Το τραγούδι της Μαρίνα Σάττι είναι για την Eurovision, όχι για την Όπερα του Μπάϊρόιτ. Η αίσθηση αναλογίας κάνει όλη την διαφορά στην κρίση.
_________
Η ιστορία της Διώνης όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα σας,
Ποια είναι η γνώμη σας για το τραγούδι της Σάττι που θα μας εκπροσωπήσει στην φετινή Eurovision;
Το έβαλα στους γονείς μου και το θεώρησαν μια αηδία και μισή ( βέβαια εκείνοι θεωρούν όλο το concept της eurovision μια αηδία και μισή αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Έχω ακούσει και διαβάσει πολύ άσχημα σχόλια από διάφορες ηλικιακές ομάδες και προσωπικά διαφωνώ.
Μου φαίνεται πολύ ιδιαίτερο το στιλ της και μου αρέσει τόσο το τραγούδι όσο και οι χορογραφίες, τα σκηνικά όλα. Κατανοώ ότι οι στίχοι δεν είναι και βαθυστόχαστοi και πως το indian- bollywood στιλ που υπάρχει σε κάποια σημεία δεν είναι και ιδιαίτερα ελληνικό αλλά σαν συνολική εικόνα μου φαίνεται ιδιαιτέρως καλλιτεχνικό και μοναδικό και.. νεανικό…. Είναι κάτι που είτε θα το αγαπήσεις είτε θα το μισήσεις.
Εσάς πως σας φάνηκε;
Υ.Γ.
Αναρωτιέμαι γιατί αρέσει τόσο στους υπόλοιπους Ευρωπαίους και σε μας καθόλου. ( δεν το γράφω ειρωνικά, ειλικρινά αναρωτιέμαι)
ΑΠΟ ΤHΝ – Διώνη
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Το πρόβλημα της χώρας μας είναι ότι δίνει τεράστια σημασία στα επουσιώδη και αποφεύγει να εστιάσει στα πραγματικά σημαντικά. Μας απασχολεί επίσης με τρόπο κομπλεξικό και κουτσοχωριάτικο (δηλαδή με την κακή έννοια, καθώς τίποτα εγγενώς κακό δεν υπάρχει στο χωριό) η εντύπωση που κάνουμε στους ξένους. Και δη τους Ευρωπαίους, όλους αυτούς που αντιλαμβανόμαστε ως πιο εξελιγμένους και πιο σοφιστικέ από εμάς.
Πιθανώς αυτό να έχει να κάνει με την τουριστική βιομηχανία, θέλουμε να παρουσιάσουμε μια καλή εικόνα γιατί η οικονομία μας εξαρτάται από τον τουρισμό και τους ξένους, ωστόσο νομίζω είναι και λίγο η συνειδητοποίηση ότι όταν βγαίνουμε από το σπίτι δεν ακούμε στους δρόμους σονάτες του Μπετόβεν, ούτε βλέπουμε αγάλματα του Μπρουνελέσκι. Όπως δηκτικά είχε σχολιάσει Ιταλίδα χωρίς ίδιον συμφέρον και παντρεμένη με Έλληνα, “δεν περάσατε Αναγέννηση, αυτό είναι”. (Μου είχε κακοφανεί απίστευτα κι ανοιξα μια τεράστια συζήτηση για την μεταλαμπάδευση ελληνικού πνεύματος μέσω της Βυζαντινής διασποράς και της αναβίωσης των ανθρωπιστικών σπουδών στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια της Αναγέννησης, αλλά βαρέθηκε γρήγορα επειδή η ίδια η πραγματικότητα γύρω μας μας διαψεύδει…Αγαπητέ συμπολίτη, μάζεψε τα κακά του σκύλου σου, μην κατεβάσω καντηλάκια, που είναι όλοι οι δρόμοι χεσμένοι. Και αγαπητά συνεργεία της πόλης, μην σπάτε τα πεζοδρόμια δίχως αύριο εφόσον δεν έχετε την δυνατότητα να τα επισκευάσετε κατόπιν. Οργανωθείτε κάπως, η εικόνα της πόλης παράγει ήθος).
Η Μαρίνα Σάττι είναι άξια καλλιτέχνης, το έχουμε εμπεδώσει ήδη από το μικρασιάτικο Θα Σπάσω Κούπες, το οποίο ερμήνευσε υποδειγματικά. Το ότι εκλήθη να ερμηνεύσει ένα κομμάτι που έσκυψαν πάνω του 45 μάστορες κι 60 μαθητάδες και βγήκε (αρκετά) αχταρμάς δεν είναι προσωπική της ευθύνη. Το κομμάτι δεν είναι κακό επειδή είναι “υπερβολικά νεανικό” ή “¨γύφτικο” όπως ίσως έγραψαν μερικοί, απλώς δεν διαπνέεται από την ευφυή μείξη διαφορετικών ειδών, αλλά μάλλον την συγκόλληση ετερόκλητων υλικών. Της εύχομαι πάντως κάθε επιτυχία, το κομμάτι είναι πολύ πιασάρικο! Το σιγομουρμουράω κι εγώ τώρα γράφοντας.
Για να το πιάσουμε πιο επισταμένα. Το τραγούδι αμιγώς μουσικολογικά και βιντεοκλιπικά έχει στοιχεία βαλκάνιου τσιγγανομπαρόκ (θα μπορούσε άνετα να είναι γλέντι στον Καιρό των Τσιγγάνων), με μια εισαγωγή από ελληνικό μπουζοκοφολκόρ σε σκηνές αεροδρομίου σαν παρμένες από την αρχή του Love Actually και την Ολυμπιάδα του 2004, και μαζί ολίγον από Bollywood. Που, για όποιον δεν έχει δει ταινίες Bollywood, εκεί που ακούς και βλέπεις εικόνες δράματος ξεσπάει από πίσω ένα χορευτικό γκρουπ με σάρις και χέννα στα χέρια και τραγουδάνε όλοι μαζί. Ναι, το βίντεο κλιπ είναι όλα αυτά μαζί, ανακατεμένα, όχι ακριβώς καλοχωνεμένα, σαν την πατρίδα μας, η οποία άλλωστε υπήρξε κάπως το χωνευτήρι πολιτισμών ανέκαθεν. Θυμίζω:Ὅλα πατρίδα μας! Κι αὐτὰ κι ἐκεῖνα, καὶ κάτι πού ῾χουμε μὲς τὴν καρδιὰ καὶ λάμπει ἀθώρητο σὰν ἥλιου ἀχτίνα.
Οι ξένοι δεν έχουν τέτοια πρεμούρα, οπότε το αξιολογούν γι’αυτό που είναι. Ένα τραγουδιστικό λίκνισμα από μια χαριτωμένη κοπέλα σε μια χώρα που ονειρεύονται ούτως ή άλλως να πάνε.
Το ζήτημα δηλαδή αν “μας καταστρέφουν τον μπολιτιζμό” είναι αδόκιμο και εν πολλοίς άτοπο -ας ξοδέψουμε ενέργεια για τα ΠΟΠ προϊόντα μας που είναι αχτύπητα, ή για την αποτελεσματική απορρόφηση για το δημόσιο συμφέρον των κονδυλίων της ΕΕ, αντί για τέτοια ζητήματα. Επειδή, επανέρχομαι στην εισαγωγή μου, μιλάμε για τον διαγωνισμό της Eurovision, αυτόν που ονοματίζεται χαϊδευτικά eurotrash από όλο τον υπόλοιπο κόσμο (Κι εδώ συμφωνώ με τους γονείς σου, ο ίδιος ο διαγωνισμός είναι αυτοπαρωδία). Δηλαδή σιγά που μας μείωσαν την πολιτιστική μας συμβολή! Αν κάποιος περίμενε από τα τραγούδια της Eurovision να βγάλει συμπέρασμα για την Ελλάδα ή πίστεψε στα σοβαρά ότι “είμαστε παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη” (true story) τι να πω, περαστικά τους και άλλο κακό να μην τους βρει.
ΥΓ. Το ότι καταξιωμένη στιχουργός διαμαρτύρεται ότι της έκλεψαν το τα τα τα, στο συγκεκριμένο κομμάτι, και το λέει απολύτως σοβαρά, είναι άλλη μια ένδειξη ότι είμαστε σε μαζική παράκρουση ασχολούμενοι περί όνου σκιάς. O κόσμος καίγεται!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Την πρώτη φορά π το άκουσα μ φάνηκε ετερόκλητο κ σχετικά αδουλευτο. Από τη δεύτερη έγινε το κλικ κ κόλλησα τρελλα- εντελώς όμως! Για κάποιο λόγο μ φαίνεται απόλυτα αντιπροσωπευτικό της Ελλάδας του τώρα, με μια μάτια ακομπλεξάριστη. Αγαπώ Σατί, θεωρώ είναι ταλέντάρα. Οι νεωτερες φιλλεληνιδες φίλες μου εδώ το λάτρεψαν. 😊Νομίζω θα τα πάει αξιοπρεπώς καλά κ περιμένω να ακούσω τα πουαντ της Κύπρου ( ταλε κουάλε με εμάς) για να γελάσω.
Έχω την αίσθηση ότι θα ντρεπόμαστε να πούμε ότι δε μας αρεσε το τραγούδι σε λίγο.
Σε άλλα νεα, έχει μεγάλο ενδιαφέρον, ποσες μεγάλες μορφές της μουσικής τοποθετήθηκαν στα σοσιαλ για αυτό το τραγούδι.
Τις απόψεις τους θα τις χαρακτηρίζαμε εντελώς συντηρητικές.
Έχουν άδικο δηλ;
Αν δεν είναι αυτοί ικανοί να κρίνουν, ποιος είναι;
Κάποιοι θα πουν, ο κόσμος. Αν χαίρεται που το ακούει, καλό είναι.
Ειναι δυο διαφορετικά πράγματα όμως εντέλει αυτά.
Ένα έχω να πω: Χάλια μαύρα 😂😂😂
Λοιπόν, το άκουσα μετά το θόρυβο που προκλήθηκε, όπως είχα ακούσει και την Μάντισσα επειδή άκουγα γύρω μου επαινετικά σχόλια. Δεν με ενθουσίασαν, δεν είναι το είδος μουσικής που μου αρέσει, παρόλα αυτά, διαπίστωσα ότι -ευτυχώς- δεν είχαν αυτό που θεωρώ ως το κυριότερο αρνητικό των περισσότερων σύγχρονων λαϊκών, λαϊκοπόπ, σκυλοπόπ, δημοτικοσκυλοπόπ τραγουδιών που φτάνουν κάθε τόσο στ’ αυτιά μου: το φτηνιάρικα πιασάρικο, το κυνήγι του σουξέ, τις πομπώδεις ενορχηστρώσεις και ερμηνείες . Αυτό και μόνο, τα κάνει συμπαθητικά. Και φυσικά, να μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για Γιουροβίζιον, δηλαδή, μετά το τέλος της δεκαετίας του 80, για ένα θεαματικό πανηγύρι… Διαβάστε περισσότερα »
Για μένα δεν είναι το καλύτερο τραγούδι που έχει η Σάττη, την οποία βρίσκω εξαιρετική αν και δεν είναι ακριβώς στα ακούσματα μου. Όμως θεωρώ οτι είναι τόσο έξυπνα δομημένο για να εξυπηρετήσει τον σκοπό του που θα πάει πολύ καλά. Όσο αφορά στο βίντεο, παιδιά, για όποι@ κατοικεί στο κέντρο της Αθήνας αυτή είναι η πραγματικότητα της πόλης. Απο το Μοναστηράκι έως τα μπαντιλίκια στον Λυκαβηττό, αυτή είναι. Και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το πως βλέπουν οι ξένοι την εικόνα της πόλης μας (που τους δείχνουμε) γι αυτή ακριβώς την εικόνα του κέντρου έρχονται και περνάνε θαυμάσια.
Γενικα τραγούδι κ βίντεο μου θυμίζουν “από την πόλη έρχομαι κ στην κορφή κανελα”.Το έχω ακούσει κάμποσες φορές μπας κ κάνει το κλικ, αλλά ούτε καν. Είμαι κ κάπως πιο μεγάλη και αυτή τη μουσική δεν την καταλαβαίνω έτσι κ αλλιώς. Παρόλα αυτά, διακρίνω στοίχους άλλων κομματιων (οταν χαράζει, την πιάνει πιάνει μαράζ? Κ ας πει κάποιος στη γνωστή στοιχουργο ότι το τα τα τα δεν είναι δικό της, κ αυτο “εμπνευσμενο” είναι από αλλου). Το βίντεο κλιπ σκηνοθετικά με ζαλίζει, ψάχνω να καταλάβω ο κύριος με τη μπλε μπλούζα γιατί είναι σαν χαμένος. Κ για τελείωμα τα αρχαία (σε… Διαβάστε περισσότερα »
Aρέσει τόσο στους υπόλοιπους Ευρωπαίους διότι στα αυτιά τους ακούγεται εξωτικό και έχει “ανεβαστικό” ρυθμό. Όπως τους άρεσε και το “Alcohol is free”. “Ιδιαιτέρως καλλιτεχνικό και μοναδικό” δε μου φαίνεται. Επειδή ακριβώς εκτιμούσα τις όμορφες ερμηνείες της σε διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών, περίμενα κάτι προς αυτή την κατεύθυνση και το indian-hollywood στιλ με απογοήτευσε. Μου φαντάζει “εύκολη λύση” και “λίγο” μπροστά στα τραγούδια που μας είχε χαρίσει η Σάττι στο ξεκίνημά της. Κατα τ’ αλλα συμφωνώ με την απάντηση της Ρένας. Για Eurovision είναι “εντός προδιαγραφών” και μια χαρά θα τα πάει.
Δεν με ενθουσίασε μπορώ να πω. Είναι χλιαρό. Δεν είναι κάτι το πρωτότυπο και νομίζω πως είναι του γούστου της συγκεκριμένης κοπέλας που το τραγουδά. Τώρα αν αρέσει στους ευρωπαίους καλά μην παίρνεις και όρκο, αυτό θα δείξει. Σκέψου την πιθανότητα να μην περάσει για τελικό. Κανείς δεν είναι σίγουρος για τίποτα μέχρι να δοθεί το αποτέλεσμα. Όπως και να χει, θεωρώ πως για αυτό το σκοπό κάνει. Δηλ. Τι κάνει; Η βυζαντινή ή η κλασική μουσική; Για να πούμε ότι ένα τραγούδι αξίζει; Πολύς ντόρος νομίζω για κάτι που δεν αποφασίζουμε εξολοκλήρου εμείς. Εννοώ ψηφίζουν τόσες χώρες, από εκεί… Διαβάστε περισσότερα »
Χρειάστηκε να το ακούσω δυο-τρεις φορές για να ξεπεράσω το αρχικό…σοκ! Αυτό νομίζω έπαθε ο μέσος Έλληνας άνω των σαράντα(είτε του άρεσε είτε όχι) Τη θεωρω αξιόλογη ως καλλιτέχνιδα, φωνή με δυνατότητες, και περίμενα πρωτοποριακό τραγουδι και ιδιαίτερο όπως το στυλ της. Δεν θα πω αν γενικά μου άρεσε, μόνο ότι προσωπικά θα το προτιμούσα με λιγότερη ..ανατολιτικη/βαλκανική επιρροή.. (Διάβαζα μάλιστα κάπου ότι είμαστε λέει άσχετοι αν δεν ξέρουμε turbo-folk και ρέγκετον γι αυτό δεν το καταλαβαίνουμε) Δεν ξέρω αν με το βίντεο μας τρολαρει και λίγο: η αισθητική του απεικονίζει ωμά την ελληνική πραγματικότητα? Χρειάζεται άραγε? Με αυτό τον τρόπο, με… Διαβάστε περισσότερα »
Διαφώνω με το πρώτο μέρος της ανάλυσης που και άλλοι εγραψαν , και καλά κουνάμε το δάχτυλο στους Έλληνες που κρίνουν ελληνικά και κομπλεξικά. ‘Αλλο ένα στοιχείο του κομπλεξισμού μας. Μου την έσπασε που έσπευσαν τόσοι πολλοι…Έλληνες να κατηγορήσουν όσους έκραξαν το τραγούδι ότι και καλά είναι ελληναράδες. όποιος παρακολουθεί γιοροβίζιον ξέρει ότι το κράξιμο είναι Must! Είμαι φαν της γιοροβίζιον οικογενειόθεν, την έχω υπεασπιστεί με σθένος όταν ζούσα σε ευρωπαικές χώρες που δεν ξέραν καν τι σημαίνει, ω ναι υπάρχουν. Από την άλλη από τη Μάντισσα και μετά “γνώρισα” τη Σάττι και την παρακολουθώ με αγάπη. Το τραγούδι αυτό… Διαβάστε περισσότερα »