Η Ρένα απαντά: Πώς γίνεται να λέμε ότι έχουμε αισθήματα όταν οι πράξεις μας αποκαλύπτουν το αντίθετο;

Το τι νιώθουμε δεν είναι πάντοτε ένα και μονοσήμαντο, αλλά μια ομάδα συναισθημάτων.

_____________________

Η ιστορία της Pendulum όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Μάλλον την ξέρω ήδη την απάντηση, αλλά καμιά φορά χρειάζεται να την ακούσεις και από αλλού.

Γνωριστήκαμε τον χειμώνα, εκείνος έμενε στην Ελλάδα τότε, αλλά ήταν στο μεταίχμιο να επιστρέψει στην χώρα του. Χωρίς ξεκάθαρο πλάνο για το τι θέλει να κάνει, ωστόσο εκεί και με μεγάλη αμφιθυμία για το αν έχει νόημα να επιστρέψει ή να μείνει εδώ. Κουβαλούσε πολλά τραύματα, αποτυχίες, θέματα εξαρτήσεων και βίας στο παρελθόν του και όπως αποδείχτηκε και στο παρόν του. Η δική μου πρόθεση ήταν για ένα βραδυ και για αυτό τον “επέλεξα”, βλέποντας ολα τα red flags του.

Το ένα εκείνο βράδυ ήταν όμως αποκαλυπτικό και για τους δύο. Ακολούθησαν 5 μήνες με εκείνον να δίνει σταθερά τόση αγάπη και φροντίδα, όση δεν είχα ξαναπάρει από άντρα. Επέστρεψε τελικά στην χώρα του, γιατί υπήρχαν ανοιχτά θέματα οικονομικά και εργασιακά, αλλά ερχόταν συνέχεια να με δει, διεκδικώντας να γίνει κομμάτι της ζωή μου, επενδύοντας συναίσθημα και κάνοντας σχέδια για το πώς και πού θα υπάρξει ένα κοινό μαζί στο μέλλον, ψάχνοντας για δουλειά και σπίτι στην Αθήνα. Μετά την αρχική κυνική μου άμυνα, άρχισα και εγω να νιώθω και να ανταποκρίνομαι, τον επισκέφτηκα στην χώρα του, γνώρισα φίλους και οικογένεια, συνέχισε να μιλάει για ένα μαζί.

Ξαφνικά άρχισε να αποστασιοποιείται, μου είπε ότι περνάει κατάθλιψη, πίνει και δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί. Ακολούθησαν παρεξηγήσεις, παρανοήσεις και κλείσιμο από πλευράς του, μέχρι που απλώς μια μέρα μου είπε ότι “με χρειάζεται στην ζωή του” και την επόμενη σταμάτησε να μιλάει, παρά τις πολλές προσπάθειες μου να του δώσω χώρο και κατανόηση και να συνδεθούμε ξανα. Κάποια στιγμή έλαβα ένα μήνυμα που έλεγε ότι “με αγαπάει και υποφέρει που θα με χάσει” αλλά δεν ξέρει τι θέλει και μετά σιωπή. Επανεμφανίστηκε μετά από λίγο καιρό λέγοντας μου ότι με σκέφτεται, και όταν ανταποκρίθηκα, εξαφανίστηκε και πάλι.

Μετά από λίγο καιρό, είδα τυχαία το προφίλ του σε μια εφαρμογή γνωριμιών, με φωτογραφία που είχε τραβήξει κατά την διάρκεια μιας επίσκεψης του σε μένα – φωτογραφία από το μπαλκόνι μου ενώ εγώ ήμουν στην δουλειά, όπου φορούσε ένα t-shirt μου και μου την είχε στείλει τότε με λεζάντα τύπου ”το φοράω για να σε νιώθω”. Του είπα τότε ότι έχει μια πολύ διαστρεβλωμένη εικόνα για το τι σημαίνει αγάπη τελικά και μου είπε ότι δεν καταλαβαίνει γιατί θυμώνω, αφού εγώ σταμάτησα να επικοινωνώ μαζί του και δεν έκανα καμιά προσπάθεια για αυτόν (!).

Στο τώρα αναρωτιέμαι ποιο ήταν το λάθος μου και αν ήταν όλο αυτό μια προβολή, πώς γίνεται οι άνθρωποι να λέμε ότι νιώθουμε όταν εν τέλει οι πράξεις μας αποκαλύπτουν πώς δεν νιώθουμε τίποτα;. Και πώς γίνεται αν υπάρχει αγάπη και επιθυμία να το βάζεις στα πόδια χωρίς να δίνεις καν την ευκαιρία στον άνθρωπο που ‘αγάπησες’ για ένα κλείσιμο, με ειλικρίνεια και έστω καλοσύνη;
Αυτά.
Ευχαριστώ που άκουσες το παραλήρημά μου!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Pendulum

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή φίλη λυπάμαι πολύ που απογοητεύτηκες. Δεν νομίζω όμως ότι πρέπει να ακυρώσεις εντελώς αυτό που ζήσατε ως ένα ψέμα. Που είναι κι αυτό που σε πονάει περισσότερο, όπως το εκλαμβάνω από το κείμενό σου -καθόλου παραλήρημα σημειωτέον, κατανοητότατο.

Πιθανότατα ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναλύσουμε επακριβώς γιατί διάλεξε να αφήσει την κατάσταση έτσι, ψιλομετέωρη -σε θέλω μεν αλλά δεν θέλω κιόλας- επειδή μας λείπουν δεδομένα.

Δεν έχει όμως και τεράστια σημασία γιατί έγινε. Πιθανόν να ανέμενε να αναλάβεις εσύ να τον “σώσεις” από το παρελθόν του, το παρόν του, τα εργασιακά κι οικονομικά προβλήματα, να είδε ότι δεν είναι εφικτό κάτι τέτοιο και να ξεκίνησε άλλη αναζήτηση. Γι’αυτό ίσως σου είπε “δεν έκανες προσπάθεια γι’αυτόν”. Ποιός ξέρει τι να εννοούσε με το προσπάθεια. Χορηγία; Να τον κυνηγάς; Είχε ζητήματα αυτοπεποίθησης;

Πιθανόν επίσης να επηρεάστηκε από το περιβάλλον του, μιας και βιαστήκατε να γνωριστείτε και να ανταλλάξετε διαπιστευτήρια. Μην παραβλέπεις να σε βλέπουν ως “ξένη” οι άνθρωποί του και να τον απέτρεψαν.

Πολλά σενάρια παίζουν, εν ολίγοις, το παιχνίδι να βρούμε την αιτία είναι ψυχοφθόρο για σένα.

Το σημαντικό που πρέπει να κρατήσεις είναι ότι ο έρωτας δεν είναι μονοσήμαντος, συμπλέει με άλλα συναισθήματα: φόβο, ανασφάλεια, εγωϊσμό, πολλά κι όλα μαζί…

Ίσως τη στιγμή που στα έλεγε όλα αυτά να τα εννοούσε πραγματικά. Και το πιστεύω ότι τα εννοούσε. Αυτή είναι μια συχνή πλάνη που μας πληγώνει. Κρίνουμε το παρελθόν με την γνώση και τη απογοήτευση του παρόντος. Όμως όταν το παρελθόν βιωνόταν, ούτε η μία, ούτε η άλλη πλευρά γνωρίζαν τι μέλλει γενέσθαι έπειτα. Βιώναν αυτό που βίωναν εκείνη τη στιγμή, με εκείνα τα δεδομένα. Και τα σύμβολα του παρελθόντος έμειναν στο παρελθόν. Εσύ βλέπεις την φωτογραφία με το t-shirt ως ένδειξη μιας γλυκιάς στιγμής που πέρασε και χρησιμοποιήθηκε προδοτικά. Εκείνος ως μια γλυκιά στιγμή που έφυγε κι άφησε μια κολακευτική φωτογραφία του. Πιο κολακευτική επειδή είχε ήδη συγκινήσει μια γυναίκα. Δείχνει το πώς θέλουν να τον βλέπουν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News