Η Ρένα απαντά: Πως μπορώ να το ξεπεράσω για να συνεχίσω χωρίς δεύτερες σκέψεις την ζωή μου ;

Κόλλησε αλλά πώς τώρα ξεκολλάει;

______________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρενα γιατί κάθε φορά που προσπαθώ να προχωρήσω τον σκέφτομαι ;; Όλα ξεκίνησαν πριν κάποια χρόνια που τον γνώρισα τελείως τυχαία σε κοινή παρέα και η χημεία μας φάνηκε από την πρώτη στιγμή . Από την ίδια κιόλας μέρα αρχίσαμε να ερχόμαστε κοντά . Εκείνος με πλησίαζε με κάθε τρόπο , με προσεχε , με φρόντιζε , εγώ όμως εκείνη την περίοδο είχα βγει από μια πολύ δύσκολη ερωτική σχέση με τον κολλητό μου …που τελικά αν μπλέκεις την φιλία με τον έρωτα στο τέλος χάνεις και τα δυο . Εκείνος με έμμεσο τρόπο μου έδειχνε πως ενδιαφέρεται για εμένα , εγώ όμως τότε δεν το έβλεπα .

Οι συγκυρίες μας έφεραν τώρα να μην μιλάμε ούτε στον δρόμο . Δεν μπορώ να πως ένας άνθρωπος που αγαπούσα τότε ως φίλο και με αγαπούσε και εκείνος , τώρα δεν μιλάμε . Όμως κάθε φορά που τον συναντάω τυχαία η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη , το νιώθω πως ακόμα με σκέφτεται και γώ ακόμα ελπίζω . Όμως δεν υπάρχει πρόθεση επικοινωνίας από εκείνον γιατί μέχρι πρόσφατα είχα σχέση .

Πως μπορώ να το ξεπεράσω για να συνεχίσω χωρίς δεύτερες σκέψεις την ζωή μου ;
Σε ευχαριστώ εκ τον προτέρων !

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανώνυμη

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Δεν μιλάτε γιατί το ενδιαφέρον έπεσε στο κενό. Σύμφωνα με την Erika Ettin, ιδρύτρια του ιστότοπου γνωριμιών A Little Nudge, υπάρχει η εξής θεωρία. «Όσο λιγότερο κάποιος ανταποκρίνεται ή ανταποδίδει στις προσεγγίσεις κάποιου ατόμου, τόσο πιο αντιληπτή αξία πιστεύει αυτό το άτομο ότι έχει το πρόσωπο που προσεγγίζει», είπε. «Επομένως, προσπαθούμε περισσότερο, αφού αυτό το άτομο πρέπει πραγματικά να «αξίζει» εάν έχει τόσο μεγάλη ζήτηση — με άλλα λόγια, αυτό το άτομο είναι ένας σπάνιος “πόρος”».

Όταν μας αρέσει κάποιος, ο εγκέφαλός μας θα απελευθερώσει την ορμόνη ντοπαμίνη όταν το άτομο αυτό εμφανίζεται στα μηνύματά μας ή όταν ζητάει να μας δει. Μπορούμε να κολλήσουμε σε αυτή την ορμόνη της ευτυχίας και να αρχίσουμε να κυνηγάμε όχι το άτομο, αλλά το φτιάξιμο,λειτουργεί εθιστικά σαν ναρκωτικό. Αν μάλιστα λαμβάνουμε διακεκομμένη προσοχή από κάποιον, είναι πολύ πιο εθιστικό από ό,τι αν το λαμβάναμε συνεχώς (από δω προκύπτει το “σε έχει δεδομένο/η”). Κι έτσι αυτή η αγωνία και το δράμα μας κινητοποιεί και αρκούμαστε στα ψίχουλα!

Επομένως συμπεραίνουμε ότι το κόλλημα (εκατέρωθεν) οφειλόταν σε αυτό. Όλα φαντάζουν ιδανικά επειδή τίποτα δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη.

Τώρα που το είδες γραμμένο, μήπως αυτό θα σε βοηθούσε να ξεκολλήσεις; Αν η σχέση σου που είχες ως τώρα δεν σε ικανοποιεί, μπορείς να βρεις μια άλλη που να σε ικανοποιεί και να είναι αμοιβαίο. Τα νέα ξεκινήματα είναι πιο υποσχόμενα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News