Η Ρένα απαντά: Όχι μόνο με απατά αλλά και ξεσπά σε μένα για όλα!

Μιλαει και έχει πάει στο σπίτι άλλης. Έχει επισης μια εφαρμογή γνωριμιών. Δεν έκατσα να διαβασω λεπτομερειες, απλά είδα ότι μιλάνε εδώ κ ενάμιση μήνα.

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρενα, ελπιζω σε οτι καλυτερο για ολους και στην προκειμένη σε μια συντομη απαντηση σου.
Ο αντρας μου τα τελευταία βραδια κοιμαται στον καναπε. Τους τελευταιους παρα πολλους μηνες δειχνει πως δεν τον χωραει ο τοπος. Εχουμε δυο παιδια, το μεγαλυτερο σχεδον 4χρ και το μικροτερο 9 μηνων. Εχουμε επισης ενα δανειο μαζι, γιατι πριν 6 μηνες πηραμε σπιτι. Οπου παει εχει αγκαλια το κινητο του. Οταν πλησιαζω το γυριζει αναποδα να μην δω την οθονη- αυτο γινοταν επι μηνες. Σε συνδυασμο με το γεγονος οτι ξεφορτωνε τα νευρα του πανω μου (ακομα κ αν εβρεχε κ τον χαλουσε ή δεν έβρισκε τα κλειδια του, εφταιγα εγω) και ολα οσα ειπα πριν, μια μερα τα πηρα και τσεκαρα το κινητο του. Μιλαει και εχει παει στο σπιτι αλλης. Εχει επισης μια εφαρμογή γνωριμιών. Δεν εκατσα να διαβασω λεπτομερειες απλα ειδα οτι μιλανε εδω κ εναμιση μηνα. Ειμαι κομματια, ενα κουρελι, δεν καταλαβαινω γιατι γιατι να συμβαινει ολο αυτο. Η αληθεια ειναι οτι ηλπιζα να βγω λαθος ψαχνοντας στο κινητο. Θα μου πεις οτι εκανα λαθος που εψαξα. Ναι εκανα λαθος. Εχω γινει ενα ρακος ομως, φροντιζω τα δυο παιδια, περασα μια δεύτερη εγκυμοσυνη μονη μου αλλα ακομα κ στην πρωτη δεν ενιωσε ποτε την αναγκη να βαλει το χερι του ή το κεφαλι του στην κοιλια μου να ακουσει αυτο πλασμα, το παιδι του.

Δεν ξερω αν πραγματικα ηθελε παιδια ή μπορουσε να φανταστει τι ακολουθεί. Ουτε εγω μπορουσα να φανταστω σε αρκετές περιπτώσεις ποσο δυσκολα ειναι. Και ποσο πιο δυσκολα ειναι οταν πρεπει να ειναι παρων μονος σου.

Με τα πολλα, δεν αντεξα, του ειπα πως με ολη του τη συμπεριφορα δειχνει πως υπαρχει αλλη και σε καθε περιπτωση δειχνει πως δεν θελει να εχει καμια σχεση μαζι μου. Δεν απάντησε, μονο ακουγε. Τον ρωτησα γιατι εκανε παιδια μαζι μου, γιατι πηραμε δανειο; Καμια απαντηση. Δεν μου απανταει τιποτα. Θα ηθελα να ειναι ολο αυτο ενας εφιαλτης.
Τι να κανω;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κοιταω μπροστα

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Απαντώ σύντομα καθώς αντιλαμβάνομαι την ψυχική σου πίεση λόγω των γεγονότων.

Γράφεις «η αληθεια ειναι ότι ηλπιζα να βγω λαθος ψαχνοντας στο κινητό» και συνήθως αυτό είναι το κάπως ευγενέστερο των δυο κινήτρων για να ψάξει κανείς κινητά κι υπολογιστές. Το άλλο είναι να θέλει κάποι@ να επιβεβαιωθεί και να έχει αποδείξεις για να φέρει τον άλλον προ των πράξεών του.

Προφανώς ο σύζυγος δεν έχει νιώσει ιδιαίτερη ανάγκη να κρυφτεί. Τα κινητά κλειδώνουν, μπορεί να έβαζε άσχετα ονόματα στις επαφές, να κρυπτογραφούσε τις συνομιλίες κλπ κλπ. ώστε να μην μάθεις ποτέ τίποτα. Επίσης ο ύπνος στον καναπέ (για να επικοινωνεί με το κινητό με την άλλη γυναίκα;) και το γύρισμα της οθόνης προς τα κάτω είναι καρφωματικά, δηλαδή θα μπορούσε να κρυφτεί με λίγη, όχι πολλή, καλή διάθεση. Το να μην σκοτίζεται να τα κρύψει, αν δεν δείχνει τεράστια τεχνολογική άγνοια (που δεν νομίζω, μιας κι είναι εγγεγραμμένος σε εφαρμογή γνωριμιών) δείχνει τεράστια αδιαφορία για τα δικά σου συναισθήματα. Κι αυτό «κολλάει» με τα υπόλοιπα που αναφέρεις: την αποστασιοποίηση για τις εγκυμοσύνες, την διάθεση απομάκρυνσης, την μη συμμετοχή στις ευθύνες του μεγαλώματος των παιδιών…

Δυστυχώς οι περισσότερες απιστίες στα παντρεμένα ζευγάρια ξεκινούν την περίοδο της εγκυμοσύνης. (Το ίδιο επίσης κλιμακώνονται οι τυχόν βιαιοπραγίες στην περίοδο της εγκυμοσύνης, το αναφέρω κι αυτό ειρήσθω εν παρόδω για να είστε ενήμερες αγαπητές αναγνώστριες). Κάτι σχετικά με την ισχύ του γυναικείου οργανισμού να δημιουργεί ζωή τους διαολίζει. Κατανοούν ότι πλέον αποκτούν μεγάλες και μακρόχρονες ευθύνες κι αυτό τους αποσυντονίζει, ιδιαίτερα όταν ακριβώς ονειροβατούν για τις δυσκολίες του να αναθρέφεις παιδιά. Το έχουν κάπως παιδική χαρά στο μυαλό τους και τους τη σπάει και πώς θα ξεσπάσουν; Μα φυσικά κάνοντας καραγκιοζιές. Βέβαια κι οι γυναίκες αν δεν το περάσουν είναι αδύνατον να φανταστούν πώς είναι να μεγαλώνεις παιδιά, αλλά, επειδή στις πλάτες των γυναικών πέφτει το μεγάλο βάρος της ανατροφής λόγω των πατριαρχικών στεροτύπων, δεν τις κατηγορούμε, δεν τους κάνουμε victim blaming.

H συναισθηματική απομάκρυνση είναι που φέρνει την απομάκρυνση στις σχέσεις γάμου ή συγκατοίκησης, κάποια στιγμή ο σύντροφος γίνεται δεδομένος, αρχίζει να ξεφτίζει η διάθεση να μας θαυμάζει, να μετράμε στα μάτια του. Κι ακολουθεί η κακή συμπεριφορά, το ρίξιμο ευθυνών, η ψυχολογική εκτόνωση για άσχετα θέματα πάνω του, καθώς κι η αδιαφορία. Τουλάχιστον εσείς δεν αντιμετωπίζετε λεκτική/ ψυχολογική βία με την πιο συμβατική μορφή τους, όμως αυτό δεν είναι μεγάλη παρηγοριά. Το ότι δεν μιλάει, έστω να υπερασπιστεί τον εαυτό του (αν και απ΄ όσα καταλαβαίνω δεν του είπες καθαρά τι ανακάλυψες) δείχνει ακριβώς αυτή την αποστασιοποίηση. Βρίσκω πολύ λογικές τις ερωτήσεις σου. Αν η πρώτη εγκυμοσύνη πες προέκυψε, γιατί προχώρησε σε δεύτερη; Γιατί δεν πήρε μέτρα; Γιατί πήρατε κοινό δάνειο, πράγμα που σας δένει με τρόπους ακόμη χειρότερους από τα παιδιά;

Νομίζω ότι πρέπει να διερευνήσεις σε αυτό το σημείο πόσο σε ενδιαφέρει να διασώσεις οτιδήποτε αν διασώζεται ή όχι. Από αυτή την απόφαση, την δική σου, κι όχι τη δική του, θα εξαρτηθεί το πώς θα προχωρήσετε ξεχωριστά ή μαζί στο παρακάτω. Πρέπει να σκεφτείς, σε νοιάζει αυτός ο συγκεκριμένος άντρας, τον αγαπάς με όλη σου την καρδιά, θα πονέσεις άμα τον χάσεις ή απλώς νιώθεις δέσμευση μαζί του και παντρευτήκατε προϊόντος του χρόνου επειδή έτσι συνηθίζεται; Στην πρώτη περίπτωση χρειάζεστε επειγόντως σύμβουλο γάμου (αν θελήσει το ίδιο κι εκείνος) ενώ στην δεύτερη χρειάζεσαι εσύ δικηγόρο διαζυγίων. Φρόντισε να τσεκάρεις πόσο υποστηρικτικό περιβάλλον έχεις γύρω σου, θα χρειαστεί ούτως ή άλλως.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News