Η Ρένα απαντά: Οι εκρήξεις του μεσαίου αδερφού

Πιθανώς οι εκρήξεις αυτές του μεσαίου αδερφού να σχετίζονται με κάτι που δεν φαντάζεστε

______________
Η ιστορία της Μόνικα όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα,
Είμαι νέα, κάτω των είκοσι πέντε, και ζούμε σε δική μας διόροφη μονοκατοικία με την οικογένειά μου. Σας το λέω αυτό για να μην υπάρχουν ερωτήσεις του στυλ «Οι γείτονες που σας ακούνε πώς αντιδρούν;» καθώς, αν και εύλογες, είναι περιττές. Επίσης, είμαστε τρίτεκνοι. Εγώ είμαι η μεγαλύτερη και έχω δύο αδερφούς μικρότερους, ο ένας φοιτητής και ο άλλος τώρα μπήκε στην εφηβεία, αυτιστικός – αυτό το τελευταίο δεν παίζει ρόλο στην υπόθεση, αλλά το αναφέρω για να αντιληφθείτε τι αντίκτυπο μπορεί να έχει αυτό που θα περιγράψω παρακάτω.

Και μπαίνω, επιτέλους, στο θέμα: ο μεσαίος έχει τρομερό θέμα διαχείρισης θυμού, ουρλιάζει και βρίζει τη μητέρα μου, ουρλιάζει στον πατέρα μου και βρίζει εμένα, καμιά φορά με χτυπάει κιόλας, αν και όχι σε βαθμό που μπορεί να προκαλέσει τη στοιχειώδη σωματική βλάβη. Θέλει πάντα να γίνεται το δικό του και αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα υπολογίσει, ξεσπάει σε μας, είτε ουρλιάζοντάς μας είτε αγνοώντας μας. Πραγματικά, αν και δε μένω μόνιμα στο σπίτι, καθώς μετακινούμαι συχνά για εργασιακούς λόγους, δεν τον αντέχω, μου έχει σπάσει τα νεύρα. Η μητέρα μου λέει ότι πρέπει να τον ωθήσουμε σε έναν ψυχίατρο για να του γράψει χάπια, η θεία μου ότι πρέπει να βρει γκόμενα και εγώ ότι στο επόμενο ξέσπασμα πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία ώστε να «ταρακουνηθεί». Εσείς τι άποψη έχετε;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μόνικα

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Αγαπητή Μόνικα εγώ θα σου πω κάτι εντελώς διαφορετικό. Ενδέχεται κι ο μεσαίος αδερφός σου να είναι αδιάγνωστος αυτιστικός υψηλής λειτουργικότητας. Μπορεί να μην το είχατε αντιληφθεί τόσα χρόνια, επειδή ακριβώς είναι υψηλής λειτουργικότητας, δεν παρουσιάζει δηλαδή νοητικά ελλείματα, εξ όσων βλέπουμε κι από την ακαδημαϊκή του εξέλιξη. Συχνά πολλοί άνθρωποι έτσι μένουν αδιάγνωστοι (σου βάζω βίντεο πιο κάτω) και θεωρούμε ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους, είναι κακομαθημένοι, είναι άγαρμποι, ξεσπάνε, “κλείνονται” σαν να κατεβάζουν ρολά κλπ κλπ.

Το ζήτημα της προβληματικής επικοινωνίας, ειδικά όταν συμβαίνει σπάσιμο της ρουτίνας τους ή αναπάντεχα γεγονότα που ανατρέπουν το πρόγραμμά τους ή αισθητηριακά ερεθίσματα που ο νευροτυπικός δεν κατανοεί (αλλαγή θερμοκρασίας, οσμές, υφή τροφίμων, υφή ρούχων, κλπ.) και η αντίδρασή τους σε αυτό (που είναι παρατεταμένη σε βαθμό εμμονής με φωνές, κοινωνική παραδοξότητα και μεγάλη εσωτερική ανησυχία) είναι ενδεικτικά. Οι παιδικές αντιδράσεις των tantrums είναι πολύ χαρακτηριστικές. Με οδήγησε αυτό που είπες: “Θέλει πάντα να γίνεται το δικό του και αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα υπολογίσει, ξεσπάει σε μας, είτε ουρλιάζοντάς μας είτε αγνοώντας μας. “. Ουρλιάζει ή κατεβάζει ρολά. Είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό γνώρισμα. Η βιβλιογραφία το περιγράφει ως autistic meltdown και shutdown αντίστοιχα.

Επιπλέον ο αυτισμός είναι κληρονομικός. Το να έχετε ένα διαγνωσμένο άτομο στην οικογένεια αυξάνει την πιθανότητα να υπάρχει και δεύτερο άτομο που ανήκει στο φάσμα της ΔΑΔ (διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή), επομένως είναι κάτι προς διερεύνηση. H πιθανότητα είναι 1 στις 5 να αποκτήσει κάποιος και δεύτερο παιδί στο φάσμα.

Η επαγγελματική βοήθεια που χρειάζεστε αρχικά είναι αναπτυξιολόγου-ψυχιάτρου που θα μπορέσει πιθανώς να διαγνώσει επίσημα κάτι που είναι αδύνατον να διαγνωστεί από το διαδίκτυο. Τέτοιες περιπτώσεις δεν αποτελούν ψυχική νόσο, ώστε να χρειάζονται φαρμακευτική αγωγή, ούτε οι νουθεσίες από την αστυνομία φέρνουν αποτέλεσμα, καθώς χειροτερεύουν την ανταπόκριση λόγω ελλιπούς ακριβώς μεθοδολογίας και αντιμετώπισης εκ μέρους τους. Δεν βοηθά η καταστολή, ενώ οι μη επιστημονικές απόψεις είναι δυνατόν να επιφέρουν ψυχική ΖΗΜΙΑ.

Αν όντως είναι ζήτημα αυτιστικού φάσματος δεν υπάρχει “θεραπεία”, μόνο διαχείριση εφ’όρου ζωής, είναι ένας διαφορετικός τρόπος ζωής κι ύπαρξης, ο εγκέφαλος των νευροατυπικών είναι διαφορετικά καλωδιωμένος από των υπόλοιπων νευροτυπικών. Οφείλει όμως να μάθει εκείνος έστω κι αργά να αυτορυθμίζεται, ώστε να αφομοιώνεται στο κοινωνικό του περιβάλλον. Τα λινκς που σου βάζω θα σε βοηθήσουν να βγάλεις μια πρώτη άκρη, όπως και τα βίντεο ενός αυτιστικού ενήλικα υψηλής λειτουργικότητας παρακάτω.

Χρειάζεστε οικογενειακώς συμβουλευτική για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με τον ενδεδειγμένο τρόπο και από εκείνον προς εσάς, κι από εσάς προς εκείνον, και από εσάς προς τον εαυτό σας που οπωσδήποτε δεν χρωστάτε να γίνεστε ο σάκος του συναισθηματικού μποξ της δικής του ματαίωσης και τραύματος.

Πατήστε το CC για υπότιτλους στα παρακάτω βίντεο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News