Η Ρένα απαντά: Περί των λόγων της απιστίας

Τι εννοούσες λέγοντες απιστία συμβαίνει όταν κάποιος δεν αρέσκεται στο πώς είναι ο ίδιος μέσα στη σχέση;

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρενα,
Ελπίζω να είσαι καλά. Χθες σε ένα ερώτημα (ΕΔΩ) απάντησες το εξής « Πάντως η απιστία συμβαίνει όταν κάποιος δεν αρέσκεται στο πώς είναι ο ίδιος μέσα στη σχέση, εκκινεί δηλαδή από προσωπικά υπαρξιακά.»

Μου κίνησε πολύ το εδνιαφερον και θα ήθελα να μας αναλύσεις τι ακριβώς εννοείς. Γενικά θα ήθελα το συλλογισμό σου γυρω σου από αυτό.

Αγαπημένα αμπακια επίσης μοιραστείτε προσωπικές απόψεις και βιώματα. Θα συμφωνούσατε με αυτό;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ινσπιρεσιον

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Σ’ευχαριστώ για την ερώτηση. Έχει ενδιαφέρον νομίζω και για άλλες αναγνώστριες.

Τείνουμε να πιστεύουμε ότι οι αντιδράσεις μας μέσα στις σχέσεις προέρχονται από την ετερότητα, είναι αντίδραση σε κάποια δράση (ή παντελή έλλειψη δράσης, απάθεια), επομένως εξαρτώνται από το άλλο άτομο. Όμως εγώ κι αρκετοί ειδικοί σχέσεων διαφωνούμε.

Για να δώσω το πλαίσιο, στην απάντηση αυτή δεν θα ασχοληθώ με άτομα που είναι γενικώς και πάντοτε πολυγαμικά και δυσκολεύονται πάρα πολύ να μείνουν με τα φερμουάρ των παντελονιών κλειστά. Δηλαδή δεν αφορά η απάντηση τους ποδογυράκηδες ή τις γυναίκες που θέλουν συνεχή ποικιλία ερωτικών συντρόφων. Θα αναφερθώ σε μονογαμικές σχέσεις όπου προκύπτει απιστία όχι ως συνήθεια, αλλά ως ρωγμή στην κανονικότητα. Γιατί αναζητά κάποι@ την απιστία, την διάδραση με ένα άλλο άτομο; Ιδιαίτερα σε ζευγάρια αγαπημένα, που όντως νιώθουν πράγματα ο ένας για τον άλλον, που δεν θέλουν ουσιαστικά να χωρίσουν;

Οι λόγοι είναι λίγο πολύ πεπερασμένοι: επιβεβαίωση, ανανέωση, ανέβασμα αδρεναλίνης, το ρίσκο του κινδύνου και του απαγορευμένου, η απόλαυση του κρυφού, το ξέσκασμα κι η ευαλωτότητα σε έναν ουσιαστικά άγνωστο όπου δεν ντρεπόμαστε να φανούμε λιγότεροι απ΄ότι έχουμε συνηθίσει. Συγκλίνουν όμως όλα σε μια βασική αλήθεια: το άτομο που επιλέγει να διαδράσει με ένα τρίτο άτομο έξω από την συμφωνία αποκλειστικότητας του ζευγαριού νιώθει ότι δεν είναι ευχαριστημένο με το πώς είναι ο εαυτός του εκείνη τη στιγμή. Χρησιμοποιεί την απιστία και το τρίτο άτομο για να ξεφύγει όχι από το ταίρι του, αλλά από τον εαυτό του. Γι’αυτό αυτού του είδους η απιστία σπανίως καταλήγει σε χωρισμό και επιδίωξη νέας ζωής με το τρίτο άτομο. Επειδή το τρίτο άτομο μπαίνει στο παιχνίδι με πεπερασμένο ορίζοντα: να δοθεί στο μέλος της σχέσης η διαβεβαίωση ότι μπορούν να συνεχίσουν όπως διαβιοί με το ταίρι του επειδή δεν έχει ξοφλήσει, δεν είναι τελειωμένη κατάσταση, μπορεί ακόμη να βιώσει τον εαυτό του όπως τον βίωνε στα πρώτα στάδια της κανονικής του σχέσης, τότε που ένιωθε σπουδαίο και δυνατό.

Επιδιώκει να δει τον εαυτό του μέσα από τα νέα μάτια του τρίτου ατόμου, να νιώσει ξανά νέο, ζωντανό, με άλλες δυνατότητες, πιο σπουδαίο, πιο ικανό, κυρίως πιο συναισθηματικά δυνατό. Να νιώσει ξανά ζωντανός, αυτό κυρίως είναι το μόττο της απιστίας. Για τον λόγο αυτό η απιστία δεν αφορά το σεξ. Αφορά την συναισθηματική διάσπαση από τον δεσμό που έχουμε δομήσει με ένα ταίρι, όπου ουσιαστικά του λέμε εμμέσως “εγώ δεν νιώθω ότι πλέον βλέπω τον εαυτό μου μέσα από τα μάτια σου όπως θέλω να με βλέπω, έχω απομυθοποιηθεί”. Και γι’αυτό η αποκατάσταση της σχέσης μετά από απιστία, αν αυτό είναι επιθυμητό, προϋποθέτει το κτίσιμο ενός νέου αφηγήματος, την δόμηση μιας νέας σχέσης, σε νέες βάσεις. Οι παλιές διαλύθηκαν.

Παρακολουθήστε το παρακάτω, αν δεν το έχετε ήδη δει (το’χω αναφέρει ξανά). Είναι to the point από ειδική θεραπεύτρια ζευγαριών.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News