Η Ρένα απαντά: Πλέον φοβάμαι τους άντρες!

Σε άλλες σχέσεις δεν αντιμετώπισα κάτι κακό, έντονο, μα πλέον φεύγω με το παραμικρό.

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρένα καλή χρονιά! Ξεκινάω με μια λέξη ΦΟΒΑΜΑΙ. Εννοώ τους άνδρες, δεν φοβάμαι μην με παρατήσουν, μην με απαντήσουν, μη με πληγώσουν και τα κλασικά. Φοβάμαι μην μου επιτεθεί κάποιος είτε άγνωστος, είτε σε σχέση.

Μια άσχημη συμπεριφορά να δω, λίγο να υψώσει φωνή κάποιος σε εμένα πάει και τελειώσω, τον διώχνω απ’ την ζωή μου με την μία. Μετά τα τόσα που ακούμε βάζω τείχος!

Δεν μου έχει τύχει να μου κάνουν κακό. Μόνο πριν 9 χρονιά σε μια σχέση που είχα και με στήριξε σε πολλά, ειλικρινά όμως, αλλά είχε μια τάση να ξεσπάει στα αντικείμενα ή να φεύγει, όχι απαραίτητα επειδή θυμωνε μαζί μου, ότι κι αν τον θυμωνε ήθελε να εκτονωθεί. Του είχα πει μην τολμήσεις και το ξανά κάνεις αυτό μπροστά μου ή πειράξεις εμένα! Η αλήθεια είναι ότι προσπαθούσε να μην βλέπω εγώ τέτοιες σκηνές. Εμένα δεν με έβλαψε ποτέ, μάλιστα αν με έβλεπε και ένιωθα μια αδιαθεσία ή πόνο λόγω γυναικολογικων προβλημάτων, τον έπιανε πανικός κι έτρεμαν τα πόδια του. Δύο χρόνια κράτησε η σχέση. Χωρίσαμε για άλλο λόγο, δική μου απόφαση. Ήταν ας πούμε μια δικιά μου αιτία/απαίτηση που ήθελα να έχει ο σύντροφος μου. Δεν εννοώ χρημα. Τέλος πάντων τότε δεν τρόμαζα, απλά έβαζα όρια.

Σε άλλες σχέσεις δεν αντιμετώπισα κάτι κακό, έντονο, μα πλέον φεύγω με το παραμικρό. Συγγνώμη για όσους άνδρες διαβάζουν, έχω σιχαθεί το ανδρικό φύλλο. Πλέον εδώ κι ένα χρόνο δεν νιώθω έλξη για κανέναν … θεωρώ ότι δεν χρειάζομαι κανέναν δίπλα μου κ.τ.λ

Υ.Γ : Για την απαίτηση που έγραψα πριν, θα πείτε δεν την έβλεπες για δύο χρόνια πως δεν την είχε η σχέση αυτή. Υπήρχαν προδιαγραφές να αλλάξει αυτή η συνθήκη αυτή, αλλά δεν έτυχε. Και δεν είναι και κάτι τραγικό. Θέλω ο σύντροφος μου να έχει μια δουλειά με σταθερό ωράριο. Κυρίως να μην λείπει νύχτα. Όχι λόγω ζήλιας, απλά δεν μπορώ να μένω μονη μου την νύχτα (είναι μια παιδική φοβία που δεν φεύγει) Άσχετο βέβαια με την ουσία του πιο σοβαρου θέματος που έθεσα … ευχαριστώ για κάθε γνώμη!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ζωή

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Από την μια πλευρά πράγματι δεν χρειάζεται φόβος για τα πάντα αλλιώς «ζούμε σε γυάλα» κι ουσιαστικά δεν ζούμε. Οι σχέσεις ενίοτε πληγώνουν, οι δουλειές δεν είναι πάντα ιδεατές, μπορεί να πάμε κάπου ή να ταξιδέψουμε και να μην περάσουμε καλά, όλα στο παιχνίδι της ζωής είναι. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις. Από την άλλη υπάρχει και φόβος-καμπανάκι. Αυτό που μας ενεργοποιεί να προφυλαχτούμε και να αποχωρούμε από καταστάσεις που δεν προχωράνε με τρόπο υγιή. Και με τόσα που γίνονται γύρω τριγύρω (γυναικοκτονίες, ενδοοικογενειακή βία, γενική κατήφεια) δεν είναι να αστειευόμαστε.

Η προηγούμενη σχέση που περιγράφεις που ο τύπος αυτός ήθελε οπωσδήποτε να εκτονωθεί και έσπαγε πράγματα δεν προδιαθέτει για κάτι που αντιμετωπίζεται υγιώς. Το να αποχωρεί για να ηρεμήσει είναι ΟΚ, είναι τακτική που προτείνεται και στην ψυχοθεραπεία καθώς ένα θερμό κεφάλι πολλά μπορεί να επιφέρει. Όμως το σπάσιμο αντικειμένων είναι κάπως ανησυχητικό, καθώς δεν ξέρουμε πού μπορεί να φτάσει. Έτσι καλώς έκανες κι έφυγες.

Τώρα το να σιχαίνεσαι όλο το αντρικό φύλο… Χμμ. Γονιό, αδερφό, συγγενείς, φίλους που δεν είναι έτσι δεν έχεις; Σίγουρα το να λέμε #notallmen δεν βοηθάει και πολύ συχνά ξεπλένει, ωστόσο και με το να κλειδώνεις σαν το στρείδι δεν προφυλάσσεις τον εαυτό σου σε βάθος χρόνου. Αυτό που θέλω να προσέξεις είναι ότι ενδεχομένως να ανοίγεις την πόρτα στην πιθανότητα να πέσεις σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Κοινώς να έλξεις δίπλα σου άτομα που θα πατήσουν πάνω σε αυτή τη φοβία για να σου φερθούν με τον τρόπο ακριβώς που απεύχεσαι, παράγοντας συμπεριφορές που κατόπιν θα σου επιβεβαιώσουν τον φόβο σου.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News