Ο σύζυγος δεν τα πάει άσχημα με την οικογένεια μου, αλλά λόγω χάσματος (είναι Γάλλος), κάποιες φορές κουράζεται/δε καταλαβαίνει/σαστίζει.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου αγαπημένη Ρένα!
Καθώς πλησιάζουμε (καλά έχουμε ακόμα αλλά τρέχει ο καιρός) προς τα Χριστούγεννα, θα ήθελα να ζητήσω έναν οδηγό επιβίωσης για την εντατική συνύπαρξη με σόγια! Κυρίως αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής, φέτος θα φιλοξενήσουν εμένα, τον άντρα μου και το μωρό μας οι γονείς μου. Ο σύζυγος δεν τα πάει άσχημα με την οικογένεια μου, αλλά λόγω γλωσσικού και ιδιοσυγκρισιακού χάσματος (είναι γάλλος), κάποιες φορές κουράζεται/δε καταλαβαίνει/σαστίζει με το έντονο του χαρακτήρα τους (ειδικά του πατέρα μου). Και αντίστοιχα εκείνοι των βρίσκουν λίγο κρύο ορισμένες φορές. Εχω επανειλημένα κάνει τον μεσάζοντα να εξηγήσω τι και πως και στις 2 μεριές αλλά δεν είδα χαΐρι (χωρίς ποτέ να έχει γίνει κάποιος τσακωμός ή κάτι τέτοιο βέβαια).
Φέτος επέμεινα να μείνουμε 10 μέρες σε εκείνους (στο σύζυγο επέμεινα, οι γονείς μου μας κάλεσαν γι αυτό το διάστημα) για να δουν το μωρό που το έχουν δει ελάχιστα, για 2 μέρες από τότε που γεννήθηκε 1.5 χρόνο πριν. Από τη μία χαίρομαι πολύ γιατί αγαπώ τις γιορτές στην πόλη μου κι έχω χρόνια να τις περάσω εκεί, από την άλλη με λούζει το άγχος να είναι η συμβίωση όμορφη για όλους. Συμβουλές?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανθή
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλά κάνεις και ρωτάς, αφού πρέπει να κλειστούν έγκαιρα αεροπορικά εισιτήρια ή να γίνουν ετοιμασίες για το πώς θα πάτε με άλλο μέσον και να προγραμματίσετε. Να σας ζήσει και το μωράκι σας!
Νομίζω δύο είναι τα κομβικά σημεία.
Το πρώτο να συμφωνεί ο άντρας σου με το ταξίδι και την διαμονή στην πόλη σου για τις γιορτές. Μην του το κάνεις δηλαδή έκπληξη και δεν μπορεί να πει όχι τελευταία στιγμή.
Το δεύτερο είναι η διαμονή στο ίδιο σπίτι σε περίοδο που είναι από μόνη της φορτισμένη συναισθηματικά, όπως τα Χριστούγεννα κι οι θρησκευτικές γιορτές γενικότερα. Αν μείνετε σε ένα ενοικιαζόμενο θα είστε πολύ πιο ανεξάρτητοι και θα συναντιέστε στο πατρικό σου σπίτι για να μοιραστείτε συγκεκριμένες ευχάριστες κατά τεκμήριο στιγμές, δεν θα υπάρχει η όποια τυχόν τριβή της συγκατοίκησης με ένα βρέφος που από μόνο του δημιουργεί μεγαλύτερη πίεση. Θα βγουν διάφορα ζητήματα που τώρα δεν τα προβλέπεις, όμως θα βγουν νομοτελειακά επειδή σε Έλληνες γονείς πάτε, θα έχουν άποψη για τα πάντα, από την πάνα μέχρι το παιχνίδι. Αλλά και γενικότερα ο ύπνος, το μπάνιο, η τουαλέτα, οι μικροκαθημερινές εργασίες ενός σπιτιού είναι τομέας αναπάντεχων προστριβών. Άλλος ξυπνάει με τους κορυδαλλούς, άλλος κοιμάται με τις κουκουβάγιες κι ούτω καθεξής. Πώς νυχοπερπατάς σε ένα σπίτι αντίθετο;
Αν τέλος πάντων πάτε να μείνετε εξολοκλήρου 24/7 με τους γονείς σου, κάντε μια συμφωνία με το σύζυγο (αλλά και με τους γονείς σου ανεξάρτητα, άμα κρίνεις ότι πρέπει) ότι άμα κάτι παραπιέσει θα έχετε μια κωδική λέξη, η οποία εφόσον ειπωθεί χρειάζεται αποσυμπίεση κι ελαφρά απομάκρυνση/απομόνωση για λίγο. Έτσι πιστεύω θα δημιουργηθεί ένα πλαίσιο ασφάλειας που θα νιώθουν όλοι ότι τα συναισθήματά τους γίνονται σεβαστά, χωρίς να πρέπει να δοθούν περίπλοκες κι αμήχανες συζητήσεις. Άλλωστε για 10 μέρες θα πάτε, δεν θα πάτε για μια αιωνιότητα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Σε αυτές τις περιπτώσεις επειδή οι κεραίες σας θα ειναι μόνιμα τεντωμένες θα ηταν προτιμότερο αν υπαρχει οικονομική δυνατότητα να μείνετε σε ξενοδοχείο.
Και χρόνο θα έχετε να κάνετε τις βόλτες σας και δεν θα παραγνωριστείτε με οτι σημαίνει αυτό.
Πάντως εντάξει. Δεν βλέπω κανένα πρόβλημα. Δεν είναι απαραίτητο να τα πηγαίνουν τέλεια μεταξύ τους. Όσο και οι δύο αντιλαμβάνονται τις διαφορές στην κουλτούρα, είναι οκ πιστεύω. Για τον μέσο έλληνα, λογικό να είναι “κρύος” ο άντρας σου, και γι’αυτόν λογικό να είμαστε φωνακλάδες. Οι άγγλοι όταν μιλάμε ελληνικά, νομίζουν ότι τσακωνόμαστε γιατί έχουμε πιο έντονη έκφραση. Δεν πειράζει. Τους το λες και το καταλαβαίνουν. Δεν θα γίνουν κολλητάρια αλλά δεν βλέπω πρόβλημα στην συμβίωση. Και ο άντρας σου λογικό να νιώθει λίγο άβολα και να τον κουράζει. Και έλληνας να ήταν, πιθανότατα το ίδιο θα γινόταν. Δεν είναι πολλοί… Διαβάστε περισσότερα »
Τελικά οι γιορτές αυτό δημιουργούν : προσδοκίες. Ας είναι φέτος όλα διαφορετικά, ας περάσουν όλοι όμορφα, ας ικανοποιηθούν οι γονείς μου από την οικογένεια που έχω φτιάξει, ας μην δυσαρεστηθεί ο σύζυγος μου από το έντονο ταπεραμέντο τους, ας είναι το παιδί μου χαρούμενο, ας είναι όλοι ευτυχισμένοι κλπ κλπ. Κι εσείς; Που βρίσκεστε εσείς; Στο άγχος. Η ελπίδα δημιουργεί άγχος. Ο φόβος για αποτυχία δημιουργεί άγχος. Η ανησυχία δημιουργεί άγχος. Οι προσδοκίες από την άλλη δημιουργούν απογοητεύσεις. Το άγχος είναι αποτέλεσμα μιας ανεπίλυτης ψυχικής σύγκρουσης. Στην περίπτωση σας , η συνειδητή σας επιθυμία να βρεθείτε στην πατρίδα σας και… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏👏👏
❤
Τι όμορφο σχόλιο!
Μου ακούγονται πολύ κουραστικά όλα αυτά. Γιατί πρέπει να κάνετε τον μεσάζοντα και γιατί πρέπει να τα πάνε οπωσδήποτε καλά; 10 μέρες φιλοξενίας είναι πολλές γι ανθρώπους από διαφορετικές κουλτουρες που δεν ταιριάζουν μεταξύ τους και μαζί ένα μωρό. Μπορεί να σας το πρότειναν οι ίδιοι αλλά αυτό δε σημαίνει πως δε θα ξεβολευτούν. Μια λύση θα ήταν όπως λέει κι η Ρενα να νοικιάσετε κάπου κοντά τους αλλά να μη μείνετε μαζί τους. Και θα βλέπουν το μωρό και θα αποφευχθούν κάποιες από τις δυσκολίες.
Δυστυχώς όσοι μένουν στο εξωτερικό έχουν αυτό το κακό.. φιλοξενούνται αρκετές μέρες σε γονείς και πεθερικά 🙁 γιατι και θελουν να ξεκουραστούν, να βγούν, να δουν φίλους (δεν εχεις την επιλογή όλο τον χρόνο) κλπ. αλλα και γιατί αν πληρώσεις ενα σκασμό στα αεροπορικά, ε δεν μπορείς να πληρώσεις αλλό εναν σκασμό στην διαμονή για 10 ακόμα και 20 μέρες.. δεν μιλάμε για ένα τριήμερο.. βέβαια τώρα αν πρόκειται για την ψυχική σου υγεία τότε ξενοδοχείο και πάλι ξενοδοχείο!!!
Αν κάποιος είναι μόνος του το καταλαβαίνω. Θα πάει στους γονείς του. Έπισης σίγουρα γίνεται για τα έξοδα. Αλλά μια οικογένεια με ένα μωρό; Πόσο μεγάλο να είναι αυτό το σπίτι; Εδω φίλους φιλοξενείς και ξεβολεύευσαι. Ένα Airbnb λογικά θα είναι πιο φτηνο
Αχ μακάρι να ήταν τόσο εύκολο… Τόσα χρόνια δεν μπορώ να γνωρίσω στην οικογένεια μου και στους φίλους μου τον σύντροφό μου επειδή δεν μπορώ να τον παρω μαζί μου στην Ελλάδα διότι δεν βγαίνουμε οικονομικά να νοικιάσουμε κάτι επειδή η Ελλάδα είναι πανάκριβη για τους μισθούς μας (και δεν αισθανόμαστε άνετα να φιλοξενήθουμε). Αλλά αναγκαστηκα αν θέλουμε να γνωριστεί με την οικογένεια μου κάποιος θα πρέπει να μας φιλοξενήσει.
Νομίζω αγχώνεσαι προκαταβολικά. Εάν δεν έχουν μαλώσει κι απλά υπάρχει διάσταση κουλτούρας, απλά θα συνυπάρξουν πολιτισμένα χωρίς πολλές συμπάθειες.
Προσωπικά στη θέση θα προσπαθούσα να λείπουμε από το σπίτι συχνά για αξιοθέατα, βολτουλες (ευκαιρία να αφήσετε και το μωρό στους παππούδες για να το κρατάνε έαν μπορούν). Μην επιβάλλεις τον ένα στον άλλον, εάν αισθάνεσαι το σύζυγό να μπουκωνει δώστου το ελεύθερο να απομακρύνεται, και κυρίως όρια στους γονείς. Δε σχολιάζουν, αν προσβληθούν το κρατάνε μέσα τους.Εάν όλοι είναι λογικοί, θα περάσουν αναίμακτα οι 10 μέρες.
Δεν καταλαβαίνω γιατι επέμεινες στο σύζυγό να μείνετε 10 μέρες με τους γονείς σου. Ναι, εντάξει, να δουν οι γονείς σου το μωρο, αλλα και για αυτόν ειναι οι διακοπές του, πρεπει να τον ρωτήσεις τι προτιμά εφόσον έχετε την οικονομική δυνατότητα. Τωρα όσον αφορά την παρεμβατικοτητα των ελληνων γονέων, συμφωνώ με την Ρένα, αλλα δυστυχως ειναι διαδεδομένο και σε άλλες χώρες το φαινόμενο.
Αχ και βαχ. Πονεμένο θέμα. Δεν γίνεται να μείνετε σε ξενοδοχείο ή Airbnb κοντα στους γονεις σου; Το λεω για να εχει ο καθένας την άνεση του το χώρο του και να κυλήσει η συνύπαρξη στο διάστημα των δέκα ημερών αρμονικά. Οπότε θες να πηγαίνεις στους γονεις σου με το μωρό να αραζετε να κανετε catch up. Ο σύζυγος να ακολουθεί αν και όσο θέλει.
Χαράς το κουράγιο σου! Εγώ μόνη κ φρικάρω στις 5 μέρες, οχι να πάω με φαμίλια για 10 🤣
Θα πρότεινα να ψιλοβγαλεις πρόγραμμα το τι θα κάνετε αυτές τις μέρες, ώστε να μην είστε όλη μέρα μεσα στο σπιτι και στα ποδια τους. Κοντινές εκδρομουλες ίσως, φίλες που θες να δεις, απογευματινες βόλτες (ή οποτε τέλος πάντων βολεύει με το μωράκι σας) στα μαγαζιά και τέτοια. Και να το πεις κ στους γονείς προκαταβολικά οτι έχετε φουλ πρόγραμμα γιατί θα σας γκρινιαξουν οτι ολο είστε εξω κ δεν σας βλέπουν καθόλου…
Να σου πω την αλήθεια, τον λυπήθηκα τον Γάλλο τον άντρα σου με αυτά που διάβασα. Η διαφορά κουλτούρας δεν είναι παίξε γέλασε για δεκαήμερη συμβίωση, ειδικά όταν υπάρχει στη μέση ένα μωρό που οι παππούδες έχουν δει ελάχιστα. Αν ήσασταν μόνοι σας ζευγάρι, θα έλεγα δεν πειράζει, αλλά ξέρουμε ότι ένα μωρό αλλάζει τα πάντα. Εκεί, όπως πολύ σωστά είπε και η Ρένα, οι Έλληνες παππούδες μπορεί να γίνουν πολύ παρεμβατικοι και ανυπόφοροι. Βάλε και την ένταση φωνής, ειδικά του πατέρα σου που θα ακούει ο άνθρωπος, θα αντέξει; Καταλαβαίνω ότι σου λείπει η Ελλάδα, η πόλη σου και… Διαβάστε περισσότερα »
Ως κατοικος εξωτερικού που καθε Χριστουγεννα κανω ακριβως αυτο, φιλοξενουμαστε συν ανδροις και τεκνοις στους γονεις μου εχω να σου πω οτι η Ρένα εχει δικιο ως προς την παρεμβατικοτητα ακομα και των πιο φιλικων, προοδευτικων, μη παρεμβατικων παπουδογιαγιαδων. Πρώτη εσύ θα εκνευριστείς απο τις συνεχεις, «φιλικές», μη παρεμβατικές, αθώες, μια κουβεντα ειπα συμβουλες των γονιων σου σε οτι εχει κανει με το παιδι. Εκτος κι αν εισαι εντελως ζεν και πραγματικά δεν σε νοιαζει τιποτα απο το να αφηνεις το παιδι σε αττούς και να βγαινεις μονη σου με τον αντρα σου που ξερω καλά ποσο σας λειπει. Κι… Διαβάστε περισσότερα »