Το λεπτό όριο που διαχωρίζει το ανεκτό από αυτό που δυσκολεύει την καθημερινότητα.
____________
Η ιστορία της Overthinker όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Κανετε κι εσεις συνεχως σεναρια με το μυαλο σας και δη αρνητικα; Οταν δεν εχω δουλεια ολο σκεφτομαι βλακειες. Ή αν συμβει κατι το μεγαλοποιω στο μυαλο μου σε βαθμο υπερβολης ωστε να μην μπορω να κοιμηθω το βραδυ. Εχω επισης μια νομοφοβια και μια φοβια μην πουνε κατι κακο για εμενα. Και τα περισσοτερα εξ αυτων ειναι εντελως παραλογα και παρανοικα. Δηλαδη μπορει να τσακωθω με καποιον στη δουλεια και μετα να σκεφτομαι αν αυτος μου κανει καταγγελια πως ημουν αγενης ή αν κανει εγγραφα παραπονα στον εργοδοτη μου ή αν με σχολιαζει πως δεν κανω σωστα τη δουλεια μου, ακομα και αν εχω δικιο. Νιωθω μια τρομερη φοβια με τον νομο, χωρις φυσικα να σημαινει πως παρανομω.
Ταιζα κατι αδεσποτες γατες και περασε ενας και με κοιταξε κι αμεσως μεσα μου ετοιμαστηκα να απαντησω πως ειμαι νομιμη και ο ταδε νομος μου το επιτρεπει και αν με αμφισβητουσε να το εβρισκα στο ιντερνετ. Ειναι τρομερα ψυχοφθορο αυτο το συναισθημα και με κρατα αυπνη τα βραδια. Σα να φοβαμαι μην μπλεξω και με κακολογησουν η μην μπλεξω με το δικαστικο συστημα το οποιο προσωπικα θεωρω ανεπαρκες.
Πως αντιμετωπιζεται αυτο; Καπου ειχα διαβασει πως οι σκεψεις μας χαλανε τη ζωη, πως μπορω να οργανωσω τις δικες μου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Overthinker
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Βρήκα εξαιρετική την ερώτησή σου κι έσπευσα να την απαντήσω για να φανεί ένας αναγκαίος διαχωρισμός.
Άλλο πράγμα ο φόβος, που αποτελεί βασικό συναίσθημα που μας προστατεύει. Κι άλλο η φοβία, που είναι ακριβώς ένας παράλογος φόβος, κάτι που δεν βασίζεται σε ρεαλιστικά δεδομένα αλλά στο πώς το μυαλό μας πλάθει σενάρια για ατεκμηρίωτες πιθανότητες.
Λέμε συχνά ότι χρειάζεται ειδικός ψυχικής υγείας όταν κάτι διαρκεί επί μακρόν και μας δυσκολεύει την καθημερινότητα. Δηλαδή αν είμαστε θλιμμένοι μια βδομάδα ή κλαίμε σκεπτόμενοι ένα γεγονός που και που δεν συμβαίνει κάτι συνταρακτικό που πρέπει να μας στείλει καρφί στον ψυχολόγο. Όταν όμως περιγράφεις ότι η κατάσταση αυτή σου δυσκολεύει την καθημερινότητα με αναίτιο άγχος, πιστεύω ότι μερικές συνεδρίες είναι απαραίτητες ώστε να ξεδιαλύνεις πώς και γιατί έχεις τόσες ενοχές ενώ δεν έχεις κάνει κάτι κακό. Πιθανόν έχεις μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό σου, είχες ελεγκτικούς γονείς, ή νιώθεις σε θέση άμυνας για λόγους άσχετους απ’αυτούς που αναφέρεις (την εργασία ή το τάϊσμα των αδέσποτων). Αυτά όλα θα ξεδιαλύνουν επί της θεραπείας.
Μην τρομάξεις, δες το ως ένα ταξίδι στον εαυτό σου, χρήσιμο θα είναι.
Κι αν μου επιτρέπεις, μακάρι μερικοί συνάνθρωποί μας να είχαν λίγο περισσότερο φόβο -αντί για περιφρόνηση- για τον νόμο, θα ζούσαμε καλύτερα.
ΥΓ. Και μια και λέμε για φοβίες, ο όρος “νομοφοβία” δεν αναφέρεται στον φόβο για τον νόμο, αλλά για τον… αποχωρισμό από το κινητό. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το νόμο να μη τον φοβάσαι χωρίς λόγο, ορισμένες φορές είναι πολύ αποτελεσματικός και μπορεί να τον χρειαστείς η ίδια κάποτε. Το να ανησυχείς γιατί ταϊζεις γάτες ακούγεται εντελώς υπερβολικό πάντως. Αλίμονο αν είχες επιπτώσεις με απλό ισχυρισμό, δεν απαιτείται να αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας. Μήπως να αρχίσεις να μιλάς κοινωνικά με νομικούς προκειμένου να αποκτήσεις μια αίσθηση του που είναι τα δικαιώματά σου, ποιες σκέψεις είναι υπερβολικές, και που πράγματι μπορεί να εκτεθείς νομικά; Τους αρέσει πολύ κοινωνικά να μιλάνε για νομικά. Άμα συμβεί να έχεις πραγματική αμφιβολία στα επαγγελματικά, όχι από άγχος – ειλικρινά να υπάρχει θέμα… Διαβάστε περισσότερα »