Γυρνάς στο σπίτι σου μόνος και είναι κάπως βαρύ.Τοτε σε πιανει το σφίξιμο και η αίσθηση ματαιότητας.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Στις γιορτές περνάς φανταστικά αν είσαι παιδί ή νέος. Αν έχεις καβατζάρει τα 40 και δεν έχεις κάνει δική σου οικογένεια, και τη βγάζεις είτε με τους γονείς σου αν υπάρχουν, είτε σε φίλους/συγγενείς που κάνανε οικογένειες που σε καλούν, μετά γυρνάς στο σπίτι σου μόνος και είναι κάπως βαρύ.Τοτε σε πιανει το σφίξιμο και η αίσθηση ματαιότητας.Τότε ίσως και να πεις, κακώς δεν έκανα παιδιά. Τώρα θα μου πεις, θα μπορούσες να μην έχεις ούτε αυτά και να κάνεις γιορτές μόνος με το νέτφλιξ (αν δεν έχεις το ρευστό) ή σε κάποιο εξωτικό προορισμό (αν το έχεις). Αλλά μετά λες άντε και βρίσκω κάποιον και είμαι μαζί (για παιδιά πλέον όχι). Θα είναι όντως καλύτερα; Δεν έχω σίγουρη απάντηση.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Monik
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Χρόνια πολλά! Είναι επειδή δεν υπάρχει σίγουρη απάντηση. Κι άλλοι που είναι σε σχέσεις και έχουν παιδιά σκοτώνονται στις γιορτές σαν τα κακά προγόνια. Δεν φταίνε οι επιλογές, φταίει η τεράστια πίεση των γιορτών να είμαστε με το ζόρι χαρούμενοι. Ασκεί εκείνο το είδος της ενδοσκόπησης που μόνο καλό δεν κάνει. Δεν είσαι η μόνη με άγχος μοναξιάς. Το είπε και το άσμα με τέλεια ακρίβεια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η καλύτερη μου είναι να περναω τις γιορτές με παρέα (σύντροφό, φίλους, οικογένεια, άγνωστους, ή και όλους μαζί δεν έχω θέμα) και μετά να γυρνάω στην ησυχία του σπιτιού μου ΜΟΝΗ μου και να αράζω σαν να μην υπάρχει αύριο. Πολύ υποτιμημένη την έχεται την μοναξιά ρε παιδιά.
Αγαπημένη, στις γιορτές περνάς πραγματικά καλά μόνο αν είσαι ανήλικος ή συνταξιούχος. Είναι οι δύο ηλικιακές κατηγορίες για τις οποίες εφευρέθηκαν οι γιορτές — και πίστεψέ με, ακόμα κι αν δεν έχουν παιδιά ή εγγόνια, τα ΚΑΠΗ κάνουν κάτι ξεφαντώματα που θα ζήλευε και η Μύκονος τον Αύγουστο. Για όλους εμάς τους υπόλοιπους, εφευρέθηκαν οι αργίες. Μόνο που τα «πρέπει» των γιορτών δεν μας αφήνουν να τις χαρούμε: ούτε να ξεκουραστούμε, ούτε να γεμίσουμε μπαταρίες, ούτε να δούμε άνθρωπο με την ησυχία μας. Αν τώρα θέλουμε να το φιλοσοφήσουμε λίγο: Όσοι από τύχη, επιθυμία, στοχοπροσήλωση ή και συμβιβασμό ακολούθησαν την… Διαβάστε περισσότερα »
Well said! Θεωρω ότι δε ζηλεύουμε το μέσο όρο που ίσα-ίσα κάποιοι από μας δε θα θέλαμε να κάνουμε γιορτές ως παντρεμένοι με πεθερικά,αλλά στεναχωριόμαστε για μια φαντασίωση που έχουμε στο μυαλό μας που δεν βγαίνει,πχ να μασταν με ένα άτομο που μας λείπει μόνοι ή ό,τι. Επίσης για μας τους 30 που είναι μεταβατική περίοδος όπου όλοι παντρεύονται και έχουν μωρά,είναι ακόμα πιο δύσκολο,γιατι τα παλιά ανέμελα χριστούγεννα είναι ακόμα κοντά χρονικά,αλλά τώρα αρχίζει να διαφαίνεται πιο έντονα το νέο σκηνικό, το δε χωράς πουθενά. Ίσως εσύ έχεις καταφέρει λόγω ηλικίας να τα απομυθοποιήσεις και να μη σε νοιάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Ξέρεις τι βλέπω εγώ από το ύψος της μέσης ηλικίας, ξύνοντας το γκριζαρισμένο μου μούσι; (Διότι χωρίς μούσι και μάλιστα γκρίζο σοφός δεν γίνεσαι, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Το ’πε κι ο Τσιφόρος χρόνια πριν…. Αμ πώς! Να τος κι ο σεξισμός! Χαχαχα.) Ότι η κρίση των 30 και η κρίση της μέσης ηλικίας είναι σαν δύο επεισόδια της ίδιας σειράς: ίδια δράματα, ίδιοι καημοί, ίδιοι υπαρξιακοί μονόλογοι… απλώς αλλάζει το soundtrack. Η πιο συγκεκριμένα. Η σχετικά ώριμη, προσγειωμένη και ενήλικη αρχή της ζωής και η μέση ηλικία παράγουν ακριβώς τα ίδια όνειρα και τις ίδιες ματαιώσεις, τις ίδιες… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί πιστεύεις ότι είναι όμοια; Εμένα πχ με έχει πιάσει μια φρίκη σχετικά με το πόσο γρήγορα θα περάσει το 30-50 (αν φτάσω εκεί) από τότε που έμπλεξα με έναν 40κάτι πριν λίγα χρόνια. Τώρα αυτός είναι 50, δεν παίζει κάτι απλά συχνά σκέφτομαι ότι όπως αυτός ήταν 35 όταν εγώ ήμουν πρώτο έτος που αυτό μου φαίνεται χθες, κι ας έχουν περάσει 16 χρόνια πλέον, έτσι θα έρθει και το 50 και οι ματαιώσεις ίσως της “ζωής που δεν έζησα”. Είναι και πρωτοχρονιά και έχει πέσει φουλ υπαρξιακό άγχος. Και η ευχή καλή χρονιά δεν με καλύπτει πια!! Κι… Διαβάστε περισσότερα »
Ο κάποιος λείπει μόνο όταν υπάρχει ως άνθρωπος, με σάρκα και οστά, με υπαρκτή επιθυμία, που θα ήθελε κι εκείνος να ήταν μαζί σου. Όταν δεν υπάρχει, τότε αυτό που μας λείπει δεν είναι άνθρωπος — είναι η ιδέα του ανθρώπου. Το περίγραμμα. Το «κάποιος» με αποσιωπητικά. Και πίστεψέ με, κι εμένα φέτος μου λείπει μια τέτοια ιδέα. Τώρα, για το γιατί τα 30 και τα 50 είναι όμοια… Στα 30, στο πλαίσιο της μεταμοντέρνας και μετακρίσης Ελλάδας, σκέφτεσαι πως όσο κι αν προσπαθήσεις, το μόνο που θα καταφέρεις —αν είσαι τυχερή— είναι να αποδείξεις την αξία σου στον εαυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Ετσι για την αλητεια και λογω της θεματικης της σελιδας γραμμενο απο ανδρα αφιερωμενο στην κορη του ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΙΑ Βλέπω την κόρη μου σαν ουρανός πριν τη βροχή να μελανιάζει και τις ανάσες της νιώθω να βαραίνουν. Στιγμή τη στιγμή η μέρα φτάνει που θα τη δω να ’ρχεται γλιστρώντας μ’ ένα βαρύ λοστάρι στα χέρια κι αλλοπαρμένη θα σπάσει τις αλυσίδες μου «σήκω, πατέρα, τελείωσε» θα μου πει «τέλειωσε, σου λέω». Θ’ ανοίξουμε την πόρτα και θα κατηφορίσουμε φορώντας στεγνές τις παντόφλες μας σ’ έναν κόσμο χωρίς φόβο και μοναξιά, δίχως σκοτάδια. Οι άνθρωποι θα φορούν πρόσωπα και τα… Διαβάστε περισσότερα »
(παρα πολύ ωραίο ρε συ στεφανε, δεν το είχα διαβασει, το διαβαζω πρωτη φορα, κατι μου ξυπναει/θυμιζει, αλλά δεν είμαι σίγουρη τι, σ ευχαριστουμε όπως και να χει, πολλες οι χρησεις)
Εσυ μπορει και να τον γνωριζεις προσωπικα η κατι θα χει πεσει στα χερια σου δικο του…ειναι πολυ κοντα στα ενδιαφεροντα σου κι ειναι πραγματα που δεν βρισκεις ευκολα αλλου δεδομενου οτι το εργο του αφορα οχι απλα γυναικες αλλα τις πολυ πολυ αφανεις γυναικες.. Σιωπές: Ποιήτριες από το Μπανγκλαντές, την Ινδία, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Ιράν σε μετάφραση ανθολογηση και επιμελεια δικη του (βασικα δεν ειχα ποτε διαβασει ουτε καν ανδρικη ποιηση απο αυτες τις χωρες) Γυναίκες της αναρχίας: Κείμενα αναρχικών γυναικών του 19ου και του 20ού αιώνα Ποιήτριες της γενιάς των beat σε μετάφραση ανθολογηση και επιμελεια… Διαβάστε περισσότερα »
(τη βρηκα τη συλλογη, σ ευχαριστω, όντως μου αρέσει πολύ)
Σε όλα συμφωνώ, από το ύψος της μέσης μου ηλικίας, εκτός από ένα: ότι οι γιορτές είναι για τους ηλικιωμένους. Οι περισσότεροι βασανίζονται από ασθένειες και την κούραση των γηρατειών, πολύ συχνά δε και από αφόρητη μοναξιά.
Εγώ που έχω οικογένεια και θα τους έχω όλους στο σπίτι και πέρασα ολο το Δεκέμβριο να καθαρίζω/μαγειρεύω/στολίζω/ψωνίζω/συμμαζεύω και θα καθαρίζω/πλένω/ξεστολίζω/τακτοποιώ για καμμιά εβδομάδα μετά, έρχομαι σπίτι σου να δω νεφλιξ με τις πιτζάμες και τον νεροχύτη καθαρό και να παραγγείλω πίτσα και σου παραχωρώ την θέση μου στο σπίτι μου, να περάσεις όσο καλά θες με την οικογένειά μου και να ρίξεις και μια γενική μετά. Επειδή ξέρω ότι δεν γίνεται αυτό θα περάσω/πέρασα καλά στις γιορτές; ΝΑΙ. Είναι ο μόνος τρόπος να περάσω καλά στις γιορτές; ΟΧΙ υπάρχουν πολλοί τρόποι, μια χαρά μπορείς να περάσεις καλά στις γιορτές… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι μόνη όπως και εσύ .Έχω όμως 6 ζωάκια και δε ξέρω αν κάνει διάφορα ,για μένα κάνει βέβαια γιατί η ενασχόληση μαζί τους δε σου αφήνει τεράστια περιθώρια να πέσεις σε κατάθλιψη, δεδομένου ότι δε φταίνε αυτά σε κάτι και ότι πρέπει να είσαι ευδιάθετη για να τα προσέξεις .Αλλά είμαι μόνη (έχω φίλες και οικογένεια αλλά είναι μακριά ή στα σπίτια τους και μιλάμε όμως ).Είχα και σχέση τέτοιες μέρες .3 χρόνια από το 2015 έως το 2018 και κάτι μήνες και το 2022/2024 αρχές και μετέπειτα 2024 /2025 μέχρι τον Οκτώβριο άλλη σχέση .Θες τώρα αλήθειες;Στην πρώτη… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις χιούμορ και ωραία γραφή! Και ναι όλα αυτά είναι απολύτως ρεαλιστικά μέσα στην υπερβολή τους!
Για την ευτυχία μας μόνοι υπεύθυνοι είμαστε εμείς, όχι ο περίγυρος μας. Όταν το καταλάβουμε αυτό τότε αλλάζουν όλα. Αν δεν περνάς καλά με τον εαυτό σου δεν θα αλλάξει αυτό με καμία παρέα, σύντροφό ή οικογένεια. Αν είχες οικογένεια και παιδιά είναι πολύ πιθανό να έψαχνες την ησυχία σου, να μην ήθελες τα οικογενειακά τραπέζια,να πιεζόσουν που θα έπρεπε να δεις συγγενείς που δεν συμπαθείς και πολλά άλλα. Έχω καβατζάρει τα 40, είμαι στην ίδια φάση με εσένα αλλά πέρασα πολύ όμορφα τα Χριστούγεννα με γονείς, αδέρφια και ανίψια. Και χαιρόμουν όταν επέστρεφα στην ησυχία του σπιτιού μου. Παραμονή… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι, δεν ισχύει το σύντροφος=ευτυχισμένες γιορτές, ούτε οικογένεια=ευτυχισμένες γιορτές. Αυτή είναι μια ψευδαίσθηση που φυσικό είναι να έχουν οι μοναχικοί άνθρωποι. Αν όμως έχεις ανθρώπους που σου κάνουν τη ζωή δύσκολη, τότε λαχταράς μοναχικές γιορτές. Γι’αυτό λέω πάντα ότι δεν αρκεί να έχουμε κάποιον ή κάποιους γύρω μας, αλλά να έχουμε καλούς ανθρώπους, που μας αγαπάνε, μας νοιάζονται, η τουλάχιστον μας σέβονται. Με καλούς ανθρώπους περνάς καλά, η ποιότητα είναι το παν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να διασκεδάσεις και μόνος. Εγώ ας πούμε που είμαι άτομο που έχει ανάγκη πάντα να κάνει λίγο escape στον δικό του… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ζαχαροπλαστείο όπου μόλις έχω διαλέξει τούρτα: Η υπάλληλος “για δωράκι;” Εγώ: “όχι καλέ, μόνη μου θέλω να την φάω”.
Έλα ντε, σώνει και καλά να είναι δωράκι. Δωράκι ναι, αλλά στον εαυτό μου.
Προφανώς θα έχεις διαβάσει επιστολές που έρχονται με οικογενειακά τραπέζια και μαζώξεις, που τα παιδιά ασφυκτιούν, δε βλέπουν την ώρα να φύγουν…και πόσα likes παίρνουν…
Δεν υπάρχει συνταγή. Υπάρχει προσωπική διαδρομή. Αν ξέρεις τον εαυτό σου και είσαι συνεπής στα θέλω σου και έχεις εσωτερική ηρεμία θα είσαι καλά σε οποιαδήποτε συνθήκη.
Το καλά είναι στιγμές.
Δεν έχουμε σύντροφο, παιδί, γάτο, σκύλο για να πούμε ότι έχουμε.
Οι γιορτές είναι μεγενθυντικός φακός.
Οι γιορτές είναι φορεμένη χαρά.
Μια ανασκόπηση γίνεται, κάποιοι στόχοι μπαίνουν. Για καλό είναι.
Καλή Χρονιά.
χαχα κι εδώ το αναποδο πρόβλημα εχω. (μαλλον εγω είμαι στραβη και όχι ο γιαλός). Αυτές τις μερες ζητησα από το αφεντικό μου να με βαλει να δουλεψω φουλ, ώστε οι συναδελφισσες (που εχουν οικογενειες και παιδια) να παρουν αδεια. Εχω τις διπλασιες πολυκατοικιες, μου εχει βγει η παναγια. Είμαι και σχολαστική, ειδικα στα γραφεια. Δεκαωρα χτυπαω. Αλλα περναω πολύ ωραια. Δεν ξερω γιατί. Εχω την ησυχια μου. Και παραλληλα εχουν σφίξει και όλες οι διορίες, ενόψει του τελους του χρόνου. Εχω υποσχεθεί να παραδωσω δυο αρθρα μεχρι τις 31. Εχω φουλ δουλεια. Δεν προλαβαίνω ούτε να μελαγχολήσω ρε γαμωτο. … Διαβάστε περισσότερα »