Όσα λέμε για την απόκτηση παιδιού ή δεύτερου παιδιού ή γενικά για την μητρότητα άλλων είναι κάποια από τα πράγματα που ίσως θα έπρεπε να κρατάμε για τον εαυτό μας.
________________
Η ιστορία της Απορημένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπερα στην ομορφη παρεα! Ηθελα να σας στείλω κάτι που συνέβη και με έχει βάλει σε σκέψεις. Ημασταν μια παρέα εγω κ 2 φιλες μου, η ας πουμε Ελενη παντρεμένη με 2 παιδιά (1 μωρο και 4χρ.) και η άλλη ας πουμε Μαρία χωρίς παιδιά , όπως επίσης κ εγω.
Η Ελένη όλη την ώρα γκρινιάζει για το πόσο δυσκολη είναι η ζωη της με τα 2 παιδια, κακιώνει που τα πεθερικα δεν μπορούν να κρατήσουν τα μικρα και γενικά οτι δεν έχει ουτε και λεφτα για εξωτερική βοήθεια. Μονο ό,τι κανει αυτή και ο αντρας της, ο οποιος επωμιζεται εξισου τα βαρη. Ακομα και με το πρωτο παιδι η κατασταση ηταν ιδια. Ελεγε οτι δεν αντεχει και πάντα τα τελευταια 4 χρονια καθε φορα που βρισκομαστε, το μονο που λεει ειναι ποσο υποφερει, αλλά ήθελαν και δευτερο παιδι , το οποιο και κανανε.
Η Μαρια λοιπόν λέει σε καποια φάση στην Ελενη οτι δεν μπορει να εχει απαιτηση απο άλλους να την βοηθάνε με τα παιδιά, καθως ηταν ξεκάθαρα δικιά της επιλογη, και οτι απο την στιγμη που το αποφασισε πρεπει να επωμιστεί ολα τα βαρη αυτή και ο συζυγος. Ή να αναλογιζοταν απο πριν αν μπορουσε να επωμιστει το βαρος του δευτερου παιδιου… εν τελη ας πρόσεχε.
Εγω δεν απαντησα. Απο την μια σκεφτηκα οτι η Μαρια εχει δικαιο, οσο σκληρη κ αν ακουστηκε, απο την αλλη η Ελενη δεν εχει το δικαιωμα να γκρινιαζει για την ζωη της? να θελει να κανει παιδια? Δεν ξερω πως ειναι να σε καλει το μητρικο ενστικτο δηλ να θες να κανεις παιδια διακαως, μαλλον είναι κάτι που δεν κοντρολαρεται εύκολα, γιατι κάποιες κοπέλες βλέπω οτι ποναει η ψυχη τους που δεν μπορουν να εχουν παιδια.
Ποια είναι η αποψή σας σχετικα με την απάντηση της Μαρίας?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απορημενη
______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Να ένα καλό θέμα για το πόσο έχουμε δικαίωμα να λέμε το προφανές, αλλά που αφορά την ζωή και τις επιλογές άλλων!
Η φίλη σου η Μαρία λέει το ορθό, αυτό που προκύπτει από τη λογική του ορθού λόγου. Τις επιλογές μας εμείς αναγκαζόμαστε να τις φέρουμε εις πέρας.
Ταυτόχρονα η Ελένη βρίσκεται σε μια θέση στην οποία ο ψυχικός και σωματικός φόρτος, που της προκαλεί η απόκτηση παιδιών και το μεγάλωμά τους σε αποκλειστική ευθύνη μαζί με το σύζυγο, είναι μεγάλος. Μόνο όποια έχει περπατήσει σε αυτά τα παπούτσια μπορεί να το νιώσει στο πετσί της, που λέμε. Η φαντασία δεν φτάνει στο πόσο η έλλειψη ύπνου -για να μιλήσω για το πλέον προφανές- μπορεί να σε αποσυντονίσει και να μην είσαι ο εαυτός σου. Χώρια η συνεχής ευθύνη και το άγχος. Έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην γκρίνια. Ιδιαίτερα επειδή σε μια χώρα με υπερεπείγον δημογραφικό πρόβλημα η υποστήριξη της γονεϊκότητας χωλαίνει ακόμη, έχει πολλά να γίνουν.
Βέβαια η Ελένη μπορεί να γίνεται κουραστική στην παρέα, αν αυτό είναι το αποκλειστικό αντικείμενο, το ίδιο όσο οι νέες μαμάδες που μιλάνε συ-νε-χώς για το μωρό τους και την μητρότητα, ή όσο οποιοσδήποτε άνθρωπος είναι συνεχώς μέσα στη μίρλα και την μιζέρια για οποιοδήποτε θέμα.
Η μητρότητα είναι όμως θέμα με επαυξημένο παράγοντα τζηζ.
Καλά έκανες που δεν μίλησες. Δεν κατηγορώ και τη Μαρία, ίσως αν το έλεγε με περισότερη ενσυναίσθηση όμως θα ήταν πολύ καλύτερα. Δεν φταίει ο γονιός που κανένας δεν τον προετοιμάζει ότι θα περάσει Γολγοθά αν δεν έχει βοήθεια. Υποτίθεται κάνει το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου, ποιός να το περίμενε ότι είναι τόσο δύσκολο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο λόγος για τον οποίο αποφεύγω την κολλητή μου μετά από 24 χρόνια φιλίας, είναι για να μην γίνω κι εγώ σαν τη φίλη σου τη Μαρία μια μέρα. Εγώ έχω ένα παιδάκι στο δημοτικό, η κολλητή έχει δύο παιδάκια, ένα στην ίδια ηλικία με το δικό μου κ ένα τρία χρόνια μικρότερο. Στις συζητήσεις μας μονίμως γκρινιάζει για τα παιδιά της, για την κούραση της, για τους παππούδες που δεν βοηθάνε, τα ξέρεις…. Κάθε φορά, μα κάθε φορά, θα φροντίσει να μου πει ότι εγώ δεν ξέρω τι θα πει κούραση επειδή έχω ένα παιδί και μάλιστα “εύκολο” όπως… Διαβάστε περισσότερα »
Κατι δεν καταλαβαίνω. Εγώ δεν έχω παιδια κι όμως φαντάζομαι πως θα ανέβαινα έναν γολγοθα αν δεν είχα βοήθεια. Δεν θέλει και πολλή φαντασία για να τα βάλεις κάτω και να σκεφτείς πως χωρίς βοήθεια ή χωρίς πολλά λεφτά, την έκατσες. Σύμφωνοι ότι αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να ξέρεις ακριβώς πως είναι. Όμως όλοι αυτοί που γκρινιάζουν δεν το ήξεραν απο πριν όπως το ξέρω εγώ; Αν εγώ κι ο υποψηφιος πατέρας του παιδιού μου τα φέρνουμε τσίμα τσίμα βόλτα και παππούδες να βοηθήσουν δεν υπάρχουν, δεν θα ήμαστε τρελοί αν κάνουμε παιδί κι αν τελικά το θέλουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικά και ήξερε τι σημαίνει ένα παιδί, όλοι όσοι έχουμε παιδιά το ξέρουμε. Αν το δούμε απολύτως λογικά κάνοντας παιδί χάνεις χρόνο, λεφτά, την ησυχία σου και το μόνο κέρδος είναι συναισθηματικο. Αν το δούμε πρακτικά λοιπόν κανείς δεν θα έκανε παιδιά και θα εξαφανιζομασταν ως είδος. Όμως το ότι αποφάσισε να κάνει δύο παιδιά γνωρίζοντας την κούραση και το άγχος δεν της αφαιρεί το δικαίωμα να αγχώνεται και να γκρινιάζει. Είναι σαν να μου λες ότι αγόρασες σπίτι στο κέντρο της Αθήνας χωρίς γκαράζ και έχεις αυτοκίνητο. Σου αφαιρεί το δικαίωμα να γκρινιάζεις για την κίνηση ή το ποσο… Διαβάστε περισσότερα »
Και πολύ καλά της τα είπε η Μαρία.
Για ποιο λόγο η φίλη σας ,σας χρησιμοποιεί ως ψυχολογους?
Σε εσάς θα βγάζει τα νεύρα,την κούραση και το άχτι της?
Γιαυτο είστε φίλες της? Για να της παρέχετε υπηρεσίες ψυχολόγου? Σας έχει για να αποφορτιζεται?
Μόνο γιαυτο τον λόγο σας κρατάει ως φίλες?
Για πολύ καιρό, ίσως και για πάντα, μετά την απόκτηση παιδιών, μόνο οι άλλες μαμάδες μπορούν να καταλάβουν. Και να μας ανεχθούν.
Πιστεύω ότι καλό θα ήταν να της συμπαρασταθούν και να τη βοηθήσουν πρακτικά όσο μπορούν . Δεν θεωρώ ότι θα έπρεπε να απομονωθεί. Όμως δεν συμφωνώ ότι δεν μπορούν να καταλάβουν. Αυτη η αντίληψη ότι οι χωρίς παιδιά δεν καταλαβαίνουν είναι αρκετά παρωχημένη. Όσον αφορά ειδικά το οικονομικό κομμάτι μπορεί κανείς να εκτιμήσει τι έξοδα θα έχει το μήνα έξτρα, πέραν των απρόβλεπτων που αυτά δεν μπορεί να τα λάβει υπόψη. Όσο αφορά την καθημερινότητα από τον περίγυρο, από βιβλία και από το διαδίκτυο η πληροφορία πραγματικά είναι άφθονη. Είναι μια υπέρ σημαντική απόφαση που πλέον δεν θα έπρεπε να… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ αυτό έλεγα πριν κανω παιδί αλλά μόλις απέκτησα κατάλαβα ότι αν δεν το ζήσεις στο πετσί σου, ο,τι και να λένε τα άρθρα και τα βιβλία, δεν το καταλαβαίνεις. Η γονεϊκότητα είναι μια κατάσταση αγάπης “μίσους”. Λατρεύεις το μικρό σου πλάσμα αλλά μισείς κάποιες φορές τις στερήσεις που βιώνεις εξαιτίας του κι ας το ήξερες από την αρχή.
Ακριβως, ο, τι και να λενε τα βιβλια, τα αρθρα, το ινστα (ειναι της μοδας οι “αληθινες ” μαμαδες) , αν δεν το ζησεις, δεν το καταλαβαινεις. Κι επιπλεον, εξαρτάται απο το κάθε άτομο και την ψυχοσυνθεση του. Παντως γονεϊκοτητα σημαίνει αγαπη, λατρεια αλλα κι απειρη κουραση και καψιμο. Και, ας μην γελιομαστε, καποιοι δεν γίνονται καλοι γονεις γιατι δεν μπορουν να τη διαχειριστουν.
Δεν αμφιβάλλω ότι για εσένα είναι έτσι, αλλά δεν μπορεί να γενικευτεί μια ατομική εμπειρια. Ο κάθε γονιός το βιώνει και το έχει στο μυαλό του διαφορετικά . Δεν μίλησα όμως για το τι νιώθει και πως το έχει στο μυαλό της . Μίλησα για το πρακτικό κομμάτι της καθημερινής εμπειρίας, με το οποίο φαίνεται να έχει πρόβλημα η Ελένη. Το αν έχει βοήθεια εξωτερικη με τα παιδιά πχ η το οικονομικο κομμάτι, το τι σημαίνει για το πρώτο παιδί ο ερχομός του δεύτερου κλπ κλπ.Αυτα όλα θα μπορούσαν μα έχουν τέθει πριν την τελική απόφαση. Ηθελα να σχολιασω και… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή περπατάω σε αυτά τα παπούτσια εδώ και περίπου 1,5 χρόνο θα πω τα εξής. Αρχικά και εγώ της άποψης που είναι η Μαρία είμαι. Το να μεγαλώσεις τα παιδιά σου είναι αποκλειστικά και μόνο ευθύνη των γονέων και όχι των γιαγιάδων κλπ κλπ. Κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη αλλά μόνο με τους όρους των γονέων. Συνεπώς λέω όχι σε ανθρώπους που δέχονται να βοηθήσουν αλλά δεν κάνουν τα πράγματα με τον δικό μας τρόπο. Κατά δεύτερον, επειδή καταλαβαίνω πολύ καλά πως αισθάνεται η Ελένη γιατί σίγουρα έχω βρεθεί στο σημείο να μην μπορώ να ανταπεξέλθω στη καθημερινότητα μου από την πίεση… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ ξεκάθαρα με την Μαρία. Η Ελένη φαίνεται να έχει πάρει το ύφος του οσιομάρτυρα και της φταίνε οι πάντες πέρα από τον εαυτό της. Λες και άλλος δεν έκανε παιδι. Στην τελική ήξερε πόσο δύσκολο ήταν να μεγαλώνει το πρώτο παιδί, αν δεν τα κατάφερνε δεν έπρεπε να κάνει το δεύτερο, τουλάχιστον όχι όσο το πρώτο είναι τόσο μικρό. Το να έχει απαιτήσεις από τα πεθερικά να μεγαλώσουν το παιδί είναι ανώριμο. Στην τελική ούτε τους ρώτησε αν θέλουν ή αν μπορούν να τα βγάλουν μεγάλοι άνθρωποι πέρα με 2 πιτσιρίκια. Απ’ ότι καταλαβαίνω σας λέει ξανά και ξανά… Διαβάστε περισσότερα »
1ον Τα παιδια ειναι δικα μας,ουτε των ηλικιωμενων γονεων μας ουτε των αδερφιων-ξαδερφιων μας. 2ον Η αποκλειστικη ευθυνη για την ανατροφη-παροχη στεγης-τροφης-μορφωσης αλλα και αγαπης,σημασιας και ολα τα υπολοιπα ειναι επισης δικη μας ευθυνη και κανενος αλλου. 3ον Αν υπαρχει βοηθεια ειναι καλο,αν οχι τοτε σφιγγουμε τα δοντια και προχωραμε.Τα παιδια δεν ειναι ουτε αξεσουαρ,ουτε background για φωτο στα κοινωνικα δικτυα αλλα ειναι ευθυνη και ζορι και κοπος και δουλεια και κουραση. 4ον Δεν υπαρχει τιποτα πιο κουραστικο απο ανθρωπους που κλαιγονται 24/7 γιατι βρηκαν την μητροτητα/πατροτητα δυσκολη και ζοριζονται.Πολυ δε περισσοτερο οπως η “Ελενη” της ιστοριας με τον συζυγο… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά , δεν θεωρώ ωραίο το να σου δημιουργεί κάποιος ενοχές γιατί εσύ δεν έχεις παιδιά, έχεις 1 ή πολλή βοήθεια. Γιατί συνήθως αυτά τα άτομα αυτό μου βγάζουν. Θα ακούσω τα προβλήματα τους αλλά τι να πεις όταν δεν έχουν βοήθεια ή χρήματα και επιμένουν και κάνουν δύο παιδιά. Τί προσδοκούν να συμβεί;
Έχει δίκιο η Μαρία , δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να προχωρησουν σε δεύτερο παιδί όσο και αν το ηθελαν. Ομως σε μια τόσο σοβαρή απόφαση που έχει παρθει και είναι αμετάκλητη, δεν υπάρχει λογος να επισημανθεί . Μόνο αν μιλούσατε φιλοσοφικά η αν προσπαθούσατε να συμβουλεύσετε την Ελένη πριν πάρει την απόφαση.Δεν έχει νόημα το πώς το είπε για εμένα αλλά το timing. Δεν είναι κάτι που αλλάζει τώρα, το κίνητρο της απόφασης ελάχιστη σημασία έχει. Ούτε θα κάνει την Ελένη να μην νιώθει άσχημα, πρακτικά είναι τα ζητήματα της. Η Ελένη μοιάζει να έχει πελαγωσει και χρειάζεται στήριξη… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή ζω ακριβως, (ΑΚΡΙΒΩΣ ομως , σα να το εγραψα εγω,) την ιδια κατασταση με συγγενικο προσωπο, θα πω οτι ναι, ειμαι με το μερος της Μαριας αλλα και με το μερος της μαμας. (επισης ειμαι κι εγω μαμα χωρις λεφτα και βοηθεια). Λοιπον για αρχη, οντως κάποιος χωρις παιδια δυσκολα θα καταλαβει το ψυχολογικη κουραση δυο μικρων παιδιων χωρις βοήθεια, που ειναι πιο μεγάλη κι απο τη σωματικη. Αγανακτεις καποια στιγμη και αυτο βγαινει προς τα εξω. ΑΛΛΑ , απο την αλλη οντως τα παιδια ειναι επιλογη που κατα βαση επωμίζονται οι γονεις. Κανοντας παιδια η ζωη σου αλλαζει,… Διαβάστε περισσότερα »