Η Ρένα απαντά: Πώς μπορεί μια γυναίκα να προβλέψει τους σεξιστές;

Υπάρχει λοιπόν κάποιος τρόπος να εντοπίσει μια γυναίκα νωρίς τους σεξιστές και να απομακρύνεται;

__________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα! Εδώ και αρκετό καιρό έχω στο μυαλό μου ένα ερώτημα που με απασχολεί και λέω να το μοιραστώ μαζί σου και με την παρέα του α, μπα, μήπως και μπορείτε να με διαφωτίσετε 🙂

Στο θέμα μας λοιπόν, απ’ όσο έχω καταλάβει διαβάζοντας τις εμπειρίες γυναικών, αλλά και παρατηρώντας από τον περίγυρό μου, συνειδητοποιώ ότι ακόμα μεγάλο ποσοστό των ανδρών έχει σεξιστικές αντιλήψεις. Θα μου πεις, σιγά το νέο φιλενάδα. Επειδή όμως κι αυτοί δεν είναι χαζοί, προφανώς δε θα έρθουν να σου πουν με το καλημέρα σας “γεια, θεωρώ κατώτερες τις γυναίκες, είμαι ένας κανονικότατος σεξιστής και θα σε φλομώσω στα ψέματα μέχρι να βάλεις την κουλούρα και γίνεις δουλάρα μου”, υπάρχουν κατά τη γνώμη σου και κατά τη γνώμη των αναγνωστριών έστω κάποιες ενδείξεις που μπορεί να λάβει υπόψη της μια γυναίκα προκειμένου να ξεκόβει σχετικά νωρίς, ή έστω πριν δεσμευτεί ανεπανόρθωτα;

Πώς μπορεί να μην χάσει πολύτιμο χρόνο με κάποιον ο οποίος θα αποδειχθεί απλά ένας ακόμα μισογύνης που είδε την αλλαγή των εποχών και κρύβει το ποιόν του μέχρι να πάρει σεξ ή μέχρι να την έχει δεδομένη και να χαλαρώσει ή μέχρι να παντρευτεί και να κάνει παιδί (αυτό το τελευταίο ειδικά εννοώ να δεσμευτείς ανεπανόρθωτα, ο γάμος λύνεται, δε θα σκάσουμε κιόλας).

Υπάρχει λοιπόν κάποιος τρόπος να εντοπίσει μια γυναίκα νωρίς τους σεξιστές και να απομακρύνεται;

Φυσικά καταλαβαίνω ότι τίποτα δεν είναι απόλυτο, αλλά αναρωτιέμαι αν υπάρχουν κάποια καμπανάκια που να έχεις εντοπίσει και πιστεύεις ότι χρειάζονται προσοχή. Είμαι 26, σχετικά άπειρη από σχέσεις, και οι γυναίκες στο οικογενειακό μου περιβάλλον, αν τους φέρω το παράδειγμα που σου έφερα πιο πάνω με το γάμο και τη δουλάρα, μου λένε “ε απλώς δεν θα αφήσεις να γίνεις η δουλάρα του και μια – δυο – τρεις θα το καταλάβει”. Εκτός από το ότι το βρίσκω φοβερά υπεραπλουστευτικό (δε νομίζω ότι είναι έτσι εύκολο δηλαδή), αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι δεν είναι μόνο το κομμάτι της καθημερινότητας. Είναι ότι θα ξενερώσω μέχρι τα τρίσβαθα του είναι μου που ο άλλος σκέφτεται έτσι. Γιατί να χάσω πολύτιμο χρόνο που θα μπορούσα να τον αφιερώσω σε έναν άλλο άνθρωπο, ή και στον ίδιο μου τον εαυτό και να είμαι ελεύθερη κι ωραία;

Εννοείται ότι δεν αγνοώ το γεγονός ότι αυτό μπορεί να συμβεί κι από άλλα ελαττώματα που μπορεί να φανερωθούν στην πορεία, ή ακόμα και να συμβεί κι από τη δική μου πλευρά γιατί ούτε κι εγώ είμαι τέλεια άλλωστε. Ο λόγος που ρωτάω συγκεκριμένα για τις σεξιστικές αντιλήψεις είναι αφενός γιατί όπως προείπα χαρακτηρίζουν μεγάλη μερίδα ανδρών που μπορεί να είναι υποψιασμένοι και στην αρχή να τις κρύβουν επιμελώς, αφετέρου γιατί δεν το θεωρώ κάτι διαπραγματεύσιμο να έχει ο σύντροφός μου τέτοια μυαλά. Για ‘μένα κάτι τέτοιο είναι αδιαπραγμάτευτος χωρισμός, γιατί δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι ένας σεξιστής μπορεί να είναι καλός άνθρωπος, όσο απόλυτο κι αν ίσως ακούγεται. Πιστεύεις λοιπόν ότι υπάρχουν έστω κάποιες ενδείξεις που να μπορώ να λάβω υπόψη μου τον πρώτο καιρό που βγαίνω ή έχω μια φρέσκια σχέση με κάποιον για να καταλάβω ότι πραγματικά δεν έχει τέτοιες αντιλήψεις;

ΑΠΟ ΤΗΝ – The Dealbreaker

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Πολύ σωστά αναρωτιέσαι καθώς ο σεξισμός είναι πανταχού παρών και όντως η υποτίμηση άλλου ανθρώπου (κι ιδιαίτερα του ήμισυ του πληθυσμού!) δε δείχνει καλοσύνη.

Σε πρώτες φάσεις αναγνωριστικές συζητήσεις για άλλα πρόσωπα, πιο θεωρητικά κι απομακρυσμένα, είναι ενδεικτικές. Τι εννοώ. Όταν με ευκολία τσουλοδιαπομπεύει μια διάσημη ή δείχνει από τη μία να την ποθεί κι από την άλλη να την περιφρονεί είναι πολύ κακό σημάδι μισογυνίας όπου η αξία της γυναίκας μετριέται με το γεννητικό της όργανο.

Εδώ θέλω να κάνω μια παρένθεση. Κάποιες φορές μπερδεύουμε τη συντήρηση (που είναι η default ρύθμιση των ανθρώπων) με το μισογυνισμό. Όμως ο συντηρητικός που πάει με το κοπάδι, έτσι τα βρήκαμε έτσι τα συνεχίζουμε, δεν εκδηλώνει περιφρόνηση ή μίσος προς τη γυναίκα. Δεν επιτρέπει στον εαυτό του να ποθήσει κάτι που βρίσκει εξτρέμ! Ώστε να υπάρχει αυτό το συγκρουσιακό που περιέγραψα παραπάνω και που είναι τρομερά επικίνδυνο για τις γυναίκες. Συχνά καταλήγει σε βία, ακόμα και σε γυναικοκτονίες.

Επίσης καλό κριτήριο είναι η γνώμη τους για την αυτοδιάθεση των γυναικών επί των σωμάτων τους: το δικαίωμα στην έκτρωση ή η στάση προς την επιλογή τεκνοποίησης ή θηλασμού. Θα εκπλαγείς πόσο μη πολιτικό ζήτημα υπήρξαν επί δεκαετίες οι εκτρώσεις στην Ελλάδα, υπό την έννοια ότι θεωρούνταν αυτονόητο ότι γίνονταν, ακόμη κι από συντηρητικούς κύκλους (αναγκαίο κακό το ονόμαζαν) και νομιμοποιήθηκαν χωρίς ιδιαίτερες προστριβές 40 χρόνια πίσω. Είναι οι παραθρησκευτικές οργανώσεις που επανέφεραν το ζήτημα με ανερικανόφερτα επιχειρήματα και πολύ μισογυνική ρητορική: σαν να αποτελεί δίκαιη τιμωρία το μεγάλωμα ενός παιδιού για τη γυναίκα. Έτσι όμως σωστές οικογένειες δεν δομούνται, πράγμα που εξηγεί γιατί θεωρούνταν αναγκαίο κακό ακόμα κι από τους θεωρητικά όχι υπέρ της πρακτικής. Πρόσφατα είδαμε τι χιονοστιβάδα για τα γυναικεία δικαιώματα ήταν τα νομοθετικά αναχώματα στις αμβλώσεις σε ΗΠΑ και Πολωνία.

Άλλα κακά σημάδια είναι αντιλήψεις που εμπίπτουν στο ιδιοκτησιακό καθεστώς επί της γυναίκας. Υπερβολική κτητικότητα και ζήλεια δεν είναι πάθος κι έρωτας, είναι το “δικαίωμα” του αφέντη πάνω στο δούλο του. Η ανισομέρεια αυτή σηματοδοτεί και τον σεξισμό στην πράξη. Ή η οικονομική υποταγή του ενός φύλου ως κάτι αυτονόητο. Ή τα διξαιώματα λοατκι και τόσα άλλα.

Υπάρχουν διάφορα στοιχεία που ανακύπτουν.

Δεν υπάρχει γενικός κανόνας που να δίνει συνταγή σε δυο γραμμές αλλά τα σημάδια φαίνονται εύκολα αν είσαι προσεκτική και δεν παρασύρεσαι να τα αποδώσεις στο ενδιαφέρον τους.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News