Θέλει απλά να έχω το ρόλο της χαζης στη ζωή του. Γενικά είναι άνθρωπος που θέλει να ηγείται. Και έχουμε και 10 χρόνια διαφορά.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Σος κορίτσια.
Δεν αντέχω άλλο.
Πώς μπορείς να κερδίσεις πίσω το σεβασμό;
Όταν ο άλλος δε σε υπολογίζει, δεν σε ντρέπεται, όταν σου φερεται σαν στη μάνα του;
Είμαστε 3 χρόνια μαζί και μένουμε μαζι.
Κάνει μπαμ ότι η σχέση μας δεν πάει καλά. Δεν θέλει να κάνει τίποτα μαζί μου.
Όμως δεν παραδέχεται ποτέ ότι έχει χάσει το ενδιαφέρον του!! Αυτό είναι που με τρελαίνει!
Ποτε!
Οπότε εγώ προσπαθώ να βρω κάθε φορά μια λογική εξήγηση.
Έχω βρει ότι οκ μπορεί να είναι έτσι το στυλ του σαν άνθρωπος και να μην θέλει πολλά πολλά.
Που εν μέρει έχει μια δόση αλήθειας.
Αλλά μια δόση μόνο.
Καταβαθος θεωρω ότι είναι βαθύτερο το προβλημα.
Κάνει λοιπόν μπαμ ότι έχουμε πρόβλημα.
Και δεν το παραδέχεται.
Γιατί λέτε να συμβαίνει αυτό;
Μιλάει για το μέλλον, για γάμο, για οικογένεια.
Δεν έχει κάποιο άλλο συμφέρον από μένα, πχ οικονομικό.
Πώς γίνεται να μιλάει για το μέλλον αλλά να φαίνεται ότι μέχρι και αύριο εμείς μπορεί να έχουμε σκοτωθεί ας πούμε;
Και η δεύτερη ερώτηση, αυτή της αρχής.
Προσπαθω να βελτιώσω αυτή την κατάσταση, αλλά αντιλήφθηκα ότι άπαξ και έχεις χάσει το σεβασμό από το άλλο πρόσωπο, είναι αδύνατο να κάνεις το οτιδήποτε για να διορθώσεις καταστάσεις.
Γιατί απλούστατα δεν παίρνει στα σοβαρά τίποτα από ο,τι και να πω η να κάνω.
Ο μόνος τρόπος να με πάρει στα σοβαρά πια είναι να του πω χωρίζουμε και να φύγω.
Αλλά αν φτάσουμε εκεί… Καλά..
Το θέμα είναι, τι μπορώ να κάνω χωρίς να χρειαστεί να χωρίσω, για να με πάρει ο άλλος στα σοβαρά…
Να πω εδω, ότι δεν υπάρχει δυνατοτητα να μείνω σε δικό μου σπίτι οικονομική, στο μέρος που βρισκόμαστε, άρα θα πρέπει να γυρίσω στους γονείς μου σε άλλη πόλη. Ούτε κάποιο μέρος να πάω να κοιμηθώ υπάρχει για να τον τσουτσουριασω λίγο, μόνο και πάλι σε άλλη πόλη που είναι πολύ μακρυά.
Τι προτείνετε;
Πώς θα γίνει να με σεβαστεί πάλι;
Προσπαθώ ειλικρινα παρά πολύ, κάθε μέρα, να κερδίσω αυτο τον σεβασμό..
Και ξέρετε τι Καταλαβα; Ότι εντέλει δεν μπορείς να κάνεις και πολλά αν απλά ο άλλος θέλει να σε βλέπει με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Σαν να είναι προκατειλημμένος μαζί σου ένα πράγμα.
Θέλει να είσαι αυτό.
Όσο ικανή και να είμαι, όσο δυναμική σε αυτό που κάνω, όσες γνώσεις και να έχω, όσα πράγματα και να του λέω, αυτός πάντα χαζή θα με ανεβάζει, ανώριμη θα με κατεβάζει, και θα με υποτιμάει, και δε θα δείχνει κανένα σεβασμό απέναντι μου.
Νιώθω ότι μου φέρεται όπως φερομαστε στα μικρά παιδιά.
Που τους ταζουμε πράγματα, μόνο και μόνο για να τα ξεγελάσουμε να κάνουν κάτι, να διαβάσουν, να φάνε το φαγητό τους, και δε μας ενδιαφέρει η γνώμη τους, γιατί νομίζουμε ότι δε θα το καταλάβουν.
Αυτός πως γίνεται να νομίζει ότι δε θα το καταλάβω;
Πώς γίνεται να με θεωρεί χαζή, ενώ έχω πλήρη επίγνωση της κατάστασης και ορίστε το δείχνω αυτό και τώρα εδώ.
Επειδή είναι αυτό που σας είπα. Θέλει απλά να έχω το ρόλο της χαζης στη ζωή του.
Γενικά είναι άνθρωπος που θέλει να ηγείται.
Και έχουμε και 10 χρόνια διαφορά.
Πείτε μου τώρα, υπάρχει τρόπος να με σεβαστεί;
Επίσης γιατί ενώ κάνει μπαμ ότι δεν πάμε καλά αυτός δεν το παραδέχεται ποτέ και λέει ότι είμαστε τέλεια;
Ευχαριστώ!!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δε με σέβεται
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αχ, πάλι χαστούκι θα είναι η απάντηση, αλλά δε γίνεται αλλιώς. Πώς γίνεται; Μα επειδή γίνεται, γι’αυτό ακριβώς να πώς γίνεται! Η ίδια πράξη πιστοποιεί την συνέχιση και την αιτιολογία της επιλογής (γιατί περί επιλογή είναι να μην σε σέβεται). Το όριο έχει υπερπηδηθεί εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ο σεβασμός οριοθετείται νωρίς, στα πρώτα ραντεβού κι έκτοτε παραμένει εκτός κι αν το ένα μέρος παραβεί πάρα πολλά προσωπικά του όρια. Τότε γίνεται αντιληπτό ότι μπορεί να πατηθεί κάτω σαν χταπόδι, κι η κατάσταση να χειροτερεύει, καθώς δεν υπάρχει αντίσταση. Ή αν υπάρχει είναι παθητική. Αυτό ήταν μια καταπληκτική τακτική επίδειξης ήθους αν έχεις στη διάθεσή σου εκατομμύρια κόσμο που μπορεί και να θυσιαστεί για έναν ανώτερο σκοπό, όπως οι Ινδοί του Γκάντι κατά την ανεξαρτησία της Ινδίας, αλλά εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε μια σχέση δύο ατόμων. Επειδή είναι ακριβώς ένα το άτομο, για το οποίο η παθητική αντίσταση σημαίνει ζωή και θάνατο. Σε μεταφορικό επίπεδο. Αλλά και σε κυριολεκτικό αν πέσεις σε κακοποιητή.
Εκείνος γιατί να αλλάξει κάτι; Όπως μας γράφεις η ίδια «αν απλά ο άλλος θέλει να σε βλέπει με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Σαν να είναι προκατειλημμένος μαζί σου ένα πράγμα. Θέλει να είσαι αυτό.» Είναι ικανοποιημένος που σε έχει τοποθετημένη σε μια συγκεκριμένη θέση. «Πώς γίνεται να μιλάει για το μέλλον αλλά να φαίνεται ότι μέχρι και αύριο εμείς μπορεί να έχουμε σκοτωθεί ας πούμε;» Μα δεν τον ενδιαφέρει, όπως είστε είναι αυτό που θέλει και στο μέλλον βλέπετε, η κατάσταση θα συνεχίζεται επειδή αυτό τον βολεύει. Το μέλλον με τους γάμους και τις οικογένειες είναι το τυράκι. Εκείνος θα τακτοποιηθεί κι εσύ θα υπομένεις. Όπως τώρα. Η ανισομερής δυναμική της σχέσης, ο μεγαλύτερος άντρας που ηγείται της άβγαλτης κοπέλας, είναι το προβληματικό στοιχείο εξαρχής επειδή ΔΕΝ συμφωνήσατε συναινετικά και ρητώς σε κάτι τέτοιο εξαρχής. Προέκυψε. Δεν μπορείς να κερδίσεις κάτι που δεν αναγνωρίζει ως συναλλακτικό μέσο. Για εκείνον ο σεβασμός δεν είναι νόμισμα της αξίας σου και κακώς το βλέπεις κι εσύ ως τέτοιο. Δεν χρειάζεται ούτε να αναλύσεις την κοσμοθεωρία του, ούτε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Αυτά είναι ήδη λυμένα σε ισότιμες σχέσεις. Η δική σας δεν είναι, πάσχει από ανισοβαρή δυναμική.
Επομένως δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις εσύ μέσα στη σχέση. Ούτε πιάνουν τα τελεσίγραφα κι οι εκβιασμοί, επειδή γνωρίζει ότι κατά βάθος δεν θέλεις να χωρίσετε. Πρέπει να βγεις στα σοβαρά από τη σχέση για να κάνεις κάτι που θα επιφέρει πραγματική αλλαγή. Όταν έχουμε συγκεκριμένους ρόλους σε ένα παιχνίδι, μόνο βγαίνοντας από το παιχνίδι απεκδυόμαστε και τον δοτό ρόλο: αυτό του θύματος. Μόνο τότε ίσως, κι αυτό όχι σίγουρα, μπορεί να επανεκτιμήσει τι είχε και τι έχασε. Βέβαια τέτοιος που είναι τι να τον κάνεις… Θα πρέπει να συνειδητοποιήσει πολλά και δυσάρεστα για την ζωή του πριν διορθώσει σοβαρές παθογένειες στο πώς έχει μάθει να βλέπει τις σχέσεις. Και το ίδιο κι εσύ, πολύ φοβάμαι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το ότι δεν έχεις που να μείνεις,άρα αυτός είναι και ο λόγος που δεν χωρίζεις τον ταραμά, έπρεπε να το γράψεις πρώτο πρώτο και όχι να μας λες μπαρούφες περί σεβασμού και σοβαρότητας. Και τι ακριβώς περιμένεις από εδώ? Να σου πούμε τον μαγικό τρόπο,το μαγικό ξόρκι του σεβασμού ώστε ο άλλος ξαφνικά να σε υπολογίζει? Εμ…δεν υπάρχει. Αυτό είναι το πρόβλημα. Κοίτα να λύσεις το οικονομικό και το στεγαστικό σου και να φύγεις από εκεί πέρα. Εν ανάγκη συγκατοικησε με μια φίλη σου! Το να μένεις σε ένα σπίτι με έναν άνθρωπο που σου δείχνει ξεκάθαρα ότι ΔΕΝ ΣΕ… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ κατάλαβα ότι είσαι εσύ που έχεις οικονομικό συμφέρον και μένεις μαζί του επειδή δεν σε παίρνει οικονομικά να μείνεις μόνη σου, γιατί αλλιώς δεν εξηγείται γιατι ανέχεσαι τόση υποτίμηση. Πάντως με παιχνιδάκια του στυλ, τι να κάνω για να τον “τσουτσουριάσω”, ποτέ κανείς δεν κέρδισε τον σεβασμό κανενός. Επίσης διαφωνώ με την απάντηση ότι “ο σεβασμός οριοθετείται νωρίς”, εγώ θεωρώ ότι ο σεβασμός σε μια υγιή σχέση πρέπει να υφίσταται εξαρχής άνευ όρων κι ορίων.
Υποψιαζομαι οτι αν ειχες την οικονομικη δυνατοτητα να μεινεις μονη σου θα ειχες ηδη φυγει. Οποτε προσπαθεις να κανεις αυτη τη σχεση να λειτουργησει γιατι δεν θες να ξεβολευτεις. Οχι γιατι ειναι μια σχεση που αξιζει. Ειναι κακοποιητικη η σχεση σου. Εγω θα ελεγα ξεκινα να σεβεσαι πρωτα εσυ τον εαυτο σου, και ασε το τι κανουν οι αλλοι. Στην τελικη γυρνα στους γονεις σου και κοιτα απο εκει και περα τι θα κανεις. Αλλιως θα καθεσαι να υπομενεις την οποια συμπεριφορα απεναντι σου ως ανταλαγμα για την παροχη στεγης. Δικο σου το μαχαιρι δικο σου και το καρπουζι. Καλη… Διαβάστε περισσότερα »
Αντε αυτός τον έχασε τον σεβασμό του σε σένα, αν τον είχε και ποτέ, εσύ πως στο καλό γίνεται να διατηρείς τον σεβασμό σου γι αυτόν τον άνθρωπο με αυτή τη συμπεριφορά. Ικάζω ό,τι δεν θες να ξεβολευτείς, γιατί που να τρέχουμε τώρα να αλλάζουμε τις συνθήκες της ζωής μας. Το ακούω, οκ, αλλά αλήθεις δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει κάτι. Οπότε΄η συμβηβάζεσαι με αυτά που έχεις για να μην χάσεις αυτά που σου παρέχονται ή ξεβολέβεσαι και κάνεις νέα ζωή. Και οι δύο επιλογές έχουν τίμημα (όπως όλες), διάλλεξε ποιο προτημάς να πληρώσεις.
μπορεί να κάθεσαι και γιατί δεν θέλεις να παραδεχτείς πως έπεσες τόσο έξω και να προσπαθείς με ό τι σου κατέβει να το κανείς να δουλέψει.
εξίσου προβληματικό…δεν είναι πάντα θέμα βολέματος
Και αυτό που περιγράφεις βόλεμα είναι κατά τη γνώμη μου.
Σου φέρεται όπως στη μάνα του γιατί αυτί θέλει από εσένα. Ένα φαγητό, καθαρά ρούχα, καθαρό σπίτι. Δεν μένει στη μάνα του γιατί εσύ του καλύπτεις επιπλέον και άλλες ανάγκες όπως ερωτική επαφή αλλά και περισσότερα χρόνια που θα τον υπηρετείς. Επίσης, ξέρει καλά πως δεν έχεις την οικονομική δυνατότητα να φύγεις οπότε το χρησιμοποιεί. Σου μιλάει για το μέλλον και για γάμο για να ολοκληρώσει την εικόνα του. Να κάνει παιδιά τα οποία φυσικά θα μεγαλώσεις εσύ και ο ίδιος να νοιώθει ότι έχει φτιάξει τη σωστή και στερεοτυπική εικόνα του “πετυχημένου άντρα “. Μην παίξεις το παιχνίδι του!… Διαβάστε περισσότερα »
Τον σεβασμό θα τον κερδίσεις, φεύγοντας από αυτή τη σχέση οριστικά. Αυτός δεν θα αλλάξει. Έχει ξεπεράσει τα όρια εδώ και πολύ καιρό και δεν θα αλλάξει. Γιατί να αλλάξει, αφού του επιτρέπεις να συμπεριφέρεται έτσι; Δεν θες να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου έτσι, έτσι δεν είναι;
Φύγε. Αν δεν μπορείς να μείνεις μόνη σου, ψάξε για συγκάτοικο. Κάνε κάτι όμως που θα σε βγάλει από αυτή την κατάσταση. Κάνε κάτι για να βρεις τον αυτοσεβασμό σου.
Πες ένα λόγο για να σέβεσαι ΕΣΥ αυτόν τον άνθρωπο. Που είναι αδιάφορος ,σε υποτιμά ,σε κοροϊδεύει και σε χειρίζεται. Που σου φέρεται άσχημα ,είναι αδιάφορος και δεν παραδέχεται ότι έχετε πρόβλημα στη σχέση σας. Καλά το αντιλαμβάνεσαι, μια “χαζή” ψάχνει, δηλαδή κάποια που θα μπορεί να χειριστει, για να κάνει ο, τι θέλει. Ούτε χρειάζεται να κάνεις παιχνιδια για τον “τσουτσουριασεις”. Πόσα παιχνίδια να παίζεις και μέχρι πότε; Πόσο εξαντλητικό είναι να πρέπει να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση για να κάνεις τον άλλον να σε πιστέψει/σεβαστει(που δε θα το κάνει). Και πόση κλιμάκωση θα έχουν αυτά τα παιχνιδια. Δηλαδή… Διαβάστε περισσότερα »
Πρώτη εσύ δε σέβεσαι τον εαυτό σου,αυτός γιατί να το κάνει; Επιτρέπεις τόσο καιρό να σε υποτιμά κι αντί να τα μαζέψεις και να φύγεις ψάχνεις τρόπους να τον κάνεις να αλλάξει. Γιατί να αλλάξει; Αφού βλέπει ότι ανέχεσαι τη συμπεριφορά του…θες να μάθεις πως σκέφτεται;Κάπως έτσι: “Αφού μένει μαζί μου έχω δίκιο, είναι χαμηλής νοημοσύνης ,της αξίζει η υποτίμηση. Ξέρω κιόλας ότι δε θα φύγει γιατί έτσι όπως είναι ποιος θα γυρίσει να την κοιτάξει.”
Ξύπνα σε παρακαλώ!
Είμαι εσύ 6 μήνες μετά. Βρισκόμουν ακριβώς στην ίδια κατάσταση με εσένα 6 μήνες πριν. ΑΚΡΙΒΏΣ. Σε ξένη πόλη 500χιλιομετρα μακριά απο τους δικούςμου, χωρίς κανέναν δικό μου άνθρωπο εκεί. Πήγα γι αυτόν στον τόπο του. Εκεί χάθηκε και ο σεβασμός. 1 χρόνο από απόσταση ζούσαμε honeymoon. Μόλις πηγα στον τόπο του άρχισαν οι προσβολές και η υποτίμηση. 3 χρόνια με έκανε σκουπίδι για τα πιο απλά πράγματα. Ειχα γεμισει ψυχοσωματικα: πονοκεφάλους, ημικρανίες, δερμάτικά, γυναικολογικα.. απο την πιεση και τη θλιψη. Αρρωσταινα και δεν ήξερα γιατρό να πάω, με παρατουσε σε όλα μόνη ενώ εγώ ήμουν εκεί μόνο γι αυτόν.… Διαβάστε περισσότερα »