Η Ρένα απαντά: Πάλι από την αρχή μετά από 3 χρόνια;

Όσες φορές χρειαστεί, υποθέτω.

_______________

Η ιστορία της Πάλι από την Αρχή όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλησπέρα Ρένα.
Πραγματικά είμαι πολύ περίεργη να μάθω την προσέγγισή σου σε αυτό:
Είμαι με έναν τύπο τρία χρόνια. Νιώθω μαζί του καλά και ήρεμη και ευτυχισμένη σε φάσεις και παρά τα συναισθηματικά μου σκαμπανεβάσματα καταφέρνω -και με τη βοήθεια ψ- να μένω σταθερή σε αυτόν και την επιθυμία μου να πορεύομαι μαζί του.
Τους τελευταίους μήνες μου γεννιέται η επιθυμία να μείνω μαζί του και πλέον αυτή η επιθυμία έχει αρχίσει να στεριώνει μέσα μου με την έννοια ότι θέλω πια να δώσουμε μια τέτοια κατεύθυνση στη σχέση μας και μια κοινή βλέψη για το μέλλον.

Αυτός λέει ότι δεν του βγαίνει τώρα κάτι τέτοιο, ότι του αρέσει όπως είναι τώρα, στο σπίτι που είναι, με τους ανθρώπους που συγκατοικεί, και ίσως να του βγει στο μέλλον αλλά τώρα δεν. Είναι πολύ φροντιστικός, πολύ ευγενικός, δείχνει να ενδιαφέρεται για εμένα, περνάμε πολύ ωραία όταν είμαστε μαζί, γελάμε και κάνουμε υπέροχα πράγματα μαζί, συνεννοούμαστε και για όλα αυτά θέλω να τον έχω στην καθημερινότητά μου πλέον, αλλά πάντα νιώθω σαν να υπάρχει ένα αδιόρατο όριο που δεν μπορώ να προσπεράσω.
Περιμένω λοιπόν κάποιο χρόνο μήπως αλλάξει γνώμη ή τον αφήνω και πάω για άλλα αφού τώρα έχουμε άλλες προοπτικές;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Πάλι από την αρχή;

_____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή φίλη, ζεις την “κανονικότητα” των σύγχρονων σχέσεων. Κοινωνική αποστασιοποίηση και καθένας σπίτι του. Όπως έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν, το πρόβλημα είναι ορατό, αλλά λύση δεν διακρίνεται. Δεν είσαι η μόνη νέα γυναίκα που εκφράζει  αυτό τον προβληματισμό. Είστε πολλές. Η απάντηση από τους νεαρούς (αλλά και μεγαλύτερους) άντρες είναι ακριβώς αυτή που σου έδωσε, “είστε καλά όπως είστε”.

Η ερώτησή σου έχει κάποιες αφηγηματικές ελλείψεις που θα βοηθούσαν σε πληρέστερη απάντηση:

• πόσων ετών είστε;
• πόσες εμπειρίες είχατε καθένας πριν συνάψετε την 3ετή σχέση;
• με ποιούς συγκατοικεί τώρα;
• για ποιό ζήτημα βλέπεις Ψ και τι συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα είναι αυτά;

Όλα αυτά φωτίζουν καλύτερα τις βλέψεις και τις ανάγκες σας, αν είναι κάτι επιφανειακό ή κάτι βαθύτερο.

Ωστόσο, εφόσον εσένα σου έχει δημιουργηθεί η ανάγκη κι η επιθυμία για το κάτι παραπάνω, συγκατοίκηση εν πρώτοις, κι έπειτα ποιός ξέρει, το ποτάμι δεν γυρνάει πίσω. Θα συνεχίσει να αποτελεί ένα “αγκάθι” της σχέσης αν υποχωρήσεις για να συνεχιστεί η σχέση όπως είναι, θα στο “κρατάει” αν υποχωρήσει εκείνος κάποια στιγμή (που δεν το βλέπω πιθανό, για να είμαι ειλικρινής).

Σε τέτοιες καταστάσεις ένα προκαθορισμένο χρονικό όριο στο οποίο να μπορείς να δεις αν υπάρχει περίπτωση υπαναχώρησης είναι η μόνη κομψή δυνατότητα. Κομψή με την έννοια της συντομότερης οδού σε ένα πρόβλημα. Θέσε στον εαυτό σου ένα όριο 6 μηνών, στο οποίο να ξεκαθαρίσεις ότι θες συγκεκριμένα πράγματα, κι αν δεν πρόκειται να γίνουν θα φύγεις, κι αν δεν προβληματιστεί (που δεν θα προβληματιστεί, αλλιώς θα είχε ήδη προβληματιστεί) φεύγεις. Δηλαδή, τι φεύγεις, δεν μένετε μαζί άλλωστε.

Μην σκέφτεσαι τα 3 χρόνια συναισθηματικής επένδυσης, σκέψου πόσα θα χάσεις και θα κατηγορείς τον εαυτό σου αν η κατάσταση αυτή παραμείνει σε ένα ατέρμονο σπιράλ ματαίωσης. Ματαίωση βιώνεις τώρα…

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News