Η Ρένα απαντά: Πώς μαθαίνεις στα κορίτσια σου να σου μιλάνε ανοιχτά;

Μαθαίνεις στα κορίτσια σου να εμπιστεύονται τον εαυτό τους και τα θέλω τους. Ώστε να έχουν το θάρρος να σου μιλάνε ανοιχτά.

________________

Η ιστορία της margarita όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Γεια σας υπέροχη αμποπαρεα !!! Ευχαριστώ πολύ για όλα όσα μαθαίνω διαβάζοντας σας !! Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό αλλά αλλάζω τρόπο σκέψης δίπλα σας!!! Πολλές ιστορίες με στεναχωρούν κ περιμένω να βρω ένα όμορφο update!!!! Πόσες γυναίκες κακοποιούνται η περνάνε δύσκολα στην ζωή τους! Και πόσα από αυτά μπορεί να γνωρίζουν οι γονείς τους; Όταν διαβαζω για μικρά κορίτσια ότι έπεσαν θύματα βιασμού ….δεν μπορώ να κοιμηθώ , αγχώνομαι.

Εχω δύο κορίτσια εφτά κ δύο χρόνων ( όχι ότι έχει σημασία, ο κίνδυνος είναι ίδιος για όλους ) Με τρομάζει η ιδέα ότι θα γίνει κάτι στην ζωή τους κ δεν θα το ξέρω ,δεν θα είμαι δίπλα να αγκαλιάσω κ να βοηθήσω να επουλωθούν οι οποίες πληγές αφήνουν αυτές οι άσχημες ιστορίες. Η ερώτηση μου ; Πως μεγαλώνεις τα παιδιά ώστε στα δύσκολα να σε εμπιστευτούν ; Να μου ανοίγουν την καρδιά τους όπως κάνουν εδώ πολλά κορίτσια κ γυναίκες ζητώντας βοήθεια!!!! ευχαριστώ πολύ….

ΑΠΟ ΤΟΝ – margarita

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Πώς μεγαλώνουμε παιδιά; Να ένα ερώτημα που είναι πολύ πιο σημαντικό από τα κουτσομπολιά των celebrities και τις μπηχτές μεταξύ στρατευμένων τρολς κι όμως δεν προβάλλεται παρά ελάχιστα στον δημόσιο διάλογο. Ή όταν προβάλλεται είναι με τρόπο μπετοναρισμένο σε τσιτάτα, συμβουλές ανεφάρμοστες ή με έμφυτη κριτική σε όσα ένας γονιός τώρα ήδη κάνει.

Η προσέγγιση αρχίζει από πάρα πολύ νωρίς, οπότε σωστά αναρωτιέσαι για τις ηλικίες.

Πρώτα απ’όλα μαθαίνουμε στα παιδιά μας τις αξίες της αυτοδιάθεσης, της οριοθέτησης του σώματος, του δικαιώματος στο όχι. Κι αυτό γίνεται από πάρα πολύ μικρές ηλικίες.

Όταν το παιδάκι μας ως νήπιο δείχνει ενόχληση από κάτι που του κάνουμε, από ένα πιο έντονο χάδι ή έναν καταναγκασμό για φαγητό, η δική μας επιμονή το διδάσκει ότι είναι ΟΚ να ανέχεται κάτι που δεν θέλει -ιδιαίτερα όταν προέρχεται από ένα αγαπητό πρόσωπο. Οφείλουμε να σεβόμαστε το όχι του, όπως θα το σεβόμασταν και σε έναν ενήλικο, εκτός αν κινδυνεύει η ζωή του ή η ακεραιότητά του φυσικά (παιδί στο χείλος γκρεμού που λέει όχι δεν έρχομαι πίσω, δεν το διαπραγματευόμαστε, το τραβάμε άμεσα και εξηγούμε κατόπιν -καταλάβατε το σκεπτικό).

Όταν εμείς του μαθαίνουμε τα έμφυλα στερεότυπα (του παίρνουμε όλο κούκλες ή μωρά, του βάφουμε εμείς τα νυχάκια, το γεμίζουμε κορδελίτσες και φιογκάκια για να παίξουμε εμείς με τις κούκλες) τι περιμένουμε μετά; Αφήνουμε ελεύθερα τα παιδιά να εκφραστούν, εφόσον δεν κινδυνεύουν.

Όταν το υποχρεώνουμε με συναισθηματικό εκβιασμό να δείχνει τρυφερότητα που δεν νιώθει αυθόρμητα σε συγγενείς ή φίλους (“μα αγκάλιασε τον θείο Πελοπίδα που σε αγαπάει!”) του μαθαίνουμε ότι πρέπει οι άλλοι να παίρνουν την δική του σωματική οικειότητα και να καταπατούν τα όριά του.Το κορμί του είναι δικό του και το διαχειρίζεται το ίδιο.

Όταν το εξαναγκάζουμε να ακολουθήσει τα χόμπυ ή τις δραστηριότητες που εμείς θεωρούμε καλά για την εξέλιξή του, το μαθαίνουμε ότι η γνώμη του δεν έχει σημασία κι ότι δεν ξέρει, δεν μπορεί να κρίνει κι είναι ανίκανο να διαχειριστεί τις συνέπειες των αποφάσεών του.

Όταν εμείς κριτικάρουμε με σεξιστικούς τρόπους τα άλλα σώματα ή τους άλλους τρόπους ζωής και σεξουαλικότητας στο δρόμο, στο σχολείο, στην παιδική χαρά, το παιδί μαθαίνει ότι κρίνεται με έμφυλα στερεότυπα κι αν τα παραβεί θα υπάρξει τιμωρία -κοινωνική κατάκριση, την οποία του μαθαίνουμε να την υπολογίζει και να την φοβάται αφού “κρίνει κι η μαμά” (άρα η κριτική είναι κάτι κανονικοποιημένο).

Ακόμη περισσότερο όταν του υπαγορεύουμε με ποιόν να κάνει ή να μην κάνει παρέες. Οι παρέες δημιουργούνται αυθόρμητα επειδή κάποια αιτία υφίσταται. Όταν διαβλέπουμε ότι κάποια εξ αυτών ασκεί αρνητική επιρροή η λύση δεν είναι η απαγόρευση της παρέας. Η εξουσία που επιβάλλεται δεν γίνεται σεβαστή, αντίθετα όταν εξηγηθούν οι λόγοι, οι λόγοι αυτοί στέκουν λογικά και έχουμε μάθει στο παιδί να κρίνει από μόνο του, τότε έχουμε ελπίδες να κατανοήσει σιγά σιγά και να αραιώσει. Τονίζουμε δηλαδή την λανθασμένη συμπεριφορά, ώστε να την αναδείξουμε και να εκφράσουμε τις δικές μας επιφυλάξεις, δεν θέτουμε Μωσαϊκό Νόμο με ποινές.

Όταν εμείς λέμε ψέμματα στο παιδί, αποκρύπτοντας αλήθειες, ή παραβαίνοντας υποσχέσεις που του δώσαμε, το παιδί διδάσκεται ότι το ψέμμα είναι αποδεκτό, είναι λύση σε μια δύσκολη στιγμή κι ότι η αλήθεια δεν έχει σημασία ή λυτρωτικό αποτέλεσμα. Πώς να μας εμπιστευτεί το παιδί όταν συνειδητοποιήσει ότι του λέμε ψέμματα; Η εμπιστοσύνη του κλονίζεται. Επιπρόσθετα όταν του λέμε να μην μας φοβάται, όταν θα μας εμπιστευτεί κάτι, αλλά μόλις το κάνει αγριεύουμε, θυμώνουμε, τιμωρούμε ή ακόμα χειρότερα “μαρτυράμε” αυτό που μας εμπιστεύτηκε, έχουμε εξασφαλίσει ότι το παιδί θα κλειδώσει σαν στρείδι και δεν θα μας μιλήσει ποτέ ξανά.

Και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό. Όσο περισσότερο περιβάλλουμε τις ανθρώπινες λειτουργίες και το σεξ με μανδύα του υπερφυσικού, του δαιμονοποιημένου, του απαγορευμένου, τόσο το παιδί επιδιώκει να εξερευνήσει τι είναι αυτό που του στερούν. Είναι σαν να λέμε μην σκεφτείς την λέξη “σκοτάδι”, τι σκέφτεσαι;

Μαθαίνουμε τα απλά στοιχεία της σεξουαλικής επαφής με απλό, κατανοητό τρόπο, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, τονίζουμε την σημασία της συναίνεσης σε Ό,ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ή πρόκειται να συμβεί και ενημερώνουμε για την διαφορετικότητα επίσης απλά και κατανοητά, εμφυσώντας τον σεβασμό.

Και τέλος εξηγούμε μεν τους κινδύνους της σεξουαλικής επαφής (προφυλακτικό, ΣΜΝ, εγκυμοσύνη) αλλά δεν παραλείπουμε να τονίσουμε το μεγαλείο της, την ευχαρίστηση, το δέσιμο δυο ανθρώπων που προκύπτει εκείνη τη στιγμή. Γιατί ο σκοπός μας δεν είναι να αναθρέψουμε καλόγριες για το μοναστήρι αλλά ανεξάρτητες γυναίκες που θα χειρίζονται την σεξουαλικότητά τους με τον καλύτερο δυνατό για εκείνες τρόπο.

Νομίζω με έναν τέτοιο απλό μπούσουλα, σταθερά και με γνήσια αγάπη αντί για προβολή του εγωϊσμού μας, αποφεύγουμε τα χειρότερα. Δηλαδή ελαχιστοποιούμε τις κακοτοπιές (δεν μπορούμε να τις μηδενίσουμε, δυστυχώς) και δεν ρισκάρουμε να μην μάθουμε τυχόν κακές στιγμές όπου μπορούμε να υποστηρίξουμε.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News