Η πολιτική ορθότητα, αυτό το πονεμένο ζήτημα. Πάμε πάλι την αλφαβήτα…
________________
Η ιστορία τ@ Αυτά όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Είναι λάθος να περιγραφουμε μια χοντρή γυναίκα ως χοντρή;
Είναι λάθος να τη λέμε κοντή;
Είναι προβληματικό να ξέρουμε πως καποια κοιμήθηκε με κάποιον και μέσω αυτού πήρε θέση με λιγότερα προσόντα τυπικά από συνυποψήφια της για τη θέση; Κι αν ήταν συνυποψήφιος;
Ή οποιαδήποτε τέτοια υπόνοια είναι shaming ακόμα κι αν είναι αλήθεια;
Έχω την αίσθηση πως πλέον οτιδήποτε πει κανείς για μια γυναίκα και δεν είναι αποθεωτικο μπαίνει στη ζυγαριά της πολιτικής ορθότητας και τεμαχίζεται αρμοδιως, χωρίς καν να ελέγχεται η αλήθεια ή και η πρόθεση.
ΑΠΟ – Αυτα
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Δεν ξέρω γιατί η συζήτηση επανέρχεται τώρα που πλέον οι περισσότεροι έχουν κατανοήσει κάποια πράγματα. Πιθανώς επειδή η αντίδραση σε οτιδήποτε περιγράφεται υποτιμητικά ως woke έχει κερδίσει μομέντουμ σε αυτή τη φάση. Μάλλον αυτό είναι. Στην Αμερική βιώνεται διαφορετικά το ζήτημα, στην Ελλάδα όμως η πολιτική ορθότητα μάλλον δεν επαρκεί.
Η πολιτική ορθότητα ξεκίνησε ως προστασία ευαίσθητων ομάδων, όπως κι αν πορεύτηκε από και πέρα. Μειονότητες που επί μακρόν βάλλονταν, άνθρωποι που βίωσαν bullying για στοιχεία που δεν είναι καν στον έλεγχό τους (ύψος, τριχοφυιία, μεταβολικό σύνδρομο, αναπηρίες…) κι άνθρωποι που έχουν δεχτεί τόνους σεξισμού σαν να είναι αντικείμενα κι όχι άνθρωποι: συνήθως γυναίκες δηλαδή.
Εξ ου κι η ερώτηση φαντάζομαι εστιάζει στις γυναίκες! Επειδή εκείνες είναι στόχος αυτών των σχολίων σε μεγάλη πλειοψηφία, ιδιαίτερα στο δημόσιο διάλογο και τα σόσιαλ μήντια όπου παρατηρούνται και τα λεγόμενα faux αποθεωτικά σχόλια: το μέσον προτρέπει στην παραχάραξη της ουσίας, δεν φταίει όμως η πολιτική ορθότητα γι’αυτό, αλλά ότι τα σόσιαλ θωπεύουν τον ναρκισσισμό και τη ματαιοδοξία. Και στο κάτω κάτω τι χάνεις εσύ ως αναγνώστης όταν κάποια λέει στη φίλη της “αχ Κούλα μου, είσαι κούκλα, είσαι θεά!”. Θα το πάρει πάνω της η Κούλα; Και θα χυλοπιτιάζει πιο εύκολα; Αυτό είναι που “καίει”;
Το ότι τίθεται επιχείρημα αλήθειας ή πρόθεσης παρακάμπτει ότι δεν πρόκειται για υπερευαισθησία των θιγόμενων, αλλά για αδυναμία αυτών των ομάδων να αντισταθούν στην κακοποίηση. Όταν σου κάνουν mobbing (συσπείρωση νταήδων) για να σε εξολοθρεύσουν σε μια διαδικτυακή σελίδα ή έναν κοινό χώρο (σχολείο, σχολή, γραφείο) η αντίσταση που μπορείς ως μονάδα να προβάλεις είναι μηδαμινή και συνήθως με δικό σου κόστος -να αποχωρήσεις, να αδιαφορήσεις φαινομενικά κλαίγοντας μόνη σου σπίτι, να απομονωθείς, να αλλάξεις περιβάλλον… Αντίθετα όταν υπάρχει υποστήριξη από ένα ευρύτερο σύνολο που ακολουθεί τα βασικά της πολιτικής ορθότητας το mobbing καταπίπτει. Ο νταής κατανοεί ότι “δεν τον παίρνει”, θα δεχθεί την ίδια ποσότητα επίθεσης κι ίσως και παραπάνω και λουφάζει. (Ενίοτε αυτό φτάνει στο cancel, την κουλτούρα της ακύρωσης, αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη μέρα). Έτσι η θρέψη της αδικίας από το σύστημα αναδεικνύεται ως το συστημικό φαινόμενο που είναι. Κάλλιο να υπάρχει κάποια διστακτικότητα στην έκφραση, μιας που λογοκρισία δεν υπάρχει στην χώρα μας εδώ και δεκαετίες, αφού παλεύει με αιώνες θεσμοθετημένης αδικίας.
Η πολιτική ορθότητα λειτουργεί ως έλεγχος του τρόπου έκφρασης κι όχι αστυνόμευσης της σκέψης -εκεί είναι η παρανόηση. Μπορώ να σκεφτώ ό,τι θέλω, δεν έχω όμως δικαίωμα αφιλτράριστα να πω ό,τι μου κατεβαίνει στο κεφάλι, θα κριθώ γι’αυτό. Οι λέξεις έχουν δύναμη, ενίοτε πληγωτική. Οι λέξεις χοντρή, κοντή, τσούλα έχουν υποτιμητική χροιά, όσο κι αν εκφράζουν μια άποψη ή ακόμη και πραγματικότητα (ας πούμε το ύψος είναι κάτι το αντικειμενικό σε σύγκριση με το μέσο όρο). Μπορεί ωραιότατα κάποιος να χρησιμοποιήσει άλλες εκφράσεις με λιγότερη φόρτιση, πχ. εύσωμη, υπέρβαρη και τα λοιπά. Ο πλούτος της γλώσσας είναι για να τον χρησιμοποιούμε. Η βία της έκφρασης είναι αυτή που αντικατέστησε την βία της πράξης. Υπάρχει επίσης βία της παράλειψης και της αποσιώπησης, όταν τα θύματα υποφέρουν σιωπηλά και τα ζητήματά τους δεν ανακύπτουν ως τέτοια στο δημόσιο διάλογο.
Έχουμε μπερδέψει την αυτοέκφραση και την ειλικρίνεια με την προσβολή, όμως η ελευθερία σκέψης κι έκφρασης δεν ταυτίζεται με την προσβολή, εξ ου και το παράπονο “δεν μπορούμε ούτε την πραγματικότητα να πούμε πια, μας κόβεται ο αυθορμητισμός”. Αυτά τα λένε συνήθως όσοι νιώθουν ότι δεσμεύονται ενώ πριν ήταν εντελώς χύμα.
Η δημοκρατικότητα δεν είναι ταυτόσημη με την έλλειψη σεβασμού, αντίθετα η προσβολή “χτυπάει” την ομαλή δημοκρατική συνύπαρξη. Όταν μια οποιαδήποτε ομάδα υποτιμάται συστηματικά, η οργή θα τραφεί γρήγορα και κάποια στιγμή θα ξεσπάσει. Ούτε μπορεί η προσβολή να αποδοθεί σε χιούμορ κι αυθορμητισμό, γιατί δεν είναι αστείο αν δεν γελούν κι οι δυο πλευρές. Το χιούμορ επιπέδου Σεφερλή έχει παρέλθει επειδή ακριβώς είναι κραχτικό κι αποκλείει ομάδες. Δεν χρειάζεται να ανήκουμε σε ευαίσθητη ομάδα και να το έχουμε ζήσει στο πετσί μας για να το κατανοήσουμε, λίγη ενσυναίσθηση και κοινωνική ευαισθησία χρειάζεται. Ούτε όσοι υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα της καφέ αρκούδας είμαστε καφέ αρκούδες οι ίδιοι. Όσοι ήταν διατεθειμένοι να σεβαστούν κι από πριν, κατανοούσαν ακριβώς ότι η πολυποικιλότητα της ανθρώπινης εμπειρίας δεν σταματά στη δική τους εμπειρία ζωής. Αυτό που για μας είναι ανώδυνο, για άλλο άτομο μπορεί να αποτελεί αφόρητο τραύμα.
Πραγματικά δεν ξέρω πώς μέσα στη συζήτηση για σωματικά προσόντα μπήκε κι η πιθανότητα “καποια να κοιμήθηκε με κάποιον και μέσω αυτού πήρε θέση με λιγότερα προσόντα τυπικά από συνυποψήφια της για τη θέση; Κι αν ήταν συνυποψήφιος;”
Μοιάζει με αρσενική αγανάκτηση που δεν διαθέτει μ0Υ1# να προσφέρει προς άγραν υψηλόβαθμων θέσεων! Συγγνώμη κιόλας, δηλαδή, άμα σκέφτεσαι έτσι, δώσε $wλ0, μπορείς κι εσύ! Αστειεύομαι φυσικά, αλλά κατάλαβες. 🙂
Το παντελώς σεξιστικό και άθλιο “το μ0Υ1# σέρνει καράβι” καθιερώθηκε σε εποχές που η ισχύς των γυναικών ήταν πάρα πολύ χαμηλά κι η εκμετάλλευση τους ως σεξουαλικά αντικείμενα ήταν συνήθης. Ήταν μάλιστα και κανονικοποιημένο μέσω της εκκλησιαστικής γραμματείας, σε κείνο το αμίμητο, “ο άντρας είναι το κεφάλι και η γυναίκα ο λαιμός, κι εκείνη το περιστρέφει στην κατεύθυνση που θέλει”…
Αν είσαι γυναίκα, δηλαδή, ο μόνος τρόπος να κάνεις αυτό που θέλεις στη ζωή σου είναι να εξαπατήσεις τον άντρα, τον ισχυρό που έχει την εξουσία, αλλά εσύ με την πονηριά σου μπορείς να κερδίσεις κάτι. Το χειρότερο όμως: αν τελικά σε κακομεταχειριστούν, σε κακοποιήσουν, σε εκμεταλλευτούν, σε βιάσουν, εσύ πάλι θα φταις, επειδή δεν έκανες κατάλληλη χρήση της πονηριάς σου. Ε όχι!
Ευτυχώς έχουμε ξεπεράσει την εποχή που θεωρούνταν ΟΚ κάτι τέτοιο και μετά το #metoo η στηλίτευση τέτοιων πρακτικών έχει γίνει -θεωρητικά τουλάχιστον- κανόνας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η πολιτική ορθότητα είναι ένα κεφάλαιο τεραστίων διαστάσεων. Ωστόσο έχω καταλήξει στο εξής. Ένας κριτικά σκεπτόμενος άνθρωπος (φαντάζομαι) δύναται να κατανοήσει τα όρια μεταξύ ορθού τρόπου χρήσης της γλώσσας και προσβολής. Πάντοτε λαμβάνοντας υπόψη και το πλαίσιο. Όταν υπόκειται δημόσιος λόγος, σίγουρα πρέπει να σκεφτόμαστε δύο φορές αυτό για το οποίο λέμε. Αυτό δεν ισχύει τόσο σε μία παρέα. Και δεν εννοώ οποιαδήποτε παρέα. Αλλά ένα ασφαλές πλαίσιο με το οποίο μπορείς να εκφραστείς χωρίς να πολύ σκεφτείς τι ακριβώς θέλεις να πεις. Δεν εννοώ να βρίζεις ασύστολα κάποια κοινωνική ομάδα, σε καμία περίπτωση. Η λέξη χοντρός/ή από μόνη της,… Διαβάστε περισσότερα »
Η ενόχληση που δείχνουν οι περισσότεροι στην πολιτική ορθότητα, προσωπικά μου φαίνεται σαν trigger που παθαίνουν όσοι δεν μπορούν να αντισταθούν στη χρήση προσβλητικού, κακοποιητικού κ.ο.κ. λόγου ή πράξεων.
Η αδυναμία κατανόησης της σημασίας της και της αναγκαιότητας της αντιστοιχεί με καθαρή άρνηση.
Άρνηση συνειδητοποίησης ότι τα λόγια και οι σκέψεις μας κάποιες φορές τελικά ίσως είναι λίγο shitty, και δεν είναι πια κοινωνικά αποδεκτό να εκφράζονται διαρκώς κι ασυστόλως. (επιτέλους)
Για να δούμε λίγο τις ερωτήσεις σου αντίστροφα. Λες: “Είναι λάθος να περιγράφουμε μια χοντρή γυναίκα ως χοντρή;” Να επισημάνουμε ότι η λέξη χοντρή είναι αγενής. Τι εννοώ. Έστω ότι δεν υποβόσκει κανένα σχόλιο και απλά προσπαθούμε να είμαστε περιγραφικοί, τύπου “Α κοίτα εκείνες τις 3 γυναίκες, με την μια ήμασταν συμμαθήτριες στο νηπιαγωγείο. Με ποια από τις 3; Με τη χοντρή.) Γιατί τη χοντρή και όχι την πιο γεμάτη; Γιατί τον βλάκα και όχι τον λιγότερο έξυπνο; Γιατί τον κοντό και όχι τον μικροκαμωμένο; Γιατί τον ψηλολέλεκα και όχι τον πιο ψηλό; Όλες αυτές τις εκφράσεις τις έχουμε πει… Διαβάστε περισσότερα »
Πφφφφφφφφφφ
Δηλαδή ρε φιλαράκι, είσαι ο κοινωνός της αλήθειας όταν λες κάποιον χοντρό και κοντό; Και τι σχέση έχει αυτό με δολοπλοκίες στην εργασία;
Και τελοσπάντων, ποιος σε φίμωσε στο κάτω κάτω; Πες ό,τι θες να τελειώνουμε.
Ή έχεις πρόβλημα που κρίνεσαι για τα λεγόμενά σου μετά;
Η πολιτική ορθότητα όπως και ο φεμινισμός υπάρχουν για συγκεκριμένους λόγους που πολύ όμορφα εξήγησε η Ρένα. Οπως και στον φεμινισμό υπάρχουν κάποιοι που το φτάνουν στα άκρα και το ξεχειλώνουν και κάποιες ομάδες που το χρησιμοποιούν για πολιτικούς κλπ σκοπούς. Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι θα καταργήσουμε την πολιτική ορθότητα ή τον φεμινισμό. Δηλαδή αν βγει μια “φεμινίστρια” και πει όλοι οι άντρες είναι γουρούνια και πρέπει να πεθάνουν δεν σημαίνει οτι ο φεμινισμός είναι κακός. Ούτε θα καταργήσουμε την δημοκρατία γιατι υπάρχει ο λαικισμός. Ετσι και η πολιτική ορθότητα. Υπάρχουν τα λεγόμενα snowflakes αλλά από την άλλοι υπάρχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ μαζί σου. Ειδικά η τελευταία πρόταση είναι το ζουμί αλλά γι αυτό χρειάζεται και μια α. κριτική ικανότητα, όχι μόνο για το πως θα χρησιμοποιήσεις μία έννοια/λέξη, αλλά και για να αντιληφθείς πως τη χρησιμοποιεί ο άλλος.
Ακριβώς και θα σου πω ένα παράδειγμα. Ζω στην Ισπανία τα τελευταία 10 χρόνια κι εδώ το χοντρός το λένε σαν χαιδευτικό. Το λένε στα μικρά παιδιά και τα ζευγάρια μεταξύ τους (σαν το δικό μας μωρο μου). Στην αρχή μου κακοφαινόταν πάρα πολύ αλλά τώρα το έχω συνηθίσει. Πολλά ζευγάρια φωνάζουν ο ένας τον άλλον χοντρούλη και χοντρούλα μου χωρίς να αναφέρονται στο βάρος συγκεκριμένα. Και η Ισπανία είναι από τις πιο πολιτικά ορθές χώρες.
“Είναι προβληματικό να ξέρουμε πως καποια κοιμήθηκε με κάποιον και μέσω αυτού πήρε θέση με λιγότερα προσόντα τυπικά από συνυποψήφια της για τη θέση;” Είναι βαθιά μισογυνίστικη σκέψη και κουβέντα αυτή με την οποία έχουν κατηγορηθεί πολλές εμφανίσημες γυναίκες. Καταρχάς είναι πολύ δύσκολο να το ξέρεις για να κάνεις την κατηγορία (φανάρι κρατούσες;). Κατά δεύτερον ακόμα κι αν πήρε με αυτό τον τρόπο τη θέση για κράξιμο είναι το αφεντικό που έθεσε το σεξ ως κριτήριο. Πέρα από τα τυπικά προσόντα υπάρχουν και τα ουσιαστικά. Συνήθως αυτές οι κουβέντες γίνονται από αποτυχημένους λόγω κόμπλεξ και ζήλιας. Τα σοβαρά άτομα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Συνδέθηκα μετά από πολύ καιρό για να δώσω συγχαρητήρια για το κείμενο.
Πρόταση προς τη διαχείριση: Να υπάρχει ενότητα “Αγαπημένα” στο προφίλ μας ώστε να αποθηκεύουμε τα post που θέλουμε.
Επίσης πρέπει να απενοχοποίηθει η λέξη χοντρη.Φτανει ρε παιδιά με το “plus size”.Τι είναι αυτά τα χαζουποκριτικα οι woke αμερικανιες ;Πες βρε με τη ψυχή σου “η Ελπίδα/Pocahontas είναι η πιο όμορφη χοντρή κοπέλα που έχω δει “.Ή πες “εγώ προτιμώ τους χοντρούς άντρες ,με ανάβουν περισσότερο στο σεξ”.Είναι ένα επίθετο το χοντρή/χοντρός,και το συνώνυμο του δεν είναι το άσχημη/άσχημος .Μια χοντρή μπορεί να είναι όμορφη,και ένας χοντρός παίδαρος!Εγώ έχω βάλει γκόμενους μου πάνω στο μπαλαμουτι να μου λένε ότι τους αρέσει που είμαι χοντρή κ μαύρη και έβλεπα αστρακια από τους οργασμους!Είναι ωραίο κάποιες ουδέτερες λέξεις/επίθετα , επιτέλους να… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που λες εσύ είναι η επανοικειοποίηση των λέξεων. Όπως έγινε με το queer.
https://www.npr.org/sections/publiceditor/2019/08/21/752330316/a-former-slur-is-reclaimed-and-listeners-have-mixed-feelings
https://en.wikipedia.org/wiki/Reappropriation
Για να το πω εντελώς απλά, εσύ μπορείς να πεις “η χοντρή κι ωραία Ποκαχόντας” επειδή επανοικειοποιείσαι την λέξη ως μέλος του συγκεκριμένου γκρουπ (και συμφωνώ ότι υπάρχουν όμορφοι χοντροί άνθρωποι και των δυο φύλων). Αν το πει κάποιος άλλος, διατηρεί όμως τον υποτιμητικό του χαρακτήρα, μέχρι που να το λένε όλοι απενοχοποιημένα ώστε να πάψει να αποτελεί υποτίμηση. Μακάρι δηλαδή!
Θα ήταν τέλειο να λέγονται λέξεις χωρίς αρνητικό πρόσημο,απλά ως επίθετα και μάλιστα θετικά φορτισμένα
Α και χρονια πολλα! Ευχομαι να βρεις αυτο που ψαχνεις!
Εσυ χοντρη κι εγω κοντη🤪. Ειλικρινα δεν με πειραξε ποτέ.
Εγώ είμαι ενδιάμεσα σε αυτό .Κοίτα να δεις,και εγώ θεωρώ ότι το να είμαστε ευγενείς στις εκφράσεις μας γιατί πληγώνονται άνθρωποι, είναι ένδειξη ανθρωπιάς .Και πολλές φορές ,οι λέξεις που επιλέγει κάποιος να πει την “αλήθεια”,είναι φορείς δικών του κόμπλεξ .Έχει αυτός/αυτή πρόβλημα με την ψυχή του .Εδώ λοιπόν,συμφωνώ με το να υπάρχει πολιτική ορθότητα και να προσέχουμε τις εκφράσεις μας . Από την άλλη ,έχουμε φτάσει στο σημείο να καταπιέζουμε άλλους ανθρώπους για το γούστο τους και για τις προτιμήσεις τους και να τους βάζουμε στο στόχαστρο.Εδω μέσα 2/3 γράμματα ήρθανε από άντρες που “τόλμησαν” να πούνε ότι δε… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου Pocahontas! Από περιέργεια γιατί σ ενοχλεί το έγχρωμη; Μένω εξωτερικό και η φράση που χρησιμοποιείται για ομάδες αντίστοιχες είναι people of colour.
Το σιχαίνομαι,το βρίσκω υποκριτικά Eike.Μαυρη είμαι.Black.Ή έστω Αφροαμερικανιδα μισή τουλάχιστον.Αυτα έγχρωμη κτλ σε τα γουστάρω,σαν να είναι από συμπόνια
Σωστά τα λες. Το people of color είναι γελοίο. Λες και οι άλλοι είναι διάφανοι, δεν έχουν ένα μπεζουλι έως καφεωλε.
Το μαύρος ή το αφρικανικής καταγωγής είναι μια χαρά.
Και μένα με ενοχλεί το έγχρωμη,αν και είμαι λευκή. Έχω διαβάσει για το θέμα. Ενοχλεί την κοινότητα των Αφροαμερικανών επειδή κυρίως το έγχρωμος έρχεται σε αντιστικτικο δίπολο με το λευκός και υπονοεί ότι το default είναι το λευκό και το έγχρωμο, δηλαδή αυτό με χρώμα, είναι το δευτερεύον,το άλλο,το αντίθετο του default.
Επίσης είναι υποκριτικό, γιατί δεν είναι απλά έγχρωμοι οι άνθρωποι αλλά μαύροι. Μαύρο/καφέ τέλος πάντων είναι το χρώμα. Το να προσποιούμαατε ότι δεν είναι, ενοχοποιεί το ίδιο το χρώμα τους λες και είναι κάτι κακό να είσαι μαύρος.
Συγχαρητήρια στην Ρένα για την ευγενική απάντηση αν και αμφιβάλλω για το αν θα πιάσει τόπο. (Το παράδειγμα με την σέξι γυναίκα που τρώει θέση της αξίας γυναίκας προδίδει το φύλο της γράφουσας αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στα μισογυνικά σχόλια γυναικών κάτω από διαφημίσεις με σέξι μαγιο). Νομίζω ότι πίσω από τους καημενούληδες που “δεν μπορούνε ούτε το στόμα τους να ανοίξουνε” κρύβονται οι πραγματικοί ή εν δυνάμει θύτες που ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι μπορούν να φάνε cancel εν μια νυκτί αν αποκαλυφθεί ο πραγματικός τους εαυτός. Προσωπικά το απολαμβάνω πολύ να βλέπω επικούς μισογύνηδες τύπου Λιάγκας να προσέχουν τα… Διαβάστε περισσότερα »