Ο θηλασμός ως επιλογή δεν είναι ένα ζήτημα για να συζητιέται εκτός των αποκλειστικώς ενδιαφερόμενων.
______________________
Η ιστορία της Προσεχώς Μανούλα όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γειά στην παρέα! Έχω βάλει μπρος να κάνω παιδάκι με τον σύντροφο μου και έχουμε συζητήσει με φίλους κι οικογένεια διάφορα θέματα σχετικά με αυτό. Αυτό που μου κάθισε κάπως περίεργα ήταν μια συζήτηση με ένα φίλο μου που επέμενε ότι θα πρέπει οπωσδήποτε να θηλάσω το μωρό μου. Δηλαδή, κάτσε, ακόμη δεν έμεινα έγκυος και φτάσαμε ως εκεί. Κι αναρωτιέμαι, τι έχεις να πεις γι’ αυτό; Μου φάνηκε κάπως παρεμβατικό και δεν μου άρεσε. Βέβαια δεν του είπα κάτι.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προσεχώς Μανούλα
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Όλοι γνωρίζουμε τις οδηγίες του ΠΟΥ για τον βρεφικό θηλασμό. Είναι ευεργετικός και για το μωρό, που λαμβάνει πολύτιμα αντισώματα, και για τη μητέρα, που προφυλάσεται από μορφές καρκίνου, και για τον δεσμό των δύο που βαθαίνει από την επαφή.
ΟΜΩΣ. Όσο υπέροχος κι αν είναι ο θηλασμός (και είναι, υπό συνθήκες), άλλο τόσο αποτελεί μια επιλογή της γυναίκας. Εφόσον δεν θέλει, δεν τα καταφέρει (δεν είναι καθόλου αυθόρμητο κι εύκολο, παίρνει κάποια πρακτική και γι’αυτό υπάρχουν σύμβουλοι θηλασμού), δεν μπορέσει βρε αδερφέ, δεν χρειάζεται shaming. Όχι μόνο δεν βοηθάει, καθώς είναι μεγάλο το ποσοστό γυναικών που θέλουν και δεν τα καταφέρνουν τελικά επειδή δεν έχουν την αναγκαία υποστήριξη αλλά μόνο πίεση, αλλά αγχώνει και δημιουργεί αίσθημα αποτυχίας.
Έπειτα δεν παράγουν όλα τα στήθη (κι οι οργανισμοί) άφθονο/επαρκές γάλα. Δεν θα μας πέρναγε ποτέ από τον νου να πούμε σε έναν διαβητικό “κάθε πάγκρεας μπορεί να παράξει ινσουλίνη”, λέμε όμως απερίσκεπτα σε μια γυναίκα “κάθε στήθος μπορεί να παράξει γάλα”! Γιατί;
Επειδή υπάρχει προκατάληψη μισογυνισμού και κυριαρχεί το mansplaining. Κάποιος με ατροφικούς μαστικούς αδένες διατυπώνει απόψεις για άτομα με παραγωγικούς μαστικούς αδένες. Κάτι δεν βγάζει πολύ νόημα. Σαν να λέω στην αγελάδα με τους πληγωμένους μαστούς “μα πώς, δεν προσπαθείς αρκετά” όταν εκείνη ξέρει το μαρτύριο της κτηνοτροφικής βιομηχανίας…
Θα έλεγα να μην βάζεις σε debate τέτοιες επιλογές αυτοδιάθεσης που αφορούν μόνον εσένα και το (μελλοντικό) μωρό σου. Ή αν πρόκειται να τις βάλεις, να τις βάλεις μόνο ως τεστ για το ποιούς να ακούς και ποιούς όχι στο μέλλον.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δημοσιεύω το σχόλιο της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ που είναι σύμβουλος θηλασμού και μας το έστειλε στο ταχυδρομείο του ampa. Την ευχαριστώ. “Καλησπέρα Ρένα , διαβάζω πολύ καιρό τη στήλη, θα έλεγε κανείς ότι είμαι φανατική! Κάποιες απαντήσεις σου με βρίσκουν σύμφωνη, άλλες πάλι μου δείχνουν μία διαφορετική οπτική από τη δική μου, είτε μου ταιριάζει, είτε όχι . Διάβασα μόλις την απάντησή σου για το θέμα του θηλασμού και επειδή όπως είπες και εσύ ότι υπάρχουν σύμβουλοι θηλασμού, σαν μία από αυτές, θα ήθελα να πάρω θέση. Η αλήθεια είναι ότι ο θηλασμός είναι όντως κάτι δύσκολο που δεν βγαίνει απλά αυθόρμητα.… Διαβάστε περισσότερα »
Πρόσφατα συζητούσαμε το σχεδιασμό ενός project με έναν καθηγητή γυναικολόγο/μαιευτήρα στο ΗΒ και όταν τον ρώτησα την άποψη του για τα side effects μιας διαδικασίας μου απάντησε “no uterus, no opinion”. Τώρα… πως ο Λάμπης κ ο Κώστας έχουν αποκτήσει αποψάρες δεν ξέρω, αλλά την επόμενη φορά μπορείς να απαντήσεις ότι αν θέλει αυτός να θηλάσει να το κάνει. Κατά τ’άλλα η μόνη που έχει λόγο για το σώμα σου είσαι εσύ κ τα υπόλοιπα θα τα συζητήσεις με τους γιατρούς κ τις μαίες σου.
“Βέβαια, δεν του είπα κάτι.” Βέβαια, αυτός μια χαρά είπε. Και εδώ, φίλες μου, βλέπουμε την ειδοποιό διαφορά στο πώς ανατρέφονται διαφορετικά οι μεν και οι δε. Στους άνδρες μαθαίνουμε ότι την άποψή τους είναι καλό να τη διατυμπανίζουν με κάθε ευκαρία ενώ στις γυναίκες μαθαίνουμε, συνοπτικά, να το βουλώνουν.
Αν κάποιος ξεκινάει μία συζήτηση, και δη με ανθρώπους που τους θεωρεί φίλους του, πρέπει να περιμένει να ακούσει και την δική τους άποψη.. Δεν νομίζω ότι είναι παρεμβατικό κάποιος να εκφράσει την γνώμη του από τη στιγμή που του αφήνεις το περιθώριο να τη διατυπώσει.. το να επιμένει σαφώς είναι διαφορετικό θέμα. Σε αυτή την περίπτωση ευγενικά σταματάς τη συζήτηση, όπως ίσως έκανε και η φίλη. Απλά προσοχή ποιούς θεωρούμε φίλους μας και με ποιούς μοιραζόμαστε αποφάσεις για τη ζωή και το σώμα μας..
Όταν μας κάνουν μια ερώτηση, καλό είναι να λαμβάνουμε υπόψη μας το προνομιάκι μας και την αυθεντία μας. Δηλαδή, αν έρθει ένας φίλος και με ρωτήσει την άποψή μου για τον στρατό και την εξέταση προστάτη, θα λάβω υπόψη μου ότι δεν έχω πάει στρατό και δεν έχω προστάτη. Σε ευθεία αντιδιαστολή με το γεγονός ότι από αρσενικά έχω ακούσει άποψη για το θηλασμό, τη γέννα, τους πόνους περιόδου, με ύφος 40 καρδιναλίων και τη γνώση (κατά τη γνώμη τους πάντα) 80 γιατρών. Αυτό σχολίασα.
Ακριβώς. Όχι μόνο να τη διατυμπανίζουν, αλλά ότι έχει και ιδιαίτερη βαρύτητα και είναι πολύ πιο σημαντική από τη δική μας.
Έχουν άποψη για την περίοδό μας, τις αμβλώσεις, τον θηλασμό, τον τοκετό. Όχι μόνο πιστεύουν ότι έχουν δίκιο, απαιτούν και να εισακουστούν, ακόμα μια αν δεν είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Με στεναχωρεί το “βέβαια” στην τελευταία σου φράση. Έπρεπε να του πεις ότι είναι παρεμβατικός και ότι δεν σου αρέσει, όπως ακριβώς το γράφεις και εδώ.
Καλό είναι οι άνθρωποι των οποίων τη γνώμη δεν έχουμε ζητήσει να μην μας δίνουν συμβουλές και οδηγίες από μόνοι τους, ειδικά στα θέματα μητρότητας που εκ των πραγμάτων δεν τους αφορούν καθόλου και είναι καθαρά προσωπικά. Είναι θέμα ευγένειας και διακριτικότητας . Επειδή όμως δεν έχουν όλοι αυτές τις αρετές, καλό είναι να τους βάζουμε τα όρια μας. Να επικοινωνούμε τη δυσαρέσκεια μας, αλλιώς δείχνουμε ανοχή σε αυτήν τους της συμπεριφορά.
‘Πρέπει οπωσδήποτε να θηλάσεις!’ Τι ωραία που τα λέει ο φίλος σου, έξω από τον χορό. Ειδικά από τη στιγμή που σαν άντρας δε θα μπει ποτέ σε αυτή τη διαδικασία. Κ εγώ πριν κάνω το παιδάκι μου το θεωρούσα δεδομένο ότι θα θηλάσω ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ για ένα χρόνο. Για όλα τα οφέλη που θα πρόσφερε στο παιδί αλλά και σε μένα. Θεωρούσα ότι θα μας έβγαινε απολύτως φυσικά – τόσες το κάνουν εξάλλου – και ούτε που σκεφτόμουν το ενδεχόμενο μπιμπερου. Ούτε μήνα δεν τα κατάφερα λόγω επιπλοκών στη γέννα (που οδήγησαν το μωρό σε μονάδα νεογνών κ μπιμπερό από… Διαβάστε περισσότερα »
Με αφορμή την απάντηση της Ρένας που με βρίσκει 1000% σύμφωνη έρχομαι να ρωτήσω. Με τον σύντροφό μας τι κάνουμε; Κι εξηγούμαι: Αν είμαστε αποφασισμένες είτε να θηλάσουμε είτε όχι, εφόσον δεν πέφτει λόγος σε κανέναν άλλο πέρα από εμάς, το συζητάμε πριν; Κατά πάσα πιθανότητα άποψη θα έχει αλλά όταν για κάποια το τι θα κάνει είναι αδιαπραγμάτευτο υπάρχει νόημα να γίνει προκαταβολική συζήτηση;
καλό είναι σε τέτοια πράγματα να τα έχεις συζητήσει προκαταβολικά, όχι για να πάρεις την άδεια αλλα για να ξέρεις τι είναι ο συντροφόσ σου. Είναι γενικά μια δύσκολη πίστα γιατι αν σου βγει παπάρας τι κάνεις?
Άμα θέλει να έχε άποψη ο σύντροφος, μπορεί κάλλιστα να θηλάσει αυτός το παιδί! Γίνεται με την κατάλληλη πρόσληψη ορμονών! Πέραν πλάκας,πολλά βρέφη γεννιούνται με ίκτερο,μπαίνουν θερμοκοιτίδα και δεν θηλάζουν ποτε-μαθαινουν στο μπιμπερό. Πολλές γυναίκες με το που ξεκινήσουν παθαίνουν μαστιτιδες και χρειάζεται να πάρουν αντιβίωση,υπάρχουν χίλιοι δύο λόγοι που μπορει να αναγκάσουν μια γυναίκα να μη θηλάσει…νομίζεις πέφτει λόγος σε κανένα περαν αυτης? Και στη τελική μπορεί να μην θέλει να γίνει αγελαδιτσα η ερμη μετά από την ταλαιπωρία της γέννας η ακόμα χειρότερα της καισαρική,γιατί να πιεστεί? Υπάρχει περίπτωση να μην μπορεί να πάρει άδεια από τη δουλειά… Διαβάστε περισσότερα »
Θεωρώ ότι αν η άποψη του συντρόφου μας δεν είναι αποτέλεσμα ενασχόλησής του και έρευνάς του με το θέμα του θηλασμού αλλά είναι μια αυθαίρετη θέση χωρίς επιχειρήματα (αποψάρα του καφενείου), είναι χρήσιμο να τον πάρουμε μαζί μας στ@ γυναικολόγο για να κουβεντιάσει, να διαβάσει σχετικά, αλλά και να γίνει συζήτηση μεταξύ μας ώστε να γνωρίζει την δική μας θέση κι εμείς τη δική του. Μόνο επικοινωνώντας μπορούμε να συνεννοηθούμε για το τι θέλουμε, τι χρειαζόμαστε και τι μπορούμε.
Δεν ξερω αν ερχομαι αργα στη συγκεκριμένη συζήτηση, εννοείται για θηλασμο η απαντηση της Ρενας νομιζω σε καλυπτει απολυτα. Απλα ερχομαι να σε προειδοποιησω οτι, στο θεμα μωρο/εγκυμοσυνη /τοκετος /θηλασμος,γενικα μητροτητα, θα ακουσεις παρα πολλες απολυτες αποψεις και συμβουλες που δε ζητησες και δε θα σε βοηθήσουν. Το περιστατικο αυτο ειναι ενα δειγμα του πως καποιος ,που μπορει να μην εχει καν εμπειρία η να εχει μια διαφορετικη εμπειρία απο τη δικη σου, θα σου πει την αποψη του με τετοιο τροπο, απολυτο και παρεμβατικο. Γι αυτο οπλισου με αυτοπεποίθηση, ψαξε με ειδικους, ρωτα μονο αυτους των οποιων την αποψη… Διαβάστε περισσότερα »