Το έχετε αντιμετωπίσει κι εσείς; Κοινωνικός ρατσισμός σε πελάτισσες συνεσταλμένες ή από την επαρχία.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Οταν οι επαγγελματιες, κανουν διακρισεις στους πελατες τους.
Εχουμε συνηθισει να λεμε ” ο πελατης εχει παντα δικιο” ως μια προσπαθεια να αναγνωρισουμε την (ομολουμενως) σκληρη δουλεια των διαφορων επαγγελματιων, οταν εξυπηρετουν πελατες. Ως εργαζομενη και εγω στην εξυπηρετηση πελατων για πολλα χρονια, γνωριζω απο πρωτο χερι ποσο ιδιοτροπος και αγενης μπορει να γινει ο κοσμος απεναντι σου.
Στο παρον θελω να θιξω τον κοινωνικο ρατσισμο που υφισταται ενας πελατης απο τον επαγγελματια.
Και ξεκινω με παραδειγματα.
1. Κοριτσακι απο χωριο (και με την αναλογη εμφανιση) και συνεσταλμενο, εχει βαρεθει να φοραει φθηνα τζιν παντελονια που δεν ταιριαζουν στο σωμα της. Το οποιο σωμα, μια χαρα στα κιλα του ειναι και με πολυ καλες αναλογιες και λεπτη μεση. Βλεπει τις πολυ προσεγμενες φιλες της να κυκλοφορουν με ωραια και ακριβα τζιν, τα οποια πουλαει ενα επωνυμο μαγαζι της περιοχης και μαζευει το χαρτζιλικι της ωστε να αγορασει και εκεινη ενα. Την διαβεβαιωνουν δε, οτι εκει θα βρει οποσδηποτε
Λοιπον στο μαγαζι, δεν της βρηκαν τιποτα που να της ταιριαζει (3-4 της δωσαν να δοκιμασει, το ενα παρομοιο με το αλλο). Ομως η αλλη πελατισσα διπλα της, που ηταν και γνωστη τους και ηταν και πολυ περιποιημενη, της ταιριαζαν πολυ καλυτερα. Προσεξε δε, οτι απο αλλου, της εδιναν να δοκιμασει τα δικα της τζιν και απο αλλου της αλλης πελατισσας.
Το κοριτσακι αποφασισε τελικα να αγορασει το τζιν (και το πληρωσε και πολυ παραπανω), θεωρωντας οτι μαλλον ΔΕΝ εχει το καταλληλο σωμα, και ολες τις οι φιλες απορησαν που δεν βρηκε κατι καλυτερο.
Μερικα χρονια μετα, αποφασιζει να αγορασει ενα επαγγελματικο σεσουαρ μαλλιων. Ειχε αγορασει ενα τετοιο ο πατερας μια φιλης της, το ειχε πληρωσει ακριβα και της εκανε τελειο μαλλι της φιλης. Μαζευει τα λεφτα με οικονομιες και παει στο ιδιο μαγαζι. Και ενω ζητησε το ιδιο, ο ιδιοκτητης, την επεισε να παρει ενα σε προσφορα που ομως ηταν το ιδιο καλο με το επαγγελματικο. Χαρηκε που θα γλιτωνε καποια χρηματα, που δεν περισσευαν. ΜΟΝΟ που δεν ηταν καλο, την κοροιδεψε. Και το καταλαβε αρκετα αργοτερα, και αφου περασε ενα μεγαλο διαστημα να αναρωτιεται γιατι στο καλο δεν στρωνουν τα δικα της μαλλια, ενω των υπολοιπων ηταν τελεια χτενισμενα. “Γιατι αραγε την κοροιδεψαν”, αναρωτηθηκε. Την εκοψαν απο την φατσα, και της εδωσαν κατι κατωτερο;
Κατι αναλογο εγινε και σε μερικα κομμωτηρια που επισκεφτηκε πιο μετα. Κομμωτηρια που πηγαιναν φιλες της. Στο ενα η κομμωτρια που γνωριζε απο μικρη, την φιλη της, ειχε ενα υφος “σιγα μη γινεις εσυ, σαν την αλλη. Και μονο που τολμησες να το σκεφτεις, γελαω”. Στο αλλο κομμωτηριο, το αποτελεσμα, ηταν το ιδιο με το αυτο που την κουρευε και την εβαφε η κοπελα της γειτονιας. Και ομως.. εδω το ειχε πληρωσει καμια 70αρια ευρω παραπανω.
Το κοριτσι μεγαλωσε με πεποιηθηση, οτι η εμφανιση της δεν μπορει να αναβαθμιστει. Εφαγε χρονια να ψαχνει καλες κομμωτριες, καλες μπουτικ κτλ κτλ. Και αν ηταν το προβλημα μονο εκει.. καλα θα ηταν, αλλα επεκταθηκε αργοτερα σε δικηγορους, λογιστες και καθε ειδους επαγγελματιες.
Και για να μη λεμε συνεχεια για το ιδιο κοριτσι, να πω οτι το ιδιο παραπονο, και οχι μονο στον τομεα της ομορφιας, εχουν να πουν αρκετες γυναικες. Και αυτο το διαπιστωσε τα τελευταια χρονια. Γυναικες που κατα περιεργη συμπτωση ειχαν το ιδιο στυλ “χωριου” στην εμφανιση, και τις εκοβες, αβγαλτες χαμηλων τονων στην φατσα.
Προσφατο παραδειγμα μια κοπελα, που της αφηγηθηκε με λυπη, οτι δεν βαφοταν, και οτι εκανε μια προσπαθεια αλλα στο επαγγελματικο μακιγιαζ που ξεκινησε να πηγαινε με μια αλλη φιλη της (που η φιλη ηταν τακτικη πελατισσα), ποτε μα ποτε δεν την εβαψαν τοσο ωραια οσο την φιλη της. Και πηγε καμποσες φορες για την “μαθουν”. Ομως, οταν αποφασισε να αγορασει ενα προιον μακιγιαζ απο κει και η υπευθυνη θεωρησε πως ηταν δωρο για την φιλη, και εξεπλαγην (με τροπο οχι καλο) που το αγοραζε η κοπελα, αποφασισε να μην ξαναπαει.
Και ερχομαι να ρωτησω, υπαρχει οντως αυτη η διακριση;
Σε κοβουν απο την εμφανιση οτι “δεν εισαι για πολλα” και σου δινουν κατωτερες υπηρεσιες ενω εχεις πληρωσει ακριβως τα ιδια; Και μαλιστα οταν αυτο γινεται σε μια προσπαθεια να αναβαθμισεις λιγακι παραπανω τον εαυτο σου;
Και τελικα., μηπως και αυτος ειναι ενας υπαρκτος λογος, που και αρκετες κοπελες, με λιγα παραπανω κιλα ή οσες νιωθουν μετριες στην εμφανιση παραπονιουνται πως ο,τι και να κανουν δεν αλλαζει κατι;
Μηπως γιατι προσπαθησαν και ετυχαν αναλογης συμπεριφορας;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Βικυ
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Δεν το είχα ποτέ σκεφτεί έτσι, ωστόσο έχει μια λογική αυτό που περιγράφεις. Προφανώς όταν αναζητάς τις υπηρεσίες ενός επαγγελματία και άρα τις πληρώνεις απαιτείς και το σωστό αποτέλεσμα.
Υποψιάζομαι επίσης ότι το κορίτσι του παραδείγματος πήγαινε μεν στους ίδιους επαγγελοματίες αλλά διατύπωνε το ερώτημα γενικόλογα. Αντί να πει ας πούμε “κάνε με σαν την τάδε” το έφερνε γύρω γύρω με αποτέλεσμα να την ξεπετάνε. Πράγματι η υπηρεσία διαμορφώνεται με βάση το αίτημα του πελάτη, επομένως όσο πιο σαφές είναι αυτό, τόσο καλύτερα. Θα έλεγα ότι ο μιμητισμός βέβαια δεν είναι κι ακριβώς ένδειξη προσωπικού στυλ, αλλά κατανοώ παράλληλα ότι είναι ανθρώπινη επιθυμία το ανήκειν, το να νιώθεις ότι “ταιριάζεις” με τους άλλους ανθρώπους του περιβάλλοντος.
Σε κάτι τέτοια πάντως είναι σημαντικό να μαζεύει κάποια το κουράγιο της και να ζητά με συγκεκριμένα κριτήρια: δώσε μου να δοκιμάσω από εκείνη την σειρά jeans,. θέλω το συγκεκριμένο πιστολάκι μαλλιών κι όχι οποιιοδήποτε άλλο, αναζητώ στα μαλλιά μου το αποτέλεσμα αυτής της φωτογραφίας, η υπηρεσία σας κύριε λογιστή/δικηγόρε/μηχανικέ δεν είναι αυτό που ζήτησα. Και κυρίως όταν έχουμε διαφωνία ως προς το προϊόν ή την υπηρεσία ΔΕΝ πληρώνουμε έτσι αέρα πατέρα αλλά διαπραγματευόμαστε. Αν πάω δηλαδή κομμωτήριο και μου κάνουν μια βαφή χάλια που είναι χειρότερα απ’αυτό που πήγα, πρέπει να τους πληρώσω ό,τι ζητάνε κατόπιν; Ή πρέπει να μου δείξουν έμπρακτα ότι θα διορθώσουν ό,τι διορθώνεται;
Όμως έχω και μια άλλη απορία. Αυτό το “εμφάνιση χωριού” και “χαμηλών τόνων στην φάτσα” ομολογώ δεν το πολυπιάνω. Πώς στο καλό είναι αυτοί οι χαμηλοί τόνοι δηλαδή; Η υποχωρητικότητα είναι χαρακτηριστικό που δεν οφείλεται στην ανατροφή στην επαρχία, μην πω ότι είναι και το αντίθετο, ούτε αποτυπώνεται ντε και καλά στα χαρακτηριστικά του προσώπου ενώ διατρέχει τάξεις και καταγωγές. Είναι θέμα οικογενειακής ανατροφής κι αυτό είναι πολύ ουσιαστικό και βαθύ ζήτημα. Και απαιτεί ψυχοθεραπεία ή αυτοβοήθεια. Είναι από τα πράγματα που συζητάμε πολύ συχνά στο Α μπα ακριβώς γι’αυτό το λόγο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Eγω εχω την εντυπωση ετσι οπως εχει γραφτει πως εχει ανασφαλεια/ κομπλεξ κατωτεροτητας η γραφουσα που καθρεφτιζεται και στους υπαλληλους. Δεν ξερω πως να το εξηγησω και πιο ευγενικα πως αν δεν φτιαξει το ψυχολογικο πρωτα και δεν σταματησει να ζηταει αποδοχη απο ακριβα πραγματα και καθε ασχετο ,πως θα φτιαξει η εμφανιση
Ακριβώς την ίδια εντύπωση έχω και εγώ.
έχω την αίσθηση πως κάνει προβολή τα θέματα της .
Exactly. Σε όλα τα παραδείγματα συγκρίνεται με κάποια άλλη. Ένα τζιν είναι ένα τζιν. Αν η άλλη το φοράει με αυτοπεποίθηση μπορεί να φαίνεται το ωραιότερο ρούχο του κόσμου. Αν πάω απλά να την κοπιάρω χωρίς να είναι του στυλ μου/να έχω αυτοπεποίθηση, μια τρύπα στο νερό θα κάνω. Ο πωλητής του πιστολακίου πιθανότατα θεώρησε overkill να πάρει μια ράντομ κοπελίτσα ένα ακριβό επαγγελματικό προιόν. Αν δεν έχεις χέρι, είτε πάρεις το ταξιδιωτικό που διπλώνει στα δύο είτε πάρεις το πιο ακριβό, πάνω κάτω στα ίδια είσαι. Προσπαθείς να “λάμψεις” με καλά τζιν και ακριβά κομμωτήρια αλλά αυτό ξεκινάει από… Διαβάστε περισσότερα »
Από την σύγκρηση το κατάλαβες εσύ; Από το ότι, ας πούμε, σε ανώνυμο φόρουμ μιλάει σε τρίτο πρόσωπο για τον εαυτώ της, δεν κάνει μπαμ ότι έχει θέμα με την αυτοπεποίθησή της?
Σωστό κ αυτό
Μισο… ενα πιστολακι σαν της φιλης της ηθελε, και οχι το επαγγελματικο προιον την κομμωτριας.
Που της το πηρε ο πατερας της (ενας αντρας δηλ)
Αν και αυτο γραφτηκε, ωστοσο ομως, αυτο ” που εφτιαχνε η φιλη τα μαλλια της ωραια, ηθελε.
Δηλ ο πωλητης πως το δωσε στον πατερα της φιλης και σε κεινη οχι;
Να το ζητησε αλλιως εκεινος;
Η επανελαβε ως περιγραφη αυτο που ακουσε; (το πιθανοτερο)
Και απο το “επαγγελματικο” εως “το μαλλι χαλια”, ειδικα οταν βλεπεις ωραια μαλλια σε ολες τις φιλες, εχει αποσταση
Εγώ θα μιλήσω ως παράδειγμα την δική μου παρόμοια εμπειρία. Ναι μεν έχοντας έρθει από χώρα πρώην Σοβιετικής ένωσης, αλλά βρίσκομαι στην Αθήνα 24 χρόνια πλέον, πάντα από την εφηβεία μου όπου έμπαινα, μέχρι και σήμερα, ένιωθα πως είχα διαφορετική αντιμετώπιση από τις φίλες μου και πάντα με πείραζε αυτό. Μεγαλώνοντας όμως, και αφού έγινα το άτομο που είμαι σήμερα και γουστάρω πολύ, παρατήρησα σε ποιες περιπτώσεις παίρνω αυτή τη διαφορετική συμπεριφορά και έμαθα να την αντιμετωπίζω. Άμα μπω σε επιχείρηση ντυμένη καλά και βαμμένη, νιώθω την προσοχή πάνω μου να με εξυπηρετήσουν.Επειδή όμως αρκετές φορές θα περάσω από καταστήματα,… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάω σε καταστήματα “σαν τον λέτσο” που λέμε, με μαλλί κουκουρούκου και με ρούχα της πλάκας γιατί μου αρέσει να επιδεικνύω αυτο το φυσικό μου ύφος blasé που με χαρακτηρίζει και που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ατημέλητη
*I don’t give a fu.ck* εμφάνισή μου.
αυτή την διαφορά του να είσαι βαμμένη ή οχι την έχω παρατηρήσει και εγώ, ακόμη και σε μαγαζιά εστίασης.
Αυτό που περιγράφεις είναι υπαρκτό και πολύ συνηθισμένο. Και ποιά από εμάς δεν έχει μπει σε ακριβό μαγαζί να βρει ένα ρούχο για μια ιδιαίτερη περίσταση, και αντιμετωπίζεται από τους υπαλλήλους με ένα βλέμμα που λέει “σιγά μην έχεις εσύ τα λεφτά να αγοράσεις κάτι από εδώ”; Δεν θα ονόμαζα το φαινόμενο κοινωνικό ρατσισμό καθώς δεν έχει απαραίτητα να κάνει με διακριτά στοιχεία της ταυτότητας, όπως το φύλο, η εθνικότητα, η ηλικία κλπ. Έχει να κάνει με κάτι πιο αόριστο, αυτό το χαμηλών τόνων που λες, ή η αδυναμία να ζητήσεις ξεκάθαρα και χωρίς να επιδέχεται παρερμηνεία αυτό ακριβώς που… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν ήμουν φοιτήτρια δούλευα σε ακριβό κατάστημα με ρούχα. Με το βασικό μισθό που παίρναμε οι πωλητριες δεν μπορούσαμε να αγοράσουμε τίποτα. Μας έδιναν ρούχα για να είμαστε καλοντυμένες και οδηγία να μην σνομπαρουμε κανένα. Μια πωλήτρια είχε ταυτιστεί με τη μάρκα των ρούχων που πουλούσε και είχε ύφος πριγκίπισσας! Σνομπαρε πωλητριες φτηνών ρουχαλαδικων και δεν τους μιλούσε καν!
Το κοριτσάκι (προφανώς εσύ) δεν είναι καλά ψυχολογικά και αντί να γνωρίζει ότι το πρόβλημα αυτό ξεκινά εσωτερικά, ψάχνει εξωτερικές αιτίες να το ρίξει πάνω τους. Γιατί έτσι είναι πιο εύκολο.
Η πλήρης πρόταση (του Χάρι Σέλφριτζ) είναι «Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, σε θέματα γούστου», που σημαίνει ότι αν θέλουν να αγοράσουν κάτι που δεν τους πηγαίνει, ας το αγοράσουν. Δεν σημαίνει όμως ότι έχουν πάντα δίκιο.
Η πετσοκομένη φράση έχει εντελώς διαφορετικό νόημα κι έχει οδηγήσει πολλάκις σε σχεδόν κακοποιητικές συμπεριφορές προς τους πωλητές, εκπροσώπους εταιρειών κλπ.
Θα έλεγα ότι μάλλον το αντίστροφο συμβαίνει. Οι επαγγελματίες πάντα και με όλους τους πελάτες προσπαθούν να βγάλουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος. Απλά κάποιοι είναι πιο εύκολα θύματα. Στο παράδειγμα με το πιστολάκι πχ. Όποιος και να ήταν ο πελάτης αυτό που ήταν στην προσφορά θα προτίνανε λέγοντας ότι παπάτζα τους κατέβει γιατί αυτό θέλανε να διώξουνε. Αυτή είναι η δουλειά τους, είναι standard πρακτική. Η διαφορά είναι ότι όσοι είναι υποψιασμένοι και ξέρουν ακριβώς τι θέλουν δεν θα ψαρώνανε.
Ειναι αυτο που λεει η Ρενα, οσο πιο σιγουρος εισαι, τοσο καλυτερο το αποτελεσμα. Αν δειχνεις πως δεν ξερεις ποιο πιστολακι μαλλιων θελεις, η πωλητρια μπορει να σου πουλησει ο,τι θελει. Ειτε γιατι παιρνει προμηθεια απο αυτη την εταιρια ειτε για να ξεφορτωθει ενα προιον που δεν φευγει. Το ιδιο για τα τζιν το ιδιο για το κομμωτηριο. Μπορει η κομμωτρια να βαριοταν να ασχοληθει. Δεν ειμαι ουτε απο χωριο ουτε δειχνω ετσι οπως περιγραφεις υποθετω τον εαυτο σου. Ομως κι εγω στα 20-25 δοκιμαζα, πειραματιζομουν και εδειχνα να μετραω τη γνωμη της πωλητριας/κομμωτριας/μακιγιεζ κλπ. Να πω ενα παραδειγμα, εγινα… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή κι εγώ μικροδειχνω και πολλές φορές, ειδικά μικρότερη, έδινα την εντύπωση της αφελούς, έχω αντιμετωπίσει μερικές φορές αυτή τη συμπεριφορά, κυρίως σε καταστηματα με ακριβά προϊόντα που πιθανόν να θεωρούσαν οι πωλητές ότι δεν ταιριάζω με το πελατολόγιο ή ύφος του καταστήματος., κι ότι θα έχαναν χρόνο να ασχοληθούν μαζί μου. Και σε 1-2 κομμωτήρια πάλι από τα πιο δημοφιλή όχι τα συνοικιακά. Όπως και σε ένα κατάστημα επιπλων, έψαχνα για καναπέ και μπηκα στο κατάστημα μετά τη δουλειά που τότε ήταν εργάτρια σε βιοτεχνία και όντως με αντιμετωπισε η πωλήτρια/ιδιοκτήτρια με κάποια απαξίωση και πρόδηλη απροθυμία. Δηλαδή εννοείται… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω και θα διαφωνήσω λίγο. Γιατί ναι μεν πρέπει εμείς να διεκδικούμε και να αντιμετωπίζουμε τις ανασφάλειές μας. Από την άλλη όμως η συνεχής απαξίωση φθείρει και κουράζει. Μια στοιχειώδης ανθρώπινη ευγένεια δεν κοστίζει τίποτα. Κι αλίμονο αν πρέπει να ντυνόμαστε με τα καλά μας μόνο και μόνο για να μπούμε σε ένα μαγαζί να κάνουμε τη δουλειά μας, τότε κάτι πάει στραβά.
Ladies, νομίζω ότι εδώ δεν ερχόμαστε για να κρίνουμε η μία την άλλη, αλλά για βοήθεια.
Λοιπόν, κι εγώ πιστεύω ότι υπάρχει αυτή η διάκριση, σε πολλά μαγαζιά διαλέγουν τους πελάτες και δεν εξυπηρετούν το ίδιο. Το έχω βιώσει κι εγώ, ανάλογα με το την ηλικία, πως είμαι ντυμένη, αν είμαι πρόχειρα ντυμένη, ή αν πχ φοράω ένα ακριβό μπουφάν. Όχι πάντα, αλλά συμβαίνει αρκετά. Επομένως φίλη μην το παίρνεις προσωπικά, δεν έχει να κάνει με εσένα.
Θέλει λίγο τσαμπουκά.
Γι αυτο αγοραζω τα παντα απο το διαδικτυο, γιατι η κατινια και η μικροπρεπεια δε σπανιζουν, οσο για τα κομμωτηρια, ή θα μάθω να κάνω τα μαλλιά μου μόνη μου, ή θα είμαι με χάλια μαλλιά για πάντα, τόση βεντέτα έχω εναντίον τους! Υπερχρεωμένες υπηρεσίες, κάνουν 2 ώρες για κάτι που γίνεται σε μισή, σε ρωτάνε ένα σωρό αδιακριτες ερωτήσεις (υποτίθεται ως κοινωνικότητα) και πολλές φορές δεν ήθελαν καν να κάνω αυτό που ειχα στο μυαλο μου ή μου έκοβαν τα μαλλιά πολύ παραπανω.
Μπράβο κι εγώ ετσι το κάνω : τα πάντα απο το διαδίκτυο ωστε να μην έρχομαι ποτέ αντιμέτωπη με τοξικές πωλήτριες/τές. Και φυσικά οι προσφορές είναι και περισσότερες. Δίνουμε τα hard-earned χρήματά μας για να νιώσουμε καλά με τις αγορές μας Σίγουρα δεν τα δίνουμε όμως για να μας σπάσουν τα νεύρα και απο πάνω.
Οι μισές και οι μισοί κομμωτές δεν ξέρουν να κουρεύουν. Έχω δυστυχώς πολλά παραδείγματα. Πλέον αν χρειαστώ κούρεμα παίρνω μόνο το μάκρος.
ένα κομμωτήριο παρέχει πολλες υπηρεσίες. δε μπορεί κσποιος να είναι καλός σε όλα, το πρόβλημα έρχεται όταν δεν το καταλαβαίνει αυτό και παρεξηγείται γιατί τον διάλεξες για μια υπηρεσία πχ χτενικισμα κι οχι για κούρεμα