Οι φαντασιώσεις είναι η απόδειξη ότι το σεξ ξεκινάει στον εγκέφαλο.
___________
H ιστορία του “” όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Έχω κάποιες φορές φαντασιώσεις ότι η σύντροφός μου είναι υποταγμένη σε εμένα (και το αντίστροφο φαντασιώνομαι κάποιες φορές) στο σεξ (και γενικότερα). Οι εικόνες, όμως, που έχω δεν έχουν ούτε σχέση με κακοποίηση, ούτε με εκμηδένιση των επιθυμιών, αναγκών και προσωπικότητας που βγαίνουν πολλές φορές σε πραγματικές θλιβερές και τραγικές ιστορίες. με θύματα κυρίως γυναίκες. Επίσης παραμένουν αυτό: φαντασιώσεις.
Γιατί συμβαίνει; Θα έπρεπε να έχω ενοχές; Μήπως δεν πρέπει να έχει κάποιος φαντασιώσεις;
Έχω και τις κλισέ φαντασιώσεις τόσο του κυρίαρχου, όσο και του υποταγμένου. Αυτές ανταποκρίνονται σε κάποια καθολικά πρότυπα ή έχουν εμφυτυτεί από τα media; Θέλω να πω, εάν πχ για πάρα πολύ καιρό τα media ανέβαζαν ερωτικές φωτογραφίες κλπ με αυτοκολλητάκια ποστ ιτ, τα τελευταία με τον καιρό θα προκαλούσαν ερωτικές αντιδράσεις στην θέασή τους;
ΑΠΟ ΤΟΝ – “”
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Καταπληκτική ερώτηση!
Θα αναφερθώ και στο προσωπικό σου κομμάτι και στο γενικότερο θεωρητικό, ξεκινώντας από το δεύτερο. Θα κάνουμε λίγο σεμινάριο, την υπομονή σας.
Συνήθως το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οι αναλύσεις υπό φεμινιστικό πρίσμα είναι ότι για όλα φταίει η πορνογραφία, κι ο καπιταλισμός εν προκειμένω (γιατί το πορνό είναι εμπορικό προϊόν), σε σημείο που μας δημιουργούν επιθυμίες για να πουλήσουν. Όπως το λες με την έκθεση στο ρητορικό ερέθισμα των αυτοκόλλητων post it. Όμως αν εξεταστεί το ζήτημα ιστορικά η θεματική αυτή δεν στέκει θεωρητικά. Άσε που πού θα τοποθετήσουν τότε τις γυναίκες Domme (τις εξουσιαστικές, τις αφέντρες); Mια πραγματικότητα που τείνει να αγνοεί άλλωστε μια τέτοια ανάλυση είναι ότι ο σαδομαζοχισμός είναι κατεύθυνση που έχει περισσότερο να κάνει με την εξουσία και λιγότερο με το φύλο.
Η επιθυμία ελέγχου πάνω στον άλλο, σώματι και πνεύματι (αυτό είναι η υποταγή), είναι πανάρχαια και εκδηλώνεται αφενός στις μυθολογικές κατασκευές πλείστων πολιτισμών, αφετέρου στις απεικονίσεις της τέχνης ανά τους αιώνες.Η Εικονογραφημένη Ιστορία του Ραβδιού (έκδοση του 1868 παρακαλώ) ανατρέχει στις ελληνορωμαϊκές απεικονίσεις ερωτικής διέγερσης μέσω εσκεμμένου -και λελογισμένου- πόνου. Στην βίβλο της ερωτικής επικοινωνίας, το Kama Sutra περιγράφονται αναλυτικά η Εναλλαγή Ρόλων, τα Γρατσουνίσματα και τα Δαγκώματα.
Λίγο ευαισθητοποιημένο μάτι να έχεις θα το βλέπεις παντού. Δεν περιμέναν την ηλεκτρονική πορνογραφία, ούτε καν τον φον Ζάχερ Μαζόχ και τον Ντε Σαντ για να αρθρωθούν ως επιθυμία στο υποσυνείδητο. Τα αξεσουάρ μπορεί να διαφέρουν, αλλά ο βασικός κορμός είναι πάντοτε η απόλαυση μέσω του ελέγχου της ηδονής και/ή του πόνου. (Τελετουργικός πόνος, ναρκωτικά και διαλογισμός ήταν άλλωστε πάντοτε τα μέσα για να ανοίξουν οι Πύλες της Αντίληψης).
Μάλιστα με βάση τις μαρτυρίες πολλών lifestylers του bdsm, όπου η υποταγή με πλήρη συναίνεση είναι το “ψωμοτύρι”, αλλά κι η τέχνη του ερωτικού σχετίζεσθαι, η επιθυμία ενυπήρχε από την παιδική ηλικία, προτού έρθουν σε επαφή με εικόνες και προϊόντα ερωτισμού. Υπάρχουν και κάποιοι που εισήλθαν διερευνητικά, μιμητικά ή για να επουλώσουν τυχόν τραύματα, αλεξιπτωτιστές που εμπίπτουν περισσότερο στο kink παρά σε οργανωμένο Lifestyle όπως λέμε. Όλοι οι καλοί χωράνε.
Να το πω απλά: ήταν αγαπημένο σου παιχνίδι το Κλέφτες κι Αστυνόμοι ή το γαργαλητό μέχρι δακρύων; Διαθέτεις μια πλευρά επιρρεπή στα παιχνίδια εξουσίας, είτε από την μία, είτε από την άλλη πλευρά. Δεν είναι μαθημένο χαρακτηριστικό, είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας. Είναι δομικό στοιχείο της προσωπικότητας ήδη από νωρίς, κι όσο δεν παρεμποδίζει την καθημερινότητα ή τις σχέσεις με τους άλλους, δεν αποτελεί πρόβλημα, ούτε πρέπει να νιώθει κάποιος ενοχές. Ειδικά στο πλαίσιο των σκέτων φαντασιώσεων, αλίμονο αν βάλουμε αστυφύλακα και στις σκέψεις μας! Το 2013 άλλωστε ο συναινετικός (και εχέφρων) σαδισμός και μαζοχισμός βγήκαν από το Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM V), όπως ακριβώς είχε βγει κι η ομοφυλοφιλία στο παρελθόν από προηγούμενες εκδόσεις.
Αυτό που σήμερα ονοματίζεται bdsm (ακρωνύμιο για το bondage & discipline / dominance & submission / sadism & masochism και περιλαμβάνει τους submissives/masters και switches μαζί με άλλα) έχει ακρογωνιαίο λίθο τη συναίνεση.
ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ.
Δεν πιάνουμε έναν άνθρωπο από το πουθενά και του λέμε “θα φας φακές, επειδή εγώ το λέω!” (Ή και το αντίστροφο επίσης χειριστικό, “θα με βάλεις να φάω φακές, κόψε το λαιμό σου πώς θα το κάνεις, πάτα με κάτω ν’αγιάσω”). Του κάνουμε μια μεγάαααλη συζήτηση γιατί μας αρέσουν εμάς οι φακές, εξηγούμε τους λόγους που θα θέλαμε να δοκιμάσουμε να συμφάγουμε τις εν λόγω φακές, ρωτάμε τη γνώμη του, αφήνουμε περιθώριο να το σκεφτεί, απαντούμε σε οποιαδήποτε τυχόν απορία χωρίς ποτέ να κοροϊδέψουμε, κι αφού πάρουμε το ΟΚ, μαγειρεύουμε φακές με τον πιο μαστόρικό μας τρόπο, και δοκιμάζουμε να καθίσουμε μαζί στο τραπέζι. Αν οποιαδήποτε στιγμή ο άλλος άνθρωπος μετανιώσει, και πει “για όνομα του Γιαχβέ, λίγο νερό! δεν πάει κάτω!” (τη συνθηματική φράση/λέξη/κίνηση την λέμε safeword) σταματάμε ΑΚΑΡΙΑΙΑ χωρίς κριτική, χωρίς μούτρα, χωρίς νοιάξιμο για το ότι μείναμε με τη φακή στο χείλος, και αφήνουμε το ζήτημα να συζητηθεί μια άλλη μέρα, αν υπάρξει ενδιαφέρον. Παραγγέλνουμε σουβλάκια και κάνουμε αγκαλίτσα. Ή και τίποτα, αλλά η αγκαλίτσα σε μεταφορικό επίπεδο παραμένει (αυτό το λέμε aftercare).
Τι θέλω να πω -αν και το έκανα απολύτως σαφές, νομίζω, αλλά για τ@ αναγνώστ@ που μας διαβάζουν χωρίς πρότερη γνώση.
Στο bdsm δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ που γίνεται χωρίς να το γουστάρουν σε κάποιο επίπεδο κι οι δυο. Αλλιώς δεν είναι bdsm, είναι κακοποίηση.
Μπορεί να είναι κάτι που δεν είναι ευχάριστο με την παραδοσιακή έννοια (ποιός θεωρεί ευχάριστο να τους σφίγγουν τις ρώγες με μανταλάκια; ) αλλά είναι αυτό που θέλει να γευτεί αυτός που συμμετέχει.
Το bdsm, ένα σύνθετο φαινομενολογικά σύστημα κανόνων και συμπεριφορών που υπακούουν σε ιεραρχία, δεν είναι εφεύρεση λευκών cis ετερόφυλων ανδρών, κι ας ενδημούν τέτοιοι σε πορνογραφικό υλικό. Αποτελεί συστηματοποίηση που έγινε από την Queer κοινότητα κατά τις δεκαετίες αμέσως κατόπιν του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την λεγόμενη Old Guard (αυτούς τους τύπους με τα δερμάτινα…) και συνδέεται με τα γεγονότα του Stonewall. Ξεκίνησε από υποκουλτούρα δηλαδή, όχι από το mainstream και τη μόδα, όπως στρεβλά νομίζεται λόγω των εμπορικών επιτυχιών άσχετων αναγνωσμάτων/ταινιών. H bdsm ομάδα συμμετέχει και στο Pride. Υπάρχουν παλιές και σεβαστές κοινότητες με μεγάλη προσφορά στο εξωτερικό.
Σήμερα κάτω από την ομπρέλα του bdsm “κουμπώνουν” και διάφορα φετίχ, ωστόσο ο βασικός κορμός είναι η ανταλλαγή ελέγχου.
Αρκετά όμως με το μάθημα ιστορίας. Αυτά τα αναφέρω για να διαλύσουμε τους μύθους και να απενοχοποιήσουμε το στίγμα. Πάμε και στην προσωπική σου περίπτωση.
Οι φαντασιώσεις σου μοιάζουν απολύτως κοινές, φυσιολογικές, υγιείς. Περίπου 47% των γυναικών και 60% των ανδρών ομολογούν ότι είχαν κάποια στιγμή ανάλογες φαντασιώσεις, σε οποιοδήποτε ρόλο. Πόσες και ποιές θα πραγματοποιήσεις με πρόθυμη παρτνέρ είναι στο χέρι σου και στο χέρι της τύχης -καθώς τα κίνκι άτομα είναι λιγότερα από την πλειοψηφία κι αυτό το γνωρίζουν και τα ίδια. Θα πρέπει να εξετάσεις πόσο δεκτική είναι η σύντροφός σου.
Αυτό που εγώ θα σε συμβουλέψω είναι ότι αν απωθήσεις το ποιός είσαι, αυτό θα σε κυνηγάει, και κάποια στιγμή θα επαναστατήσει. Το θεμελιώδες είναι να έχεις δεκτική σύντροφο με την οποία να μπορείτε να επικοινωνήσετε, μακριά από στερεότυπα και αγκυλώσεις, με εκατέρωθεν σεβασμό. Κι ας μην κάνετε όλα όσα σκέφτεστε. Δεν είναι ανάγκη να πραγματοποιηθεί ΚΑΘΕ φαντασίωση. Μέχρι εκεί που θέλετε και μπορείτε. Στο Fetlife θα βρεις κάθε καρυδιάς καρύδι από όλο τον κόσμο, με ενδιαφέρον για τον πολυποικιλιακό κόσμο του bdsm που θα σου λύσουν κάθε απορία. Ετοιμάσου για μελέτη, είναι για τους μελετηρούς.
Καλά ταξίδια λοιπόν και πάντα με τον σεβασμό που αναφέρεις!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
