Το πράσινο τερατάκι της ζήλειας: πώς το εντοπίζεις με σιγουριά; Και τι κάνεις;
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια και χαρα σας φιλες και φιλοι !
Να ξεκινησω και να ρωτησω κατι απλο μαλλον για εσας-περιπλοκο για εμενα
Πώς καταλαβαινουμε οτι καποιος/α μας ζηλευει;
Δεν αναφερομαι στο κομματι ερωτικων σχεσεων. Μιλαω για τους φιλους,τους γνωστους-συγγενεις-γειτονες-
Η ζηλεια γινεται φανερη παντα; Εκδηλωνεται με υποτιμητικα σχολια ,κακες πραξεις ή καμουφλαρεται απο εκφρασεις θαυμασμου,εκδηλο ενδιαφερον, πραξεις φροντιδας και προσφορας;
Επισης, οταν καποιος μας ζηλευει γιατι συνεχιζει να ειναι στο περιβαλλον μας; γιατι ρωταει για εμας;
Και τελευταιο: μπορει να ζηλευουμε εμεις τον αλλο και να προβαλλουμε αυτο το συναισθημα προς το προσωπο του και εντελει ο αλλος να νοιαζεται οντως για εμας;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μικρη και απειρη
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση από ψυχολογικής απόψεως καθώς μιλάμε για συναισθήματα που ανακύπτουν συχνά και σε πληθώρα συσχετισμών.
Νομίζω έχει νόημα να διαχωρίσουμε την πιο καλοπροαίρετη ζήλεια (το να βλέπεις κάτι και να θέλεις κι εσύ) από τον παντελώς κακοπροαίρετο φθόνο (να θες να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα αντί να αποκτήσεις μια εσύ).
Αυτό που είναι κυρίως προβληματικό και καταστρέφει τις σχέσεις όσο κι αυτ@ που το νιώθει είναι το δεύτερο, ο φθόνος.
Για να το ξεχωρίσεις το φθόνο από τη πιο ήπια ζήλεια σκέψου το εξής: χαίρονται με τη χαρά σου; Ο άνθρωπος που απλά ζηλεύει, που θέλει κι ο ίδιος, δεν σκυλιάζει όταν σου συμβαίνει κάτι καλό. Παραπονιέται για τη δική του μοίρα και αναρωτιέται πώς να τα καταφέρει. Αυτός που φθονεί όμως ταράζεται και βγάζει κακίες. Στα βάσανα και τις ατυχίες σου όμως μπορεί να δείχνει υποστηρικτικ@. Είναι επειδή νιώθει χαιρεκακία, αυτό που οι Γερμανοί λένε schadenfreude. Χαίρονται που υποφέρεις κατά βάθος, θεωρούν ότι το αξίζεις.
Επομένως μπορεί να συνυπάρχουν κακές κι υποτιμητικές συμπεριφορές μαζί με επιφανειακά υποστηρικτικές ή λυπημένες για τα δεινά σου.
Προφανώς συνεχίζουν να παραμένουν στο περιβάλλον σου και να ασχολούνται με διάφορους τρόπους επειδή αυτό τους θρέφει. Καραδοκούν για τις κακές στιγμές σου ώστε να ανακουφίσουν τα δικά τους ελλείματα. Αυτό φυσικά τους αποπροσανατολίζει από την προσωπική τους προσπάθεια κι εστίαση στο να βελτιώσουν τη δική τους πραγματικότητα, γι’αυτό είπα ότι ο φθόνος καταστρέφει και το άτομο που φθονεί.
Τέλος δεν αποκλείεται κάποι@ να κάνει προβολή δικού του/της συναισθήματος σε άλλους. Πρέπει τότε να αναλογιστεί και να διαχωρίσει τα παραπάνω. Χαίρονται με τις χαρές του/της; Εκείνος ή εκείνη χαίρεται με τις χαρές των άλλων ή μόνο στα δυσάρεστα εμφανίζεται για να “λυπηθεί”, δηλαδή να οικτίρει; Ο οίκτος φέρει κάτι από υποτίμηση μέσα του… Και καμμία πρακτική βοήθεια, άλλο ένα κριτήριο του πραγματικού ενδιαφέροντος.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο φθόνος καταστρέφει πρωτίστως τον άνθρωπο που φθονεί. Έλεγα πάντα ότι μου λείπει αυτό το κουμπί της ζήλιας. Όμως δε μου λείπει αυτό. Μου λείπει ο φθόνος. Ξεκίνησα από αυτό που λέμε ” πάτο” την ενήλικη ζωή μου. Γύρω μου παντού άνθρωποι που τα είχαν κατάφερε πολύ καλύτερα. Παρατηρώντας τους, μελετώντας τους, προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό που τους έκανε να τα καταφέρουν. Από πού ξεκίνησαν, τι σκιλς χρησιμοποίησαν. Έκατσα δίπλα τους, έμαθα από αυτούς ,έγιναν μέντορες, αντέγραψα ο,τι μου άρεσε πάνω τους. Ζήτησα και μου έδωσαν . Ο,τι μου έδωσαν τα αξιοποίησα και όσο ζητούσα πιο πολλά μου… Διαβάστε περισσότερα »
Σωστό. Οι επιτυχίες των άλλων να λειτουργούν ως κίνητρο ή έμπνευση.
Έλα εδώ σε νησάκι των Δωδεκανήσων που γίνεται συνέδριο γιόγκα ( κατά τύχη το πέτυχα) να κάτσουμε στη στάση του λωτού να γίνουμε ζεν…να σου περάσουν οι πολεμικές μουσικές αναζητήσεις. Καμμένο φασκόμηλο στη παραλία και τσίκι τσουκι τσακα τσούκα θα ακούω μόνο από αύριο. Θα πείσω κανένα γιόγκι να μου μάθει κατακόρυφο να δω τις τσιπούρες ανάποδα. Το βράδυ μαργαρίτες. Έχω και στη παρέα ζευγαράκι 25 χρόνων ..μου έμαθε το κορίτσι τα μυστικά του ινσταγκραμ. Βλέπω τα μικια να χαιδολογιουνται και μου έχει φτιάξει η διάθεση. Ποιος καύσωνας ???
Εγώ δε μπορώ να πάρω μια τελεσίδικη απόφαση . Είμαι έρμαιο των αποφάσεων της στιγμής. Πάντα ζήλευα αυτούς που λένε κάτι και το κάνουν. Αλλά δε τους φθονω. Τον ένα τον παντρεύτηκα να αναλαμβάνει αυτός όταν εγώ τα κάνω μαντάρα. Επίσης όλοι οι φίλοι μου , ο,τι λένε το κάνουν. Που θα πάει θα το καταφέρω κάποια στιγμή. Φοβερό σκιλ. Το ανταλλάσσω με τη σκιτσογράφια άμα θες .
Πιστεύω ότι η ζήλεια, η κακιά ζήλεια που λέμε φθόνο, αργά η γρήγορα φαίνεται. Το βασικό στοιχείο για να την καταλάβεις είναι αυτό που λέει η Ρένα, αν χαίρεται με τη χαρά σου, κι όχι αν λυπάται με τη λύπη σου. Γιατί αν είσαι σε κατάσταση λυπησης, ο άλλος αυτομάτως νιώθει ανώτερος εκείνη τη στιγμή, δεν έχει τι να ζηλέψει, και είναι πολύ εύκολο να σου δείξει μια βασική συμπόνια. Και αγνώστους λυπόμαστε, ακόμα και εχθρός μπορεί να λυπηθεί εχθρό σε μια κακοτοπιά. Στη χαρά σου όμως, εκεί είναι που όποιος φθονεί θα το βγάλει προς τα έξω. Άλλοτε ανοιχτά,… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς. Τέσταρα και εγώ άτομα με ψευδείς ειδήσεις και θετικές κι αρνητικές για μένα. Αυτοί που ζήλευαν στη θετική είδηση έκαναν ώρες να αντιδράσουν και σκαρφίζονταν ιστορίες ότι θα το έκανα και εγώ, είναι τόσο απλό κτλ κτλ. Προσπαθούσαν να κάνουν το ίδιο χωρίς να είναι πράγματα που τους ενδιέφεραν. Ήταν για να μπουν στο μάτι μου. Στην αρνητική αυτοί που ζήλευαν άρχιζαν να λένε τα δικά τους μίζερα ούτε καν υποστηρικτικοί δεν ήταν, Σαν να ανταγωνίζονταν ποιος περνούσε πιο δύσκολα. Όπως και να’ χει, αποκαλύπτεται ο πραγματικός λόγος της ύπαρξης τους στη ζωή μας στην πορεία διότι αν η… Διαβάστε περισσότερα »
Τη λέξη ζήλεια την θεωρώ υπεραπλούστευση κι εδώ που τα λέμε σχεδόν την έχω κόψει από το λεξιλόγιό μου. Τι είναι ζήλεια; Αν πχ κάποιος έχει μια επαγγελματική ευκαιρία που θα ήθελα να έχω εγώ μπορεί να απογοητευτώ (που δεν μου δόθηκε), να αισθανθώ ίσως αδικημένη, ακόμα και πικραμένη που μετά από τόσο κόπο δεν τα κατάφερα. Ή μπορεί να μετανιώσω για λάθος επιλογές που με έφεραν σε μια δυσμενή κατάσταση. Ή αν θεωρώ ότι κάποιος πήρε μια θέση που δεν του αξίζει μπορεί να θυμώσω΄και να αγανακτήσω. Όταν δεν θέλουμε να δούμε την απογοήτευση, τη πίκρα, τον θυμό, την… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ειναι δύσκολο να εντοπίσεις τη ζήλεια του άλλου. Για εμένα τουλαχιστον προσωπικά. Το ότι κάποιος είναι επικριτικός μαζί σου δε σημαίνει απαραίτητα ότι σε ζηλεύει, μπορεί απλά να σε βλέπει υποτιμητικά άρα αν πετύχεις κάτι θα τον εκπλήξει ή θα πιστεύει ότι δεν το αξίζεις απαραίτητα. Αυτό το αναφέρω γιατί έχω κουραστεί να ακούω από κόσμο όταν αντιλαμβάνεται μια τέτοια εχθρική στάση να το εκλαμβάνουν ως ζήλεια. Ίσως βέβαια είναι πιο εύκολο για τον εγωισμό μας αυτό από το να αποδεχτούμε το άλλο. Για τον εαυτό μου θα έλεγα ότι ζηλεύω αρκετά αλλά πιστεύω με τον πιο θετικό τρόπο… Διαβάστε περισσότερα »
Το αν χαίρεται κάποιος με τη χαρά σου νομίζω είναι το καλυτερο κριτήριο. Τώρα πώς διακρίνεις αν χαίρεται αληθινά ή προσποιειται, το καταλαβαίνεις από τα κλασικά σημάδια που διακρίνουμε την ειλικρίνεια από το ψέμα, εκτός αν εισαι στο φάσμα και δυσκολεύεσαι με την εξωλεκτικη επικοινωνία.
Μου αρέσει αυτή η διαφοροποίηση ανάμεσα στη ζήλεια και τον φθόνο. Είναι και αυτό ένα συναίσθημα και δεν χρειάζεται να το δαιμονοποιήσουμε.
Ο εγκέφαλος μας χρειάστηκε εκατομμύρια χρόνια για να εξελιχθεί, πριν καν εμφανιστεί ο πρώτος Homo sapiens, στη γη. Τα συναισθήματα έχουν ένα σκοπό που συμβάλει στην επιβίωση. Η μοντέρνα κοινωνία είναι διαφορετική και ίσως να μην έχουν την ίδια χρήση, αλλά μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.
Αν δεν επιθυμείς να κανείς κακό στον άλλον, μπορείς να πάρεις έμπνευση, όπως ένας ζωγράφος.