Ο σύζυγος είναι παρών απών επειδή βρήκε και τα κάνει, όμως αυτό μπορεί να διακοπεί, δεν είναι ανάγκη να συνεχίζεται.
____________________
H ιστορία της JZ όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ρενα μου γεια σου, διαβαζω καιρο τη στηλη σου και τωρα βρηκα την ευκαιρια να σου γραψω.
Ειμαι εγκυος στο 2ο μου παιδι και ο συζυγος ειναι παρων-απων. Εχει κανει το σπιτι ξενοδοχειο. Σχολναει απο τη δουλεια και βγαινει μετα με τους φιλους του. Αυτο γινεται σχεδον σε καθημερινη βαση. Εχω μια δυσκολη εγκυμοσυνη και χρειαζεται καποιος να ασχολειται με το πρωτο μας παιδακι. Καταβαλλω απειρες προσπαθειες να περναω ποιοτικο χρονο με το πρωτο παιδι, αλλα τις περισσοτερες φορες ειμαι ξαπλωμενη.
Προσπαθω οσο μπορω να προσφερω ενα φαγητο κι ενα καθαρο σπιτι, αλλα δεν τα καταφερνω. Το σπιτι ενα χαος τις περισσοτερες φορες. Ζοριζομαι ασχημα.. Βοηθεια μηδεν απο εκεινον. Δεν ζηταω βοηθεια απο το ευρυτερο περιβαλλον, μονο σε μεγαλη αναγκη, γιατι πρωτιστως ζηταω βοηθεια απο το συζυγο. Μαζι φτιαξαμε αυτην την οικογενεια. Σε συζητηση που εχουμε κανει θεωρει ευθυνη της μητερας να μεγαλωνει τα παιδια και να κραταει το σπιτι. Αυτος προβαλλει τη δικαιολογια οτι δουλευει και οτι φερνει τα λεφτα στο σπιτι. Ομως ειναι απων, ιδιαιτερα συναισθηματικα. Για το παιδι ουτε λογος, δεν περναει χρονο μαζι του.
Ο κομπος εχει φτασει στο χτενι. Δινει βαση στις φιλιες και στις εξοδους και εμας μας εχει γραμμενους εντελως. Τα βραδια δεν κοιμαμαι και κλαιω συνεχως. Επισκεπτομαι και ειδικο, αλλα νιωθω πως ειναι ματαιο. Πολλες φορες μου εχει κανει παραπονα για το σπιτι και οτι δεν προσφερω αρκετα. Οσον αφορα την ανατροφη του παιδιου, θεωρει οτι τα εχω κανει σαλατα. Λογικο να γινουν λαθη, αφου το μεγαλωνω σχεδον μονη μου. Ερχεται και το δευτερο ωστοσο. Ξερω θα ζοριστω πολυ,προσπαθω να μην καταρρευσω, αλλα φοβαμαι πολυ. Περιμενα περισσοτερη στηριξη απο εκεινον. Εχω δειξει πολυ μεγαλη κατανοηση, αλλα και ανεκτικοτητα. Συμφωνω οτι πρεπει να κραταμε τις φιλιες μας αλλα τωρα δεν ειναι πρωτη προτεραιοτητα.
Κουραστηκα Ρενα μου..το σωματικο παλευεται, αλλα το ψυχολογικο ομως;; Να σημειωσω οτι ζηταω μια συντροφικοτητα, μια αγκαλια, κατι τελοσπαντων, αλλα δεν τα εισπραττω..Νιωθω οτι ειμαι μονη μου σε ολο αυτο. Πολλες φορες αναρωτιεμαι τι ακριβως θελει απο μενα. Αν κι εχω καταλαβει, τροφο δηλαδη για τα παιδια του και παραδουλευτρα. Κι εκεινος να συνεχιζει τη ζωη του, οπως οταν ηταν εργενης.Πολλες φορες σκεφτηκα να τερματισω αυτο το γαμο, αλλα παντα εδινα ευκαιριες. Ή προσπαθουσα να διορθωσω δικα μου λαθη. Κουραστηκα..Το μονο που με νοιαζει πλεον ειναι να ειναι καλα το παιδι μου και το επομενο που ερχεται. Πώς ομως αν δεν ειμαι εγω καλα; Ολες οι παθογενειες τις αγιας ελληνικης οικογενειας στη δικη μου. Ειμαι συνυπευθυνη το ξερω, γιατι εκανα πολλους συμβιβασμους.Τα φωτα σου παρακαλω…Ευχαριστω εκ τον προτερων και εσενα, αλλα και τους αναγνωστες που θα το διαβασουν.
ΑΠΟ ΤΗΝ – JZ
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Βρε φίλη, ειλικρινή απορία την έχω και συγνώμη που θα πάρει εσένα η μπάλα από τη συσσωρευμένη αγανάκτηση για όλες τις προηγούμενες πανομοιότυπες ερωτήσεις: Γιατί, γιατί, γιατί, κάνετε παιδιά με τέτοιους ανθρώπους; Δε μπορεί να ήταν όλοι υπεργαμάτοι φεμινιστές πριν το γάμο και το παιδί και μετά να μεταλλάχθηκαν. Κάποια σημάδια (άπειρα, εικάζω) θα υπήρχαν από πριν ότι δε θα πάει καλά αυτή η ιστορία. Τι σκατά περιμένετε να γίνει δηλαδή; Ότι θα σηκωθούν ένα πρωί και θα πουν “γαμάτη η πατριαρχία αλλά ήρθε η ώρα να βάλω τα χέρια μου και να βγάλω τα μάτια μου και να ξεβολευτώ… Διαβάστε περισσότερα »
Θα πω κάτι σκληρό, αλλά αυτό βλέπω γύρω μου. Επειδή ΑΥΤΟΙ οι άντρες είναι συνήθως διαθέσιμοι για δημιουργία οικογένειας- αφενός επειδή αυτό γαλουχήθηκαν ότι “πρέπει” να κάνουν για να είναι σωστοί άντρες, αφετέρου δεν θα τους κοστίσει κάτι, άλλος φτυαρίζει το σκατό. Ο άντρας που συνειδητοποιεί ότι είναι δύσκολο κι έχει πατρική ευθύνη, συνήθως δεν πετάει τη σκούφια του να τεκνοποιήσει. Ή τέλος πάντων το μεταθέτει χρονικά πριν βάλει το κεφάλι στον ντορβά, ή πρέπει να είναι πολύ σίγουρος ότι η γυναίκα είναι αυτή η σύντροφος που τους βγάζει όλα τα πατρικά συναισθήματα, ή έχει πολύ διαθέσιμο χρήμα ώστε να… Διαβάστε περισσότερα »
Εκτος αυτου, τετοιοι ανθρωποι αποκαλυπτουν το μεγαλειο τους μετα τον ερχομο των παιδιων. Μπορει δηλ, να υπήρχε αυτη η προδιαθεση , αλλα γινεται απολυτως ορατη μετα τα παιδια, που ουτως η αλλως αλλαζουν τις ισορροπιες ενος ζευγαριου. Και μερικες φορες κι οι ιδιες οι γυναικες υποτιμουν το προβλημα της συμπεριφοράς του συζυγου, με την ελπιδα ενα μωρο να αλλαξει τα παντα, να τους κανει καλους πατεραδες κτλ.
Δυστυχως συμφωνω Ρενα και προσθετω πως αλλοι τοσοι αντρες μολις πιασουν τα 40 σκεφτονται να κανουν οικογενεια με παρομοιο τροπο, γιατι το επιτασσει η κοινωνια και γιατι πρεπει να αφησουν ενα απογονο. Οι ιδιοι αυτοι αντρες πιστευουν πως μοναδικο ονειρο της γυναικας ειναι να κανει παιδια (με τον οποιοδηποτε) και αυτοι προσφερονται να της κανουν την χαρη (να γεννησει και να τα μεγαλωσει) και αυτοι να αποκτησουν απογονο με μονη συνεισφορα τα χρηματα και ενα σπιτικο καθαρο με φαγητο Και ειχα 3 περιπτωσεις που μου το προτειναν με τροπο που εκανε ξεκαθαρο πως αυτο ειχαν κατα νου. Ατρανταχτη αποδειξη πως… Διαβάστε περισσότερα »
Πέρα από αυτό που είπε η Ρένα, νομίζω ότι πολλά ζευγάρια στην πραγματικότητα δεν συζητάνε τίποτα προ γάμου. Είναι ερωτευμένοι, περνάνε καλά, πολύ πολύ να συζητήσουν αν θέλουν παιδιά γενικά κ αόριστα κ τσουπ… φτάνουν στο γάμο κ κυρίως στα παιδιά κ ανακαλύπτουν ότι ο ένας είναι πέρα βρέχει. Αν περνάς καλά, είναι δύσκολη απόφαση να κάτσεις να κάνεις σοβαρή συζήτηση ξέροντας ότι σε περίπτωση διαφωνίας θα το σπάσετε.
Καταλαβαίνω ότι είναι ξενερωτικό να κάνεις τη δύσκολη συζήτηση όταν είσαι μέσα στα μέλια αλλά, πανάθεμά με, δε μπορούμε να παίρνουμε απόφαση για τα επόμενα 18 (μίνιμουμ) χρόνια της ζωής μας και να μην το έχουμε ξεπατώσει το θέμα. Για να το δέσω και με αυτό που έγραψε η Ρένα, βάσει αυτών που βλέπω εγώ γύρω μου, αυτ@ που κάνουν παιδιά (ασχέτως φύλου) είναι αυτ@ που δεν το έχουν σκεφτεί αρκετά. Δηλαδή έχω ακούσει ότι να’ναι, πραγματικά, από το “έσπασε το προφυλακτικό” μέχρι το “έμεινα έγκυος για να κόψω το ποτό”. Ένα ζευγάρι ξέρω που δείχνει να έκανε παιδί συνειδητοποιημένα,… Διαβάστε περισσότερα »
Κατ’αρχάς, μπράβο για το σμπρώχνουν, σε αγάπησα, αλλά, αν θέλεις να ανέβεις πίστα, Ζμπρώχνουν. Είναι σαν το δεν ΓΚΖέρω που είχε στείλει ένας φίλος 7 το πρωί μετά από επικό ξενύχτι και πέσαμε στα πατώματα. Τέλος πάντων, μαζί σου, όλα αυτά είναι λόγος να φύγεις τρέχοντας σαν το τρισκατάρατο road runner. Αλλά πες ότι βρήκες έναν άνθρωπο να συννενοείσαι που δεν κάνει/λέει/εκτοξεύει τη μια μαλακία μετά την άλλη. Δε θα την κάνεις την ΚΟΥΒΕΝΤΑ; Όχι την κουβέντα “έχουμε σχέση” που έχει κάψει κόσμο – την άλλη, που μπορεί και να καταλάβεις τι άνθρωπο έχεις απέναντί σου. Και ρωτάω εσένα, φίλη… Διαβάστε περισσότερα »
Η καύση είναι must. Δε θα μας φάνε εμάς τα σκουλήκια.
Μάλλον εγώ ήμουν το freak της οργάνωσης.. αφού είχα καψουλισει τη γούνα μου από πριν με τον πρώην, τα ψυχολογικά του και τον έστειλα στη μαμά, ειπα θα το πάω αλλιώς. Με τον επόμενο είπα θα το πάω σχεσουλα και αν μου κάνει για father material το χοντρενο ( από μικρή ήθελα παιδιά αλλά μόνο αν έβρισκα τον κατάλληλο), αφού τον πέρασα κόσκινο για μερικά χρονακια του, συμφώνησα να μείνουμε μαζί. Αφού μείναμε 3 χρόνια μαζί και είδα ότι τεριαζαμε κάτω από την ίδια στέγη, πήραμε σκύλο για να αποκτήσει ευθύνες και υποχρεώσεις, μετά ακόμα ένα σκύλο..ε και μετά το… Διαβάστε περισσότερα »
Πάρε χέρια!
Γυναίκα για το παιδι και γυναίκα για το σπίτι!
Και φυσικά βαλε εκείνον να τις πληρώσει και τις 2!
Και με το που γεννήσεις, πας σε ένα δικηγόρο και κάνεις αιτηση διαζύγιου ζητώντας αποκλειστική επιμέλεια ανηλίκων!
Χάρη θα του κάνεις,θα έχει άπλετο χρονο να ασχολειται με όλους τους…..φίλους του!
Απο τις λιγες φορες που πραγματικα συμφωνω. Αν ειναι ετσι οπως τα περιγραφει η γραφουσα (και δυστυχως νομιζω πως ειναι) , το διαζυγιο δεν ειναι απλα μονοδρομος αλλα λυτρωση.
Και με κάτι τέτοιες ερωτήσεις καταλαβαίνω την μητέρα μου που συχνά λέει ότι θα ήθελε να έχει γεννηθεί άντρας διότι η ζωή είναι αδίστακτη με τις γυναίκες. Να σου πω ότι λυπάμαι που είσαι σε αυτή την θέση, δεν θα σε βοηθήσει, το ξέρεις καλά πόσο άσχημη είναι η κατάστασή σου. Να σου πω πόσο μαλάκας είναι ο σύζυγός σου και ότι πιθανότατα έχει και παράλληλη σχέση, πάλι δεν θα σε βοηθήσει, το ξέρεις καλά και εσύ. Μόνο εύχομαι να έχεις έστω και έναν άνθρωπο που να σε νοιάζεται και να θέλει και να μπορεί να σε βοηθήσει ουσιαστικά και… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το άρθρο είναι ο λόγος που έκανα λογαριασμό μόλις τώρα. Πρώτον να χαίρεσαι το παιδί σου και με το καλό και το δεύτερο. Για να απαντήσω και σε κάποια σχόλια, πολλοί είναι οι άντρες που θα προχωρήσουν σε οικογένεια και παιδιά, όταν αρχίσουν όμως να ζουν τις υποχρεώσεις που προκύπτουν, βολεύονται στα στερεότυπα του υφους, Μα το παιδί θέλει τη μαμά του, ε δεν θα σιδερωσω κιόλας, είναι γυναικεία δουλειά κτλ. Να ξέρεις επίσης ότι δεν είσαι μόνη σου. Δυστυχώς είμαστε πολλές αυτές που αισθανόμαστε τους συζύγους πατεράδες απόντες. Είτε πολύ είτε λίγο, πάντως είναι απόντες. Και είναι και… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως η κατάσταση αυτη δεν είναι μη αναστρέψιμη. Δηλαδή δεν ειναι υποχρεωμενη καμία γυναίκα να το δεχεται , να το παίρνει ως δεδομένο, να είναι εγκλωβισμένη σε κάτι που “διαλέξε”.
Σίγουρα πιστεύω και εγώ ότι υπάρχουν σημαδια από πριν, τα οποία ίσως όπως λες εντείνονται μετά. Όμως και μετά αν τύχει διεκδικούμε συνεχώς και ζηταμε αλλαγή με τον Χ,ψ τρόπο που τελικά θα διαλέξουμε. Ακόμα και αν αυτός ο τρόπος λέγεται χωρισμός τελικα.
Επιπλέον εχουν και οι δύο γονείς ισο μερίδιο ευθύνης όταν δεν μιλάμε για μονογονεϊκές οικογένειες.
Δυστοιχώς, ακόμα και το διαζύγιο υπέρ τους είναι, μην σου πω οτι τους διευκολύνει κι όλας έχουν το παιδι ένα ΣΚ το πολύ και κανα απόγευμα για βόλτα και όλα καλά.
Κάνουν και την επόμενη σχέση τους και περνάνε ζάχαρη. Και δυστοιχώς για μένα μιλάω ως η ”επόμενη” του σχέση για όσο άντεξα και μη νομίζεις ήδη πήγε στην πιο κάτω …………
Θα συμφωνήσω μαζί σου. Και θα ηθελα να πω και τούτο,ο μεγαλύτερος σεισμός στα θεμέλια της πατριαρχίας θα συμβεί όταν οι γυναίκες πάψουν να καίγονται να παντρευτούν και να τεκνοποιήσουν.
Ειλικρινά λυπάμαι πολύ όταν διαβάζω τέτοιες ιστορίες. Καταλαβαίνω απόλυτα την θέση σου και σε συμπονω. Κουράγιο καλή μου. Νιώθεις ότι δεν υπάρχει διέξοδος.
Το καλύτερο θα ήταν να κοιτάξεις τη ζωή σου και τα παιδιά σου χωρίς αυτόν. Το ξέρω ότι είναι εύκολο να το λέω εγώ που είμαι μια ξένη, αλλά αυτοί οι άντρες αξίζουν τα χειρότερα. Πρέπει να έχουμε τη δύναμη να φεύγουμε μακρυά. Τίποτα δε θα καλυτερεύσει. Είναι σκληρό αλλά είναι αλήθεια.
Βρες τη δύναμη μέσα σου να ζήσεις για σένα.
Μεγαλη αγκαλια και απο εμενα! Καταρχας ζήτα βοηθεια, κατα προτιμηση απο τη δικη σου οικογενεια. Καταλαβαινω οτι υπαρχουν ανθρωποι να σε βοηθησουν, αλλα δεν απευθυνεσαι σε αυτους. Αν δεν υπαρχουν, τοτε παμε στη λύση της Ρενας. Ομως, τη λύση της οικιακης βοηθού δεν την προκρίνω απευθειας γιατι διεκρινα σημαδια κακοποιησης. Οταν, σωματικα δεν εισαι σε θεση και κανει παραπονα για το σπιτι, εχουμε σωματικη κακοποιηση. Οταν σου ριχνει ευθυνες για την ανατροφη του παιδιου, εχουμε ψυχολογική κακοποιηση. Εμενα καπου μου φανηκε να υποβοσκει φοβος, μπροστα στον αντρα το βαρυ, που σου πεταει τα λεφτα και κανει ο,τι γουσταρει. Γιαυτο, ζητα… Διαβάστε περισσότερα »
Κλασικός ανώριμος άντρας που επειδή δεν μπορεί να είναι το επίκεντρο της προσοχής στο σπίτι του μιας και η γυναίκα του είναι πολύ απασχολημένη με το παιδί τους, το σπίτι τους και την εγκυμοσύνη της, την αναζητά έξω εκεί που μπορεί να είναι κουλ και ωραίος τύπος και μάγκας. Δυστυχώς αυτός ο άνθρωπος δεν θα αλλάξει ούτε τώρα με το δεύτερο παιδί. Τον απασχολεί πάρα πολύ ο εαυτός του κ του λείπει η ενσυναίσθηση. Δεν θα σε στηρίξει ούτε τώρα ούτε μετά. Για αυτό ζήτα βοήθεια από όπου μπορείς να πάρεις, πληρωμένη ή μη. Και κοίτα να δεις πως μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »
Άμα μπράβο σαν μια ξαδέλφη μου, που από την αρχή είπε στον άνδρα της ότι άμα θες να με παντρευτείς θα πρέπει να μπορείς να ικανοποιήσεις μόνο τα δικά μου θέλω και τα γούστα , κάθε χρόνο διακοπές σε εξωτικούς προωρισμους και άλλα. Οταν δε του έκανε και παιδί είπε τέλος, είμαι τώρα μάνα και ασχολουμε με την ανατροφή του παιδιού μου και εσύ οφείλεις να μας καθαρίζεις το σπίτι και να μας μαγειρεύεις. Ο σύζυγος και δουλεύει, και μαγειρεύει, και συμαζευει το σπίτι και όλη την ώρα ανεβάζει και βιντεάκια με την κοράκλα του που προσπαθεί να την μάθει… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητη γραφουσα. Κατα την γνώμη μου η λυση δεν ειναι να χωρισεις. προς το παρον τουλαχιστον. Γιατι αν χωρισεις, θα επωμιστεις 2 παιδια μονη σου (οσο και αν βοηθησει το ευτυτερο περιβαλλον σου). Η λυση ειναι να επωφεληθεις οσα πλεονεκτηματα δινει αυτη η νοοτροπια του συζυγου σου και κατοπιν να τον δουλεψεις κανονικα. Αγκαλιες και κατανοηση μην περιμενεις. Αυτο πρεπει να το εμπεδωσεις αν θες να περασεις στο επομενο σταδιο. Γινε και εσυ απων συναισθηματικα για εκεινον και παρον μονο στα παιδια σου. Ως μανα λοιπον που εισαι πρωτιστως.. αραξε και κανε μονο τα απαραιτητα. διοτι περιμενεις και ενα μωρο… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι πάρα πολύ για αυτά που περνάς. Μου θύμησες τον εαυτό μου πριν 15 χρόνια. Τα ίδια έλεγα και εγώ και τις ίδιες απορίες είχα. Τελικά ο πρώην τώρα σύζυγος αποδείκτηκε Νάρκισσος μεγάλης περιωπής. Δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι δεν αγαπούν ούτε και νοιάζονται κανέναν. Πάντα έχουν σαν προτεραιότητα τον εαυτό τους. Αν δεν σε βοηθάει τώρα που έχεις μία δύσκολη εγκυμοσύνη μην περιμένεις να σε βοηθήσει ποτέ. Μίλησε στους δικούς σου για το τι συμβαίνει και ζήτα στήριξη από όπου βρεις. Σου εύχομαι όλα να πάνε καλά και να μπορέσει να βρεις τον δρόμο σου.