Η κουτσομπόλα συνάδελφος…. καθημερινή ενόχληση.
____________________
Η ιστορία της Πονοκεφαλιασμένης από την Κουτσομπόλα όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα, είσαι υπέροχη. Θα ήθελα λοιπόν μια συμβουλή γιατί άλλο δεν την παλεύω.
Έχω μια συναδερφο που είναι ο ορισμός της κουτσομπολας. Αντιλαμβάνομαι ότι έχει περάσει πολλά στη ζωή της, όπως και εγώ , όπως και όλοι . Όλα της φταίνε, για όλους έχει κάτι κακό να πει. Ακόμα και για τον περαστικό που πιάνει το κεφάλι του αν έχει πονοκέφαλο,ενοχλείται, γιατί να το κάνει και τέτοια. Είναι ανυπόφορη, συνέχεια απαντάει και μιλάει με μορφασμούς τσαντίλας και είναι μεταδοτικό όλο αυτό. Με γεμιζει με αρνητική ενέργεια,δεν την αντέχω άλλο.
Λυπάμαι που είμαι αναγκασμένη να συναναστρέφομαι με ένα άτομο χαμηλού επιπέδου για βιοποριστικούς λόγους, γιατί δεν τη βρήκα εύκολα αυτή τη δουλειά. Εχει κακία μέσα της και καταλαβαίνω ότι έχει περάσει και περνάει διάφορα. Εγώ που επίσης περνάω διάφορα και πολύ άσχημα, γιατί δεν κάνω έτσι; Της είπα να πάει σε ψυχολόγο, αλλά η απάντηση ήταν ρηχή όπως και η ίδια. Ότι προτιμάει να δώσει τα λεφτά σε παπούτσια παρά σε ψυχολόγο γιατί τα προβλήματα θέλει να τα λύνει μόνη. Έλα όμως που δεν τα λύνει, είναι απλά μια κακιασμενη κουτσομπολα που ο.τι και να της πεις απαντάει με τσαντίλα .
Πως θα την παλεψω άλλο με αυτήν; Το μόνο που θέλω να της πω είναι να σκάσει . Μου μεταδίδει την αρνητικότητά της. Εγώ θέλω να πηγαίνω στη δουλειά και να περνάω καλά όχι να είμαι μέσα στην τσαντίλα επειδή ο άλλος δεν πάει καλά. Όταν δουλεύω μόνη μου ειλικρινά είμαι μια χαρά. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση Ρενα μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πονοκεφαλιασμένη από την κουτσομπολα
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Η εργασία είναι ένας ιερός χώρος όπου πηγαίνουμε για να παράξουμε έργο. Κυρίως αυτό. Είναι εξαιρετικά όταν μας αρέσει η δουλειά μας. Είναι ιδανικά όταν έχουμε και κατάλληλους συνεργάτες. Δυστυχώς αυτό το τελευταίο είναι και λίγο θέμα τύχης.
Κατανοώ το πρόβλημα. Άλλοι άνθρωποι βλέπουν τις δοκιμασίες και αναστενάζουν “γιατί σε μένα;”. Άλλοι πάλι σηκώνουν τους ώμους και σκέφτονται “γιατί όχι σε μένα;” Η συνάδελφός σου ανήκει ξεκάθαρα στην πρώτη κατηγορία κι αγανακτεί. Ωστόσο το κουτσομπολιό κι η κακία είναι κάτι παραπάνω απ’αυτό. Σίγουρα δεν μπορείς να την αλλάξεις. Μην το επιχειρείς καν. Μόνο τη δική σου συμπεριφορά μπορείς να αλλάξεις. Κι αυτό σου προτείνω.
Ανάλογα και με το πλαίσιο και είδος της δουλειάς έχεις διάφορες δυνατότητες.
Μια καλή λύση είναι να φοράς ακουστικά cancel out του εξωτερικού θορύβου. Και να σε βλέπει ότι τα φοράς.
Άλλη λύση να δουλεύεις και να την αφήνεις να μιλάει, αναφωνώντας που και που “μμμ”, “ναι”, “ααα”. Μονολεκτικά. Χωρίς βλεματική επαφή.
Τρίτη μέθοδος, όταν σου σχολιάζει κάποιο άλλο άτομο, να πιάνεις δραματικά το κολιέ σου (κατάλαβες την κίνηση) με υπερδραματική γκριμάτσα αναφωνώντας ταυτόχρονα “ε ας το καλό!!”. Μια, δυο, τρεις, θα καταλάβει ότι την δουλεύεις και θα σταματήσει.
Τέταρτη εναλλακτική, παραλλαγή της παραπάνω, α μα θα σε παραπέμψω στην Ελένη Καστάνη και το αξέχαστο Τι Ψυχή θα Παραδώσεις Μωρή;!
Εν ανάγκη ο τίτλος της σειράς μπορεί να γίνει και η στάνταρντ ατάκα που θα της λες όταν το παρακάνει, κουνώντας το κεφάλι τς τς τς. Αν πιστέψει μάλιστα ότι είσαι θρησκευόμενη και το πιστεύεις, τόσο το καλύτερο. Θα νιώσει ότι χάνει το κοινό της και θα πάψει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Που είναι εκείνη η στήλη που υπήρχε παλιά, το “έγινα δυσάρεστη”; Ε, γίνε και εσύ δυσάρεστη
Πόσο μου έχει λείψει αυτή η στήλη…
Αν μας στείλετε περιεχόμενο, ευχαρίστως να δημοσιεύσουμε και τέτοιες ιστορίες. 🙂
Ωχ, ειναι τοσο μα τοσο κουραστικοι αυτοι οι ανθρωποι… Αν δεν τους αντιμετωπισεις δεν ξερεις τη δυναμη τους. Σου ρουφανε την ενέργεια, εχουν γυρω τους ενα μαυρο συννεφακι με καταιγίδα που σε κανει μουσκεμα αν κανεις το λαθος να τους δωσεις σημασία. Οταν μπαινεις στην εμβελεια τους, σε τραβανε στη δινη του αρνητισμου τους και για λιγο σβηνει οτι ωραιο υπαρχει γυρω τους. Δε γινομαι δραματικη, πραγματικα ετσι αισθάνομαι οταν πρεπει να τους αντιμετωπισω. Γκρινια και μιζερια για τα παντα, λες καλημερα και βρισκεις τον μπελα σου, ολοι τους φταινε, ολοι τους χρωστανε κι η ευτυχία των αλλων ειναι κοκκινο… Διαβάστε περισσότερα »
Το έχω ζήσει και πραγματικά είναι ανυπόφορο… Πήγαινα κάθε μέρα και με έπιανε η καρδιά μου. Άσε που το είχε μεταδώσει η μία στην άλλη και ήταν όλες εκεί μέσα στη μιζέρια και την γκρίνια… Αστείρευτη γκρίνια για τα πάντα. Κ μια αγιοποίηση του ενδόξου παρελθόντος, μια αναποληση των παλιών καλών καιρών που έφυγαν ανεπιστρεπτί. Μια δύο άρχισα να τις αποφεύγω. Έκανα τη δουλειά μου και έφευγα. Δεν τις άκουγα, δεν απαντούσα και συζητούσα μαζί τους μόνο για δουλειά. Έφυγα με την πρώτη ευκαιρία και ησύχασα!
Αυτό το ‘ χαμηλού επιπέδου’ δυσκολεύομαι να το καταλάβω.
Δεν πρέπει να έχετε πολλή δουλειά για να έχει χρόνο για κουτσομπολιό και για να σου λέει τα σωψυχα της. Έχω βρεθεί σε περίπου ίδια κατάσταση και το αντιμετώπισα κρατώντας μόνο τις πολύ τυπικές επαφες, κόβοντας τα πολλα-πολλα. Λες έχω πολλή δουλειά τώρα ή εχω άγχος για το τάδε ή πρέπει να κάνω το άλλο, τι θα κάνει; Θα φλυαρεί ενώ σε βλέπει σκυμμένη στον υπολογιστή; Αν στα λέει στο διάλειμμα, προτιμησε να βγαίνεις έξω για διάλειμμα, αν είναι δυνατόν ή να μην κάνετε την ίδια ώρα.
Δύσκολες συνθήκες στο γραφείο. Μια επιφύλαξη: τι νόημα έχει η συμβουλή να ακολουθήσει κάποια ψυχολόγο αν δε διαθέτει τα τυπικά προσόντα για να μπορεί να δικαιολογήσει επαγγελματικά την παραπομπή, ιδιαίτερα καθώς οι επισκέψεις σε ψυχολόγο είναι ακόμα θέμα που απαιτεί κάποια ιδιαίτερη διαχείριση.