Υπάρχει διαχωρισμός στις φίλες και στις απλώς γνωστές.
_________________
Η ιστορία της Έλενας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ρένα,νιώθω ότι οι φίλες μου με εκμεταλλευονται. Συνέχεια ζητούν τη βοήθεια μου για διάφορες δουλειές, όμως ποτέ δεν είναι εδώ για μένα. Όταν τους αναφέρω κάτι δικό μου, ένα πρόβλημα μου,λένε πως είμαι υπερβολική ή σχεδόν με αγνοούν. Δεν ξέρω πώς να τους το πω,αλλά θέλω να τις αφήσω πίσω.Νιωθω ότι η συμπεριφορά τους είναι τοξική.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελενα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Νομίζω ότι η φιλία επανέρχεται τόσο συχνά στη στήλη των ερωταποκρίσεων επειδή ακριβώς ο περισσότερος κόσμος αφενός δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ φίλων και γνωστών, αφετέρου επειδή έχει προσδοκίες. Και πώς να μην έχει, θα μου πεις, αφού η φιλία είναι μια έννοια ιερή.
Όμως για να χτιστεί μια σχέση φιλίας θέλει αφενός κοινά βιώματα, ακόμα κι αν υπάρχουν διαφορές, κι αφετέρου χρειάζεται γνήσιο ενδιαφέρον και πηγαία αγάπη του ενός προς τον άλλον.
Οι φίλες σου, Έλενα, δεν είναι και τόσο φίλες σου, κατά πάσα πιθανότητα. Εφόσον δεν υπάρχει εκατέρωθεν διάθεση βοήθειας και γνήσιου ενδιαφέροντος για όσα σας συμβαίνουν, η σχέση σας είναι κάπως συμβατική. Σωστά θέλεις να τις αφήσεις πίσω.
Ωστόσο θέλω και να σε προβληματίσω λίγο. Εσύ, ως φίλη, σίγουρα δεν είσαι κουραστική ή αντίθετα υπερβολικά δεκτική; Διευθέτησες τις διαφορές σας με τρόπο που δημιουργεί γέφυρες επικοινωνίας ή έβαζες το πρόβλημα κάτω από το χαλάκι; Έχεις εκφράσει το παράπονό σου; Μήπως δεν έχουν συνειδητοποιήσει καν τι κάνουν, χαμένες στην προσωπική τους κοσμάρα;
Όμως μικρή σημασία έχουν αυτά, τώρα που θέλεις να τις αφήσεις πίσω. Για να γίνει αυτό δεν χρειάζεται (πλέον) κάποια μεγάλη κουβέντα, απλώς απομακρύνεσαι. Η επικοινωνία έπρεπε να είχε χτιστεί όταν η σχέση με τις φίλες είχε τις δυνατότητες να διορθωθεί και να βελτιωθεί.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δε χρειαζεται να τους το πεις, απλως αστες…