοι οι άλλοι προχωρούν,αλλάζουν,γίνονται καλύτερα άτομα και εγώ μένω στάσιμη,δεν ωριμαζω,είμαι ανεπαρκής,άσχετη,πάλι στο παρασκήνιο.
Δεν την αντέχω άλλο αυτή την αίσθηση,αλλά δεν βρίσκω την δύναμη μέσα μου να αλλάξω,δεν ξέρω πως να το κάνω. Μισώ την κατάσταση που βρίσκομαι,και φοβάμαι ότι δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό και πάντα θα είμαι έτσι.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ένα μεγάλο παιδί
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Την αυτοπεποίθηση, που είναι το σημαντικότερο εφόδιο που μπορούν γονείς να δώσουν στα παιδιά τους, την χτίζει κανείς σιγά σιγά από την οικογένεια. Με ενθάρρυνση, με αγάπη, με τσίγκλισμα για βελτίωση αλλά χωρίς άγχος να προσεγγίσει το παιδί προσδοκίες που ανήκουν σε άλλους. Τα πολύ “ήσυχα παιδιά” είναι συνήθως τα παιδιά που βάρυναν πρόωρα από τις απαιτήσεις και τις ματαιώσεις των γονιών τους, που τους έβαλαν πολλά στους εφηβικούς ώμους τους.
Όμως είσαι μια κοπέλα στην πρώτη σου νεότητα, τίποτα δεν έχει χαθεί. Αντιθέτως ανοίγεται ένας κόσμος γύρω σου που περιμένει να τον κατακτήσεις, να τον εξερευνήσεις, να τον γευτείς σε όσα έχει να σου δώσει. Δεν είσαι μόνη και δεν είσαι η μόνη. Κι άλλοι νιώθουν ακριβώς όπως εσύ. Το κοινωνικό κομμάτι είναι πολύ δύσκολο, ιδιαίτερα για τους πιο εσωστρεφείς ανθρώπους, επειδή απαιτεί ακριβώς ξεπέρασμα του εαυτού, μια προσπάθεια να κάνεις πράγματα που δεν “σου βγαίνουν” αυθόρμητα. Μην πιέζεσαι, η καραντίνα όλους τους δυσκόλεψε. Λίγο λίγο θα βρεις ξανά πατήματα.
Μην ξεχνάς ότι η προηγούμενη γενιά σας έχει παρουσιάσει ένα ανεδαφικό (πλέον) όραμα για το τι σημαίνει φοιτητική ζωή, την λεγόμενη “ζωάρα” με τις ποτάρες και τις καφεδάρες και τις μεγάλες παρέες κι όλο αυτό το ψευδεπίγραφο όνειρο. Έχετε καταναλώσει και πολλές αμερικανικές σειρές που δείχνουν εφηβικές και νεανικές περιπέτειες σε ένα περιβάλλον εντελώς αποκομμένο από τον πραγματικό κόσμο και τους περιορισμούς του… Πολύ θέλει για να νιώσει κάποιος ανεπαρκής; Ξέχνα τα αυτά, όλοι δυσκολεύονται. ΟΛΟΙ.
Μας λες ότι δεν έχεις αυτοπεποίθηση, όμως η αυτοπεποίθηση προέρχεται από τα επιτεύγματα, έτσι χτίζεται, από το να βλέπεις τι έχεις πετύχει ώστε να πιστέψεις στις δυνάμεις σου. Εσύ πέτυχες στην σχολή που ήθελες, πήρες και μεταγραφή αλλά δεν μοιάζει να συνειδητοποιείς ότι πέτυχες πράγματα. Πέτυχες. Και θα πετύχεις κι άλλα. Για να το κάνεις όμως θα πρέπει να ξεβολευτείς. Όπως το έκανες άλλωστε με το να μετακομίσεις για τις σπουδές σου. Είναι σπουδαίο αυτό, δεν είναι λίγο. Δες το κι έτσι.
Σου κάνω μια μεγάλη αγκαλιά κι είμαι σίγουρη ότι η επόμενη χρονιά θα είναι η χρονιά σου. Θα είναι, θα το δεις!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ρένα, με ειδοποιούν από το κοντρόλ ότι πρέπει σε αυτό το σημείο να πούμε ότι η οικογένεια πολλές φορές ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ την αυτοπεποίθηση, δεν την ενισχύει. (Μιλάω εκ προσωπικής πειρας) αλλά φαντάζομαι πολλοί έχουν περάσει τα ίδια. Τα χαστούκια της ζωής σου ενισχύουν την αυτοπεποίθηση, διότι σε καλούν για δράση και για να πάρεις τα ηνία της ζωής σου. Αλλά καλό είναι πριν τα χαστούκια της ζωής, να κάνει κανείς μια ενδοσκόπηση μέσα του, μόνος του ή με την βοήθεια ειδικού (χαμένα λεφτά ΔΕΝ είναι αυτά!). Στόχος να κατανοήσεις ότι εσύ είσαι υπευθυνη για τις σημαντικές αποφάσεις της ζωής σου πλεον,… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω απολύτως! Η οικογένεια καταστρέφει την αυτοπεποίθηση με μεγάλη μαεστρία. Εδώ για παράδειγμα, η οικογένεια φρόντισε να μην επιτρέψει στην Ένα Μεγάλο Παιδί να απομακρυνθεί από την οικογενειακή εστία και έλεγχο μέσω της μεταγραφής. Έτσι θα βρίσκεται συνεχώς υπό την επιτήρησή τους, πού πάει, με ποιους βγαίνει, αν περνάει τα μαθήματα, όλα αυτά δεν επιτρέπουν το χτίσιμο αυτοπεποίθησης, αντίθετα παρατείνουν επ’ αόριστο τον έλεγχο και την χειραγώγηση.
Αυτό το παιδί που περιγράφεις ήμουν κι εγώ, καλές επιδόσεις σε αρκετά πράγματα, αλλά στα κοινωνικά… μετεξεταστέα για τον Σεπτέμβριο. Κάτι που με βοήθησε ήταν η μέθοδος “fake it till you make it”, πραγματικά το να φέρεσαι σαν να έχεις αυτοπεποίθηση είναι βασικό, γιατί κάποτε καταλαβαίνεις ότι δεν υπήρχε λόγος να μην έχεις εξαρχής. Μια εναλλακτική σε αυτό είναι: σκέψου από τα άτομα που ξέρεις αυτό με τις πιο εξωφρενικές απόψεις, που τις υποστηρίζει και με πάθος και φροντίζει να ακούγεται πιο δυνατά από όλους. Και μετά κάτσε και πες “Ε αν αυτό το πράγμα έχει αυτοπεποίθηση, εγώ γιατί να… Διαβάστε περισσότερα »
Στην τελευταία πρόταση έκλαψα απλά.
Είσαι πολύ πολύ πολύ νέα για να αποδεχτείς από τώρα μια κατάσταση που σε κρατάει πίσω. Κι εγώ ήμουν σε μια παρόμοια κατάσταση από μικρή, πολύ καλή μαθήτρια, καμιά δεκαριά εξωσχολικές δραστηριότητες (γιατί δεν είναι δυνατόν να καθόμαστε) και με μια μαμά που ποτέ δεν ήταν ικανοποιημένη και ακόμα και τώρα φροντίζει να μου καταρρακώνει την ελάχιστη αυτοπεποίθηση που μπορεί να έχω χτίσει εγώ μόνη μου. Πέρασα στη σχολή που είχα όνειρο να μπω, σε σχολή που παίρνει 80-90 (το πολύ) άτομα, και ακόμα και τότε έλεγα “πού πάω εγώ; οι άλλοι είναι καλύτεροι” (είναι και η σχολή τέτοια που… Διαβάστε περισσότερα »