Στο διάλειμμα θα μου μιλάνε ενώ προσπαθώ απλά να ξεκουραστώ λίγο και να ηρεμήσω από το βουητό της δουλειάς, λέγοντας μου ένα σωρό πράγματα που δε με ενδιαφέρουν.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα ερώτηση έτικετ
Στη δουλειά γραφείου που κάνω στα διπλανά /κολλητα γραφεία υπάρχουν συναδελφισσες που θέλω να αποφεύγω αλλά δε ξέρω πως.
Είτε στο διαλλειμα θα μου μιλάνε ενώ προσπαθώ απλά να ξεκουραστώ λίγο και να ηρεμήσω από το βουητό της δουλειάς, λέγοντας μου ένα σωρό πράγματα που δε με ενδιαφέρουν όπως το τι χρώμα βάφουν τα κάγκελα του εξοχικού ή για τη νύφη τους που πήρε άδεια εγκυμοσύνης. Εγώ ούτε να βγαλω το μήνα δεν έχω, πόσο μάλλον εξοχικο.
Είτε γενικά την ώρα της δουλειάς μιλάνε μιλάνε και με πρήζουν. Δεν λένε απαραίτητα κάτι κακό (ο συνηθισμένος σεξισμος σε μερικά θέματα ο οποίος είναι η νόρμα στη χώρα μας) αλλά δεν σταματάνε.
Ειδικά στο διαλλειμα τους έχω πει “αφήστε με λίγο να χαλαρώσω, να αποφορτιστω από τη φασαρία και τη πιεση” αλλά δε καταλαβαίνουν.
Έχω αρνηθεί οποία πρόταση για έξοδο, γιατί δεν προλαβαίνω και να ήθελα. Και μακριά είναι οι αποστάσεις αλλά και δεν μου περισσεύουν για καφέδες. Και επίσης δεν θέλω!
Τι να κανω; έχεις καμιά ιδεα;
Θενκς
Υγ έχω δοκιμάσει να απαντάω κάπως πιο αυστηρά/απότομα ειδικά όταν πριν ξεκινήσουμε το ωράριο προσπαθώ να φτιάξω έναν καφέ με την ησυχία μου και δε με αφήνουν, αλλά πάλι τίποτα. Σήμερα ήταν η άλλη μέσα στη μούρη μου τρώγοντας ένα μήλο και εκτοξεύοντας κομματάκια από δω και από κει…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κική
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μάλλον κάνετε όλες σας εργασία που κατά βάθος δεν απολαμβάνετε, γι’αυτό προσπαθούν (μάταια) να φτιάξουν ένα κλίμα οικειότητας ώστε να περνάει λίγο πιο ευχάριστα το εργασιακό ωράριο. Γι’αυτό σου κάνουν chit chat, δηλαδή ανάλαφρη συζήτηση και με προσωπικό χαρακτήρα για τα δικά τους, και δεν ανοίγουν συζήτηση για τα drones στην Ουκρανία ή τις συνέπειες από τις παλαβομάρες του Ίλον Μασκ, τόσα σοβαρά θέματα υπάρχουν. Θέλουν να νιώσουν οικεία. Κατανοητότατο ότι όλο αυτό γίνεται εκνευριστικό όταν νιώθεις ότι τίποτα δεν σας ενώνει παρά ο ίδιος χώρος.
Μια αποτελεσματική λύση είναι τα ακουστικά ακύρωσης θορύβου, τα οποία σε εξυπηρετούν κατά τη διάρκεια της δουλειάς ώστε να μην τις ακούς ενώ συζητάνε. Μπορείς επίσης να πηγαίνεις το πρωί λίγα λεπτά νωρίτερα ώστε να είσαι μόνη στην κουζίνα. Άλλη λύση είναι στην διάρκεια του διαλείμματος να βγαίνεις από το κτήριο. Άρα πάρε τον καφέ στο χέρι ή το ταπεράκι σου κι έξω. Βρες κάποιο καφέ ή παγκάκι, παρκάκι, κάτι τέτοιο, κι απόλαυσε μερικές στιγμές ησυχίας. Θα το πάρουν το μήνυμα ότι δεν είσαι για πολλά-πολλά. Σίγουρα θα μας προτείνουν κι οι αναγνώστριες τεχνικές αντιμετώπισης. Δε μιλώ για όρια γιατί όσο τα βάζεις, τόσο δε γίνονται σεβαστά, όπως μας περιγράφεις. Επειδή δε θεωρούν ότι κάνουν κάτι κακό, όπως λες κι εσύ.
ΥΓ. Όσοι έχουν εξοχικό δεν το έχουν από τα τωρινά εισοδήματα, εκτός αν είναι πχ. μέτοχοι σε κατασκευαστική. Σε περασμένες δεκαετίες αγοράστηκαν και χτίστηκαν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν η αποφόρτιση η δική σας μεταφράζεται σε σιωπή να πηγαίνετε εκτός γραφείου αυτό το τέταρτο,μισάωρο.
Δεν γίνεται να φιμώσουμε τους άλλους εκτός και αν τους αγνοήσετε παντελώς.
Δυστυχώς ακόμα και αν το διάλειμμα βρει τρόπο να το περάσει μόνη της η υπόλοιπη μέρα μπορεί να την τρελάνει. Το λέω γιατί πήγα να χάσω από αυτό τα λογικά μου και το λέω πολύ σοβαρά, το να οχυρωθώ από λογοδιάρροια ήταν από τα μεγαλύτερα εμπόδια της επαγγελματικής μου ζωής. Είχα τεράστιο πρόβλημα με πρήξιμο από συναδέλφους. Καταλαβαίνω ότι ονειρεύονται να έχουν κολλητούλες στη δουλειά αλλά η κατάσταση δεν παλευόταν. Οκει ας μιλάνε μεταξύ τους, ακόμα και αν είναι 8 ωρες μπουρου μπουρου που σου παίρνει τα αυτιά. Ως και αυτό το αντέχω πλέον. Αλλά βρέθηκα σε γραφείο μόνη με… Διαβάστε περισσότερα »
Τις αποφεύγεις και τους λες κατάμουτρα (ευγενικά πάντα) ότι δεν έχεις όρεξη. Βλέπεις τι ώρα πάνε για διάλειμμα και δεν πας την ίδια, σου μιλάνε και λες: τώρα δεν είμαι σε φάση να συζητήσω, συγγνώμη, έχω πονοκέφαλο, τα λέμε άλλη ώρα (ποτέ δηλαδή). Εννοείται ακουστικά και εννοείται στο διάλειμμα βγαίνεις έξω. Εγώ πλέον που δεν καπνίζω, βγαίνω και πάλι έξω και απλά και μόνο για να κάνω γύρες πέρα δώθε. (προαυλισμός εντελώς) Επίσης σταμάτα να απαντάς. Εγώ το έκανα και σήμερα, μου είπαν μια μαλακία πρωι πρωι, δεν απάντησα τίποτα, το ξαναλένε θεωρώντας ότι ήταν και αστείο και απλά κοίταξα… Διαβάστε περισσότερα »
Κική, μήπως να το γυρίσεις στη συγγραφή;
Το κείμενο σου ήταν πολύ παραστατικό, περισσότερο από της θεολόγου- συγγραφέος.
Είχε εικόνες, ήχους, μυρωδιές, λεπτό χιούμορ κι αλήθειες.
Δες το.
Αν αρχίσεις να λες για το φανταστικό γατάκι/σπίτι που χρειάζεται εργασίες κ ολημερίς το χτίζανε/ κάποιο προτζεκτ που θέλει πολλή δουλειά ίσως να σταματούσαν οι προσκλήσεις για καφέδες. Πχ το να φροντίζεις κάποιον ή να έχεις κάτι που θέλει μόνιμα τη συμβολή σου. Τα ακουστικά είναι τέλεια λύση κ όταν βλέπεις ότι πάνε να σου μιλήσουν το γυρνάς σε φανταστικό τηλέφωνο κ βγαίνεις έξω γιατί δεν έχουν ιδέα αν εσύ ακούς το κενό, έχεις καποιον στα ακουστικά ή ακούς μότσαρτ κ κελαϊδισματα.
Θα μπορούσες στο διάλειμμα να βγαίνεις από την εταιρεία όντως. Αυτό που είπε η Ρένα δες το λίγο σοβαρά και ψαξτο. Κάποια στιγμή σε μια εταιρεία μας είχαν κάνει ένα σεμινάριο για τρόπους αποφόρτισης από την εργασία. Το διάλειμμα για αυτό έγινε υποχρεωτικό σε όλες τις εταιρείες . Γιατί σε 8 ώρες δουλειάς θεωρείται όχι μόνο αναγκαίο για τον ανθρώπινο εγκέφαλο να αποφορτιστει ,αλλά και πιο παραγωγικό. Λοιπόν αυτοί που μας έκαναν τι σεμινάριο , παρόλο που τότε λέγαμε ότι όλα αυτά είναι βλακείες και καλά για να δείξουν ότι ενδιαφέρονται οι εργοδότες , νομίζω είχαν δίκιο. Τα ωφέλη του… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το “υποχρεωτικό” βέβαια δεν είναι και πολύ καλή ιδέα. Δεν λειτουργούν, ουτε αποδίδουν όλοι οι οργανισμοί το ίδιο. Για εμένα πχ που έχω θέμα με την συγκέντωση και θέλω ώρες για να καταφέρω να συγκεντρωθώ σε κάτι, αλλά απαξ και τα καταφέρω το πάω τρένο, μέχρι κάτι να μου διακόψει την συγκέντρωση και φτου και από την αρχή, τα διαλλήματα είναι καταστροφή. Ο σύντροφός μου πάλι που έχει θέμα με την μέση του χρειάζεται κάθε τρεις και λίγο να σηκώνεται και να κόβει μια 5 λεπτη έστω βόλτα. Για τον κάθε ένα λειρτουργεί κάτι διαφορετικό και καλό είναι οι… Διαβάστε περισσότερα »
Το” υποχρεωτικό” είναι για τον εργοδότη . Είναι υποχρεωμένος να σου παρέχει διάλειμμα. Αν εσύ δε θες να το αξιοποιήσεις είναι δικό σου θέμα. Εγώ όταν είχα τη μικρή μωρο ,είχα κάνει συμφωνία να σχολαω πιο νωρίς και να μην κανω διάλειμμα . Η άλλη ερχόταν μισή ωρα πιο αργά γιατί έμενε μακριά και δε τη βόλευαν τα μέσα και ούτε εκείνη καθόταν διάλειμμα. Ή δυο κοπέλες που έκαναν διατροφή έκαναν διάλειμμα μόνο οι δυο τους το μεσημέρι γιατί είχαν συγκεκριμένη ώρα που έπρεπε να φάνε. Γενικά ήταν και ευέλικτη αυτή η εταιρεία με τα διαλείμματα. Αλλά επειδή ένας υπάλληλος… Διαβάστε περισσότερα »
Ακουστικά, βόλτα και πες ότι έχεις ημικρανία.
Σε συμπονώ από τα βάθη της ψυχής μου! Αν και δεν δουλεύω σε γραφείο όσες φορές αντιμετωπίζω παρόμοιες συμπεριφορές κοντεύω να τρελαθώ. Η πνευματική κόπωση από την προσπάθεια να μείνω συγκεντρωμένη στη δουλειά μου είναι ανυπόφορη… Στις “ήπιες” περιπτώσεις οι συμβουλές της Ρένας και των άλλων σχολίων κάνουν δουλίτσα. Μόνο για τα ακουστικά δεν έχω άποψη, δουλεύω με μηχανήματα που πρέπει να ακούω. Τα τελευταία χρόνια όμως αντιμετωπίζω την δύσκολη εκδοχή που δεν πτοείται με τίποτα! Έχω δοκιμάσει τα πάντα: να αγνοήσω, να μιλήσω απότομα, να τσακωθώ, να δείξω κατανόηση, να συμφωνώ…ΤΙΠΟΤΑ! Με ακολουθεί μέχρι να καταφέρει να ασχοληθώ με… Διαβάστε περισσότερα »
παθουσα κι εγω. καλα αυτα τα περι οικειοτητας για να περναει η ωρα δεν νομιζω οτι παιζουν. απλα υπαρχουν ανθρωποι που θελουν να μιλανε πολυ περισσοτερο απο αλλους, τους αρεσει αυτο το πραμα. εχω συναδελφο που δεν βαζει γλωσσα μεσα (μονο οταν δουλευει κατι η ιδια), οταν δεν δουλευει μιλαει για τα παντα και σε ολους. απλως βαζω ακουστικα γιατι δεν την παλευω.