Υπάρχουν πολλοί τρόποι να προστατευτείς.
________________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλημέρα, καλησπέρα κι όλα τα συναφή.
Ενδιαφέρουσα η στήλη σας κι από πιο ενδιαφέρουσες οι απόψεις των αναγνωστών/τριών.
Χωρις να θέλω να πω πολλά και να ξαναδίνω λεπτομέρειες, διότι έχω ξαναγράψει και πήρα κάποιες απαντήσεις στο παρελθόν, θέτω ένα μόνο ερώτημα: πώς απαντάμε/αντιδρούμε σε άτομο που μας “τη λέει” συνεχώς; Δε θέλω ούτε για αστείο να βρίσκομαι στο ίδιο τραπέζι με το εν λόγω άτομο, δε το συμπαθώ, αλλά παράλληλα δεν αντέχω τη συμπεριφορά του. Δεν έχω επιλογή να μη το συναντάω ή να μη του μιλάω,οπότε άκυρη η λύση “μην ασχολείσαι”. Εύκολο στα λόγια,δύσκολο στην πράξη.
Θέλω να του πετάξω κατάμουτρα ένα ” δε σε γουστάρω καθόλου” και να μη του ξαναμιλήσω.
Ούτε για γκόμενο δεν έχω αισθανθεί έτσι. Μονίμως πετάει τσουχτερές ατάκες και πουλάει υφάκι για τα πάντα… έχω κουραστεί. Helppp!!!! Τι κάνω;;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπάρμπι
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Οι τοξικοί συγγενείς και συνεργάτες είναι οι χειρότεροι. Τους αυντρόφους μπορείς στο κάτω κάτω να τους χωρίσεις.
Όταν κάποιος μας κατακρίνει, βλέπει κάτι από τον εαυτό του σε μας που τον ενοχλεί. Είτε τον τριγκάρει, είτε το ξορκίζει, είτε το φοβάται.
Σημασία όμως δεν έχει γιατί συμβαίνει μια συμπεριφορά, σκοπός είναι να προστατευτούμε. Η αντίδραση να το συζητήσουμε είναι άτοπη: τα άτομα που κριτικάρουν συνεχώς δεν έχουν την διάθεση ούτε να ακούσουν, πόσω μάλλον να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους. Η συμπεριφορά τους τους κάνει να αισθάνονται καλύτερα με τον εαυτό τους και γι’αυτό την ακολουθούν άλλωστε. Πρέπει επομένως να τους ξεβολέψουμε. Πώς; Υπάρχουν αρκετοί τρόποι.
Ένας ήπιος τρόπος είναι να επαναλάβουμε αργά, σχεδόν συλλαβιστά και με σοβαρό ύφος αυτό που μας είπαν, κοιτώντας τους. Πχ. “Έχεις γίνει σαν μοσχάρα από το πάχος”. Απάντηση: “Έχω (παύση) γίνει (παύση) σαν μοσχάρα (παύση) από το πάχος (παύση) μμμ (τελεία)” Αυτό τους κάνει να συνειδητοποιούν τι είπαν κι αν έχουν λίγο συναίσθηση να νιώσουν κάποια ντροπή.
Άλλος τρόπος είναι να κατανοήσουν ότι δεν δίνεις καμμία σημασία στη γνώμη τους. Με ευχάριστη όψη και χαμόγελο, τύπου ο γιατρός είπε να λέμε πάντα ναι, πιστοποιείς ότι άκουσες αλλά δεν σε απασχολεί. Ο διάλογος θα μπορούσε να πάει κάπως έτσι.
-Τι χάλια είναι αυτά; Όλη μέρα μες το σπίτι, θα μείνεις στο ράφι.
-Θα μπορούσα να βγαίνω περισσότερο, αυτό είναι αλήθεια.
-Τι αλήθεια παιδάκι μου, ποιός θα σε πάρει εσένα που έχεις μουχλιάσει;
-Λίγη μουχλίτσα την έβγαλα, καλά είναι.
-Τι καλά; Δεν κοιτάς τα χάλια σου; Χωρίς δουλειά, χωρίς γκόμενο, χωρίς προοπτική.
-Κοιτώ τις επιλογές μου κι είμαι ευχαριστημένη με αυτές.
-Ε δεν έχεις σωτηρία εσύ παιδάκι μου! Με έσκασες!
-(σιωπή και θριαμβευτικό χαμόγελο)
Και τέλος υπάρχει πάντα η πιο άμεση και κάπως επιθετική δυνατότητα να στρέψεις την προσοχή σε αυτό που “καίει” τον άλλο.
Τύπου “Κατανοώ ότι ζορίζεσαι με τις δικές μου επιλογές επειδή χτυπάνε δικά σου τυφλά σημεία, αλλά δεν θα γίνω ψυχασθενής για χατήρι σου, Ό,τι είπαμε, είπαμε.”
Συνήθως κάποιες παραλλαγές των παραπάνω πιάνουν με αρκετή αποτελεσματικότητα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μετά από χρόνια ψυχοθεραπείας, έχω καταφέρει να μη χαλάω φαιά ουσία για το πως θα διαχειριστώ τέτοιες καταστάσεις. Όταν ένας άνθρωπος με κάνει να νιώθω άβολα, με φέρνει σε δύσκολη θέση , με προσβάλει κτλ, θα έχει την αντιμετώπιση που πρέπει να έχει, όποιος και αν είναι αυτός.
Για να απαντήσω στο ερώτημα σου λοιπόν, απαντάς έτσι όπως πρέπει προκειμένου να σταματήσει να σε κριτικάρει.
Γνώμη μου, δεν θα σταματήσει να κριτικάρει όποια απάντηση και να λάβει. Η γραφούσα πρέπει να αλλάξει πλεύση, να αδιαφορεί.
Τι είναι αυτό που σε κρατάει να του πεις κατάμουτρα ότι δεν τον γουστάρεις καθόλου; Καλοί οι τρόποι που προτείνει η Ρένα, αλλά αν σε έχει φέρει στα όριά σου, μήπως ήρθε η ώρα να περάσεις στην επίθεση;
Δεν προκύπτει από κάπου πάντως ότι είναι “ο”
Λέει ότι θέλει να του πετάξει κατάμουτρα ότι δεν τον γουστάρει και να μην του ξαναμιλήσει.
Μου λέει η θεία μου στα καλά καθούμενα που είχαμε βγει για ποτό σε χαλαρή ατμόσφαιρα: ‘καλά ρε Xmei, δε μπορείς να βρεις ένα γκόμενο να πάτε μαζί διακοπές και πηγαίνεις με τη μάνα σου;’ Και πετάγεται η μάνα μου που ήταν μπροστά και της λέει ‘εδώ δε μπορεί να βρει η κόρη σου γκόμενο, θα βρει η δικη μου;’ Εκεί το έκοψε, όποτε κάπως έτσι πάει.
Ξαναδιαβάζοντας το σχόλιο μου, θέλω να προσθέσω 2 πράγματα. Το καλύτερο είναι να απαντάμε μόνοι μας και να μην απαντάνε άλλοι για εμάς, γιατί έτσι δε θα αναπτύξουμε μόνοι μας αυτή τη δεξιότητα. Δεύτερον, στο περιστατικό που λέω, εισέπραξε τη χοντράδα η ξαδέρφη μου χωρίς να με εχει προσβάλει η ίδια. Ωστόσο μας είχε ταράξει στο ύφος και τις εξυπνάδες εκείνη τη μέρα, όποτε λέω χαλάλι 🤣
Νομίζω πως έτσι όπως απάντησε η μητέρα σου, προσέβαλε εσένα και όχι την ξαδέρφη σου. Πέτυχε το ανάποδο από αυτό που ήθελε.
Καταλαβαίνω το σκεπτικό σου, αλλά δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, γιατί για να προσβάλεις πρέπει να έχεις και την πρόθεση να προσβάλεις. Η προσβολή ήταν προς τη θεία και όσοι ήμασταν μπροστά νιώσαμε πολύ καλά την αμηχανία της μόλις ειπώθηκε αυτό. Διευκρινίζω προς όφελος της γραφουσας, τα πράγματα είναι πιο απλά από όσο νομίζουμε, μην υπέραναλύουμε.
Εγώ προτεινω ένα ορθό κοφτό «Δεν κοιτάς τα μούτρα σου λέω εγώ;» Και end of discussion.
Άλλες ατάκες που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό:
-Μάλιστα μαμά/μπάμπά/αφεντικό, θα το σημειώσω.
-Μάλιστα. Κάτι άλλο; (Περιμένεις απάντηση)
-Έκτακτα, θα σας ειδοποιήσουμε!
Εάν πρόκειται για συνάδελφο, άτομο κοινής παρέας:
-Πω πω όλο με μένα ασχολείσαι! Εάν δεν ήξερα καλύτερα θα νόμιζα ότι με κρυφογουστάρεις!
Εάν πρόκειται για συγγενή:
-Καλέ μην ασχολείσαι συνέχεια μαζί μου. Στο τέλος θα την ψωνίσω.
Γενικά να έχεις αέρα πέρασε και δεν ακούμπησε, να μη δείχνεις θυμωμένη, ενοχλημένη και να σκας και στα γέλια όταν πετάει τα πικρόχολα σχόλια λέγοντας και κανένα “αχ πως με ξέρεις, πως με ξέρεις!”.
Δεν ξέρω, αυτές οι τακτικές μου φαίνονται πολύ ήπιες.
Εγώ είχα παρόμοια θέματα με τον αδερφό μου, αλλά όταν του έκανα την έξυπνη αυτός εκνευρίζονταν περισσότερο και με κυνήγαγε σε όλο το σπίτι. Κατέληξα να αμύνομαι με το να λέω σε όλους τι άξεστος ήταν. Επίθεση αυτός; Φτυάρι εγώ.
Κάτι που πιάνει 100% αλλά θέλει πολύ εσωτερική δύναμη είναι να αγνοήσεις τελείως το σχόλιο. Πχ σε είπε «σαν να πήρες κιλά» δεν δίνεις καμία σημασία στο σχόλιο σαν αν μην το είπε δεν αλλάζει ούτε η διάθεση σου ούτε ξεφυσάς τίποτα και λες κάτι άσχετο « φέτος οι τιμές είναι πολύ υψηλές για διακοπες στην Ελλάδα καλύτερα να πάμε εξωτερικό» δεν ξέρω κάτι άσχετο κάτι που ανοίγει άλλη κουβέντα. Τους εκνευρίζει πάρα πολύ αυτό. Γιατί αυτό που ψάχνουν από εσένα είναι να αντιδράσεις να αμυνθείς να σε κάνουν να νιώσεις άβολα. Να νιώσουν ότι σε ελέγχουν αυτοί. Και επειδή… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι δεν νομίζω ότι οριοθετουνται αυτά τα άτομα.
Θα πρέπει ουσιαστικά να αδιαφορήσεις. Να αδιαφορήσεις μέσα σου όχι να προσποιηθείς ότι αδιαφορείς και αυτό δεν είναι τόσο απλό.
Εγώ αυτό που θα ήθελα να προσθέσω είναι να σκεφτείς μήπως εσύ δυσκολεύεσαι να βάλεις όρια. Αν αυτό συμβαίνει μόνο με το συγκεκριμένο άτομο ή και με άλλα στη ζωή σου. Οι λύσεις που σου πρότειναν σε ζοριζουν και σε δυσκολεύουν επειδή δεν θες να φανείς δυσάρεστη; Δεν τα ρωτάω αυτά για να σε κρίνω ή να σου επιρριψω ευθύνες αλλά επειδή έχω βρεθεί σε αντίστοιχη περίπτωση και ήξερα ότι ο άλλος έτσι είναι και δεν αλλάζει, άρχισα να αναρωτιέμαι εγώ γιατί επηρεάζομαι τόσο; Γιατί δυσκολεύομαι να απαντήσω καταλλήλως; Απαντώντας σιγά σιγά σε αυτά τα ερωτήματα σταμάτησε να με ενοχλεί… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω, αν και δεν έχω καταλάβει τι έστειλες στο παρελθόν. Εξαρτάται την περίπτωση και την ατάκα, δεν έδωσες παραδείγματα να μπορούμε να βοηθήσουμε. Έχω άτομα που κριτικάρουν διαρκώς το τι κάνω, αλλά δεν απαντάω, καθώς θεωρώ ότι είναι ο καθρέφτης των δικών τους ανασφαλειών και δεν επιθυμώ να ανοίξω συζήτηση. Υπάρχει ένα άτομο που κάθε καλοκαίρι θυμάται διάφορα και προσπαθεί να βρει τρόπο να έρθει στο προσκήνιο για να μου την πει, αλλά εγώ φεύγω ή για διακοπές ή για δουλειά, οπότε μένουν στον αέρα, μένουν μόνο τα υπονοούμενα που πετάει από μακριά ή βάζει τη μάνα της να… Διαβάστε περισσότερα »