Η απόσταση αλλά και τα εργασιακά όταν κάποιος μετακομίζει ακολουθώντας σύντροφο.
____________
H ιστορία της Μαρίκας όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλημέρα!
Διαβάζω τη στήλη μια δεκαετία σχεδόν ωστόσο δεν έχω σχολιάσει ποτέ και ούτε έχω ξαναστείλει ερώτηση. Έχω περάσει πολύ πιο πιεσμένες φάσεις στη ζωή μου σίγουρα, παρόλα αυτά νιώθω την ανάγκη να ακούσω γνώμες και εκτός του περιβάλλοντος μου.
Είμαι 29 ετών και βρίσκομαι σε μια σχέση που με γεμίζει, με καλύπτει και περνάμε όμορφα τα τελευταία 5 χρόνια, τα περισσότερα εξ αυτών συγκατοικούμε. Έχουμε μιλήσει γενικά κι αόριστα πως θέλουμε κάποια στιγμή στο μέλλον παιδιά και γάμο, αλλά δεν οδεύουμε και προς τα εκεί. Το τελευταίο χρόνο αλλάζει το κομμάτι της συγκατοίκησης, καθώς λόγω νέας εργασίας πρέπει ο σύντροφός μου να φύγει από το τόπο κατοικίας μας. Και έρχεται το ερώτημα, εγώ που δεν έχω σταθερή εργασία είναι οκ να τον ακολουθήσω ή να προσπαθήσω να φτιάξω κάτι που να με καλύπτει οικονομικά ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται πως θα ζούμε σε απόσταση. Πόσο βιώσιμη είναι η απόσταση? πόσο βιώσιμο είναι να τον ακολουθώ και τι? να μη κάνω τίποτα? να βρίσκω δουλείες του ποδαριού που δε με καλύπτουν?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρίκα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ευχαριστώ για την συνεχιζόμενη ανάγνωση, χαίρομαι που σου κρατάμε καλή παρέα!
Για τα θέματα μετακόμισης, είναι γεγονός ότι η κοινωνική προσδοκία είναι η γυναίκα να ακολουθεί το σύντροφό της όπου εκείνος βρίσκει εργασία. Αυτό συμβαίνει φυσικά επειδή είμαστε πατριαρχικά γαλουχημένοι, καθόσον η αντρική εργασία θεωρείται ο πυλώνας (το τροφοδοτικό) ενώ η γυναικεία εργασία κάπως συμπληρωματική. Όμως η πραγματικότητα συχνά διαψεύδει αυτή την εντύπωση, υπάρχουν γυναίκες με πολύ πιο κερδοφόρα εργασία ή μεγαλύτερες προοπτικές στην δική τους εργασία, επομένως το λογικό και σοφό είναι να προτεραιοποιηθεί η δική τους εργασία.
Στη δική σου περίπτωση κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Δεν τίθεται δίλημμα να εγκαταλείψεις κάτι που έχεις χτίσει ή κάτι που να έχει ιδιαίτερες προοπτικές (εξ όσων λες) ώστε να πρόκειται για κάποιου είδους θυσία που δεν θέλεις να κάνεις. Τουλάχιστον όπως το θέτεις, καθώς δεν αναφέρεις τίποτα για συνήθειες, κόσμο που γνωρίζεις, αλλαγή σπιτιού κλπ. Το τοποθετείς αμιγώς εργασιακά.
Κατανοώ όμως ότι είναι κάπως εκνευριστικό να αναμένεται να μετακινείσαι όποτε μετακινείται ο σύντροφος για τους λόγους που ανέλυσα παραπάνω. Δεν μας λες τι δουλειά κάνει, αν όμως είναι συμβάσεις περιορισμένου χρόνου (ιδιωτικά ή με το δημόσιο), τότε υπάρχει ένα θέμα που οφείλει να συζητηθεί. Πες μετακομίζεις. Κατ’αρχάς έχει προταθεί; Ή το αναφέρουμε εντελώς θεωρητικά; Στην επόμενη δουλειά θα πρέπει πάλι να ξεσπιτωθείς; Αν η φύση της εργασίας του είναι τέτοια, τι πλάνο έχετε για το μέλλον; Τι λέει εκείνος; Πώς το σκεφτόσαστε;
Η ερώτησή σου είναι εν μέρει αν βιώνεται η απόσταση ικανοποιητικά, πράγμα που δείχνει ότι έχεις ήδη σκεφτεί, αλλά ταλανίζεσαι αν θα πρέπει να επιλέξεις δουλειά ή σχέση. Θα έλεγα ότι κανείς δεν μπορεί να το αποφασίσει αυτό για σένα. Αν ο σύντροφος είναι δημόσιος υπάλληλος εφόσον είναι παντρεμένος έχει μοριοδότηση κι ίσως πλεονεκτική πορεία μετακίνησης της επιλογής του. Αν δεν είναι, είναι ένα ερώτημα αν θα επισημοποιήσετε τη σχέση σας στα επόμενα 2-3 χρόνια, θα κρίνει μελλοντικές αποφάσεις για τη δική σου εργασιακή πορεία. Το ίδιο και το ζήτημα απόκτησης οικογένειας.Η απόσταση βιώνεται για αρκετά ζευγάρια, αρκεί να υπάρχει ένα πλάνο για κοινή κατοικία κάποια στιγμή. Αλλιώς μια σχέση που είναι αιωνίως από απόσταση δεν ξέρω αν έχει τεράστιο νόημα να μπει στο κουτάκι της δεδομένης, αποκλειστικής σχέσης, τουλάχιστον για τις δικές σας ηλικίες. Στα 50 και τα 60 είναι άλλο πράγμα.
Σε μια σχέση που δεν θα είχε προσυζητηθεί η προοπτική δημιουργίας οικογένειας θα απέτρεπα από το να εκμαιεύσεις απαντήσεις γιατί θα έβαζε ένα βάρος πάνω σας που δεν χρειάζεται και θα σε θα συμβούλευα να επικεντρωθείς στην εργασία σου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, που το έχετε ήδη συζητήσει αόριστα κι ήσασταν σύμφωνοι, θα μπορούσατε να το συζητήσετε και πιο συγκεκριμένα πλέον με αφορμή την αλλαγή κατοικίας. Ως κοινό όνειρο, όχι ως χαλκά στο λαιμό. Και κατόπιν βλέποντας και κάνοντας και ανάλογα με τις προοπτικές που υπάρχουν για σένα στα δυο μέρη εργασιακά. Δεν είναι όλα τα μέρη κατάλληλα για όλες τις δουλειές, θέλει ένα κάποιο ψάξιμο εκ μέρους σου.
Θα γυρίσω Ελλάδα μετά από 20 χρόνια αλλά εκείνος θα μείνει στο εξωτερικό
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η γνώμη μου είναι, αν δν έχεις σταθερή εργασία, αλλά ούτε κ κάποιον συγκεκριμένο στόχο προς υλοποίηση (δλδ όχι μόνο όνειρο στον καναπέ) τότε δν έχεις να χάσεις κάτι. Αντί να κάνεις δουλειές του ποδαριού εδώ, θα τις κάνεις εκεί. Κ θα αλλάξεις κ παραστάσεις κ μπορεί να σου βγει κ κάτι άλλο άσχετο καλό. Αν δν βγαίνει γυρνάς πίσω. Πάλι δν έχασες κάτι. Ίσα ίσα που κέρδισες εμπειρία (σε οτιδήποτε). Αν ξέρεις τι θέλεις κ έχεις οργανώσει το πλάνο σου κ όλα είναι εκεί που είσαι τώρα, γνώμη μου, κάθεσαι στο πλάνο σου. Ίσως αυτό, όμως, να είναι κ… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι η κατώτερη μέσα στη σχέση όσο αφορά τα εργασιακά. Όσο αυτό παραμένει έτσι , σε αντίστοιχα δίλληματα – διαπραγματεύση θα έχεις το χειρότερο χαρτί. Άλλαξε το. Γίνε ισότιμη ή καλύτερη και παίξε τη μπάλα που θες . Τώρα σφυρίζουν άλλοι. Αν επέλεξες το σύντροφο σου με βασικό κριτήριο την κοινωνικοοικονομική του θέση , δέξου και τις συνέπειες . Ένα ουσιαστικό βήμα κατάργησης της πατριαρχιας είναι η επιλογή συντρόφου από τη γυναίκα , όχι με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια. Ουτοπία. Γίνεται όμως , αρκεί παράλληλα νομικά να κατοχυρώνεται σταδιακά η πραγματική ισότητα ευκαιριών ( μεταξύ των φύλων , γιατί μεταξύ τάξεων είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Περίμενα να έβλεπα παρόμοια απάντηση με την χθεσινή σου :-p
πολύ ςυκολο το βρίσκετε καποιοι να έχουμε οικονομική ισότητα με τους άντρες. οκ εσείς μπορεί να είστε αστέρια στη δουλειά σας και να σας καλοπληρωνουν, όσοι δηλαδή δεν έχουμε καλή δουλειά δεν αξίζουμε σαν άνθρωποι?
Εξαρτάται, είναι η απάντηση. Δεν υπάρχει ένας κανόνας για όλους. Ο λόγος που πρέπει να φύγει είναι γιατί είναι η δουλειά του έτσι άρα ίσως τον γνώρισες με αυτήν την πληροφορία ή απλώς του προτάθηκε κάτι που μπορεί και να αρνηθει; Έχει διαφορά. Τι θα πει λόγω νέας εργασιας; Του έκαναν προταση; Έψαχνε δουλειά σε άλλη περιοχή; Λείπουν αυτές τις πληροφορίες. Επίσης, ο λόγος που δε θες να φύγεις εσυ είναι γιατί πιστευεις πως δεν θα βρεις δουλειά εκεί ή επειδή δε θες να μετακομισεις ούτως ή άλλως; Θα σου πω από τη δική μου πλευρά. Για μένα αν ο… Διαβάστε περισσότερα »
Ακολουθησα το συζυγο. ήμουν 22, αυτός 27, οταν καναμε σχεση, εγω ακομα φοιτήτρια και παραλληλα δουλευα εστιάστηκε, αυτός με μια αρκετά καλή δουλειά και γνώσεις πάνω σε αυτή που του εξασφάλιζαν ότι δε θα μείνει ποτέ άνεργος. Μενμε μαζι απο τις πρώτες βδομάδες στην πόλη που σπούδαζα, αυτός από κοντινό χωριό πηγαινε ανα 3-4 μερες εκεί να πλυνει τα ρουχα του και να δει τους δικους του. ένα χρόνο κ κάτι αργότερα αποφασίζουμε να παντρευτουμε και να κάνουμε οικογένεια, όπως έλεγε έχει δικό του σπίτι στο χωριό να μείνουνε εκεί για οσο εργάζεται κοντά κι αργότερα όπου τον στείλουν. Εγω… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαρτάται μου λες εξαρτάται. Να ζυγίσετε τα πράγματα..