Η Ρένα απαντά: Παθαίνω πανικό μπροστά σε κοινό

Η φοβία μπροστά στο κοινό.

_____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρένα μου και αμπάκια μου. Έχω ένα τεράστιο για μένα πρόβλημα που με εμποδίζει στη διαχείριση κάποιων συγκεκριμένων καταστάσεων. Συνοπτικά το πρόβλημα μου είναι το να εκτίθεμαι σε κοινό και κυρίως η αντίδραση που μου προκαλεί αυτό. Από μικρή χόρευα. Ξεκίνησα από σχολή μπαλέτου και μετά σύγχρονου, περνούσα διαδικασίες εξετάσεων και παραστάσεις χωρίς κανένα πρόβλημα και με ενθουσιασμό. Στον προσωπικό μου χρόνο μου αρεσε να φαντάζομαι ότι χορεύω ή τραγουδάω σε μια σκηνή και έκανα “συναυλίες” (απ’την ασφάλεια του δωματίου μου). Τώρα είμαι 29 και έχω σταματήσει τον χορό πράγμα που με στεναχωρεί φριχτά. Πριν 5-6 χρόνια είχα μια παράσταση με την ομάδα του σύγχρονου στην οποία για κάποιον ανεξήγητο, ακόμα και τώρα σε μένα, λόγο αγχώθηκα ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ και με έπιασε ένα τρομερό gag reflex σε σημείο που τελικά δεν μπόρεσα να εμφανιστώ. Να πω εδώ ότι όντως το άγχος με χτυπάει στο στομάχι γενικά. Όχι με πόνο. Αλλά με τρομερό ανακάτεμα και σφίξιμο στο λαιμό. Απο τότε δεν έχω ξανασυμμετασχει σε τίποτα που να απαιτεί έκθεση σε μεγάλο κοινό. Και μάλιστα συνεχίζεται αυτό το gag reflex είτε σε ήπιο είτε σε εντονότερο βαθμό όταν επίκειται κάποια συνάντηση με κάποιον που δε γνωρίζω και δεν ξέρω καθόλου πως θα πάει η φάση (όπως π.χ. μια επαγγελματική συνέντευξη). Θα κάνω τη συνάντηση, αλλά μέχρι να φτάσει η ώρα θα υποφέρω! Χωρίς ομως να σκέφτομαι κάτι καταστροφικό για να αγχώνομαι περισσότερο. Είναι σαν να έχει συνηθίσει απλά το σώμα μου να αντιδρά έτσι! Οπότε πλέον, αυτό με αγχωνει περισσότερο παρά η ίδια η κατάσταση. Γενικά είμαι άνθρωπος που μέχρι και πριν λίγα χρόνια έλεγα σε όλα ναι. Και στη δουλειά ειδικά σε πράγματα που ήξερα ότι θα με αγχωσουν έλεγα ναι. Και μαντέψτε. Ακόμα και μεταξύ μας τρία άτομα να ήμασταν στο meeting room ή ακόμα και από teams να παρουσίαζα κάτι, υπέφερα μέχρι να το κάνω. Τώρα λοιπόν καλουμαι να κάνω μια παρουσίαση σε ένα πολύ μεγάλο event της εταιρείας που δουλεύω που θα είναι στελέχη και από το εξωτερικό. Το έχω αποκλείσει μέσα μου το να το κάνω και τους το εχω πει. Δεν μπορώ να υποβάλλω τον εαυτό μου σε τέτοια κατάσταση. Νιώθω τεράστια ανασφάλεια και φοβάμαι μη συμβεί το ίδιο όπως τότε στην παράσταση που ενώ ξεκίνησα με ενθουσιασμό, είχα κάνει πρόβες κτλ εντέλει πριν βγω με έπιασε αυτό το φριχτό gag reflex και δε μπορούσα να λειτουργήσω. Είναι τόσο απρόβλεπτο και με στεναχωρεί που με κρατά και μακριά από την τέχνη μου. Πείτε μου κάτι κι εσείς. Οτιδήποτε. Θα βοηθήσει! Σας ευχαριστώ.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Πονεμένη

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Ας ξεκινήσω από κάτι που παρατήρησα. Gag reflex λέγεται η τάση εμετού όταν μπαίνει κάτι βαθιά στο στόμα. Δεν εξισώνεται με τη ναυτία, αν και μοιάζει η αίσθηση. Πάντως δε ξέρω αν είναι η σωστή ορολογία.

Τώρα για το προκείμενο. Κατανοώ τη δυσκολία. Ίσως βοηθούσε η συζήτηση με έναν ειδικό. Στο μεταξύ κάτι πιο πρακτικό.

Υπάρχει ένας οδηγός για τους διευθυντές επιχειρήσεων και υπεύθυνους διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού. Όπως λένε, πρόκειται για μία αλάνθαστη φόρμουλα που «χτίζει» αυτοπεποίθηση σε όλους τους τομείς. Να, λοιπόν, η προτεινόμενη συνταγή τους:

Γυμναστείτε: Η αυτοπεποίθηση, λένε, δεν τονώνεται με ωραία και ακριβά ρούχα. Αυτό γίνεται με τη γυμναστική, τον χορό ή κάθε τύπο άσκησης που «χτίζει» χαρακτήρα και πειθαρχία (εντάξει και… σώμα, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας)!.
Λίγη παραπάνω περιέργεια δεν βλάπτει: Αναζητήστε κόσμο με ενδιαφέροντα κοντά στα δικά σας και ξεκινάτε τις ερωτήσεις. «Μη ντρέπεστε», λένε οι ειδικοί, αφού με το να ρωτάς δεν μαθαίνεις μόνο καινούρια πράγματα, αλλά αποκτάς θάρρος και διπλωματικές ικανότητες, χαρίσματα για τα οποία διακρίνονται δημοσιογράφοι και γενικώς επαγγελματίες του λόγου.
Ο εθελοντισμός κάνει καλό – όχι μόνο στους άλλους:… Και μη φοβάστε να δίνετε. Ο εθελοντισμός είναι μία ισχυρή μορφή κοινωνικοποίησης που δένει τα μέλη μιας ομάδας, καταργώντας ανούσιες τυπικότητες και φόβους επικοινωνίας. Επίσης, το να χαρίζεις και να θες να δίνεις, σε φέρνει πιο κοντά στους άλλους, χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσεις πολύ.
Κοιμηθείτε περισσότερο (και καλύτερα): Ο καλός ύπνος δεν ξεκουράζει απλώς μυαλό και σώμα. Ρυθμίζει τη διάθεση, καταργεί τη νευρικότητα, οξύνει το πνεύμα και τονώνει την αυτοπεποίθηση.
Μιλήστε (ακόμη και μόν@ σας): Ναι, συνήθως γελάμε με φίλες και φίλους μας που «προβάρουν» στον καθρέφτη αυτά που θέλουν να πουν στον εργοδότη τους, τον σύντροφο ή τον φίλο τους που τους ζορίζει. Αλλά δεν είναι για γέλια. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι, όταν προβάρουμε φωναχτά μόνοι μας, αυτό που δεν τολμάμε να πούμε σε κάποιον άλλο, έχουμε κάνει τη μισή διαδρομή. Έχουμε πάρει την απόφαση να «πατήσουμε πόδι».
«Διδάξτε»: Ξέρετε κάτι καλά, σωστά; Γνωρίζετε τα πάντα για μία ταινία, ένα σπορ, τον αγαπημένο σας συγγραφέα; Μην το κρατάτε μόνο για εσάς. Όταν μοιραζόμαστε τη γνώση για κάτι που κατέχουμε καλά, λένε οι ειδικοί, από τη μία γινόμαστε πιο ενδιαφέροντες κι από την άλλη κερδίζουμε τη σιγουριά ότι ξέρουμε κάτι, όπως κανένας άλλος, ότι έχουμε έναν τομέα που ξεχωρίζουμε.

Εύχομαι να βοηθηθείς.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News