Οι κολλητοί μου είναι 3 άτομα που σπουδάσαμε μαζι και ήμασταν σαν οικογένεια αλλά τώρα έχουμε διασκορπιστεί σε διαφορετικές πόλεις και χώρες.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρενα και αμποπαρεα. Καλή χρονιά με ότι επιθυμείτε!
Mid 20’s εδώ με αισθήματα έντονης μοναξιάς. Πριν 1,5 χρόνο μετακόμισα Αθήνα για να μπορέσω να βρω δουλειά στον τομέα μου και μετά από πολύ προσπάθεια βρήκα. Δεν έχω βρει ακόμα ανθρώπους όμως να τους νιώσω δικούς μου, να νιώσω πως έχω κάποιον δίπλα μου. Οι κολλητοί μου είναι 3 άτομα που σπουδάσαμε μαζι και ήμασταν σαν οικογένεια αλλά τώρα έχουμε διασκορπιστεί σε διαφορετικές πόλεις και χώρες. Από αυτή τη παρέα, μια φίλη μου και εγώ περνάμε την ημέρα των γενεθλίων μας πιο δύσκολα. Μας πιάνει η μελαγχολία και χρειαζόμαστε τους φίλους μας μαζί.
Φέτος που είμαστε χωριστά είχα σκεφτεί να βρισκόμασταν και στων δύο μας. Αυτό βέβαια ήταν κάτι που θέλει αρκετή συννενόηση και οργάνωση για να βγει σε όλους μας οικονομικά. Οσο αφορά τις άδειες θα βρισκόμασταν σκ, όποτε δεν θα υπήρχε θέμα. Η φίλη αυτή όμως πρόλαβε και έστειλε στην ομαδική μας να βρεθούμε στα γενέθλια της πριν αρκετούς μήνες. Εγώ της είχα επικοινωνήσει να βρούμε μια μέση λύση και είχαμε συμφωνήσει, αλλά τελικά όταν ήρθε η ώρα δεν άλλαξε τίποτα. Αν και ένιωσα πολύ άσχημα το πήρα απόφαση και έστειλα στην ομαδική μας για να το συζητήσουμε, αλλά οι υπόλοιποι δεν πήραν θέση. Προφανως το αποτέλεσμα ήταν την ημέρα μου να είμαι μόνη.
Καταλαβαίνω πως ίσως ακούγεται πολύ ανούσιο πρόβλημα αλλά ένιωθα την ανάγκη να έχω τους φίλους μου στο πλάι μου, ότι κάποιοι με νοιάζονται και είναι εκεί. Δεν θέλω να είμαι υπερβολική αλλά όπως εγώ είμαι πάντα εκεί για εκείνους περίμενα μια τόσο σημαντική μέρα να έκαναν και αυτοί μια προσπάθεια..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Τελικά μάλλον μόνη
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλή χρονιά και χρόνια πολλά για τα γενέθλια σου!
Αυτή τη στιγμή το πράγμα έχει γίνει και μόνο να σε παρηγορήσω μπορώ. Δεν είναι ότι αδιαφορούν, είναι ότι όλοι είναι περίκλειστοι στα δικά τους και δυσκολεύονται να διατηρήσουν τις ισορροπίες και τα τελετουργικά του παρελθόντος. Οι ζωές σας άλλαξαν κι αυτό φέρνει δυστυχώς και μια αίσθηση κάποιας απομάκρυνσης. Είναι ίσως αρκετά και τα έξοδα για διπλό ταξίδι.
Άλλωστε η ιδιαίτερη βαρύτητα στα γενέθλια είναι μια συνήθειας της νεαρής ηλικίας, αργότερα τα γενέθλια των ενηλίκων παίρνουν τη δεύτερη θέση μετά των παιδιών. Οι φίλοι δεν πήραν θέση για να μην βγει κουβέντα, να μην δικαιολογηθούν, επειδή δεν είχαν κάτι να πουν προτίμησαν να σωπάσουν.
Θα έλεγα λοιπόν χωρίς γκρίνια να τους εκφράσεις το ότι σου έχουν λείψει κάποια στιγμή στο μέλλον και να οργανώσεις κάτι εκτός γενεθλίων. Η χαρά είναι στην παρέα, όχι τόσο στο τελετουργικό, ελπίζω. Πάντως σιγά σιγά να φροντίσεις να εισάγεις νέα τελετουργικά στη νέα σου ζωή, θα σου δημιουργήσουν την αίσθηση του ανήκειν και θα απαλύνουν τη μιναξιά. Όπως έλεγε και ο Σαιν Εξυπερύ στο Μικρό Πρίγκηπα έχουν ξεχαστεί τα τελετουργικά στην εποχή μας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χρόνια σου πολλά! Μεγαλώνοντας θα αρχίσεις να βλέπεις τα πράγματα πιο ρεαλιστικά! Με αυτούς τους ανθρώπους σας ένωσαν οι σπουδές, τώρα περνάτε σε άλλες φάσεις ζωής επαγγελματικά και αργότερα με σχέσεις, οικογένειες κλπ οι ισορροπίες θα αλλάξουν και άλλο. Καλά κάνεις και εκφράζεις τις ανάγκες σου αλλά δεν είναι οι γονείς σου και εσύ δεν είσαι παιδί για να εκφράζεις τέτοιο παράπονο που δεν ήρθαν απο άλλη χώρα για τα γενέθλιά σου επειδή το ζήτησες! Πόσο μάλλον όταν η άλλη κοπέλα το έθεσε πρώτη, εσύ γιατί δεν πήγες εκεί να περάσεις καλά; μόνη σου παγιδεύτηκες απο πείσμα; Συμβουλή για την… Διαβάστε περισσότερα »
Ειναι απόλυτα συνηθισμένο στα mid 20s να χάνονται οι φιλίες, ή έστω να απομακρύνεστε. Θα σε συμβούλευα να μην κολλάς σε αυτά τα άτομα λες και δεν υπάρχουν άλλοι, προφανώς να έχεις επικοινωνία αν το θέλεις, αλλά γνώρισε άλλους και διεύρυνε τον κύκλο σου!
Και εγώ 26 είμαι, μετακόμισα στη Μαδρίτη φέτος, τι να κάνω, να καταδικάσω τον εαυτό μου να νιώθει μόνιμα μοναξιά γιατί σκέφτομαι τους φίλους μου που ζούνε σε άλλες χώρες? Γνώρισα αλλα άτομα εδώ και περνάω όμορφα μαζί τους.
Χρόνια Πολλά! Μου θύμισες όταν κάποτε, στα 20+, είχα καλέσει 5 καλούς μου φίλους σπίτι, για να κόψουμε μια τούρτα στα γενέθλιά μου και μετά να πάμε για ποτό. Περίμενα, περίμενα, και τελικά κανείς δεν εμφανίστηκε. Ο ένας έχασε τον δρόμο (προ google maps) και πήγε απευθείας στο μπαρ, η άλλη καθυστέρησε στη δουλειά, η άλλη έπρεπε να πάει σούπερ μάρκετ για την γιαγιά της… όλοι πόνταραν στους υπόλοιπους να έρθουν για την τούρτα… Kαι τελικά δεν ήρθε κανείς! Δεν φαντάζεσαι πόσο στενοχωρήθηκα που τους περίμενα τόση ώρα, ντυμένη, στολισμένη και μ’ έγραψαν κανονικά. Τώρα που το βλέπω σε βάθος… Διαβάστε περισσότερα »
Μην κολλάμε βρε κορίτσια σε λεπτομέρειες που θρέφουν την παρεξήγηση.
Κανονίστε του χρόνου να τα περάσετε μαζί.
Είσαι στην ηλικία που οι φοιτητικές φιλίες σιγά σιγά σπάνε.
Καλου κακού ξεκινα ενα τελετουργικό δικό σου.. πχ να πηγαίνεις καθε χρόνο στα γενέθλια σου για μασάζ, και μετά να αγοράζεις το αγαπημένο σου γλυκό! Ή κατι τέτοιο. Έτσι είτε είσαι, ειτε δεν είσαι με φίλους, εσυ θα αισθάνεσαι οτι η μερα ειναι ξεχωριστή και οχι μια μερα οπως όλες οι άλλες!
Καλή Χρονιά και χρόνια σου πολλά.
Οι φίλοι μπορούν να σε νοιάζονται χωρίς να περιμένεις να κάνουν την υπέρβαση.
Πιθανόν να τα γιορτάσετε ετεροχρονισμένα, όποτε μπορέσουν.
Ίσως να σου κάνουν και κάποια έκπληξη, πού ξέρεις;
Μεγαλώνοντας θα καταλάβεις ότι κάθε μέρα είναι σημαντική, ιδιαίτερα αυτές που συνειδητοποιείς μεγάλες αλήθειες.
Καλή χρονιά και ό,τι επιθυμείς. Είμαι και εγώ mid 20s και στην ίδια φάση, μόνο που από Αθήνα, είμαι επαρχία λόγω σπουδών. Δυστυχώς, όσο μεγαλώνουμε, τόσο αλλάζουν οι προτεραιότητες, οι υποχρεώσεις κλπ, άρα και οι παρέες μας. Και εγώ θλίβομαι από αυτό, αλλά είναι μια μεγάλη αλήθεια. Βρες κάποιο χόμπι, δοκίμασε οτιδήποτε ώστε να ανοίξεις τον κύκλο σου. Δε μπορείς να βασίζεσαι μόνο και να περιμένεις από άτομα που οι περισσότεροι ζουν στο εξωτερικό. Δε λέω ότι δεν είναι μια χαρά άνθρωποι, αλλά άμα πάρουμε την απόσταση και μόνο, καταλαβαίνεις ότι δε βγαίνει έτσι. Εντάξει, θα τα λες πού και… Διαβάστε περισσότερα »