Ο επαγγελματικός προσανατολισμός προκύπτει πλέον στην πορεία και αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες.
___________________
Η ιστορία της Αναποφάσιστης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλημέρα! Για εμένα αυτό το σαιτ είναι σχολείο και με κάνει να νιώθω λιγότερο μόνη! Ήθελα λοιπόν να μοιραστώ και εγώ τον προβληματισμό μου.. είμαι 28, και ακόμη δεν μπορω να αποφασίσω τι θέλω από τη ζωή μου.
Να οραματιστω το μέλλον μου σε 5/10 χρονια μου προκαλεί αίσθημα ταχυπαλμιας.. Αυτή μου η ανικανότητα με πάει πολύ πίσω στη ζωή μου γιατί απλά αναβάλλω για το μετά αποφάσεις και τελικά ο χρόνος περνάει κ εγώ μένω αδρανής.
Πρέπει να πάρω μια σημαντική απόφαση στα επαγγελματικά μου, και μου φαίνεται βουνο. Να ασχοληθώ με έρευνα ή με επάγγελμα ? Αξίζει να κοπιασω πολύ τώρα και σε δέκα χρόνια να είμαι καλά ή να κάνω μια πιο εύκολη επιλογή και να είμαι και τώρα πιο χαλαρά?
Επίσης και σε προσωπικό επίπεδο, είμαι αγχωδης, ανασφαλής και το κυριότερο μου πρόβλημα είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση (ενώ μέχρι τώρα έχω πετύχει αρκετά πράγματα ). Νιώθω ότι αν δεν λύσω αυτό πρώτα, δεν θα μπορέσω να πάρω απόφαση, αλλά από την άλλη νιώθω ότι μέχρι να τα βρω με τον εαυτό μου θα φτάσω 50 :/
Επίσης δεν ξέρω πως μπορώ να αυξήσω την αυτοεκτίμηση μου, κανένα μαγικό τρόπο εχετε να προτείνετε ? 😛
Να σημειώσω ότι κάνω ψυχοθεραπεία και παίρνω φαρμακευτική αγωγή για το άγχος.
Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων! Οποιαδήποτε συμβολή για επαγγελματικό προσανατολισμό καλοδεχούμενη!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αναποφάσιστη
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Το γεγονός ότι κάνεις ψυχοθεραπεία θα σε βοηθήσει με την αυτοεκτίμηση σου περισσότερο από συμβουλές σε μια διαδικτυακή στήλη που κρίνει με βάση τα λίγα δεδομένα μιας επιστολής. Προφανώς αφού έχεις πετύχει ορισμένα πράγματα (ποιά; κάνε τα λίστα) θα χτιστεί κι η αυτοεκτίμησή σου λίγο λίγο. Αυτός είναι ο τρόπος, αν λείπει το χτίσιμο από την οικογένεια από την παιδική ηλικία παίρνει κάπως περισσότερο. Θα γίνει όμως.
Στο θέμα του επαγγελματικού προσανατολισμού θα μπορούσα να πω το εξής. Ούτε η επιλογή της εργασίας εν πράγματι, έναντι του ερευνητικού πεδίου, είναι χαλαρή. Αυταπατάσαι αν το πιστεύεις, καθώς τα εργασιακά είναι ζούγκλα. Άλλωστε, όσοι επιλέγουν το ερευνητικό πεδίο, το κάνουν ακριβώς επειδή δεν θέλουν να “τριφτούν” με τις αθλιότητες που συμβαίνουν στα εργασιακά, αποβλέποντας σε κάτι πιο ευγενές (όχι ότι κι εκεί δεν συμβαίνουν διάφορα…) Οι καιροί άλλαξαν πάντως και το πεδίο έχει γίνει πιο αγχωτικό, τίποτα δεν είναι βέβαιο πλέον, όπως παλιά, κι η εργασιακή προσαρμοστικότητα και κινητικότητα είναι κάτι που συμβαίνει ολοένα και περισσότερο.
Εκπλήσσομαι έτσι που θεωρείς δεδομένο ότι έχεις και τις δύο επιλογές ανοιχτές ταυτόχρονα κι εξαρτάται μόνον από σένα. Φαντάζομαι το εννοείς στο θέμα της στοχοθέτησης, αλλιώς πολλοί θα ήθελαν να μάθουν το μυστικό σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σε νιώθω γιατί έχω βρεθεί κι εγώ στη θέση σου. Να σου πω αρχικά ότι δεν πειράζει αν χρειαστείς κάποιο χρόνο παραπάνω για να καταλάβεις τι θέλεις να κάνεις επαγγελματικά, και ότι οι περισσότερες αποφάσεις στη ζωή δεν είναι μονόδρομος. Πες ασχολείσαι με την έρευνα, καταλαβαίνεις μετά ότι δε σου κάνει, ε, πηγαίνεις και βρίσκεις κάτι σε εταιρία, ή το αντίστροφο. Επίσης, πολλές σταδιοδρομίες είναι και θέμα τύχης, να σου προτείνει κάποιος συνεργασία, να τύχει να βρεθείς σε μια εταιρία και να εξελιχθείς εκεί, δεν είναι όλα συνειδητές αποφάσεις, οπότε δεν χάλασε ο κόσμος αν κι εσύ αφήσεις κάποια πράγματα… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου “Αναποφάσιστη”! Μιας και θίγεις την επιλογή της έρευνας μπορώ να σου πω δυο πράγματα. Η έρευνα (ιδίως στις θετικές ή ιατρικές επιστήμες και στους μηχανικούς) είναι μια πολύ καλά οριοθετημένη βιομηχανία. Έχει συγκεκριμένους κανόνες και υπάρχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις για μια επιτυχημένη καριέρα. Όσο ήμουν προπτυχιακός φοιτητής σχολής θετικών επιστημών, θυμάμαι 1 στους 2 συμφοιτητές μου να λένε με περίσσια σιγουριά ότι θα γίνουν ερευνητές. Σχεδόν 10 χρόνια μετά το 5% τα έχει καταφέρει και ακόμα παίζεται το πόσοι θα παραμείνουν στην σχετική “αρένα”. Ένα κοινό που έχουμε όλοι, όπως και παρά πολλοί άλλοι ερευνητές που έχω γνωρίσει σε… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα για τις προδιαγραφές και για τα βήματα που χρειάζονται για μια επιτυχημένη καριέρα στην επιστήμη. Επειδή λέει η Αναποφάσιστη όμως ότι ναι μεν έχει καταφέρει πολλά, έχει όμως χαμηλή αυτοπεποίθηση και θέματα άγχους, την κόβω λίγο high achiever με imposter syndrome, που περιγράφει το 80% των συναδέλφων μου και εμένα επίσης. Για αυτό θέλω λίγο να της μειώσω το άγχος ότι ναι μεν η ιδανική σταδιοδρομία είναι όπως την περογράφεις, αλλά και να τελειώσει με τη μεταδιδακτορική έρευνα στα 38 δεν χάλασε ο κόσμος. Ή αν μετά από 10 χρόνια εμπειρία στην έρευνα δεν καταφέρει να συνεχίσει σε… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με όλα όσα λες Eva!
Αν επιτρέπεται, χωρίς να μου δώσεις προσωπικές πληροφορίες προφανώς, σε τι αντικείμενο έρευνας εργάζεσαι (περίπου)?
Αγαπητη φιλη, οτι σου λεει η Ρενα ειναι αληθεια. Δεν διαβασα καπου να γραφεις οτι εχεις τελειωσει καποια σχολη ή εχεις καποια ειδικοτητα. Το θεμα ειναι αν θελεις κατι αμεσα δυστυχως θα πρεπει να αναλωθεις οπως χιλιαδες ανθρωποι σε καποιο σουπερ μαρκετ (μεγαλη αλυσιδα προτιμησε) ή πωλητρια. Μου φαινεται δυσκολο, οχι ομως ακατορθωτο να μπεις καπου που θα πεοσφερεις πνευματικη εργασια.
Αν εχεις την οικονομικη δυνατοτητα προσπαθησε να τελειωσεις κατι, επειδη στις μερες μας η εξιδεικευση ειναι προσον που εκτιματαται ιδιαιτερα απο τους εργοδοτες.
Καλη τυχη!
Για να λέει ότι σκέφτεται να ασχοληθεί με την έρευνα, φαντάζομαι θα έχει τελειώσει τις σπουδές της και σκέφτεται για διδακτορικό ή θέση σε κάποιο εργαστήριο, έναντι μιας δουλειάς σε εταιρία. Έτσι τουλάχιστον ερμήνευσα εγώ το δίλημμα που θέτει, μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος.
δεν διαφωνώ. Ίσως έχετε δίκιο και να έχει τελειώσει κάτι και σκέφτεται αν θα γίνει ελεύθερος επαγγελματίας ή μισθωτός στην ειδικότητά της.
Απλώς δεν γράφει ότι αφορά σε κάποιον συγκεκριμένο επαγγελματικό προσανατολισμό και μου φάνηκε ότι θα τώρα θα μπει στην αγορά εργασίας μετά τα θέματα που αντιμετώπισε με την αυτοεκτίμησή της.
με βαση την προσωπικοτητα σου, θα ελεγα να βγεις για δουλεία
” κατι που θακανε γοργα να φυγει το κορακι
που του γραφειου σας παντοτε σκεπαζει τα χαρτια
να φυγει κρωζοντας βραχνα , χτυπωντας τα φτερα του
για καποια ακατοικητη κοιλαδα του νοτια”
Ως πρωην ερευνητης, και παρομοια με ο,τι ειπε ο Morgoth, καταλαβα σε ενα reunion του εργαστηριου μου 10 χρονια μετα οτι το βασικο ειναι να θεσεις στοχους νωρις, και να τους κυνηγας οσες ωρες δεν καλυπτεις τις βασικες αναγκες της ζωης. Οσοι ηθελαν ακαδημαικη καριερα τα καταφεραν, οσοι ηθελαν ιδιωτικο τομεα επισης. Οσοι ηταν στη μεση οπως εγω και εκαναν λιγο κι απ’ τα δυο ηταν πισω απο τους προηγουμενους για ~5 χρονια. Και αν στην ακαδημαικη καριερα τα 5 χρονια δεν ειναι ΠΑΡΑ πολλα, στον ιδιωτικο τομεα ειναι αβυσσος. Επισης οπως λεει η Ευα, στα 27 ειχα τελειωσει διδακτορικο… Διαβάστε περισσότερα »