Η Ρένα απαντά: Πώς αποκτάς αυτοπεποίθηση;

Έχω παρέες, βγαίνω, αλλά δεν νιώθω πως με γεμίζουν

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπημένη μου Ρενα, διαβάζω τη στήλη από παιδί και πραγματικά σε νιώθω σαν φίλη μου πλέον. Θαυμάζω τόσο πολύ την καθαρή ματιά σου και τις γνώσεις σου και σου στέλνω ένα τεράστιο ευχαριστώ που αφιερώνεις χρόνο και προσπάθεια για όλες εμάς. Με τεράστια εμπιστοσύνη λοιπόν θα σου καταθέσω τον προβληματισμό μου. Πώς αποκτάς αυτοπεποίθηση?

Ξέρω είναι τεράστια κουβέντα. Δεν την έμαθα από παιδί και όσο και αν έχω προσπαθήσει μόνη μου αλλά και με ψυχολόγους, δεν κατάφερα πολλά. Όσοι με γνωρίζουν μου λένε ότι αδικώ τον εαυτό μου. Αν και εγώ καταφέρει μέχρι στιγμής όλα όσα προσπάθησα, δεν νιώθω αρκετή. Αν και έχτισα μόνη μου τον εαυτό μου σιγά σιγά και με προσοχή, μέχρι που κατάφερα να γίνω αυτή που θέλω να είμαι και πραγματικά να πω ότι ναι, άμα με γνώριζα θα με συμπαθούσα, πάντα όταν βρίσκομαι με άλλους ανθρώπους νιώθω η χειρότερη, η κατώτερη, αυτή που γιατί οι άλλοι να θέλουν να κάνουν παρέα;

Πάντα έδινα πολλά περισσότερα στις φιλίες μου και έχω απογοητευτεί. Τα περισσότερα άτομα δεν εκτίμησαν το ότι ήμουν εκεί και πραγματικά νοιαζόμουν, ούτε θέληση να προσφέρουν το ίδιο. Είχα πολλές καλές φιλίες στη ζωή μου και ακόμα έχω. Έχω παρέες, βγαίνω, αλλά δεν νιώθω πως με γεμίζουν. Θέλω να ανοίξω τον κύκλο μου αλλά όσο και αν έχω προσπαθήσει φέτος δεν τα κατάφερα. Και βλέπω συνέχεια γύρω μου ότι άτομα extrovert, που έχουν αυτοπεποίθηση τα καταφέρνουν όλα.

Να αναφέρω πως έχω διαγνωστεί με γενική αγχώδη διαταραχή και στοιχεία κατάθλιψης τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς δεν έχω την οικονομική άνεση αυτή τη στιγμή να πάω σε ψυχολόγο ξανά για αυτό, λοιπόν αναρωτιέμαι.. υπάρχουν πρακτικοί τρόποι και τεχνικές για να ενδυναμωθείς και να μάθεις να πιστεύεις στον εαυτό σου;

ΑΠΟ ΤΟΝ – Νιώθω λίγη

___________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την εμπιστοσύνη και τα όμορφα λόγια σου. Με κάνει πολύ χαρούμενη όλο αυτό!

Νομίζω ότι έτσι όπως θέτεις το ερώτημα δεν είναι συμπαγές και γι’αυτό παραπαίεις και δεν νιώθεις ενδυνάμωση. Αυτό που σου «λείπει» δεν είναι αυτοπεποίθηση, στην ουσία. Έχεις δουλέψει τον εαυτό σου κι έχεις καταφέρει αρκετές βελτιώσεις, πράγμα που είναι φυσικό επόμενο να σου δημιουργεί πεποίθηση για τις ικανότητές σου. Κοινωνικότητα σου λείπει και λίγο καλώς νοούμενο θράσος/εξωστρέφεια! Αυτά διαθέτουν οι άνθρωποι που επιβάλλονται στις κοινωνικές επαφές και τις φιλίες κι έχουν μεγάλο κοινωνικό κύκλο. Δεν παρακαλάνε την παρέα, επιβάλλονται στην παρέα. (Βέβαια μπορεί ορισμένοι να τους σιχτιρίζουν, λόγω αυτού, αλλά αυτοί είναι λιγότεροι).

Προσοχή εδώ, να διαχωρίσω τον κοινωνικό κύκλο και τις επαφές από τις στενές φιλίες που δημιουργούν πραγματικό δεσμό και πόνο άμα διαρραγούν. Οι φιλίες παίρνουν χρόνο, κοινές εμπειρίες και χτίσιμο εμπιστοσύνης και νοιαξίματος που αποδεικνύεται έμπρακτα ξανά και ξανά. Δεν είναι εύκολες, γι’αυτό αν έχεις ένα φίλο ή λίγους παραπάνω, να θεωρείς τον εαυτό σου πολύ τυχερή.

Επειδή γράφεις «Έχω παρέες, βγαίνω, αλλά δεν νιώθω πως με γεμίζουν. Θέλω να ανοίξω τον κύκλο μου» διαπιστώνω ότι σε συνδυασμό με το «πάντα όταν βρίσκομαι με άλλους ανθρώπους νιώθω η χειρότερη, η κατώτερη, αυτή που γιατί οι άλλοι να θέλουν να κάνουν παρέα;» το πρόβλημα είναι κυρίως στην έναρξη γνωριμιών. Εκεί όπου η εφηβεία ή η εμπειρία του δημοτικού πιθανώς κατέστρεψε την αυθόρμητη διάθεση που έχουν τα παιδάκια. Υποθέτω είσαι φοιτήτρια ή σε φάση της ζωής σου όπου δημιουργείς παρέες και όταν όλοι, των τηλεοπτικών σειρών συμπεριλαμβανομένων, μας πιπιλίζουν τον εγκέφαλο ότι πρέπει να είμαστε σε παρέες, να κάνουμε πράγματα όλοι μαζί, να μαζεύουμε εμπειρίες για να λέμε ότι ζήσαμε κι ούτω καθεξής. Αυτή ηέξωθεν πίεση σε συνδυασμό με την αγχώδη διαταραχή και τα στοιχεία κατάθλιψης δεν σε βοηθά.

Φυσικά είναι ανούσιο εκ μέρους μου να πω «μην αγχώνεσαι». Α ναι, τώρα που μου το είπες δεν θα αγχώνομαι, δεν το είχα σκεφτεί! Αν δεν έχεις υποστήριξη ψυχιάτρου-ψυχοθεραπευτή μπορείς να απευθυνθείς στη σχολή σου ή στον δήμο σου, πιστεύω ότι θα είναι βοηθητικό σε συνδυασμό με όσα κάνεις η ίδια. Η πραγματική όμως ανακούφιση θα έρθει όταν θα παρεδεχτείς πια στον εαυτό σου ότι δεν είναι ανάγκη να είμαστε όλοι η ψυχή του πάρτυ. Κι ότι η ζωή δεν είναι διαγωνισμός δημοφιλίας. Πολύς κόσμος αναλώνεται σε αυτό το τελευταίο, καταπίνοντας πράγματα που δεν θα έπρεπε στο βωμό του να μην γίνει δυσάρεστος, και ταυτόχρονα κάνει κινήσεις υπερβολής για να γίνει συμπαθής με αποτέλεσμα να αποπνέει έναν αέρα απελπισίας που γίνεται τελικά απωθητικός.  Γράφε σε ένα χαρτάκι κάθε μέρα ό,τι καλό έχεις κάνει και στο τέλος της εβδομάδας κοίταξέ τα για να βλέπεις την πρόοδο. Σε 6 μήνες θα διαπιστώσεις ότι τελικά κάνεις πολλά παραπάνω απ’ ότι νόμιζες και θα ήταν τυχεροί οι άλλοι να σε προσέγγιζαν οι ίδιοι!

Η Ρένα απαντά: Φοβάμαι ότι ο μέλλων σύζυγός μου πάσχει από κοινωνικό άγχος

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News