Ο γιος μου 6 ετών άλλαξε φέτος σχολείο καί με μεγάλη μας χαρά οικογενειακώς γυρνάει σπίτι ενθουσιασμένος.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα μου καλησπέρα και καλή σχολική χρονιά εύχομαι σε μικρούς και μεγάλους. Καθώς βλέπω ότι οι συζητήσεις γύρω από τους λιλιπούτειους φίλους μας έχουν πάρει φωτιά τον τελευταίο καιρό, παραθέτω τον προβληματισμό μου. Ο γιος μου 6 ετών άλλαξε φέτος σχολείο καί με μεγάλη μας χαρά οικογενειακώς γυρνάει σπίτι ενθουσιασμένος.
Καθώς στην Ά δημοτικού τους βάζουν κάποιες ασκήσεις στο σπίτι (αντιγραφή γράμματα, αριθμούς και συλλαβές) παρατηρώ ότι εκεί αρχίζει να αγχώνεται και εντέλει να κλαει κάθε φορά που δεν μπορεί να γράψει το γράμμα ή το νούμερο τέλεια ή πχ να πελαγώνει που δεν μπορεί ακόμα να διαβάσει τις συλλαβές όταν του δίνονται ανακατεμένες στο βιβλίο). Ενω τον ενθαρρύνω για την προσπάθεια και δεν του ασκώ κριτική βλέπω ότι ζορίζεται να τελειώσει τις ασκήσεις και ή θα αρχίσει να παραπονιέται ή θα κλαίει. Σημειώνω ότι κάνει και λογοθεραπεία (για φωνολογική ενημερότητα) και εκεί περνάει ωραία γιατί το κάνουν σαν παιχνίδι.
Πως μπορώ να τον στηρίξω συναισθηματικά; Θυμάμαι και εγώ μικρή στην α δημοτικού είχα ζοριστεί στην αρχή αλλά οι γονείς μου με είχαν αφήσει στον αυτόματο. Σε ευχαριστώ θερμά εκ των προτέρων.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Claudia
________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλή σχολική χρονιά!
Παρατηρώ δυο αντιφατικά σχεδόν πράγματα. Από τη μία πλευρά το παιδί επιστρέφει ενθουσιασμένο, πράγμα που δείχνει ότι περνάει καλά τη μέρα του. Από την άλλη πλευρά δεν είναι πάρα πολύ νωρίς στην αρχή της Α’ δημοτικού για να γράφουν όλα τα γράμματα και νούμερα με ωραίους χαρακτήρες και να διαβάζουν ανακατεμένες συλλαβές μέσα από το βιβλίο; Λογικό το βρίσκω να αγχώνεται. Κανονικά όπως λένε οι εκπαιδευτικοί “πρόβλημα” υπάρχει αν ένα παιδί δυσκολεύεται και μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων. Θα έλεγα ότι τώρα στις αρχές μπορείς να είσαι δίπλα του τονίζοντας ότι είναι ακόμα αρχή κι ότι όλοι αποτυγχάνοντας μάθαμε, δεν γίνονται όλα μαγικά. Αν κλαίει να τονίζεις ότι μπορεί να ξεσπάσει και δεν είναι κακό αλλά κάθε μέρα θα βελτιώνεται και δεν θα χρειάζεται. Πες του την ιστορία από την δική σας παιδική ηλικία στο δημοτικό και πώς τα πράγματα σιγά σιγά εξελίχθηκαν και τα προβλήματα λύθηκαν. Συνήθως αυτή η τεχνική έχει καλό αποτέλεσμα στα μικρά παιδιά, νιώθουν λιγότερο μόνα κι ενθαρρύνονται να προσπαθήσουν καθώς η προσπάθεια δεν πάει στράφι: το απτό της αποτέλεσμα είναι εκεί μπροστά τους με την μορφή του ενήλικα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χωρίς να ξέρω πολλά πολλά από αυτά τα αναπτυξιακά στάδια, νομίζω ότι πρώτη φορά το παιδί σου έρχεται αντιμέτωπο με την “αποτυχία” – έχει ένα task, προσπαθεί, και δεν τα καταφέρνει αμέσως. Εμένα που ως παιδί δεν το πολυέζησα αυτό (ήξερα να διαβάζω πριν το δημοτικό και έκραζαν την μανα μου οι δασκάλες γιατί βαριόμουν, έκανα κάθε καλοκαίρι αυτά τα βιβλιαράκια διακοπών της επόμενης τάξης κλπ), μου φαίνεται πολύ χρήσιμο να το περάσει τώρα που είναι νωρίς και να μάθει να το διαχειρίζεται. Είναι πολύ νωρίς. Τώρα ξεκίνησε τη χρονιά. Πιστεύω θα το συνηθίσει. Εσύ απλά είσαι εκεί να τον… Διαβάστε περισσότερα »
Μπισκοτοτερατακι βγαίνει και σε επανέκδοση η μαμά σου; Έτσι ακριβώς και η δική μου. Και την ματαίωση την έφαγα στο πανεπιστήμιο γιατί με χίλιες σελίδες το κάθε βιβλίο θέλει τελείως διαφορετικό τρόπο διαβάσματος. Οπότε τώρα με την κόρη μου την αφήνω λίγο πιο λασκα να αποτύχει για να μην το μάθει για πρώτη φορά ως ενήλικας.
Εγώ την έφαγα στις Πανελλήνιες. Αλλά αυτές τις “χαρούμενες” διακοπές εφιάλτη τις βλέπω ακόμα. 😂
Με το ροζ πάνθηρα!
Αχ Θεέ μου, μου το ειχαν φερει δωρο κατι συγγενείς αυτες τις διακοπές της δυστυχίας, και ειχα και τύψεις που το άφησα “αδιαβαστο”.
Και εγώ μια από τα ίδια. Στο πανεπιστήμιο το έφαγα το σοκ (τι εννοείς δεν βγαίνει η ύλη με δύο ώρες διάβασμα;).
Άσε, και άντε το πρώτο εξάμηνο δεν ήξερα κανέναν, δεν έβγαινα, κάπως οκ. Το δεύτερο πλήρης αποδιοργάνωση, κόπηκα σε δύο μαθήματα – για πρώτη φορά στη ζωή μου τέτοια ήττα – και μετά έμαθα.
Εγώ στο πρώτο εξάμηνο κόπηκα σε όλα εκτός από δύο. Όχι επειδή έβγαινα και διασκέδαζα (καλά και αυτό) αλλά επειδή είχα τέτοια αυτοπεποίθηση και σιγουριά που με δύο ώρες ξεφυλλισμα νόμιζα ότι ότι το ειχα και τα είχα μάθει όλα τέλεια (όπως δηλαδή συνέβαινε μέχρι εκείνη την στιγμή στο σχολείο και στις Πανελλήνιες). Πήγαινα έγραφα, εγώ νόμιζα ότι έγραψα 10 και μου έρχονταν ένα 2 στην βαθμολογία και δεν ήξερα από που μου ήρθε. Μου πήρε αρκετά χρόνια να μάθω να διαβάζω για το πανεπιστήμιο. Ηταν περισσότερο θέμα τρόπου παρα κόπου. Αλλά άμα δεν έχεις μάθει ποτέ να διαβάζεις γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ έχω αυτό το πρόβλημα επειδή είναι από μόνος του πολύ μα πολύ μπροστά και του φαίνονται λίγο μάταια τα όσα μαθαίνει στο σχολείο. “ευτυχώς” – και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί δεν είναι ακριβώς ευτυχημα- επειδή του έκατσε ότι θέλει να τα κάνει τέλεια , παρότι τα ξέρει , τον παιδεύει αυτό και νευριάζει και σβήνει και γράφει και συγχιζεται οπότε υπάρχει μια ματαίωση. Κι ομολογώ δε με πειράζει τόσο, το μεγαλύτερο του πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό, ότι λάθος = τέλος, οπότε το να κάνει λάθη και να μάθει να το διαχειρίζεται είναι απολύτως θεμιτο αυτή τη στιγμή. Όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ το ίδιο και βαριόμουν γιατί τα καλοκαίρια διάβαζα για την επόμενη τάξη μέσω των εν λόγω βιβλίων. Αφού συμπλήρωνα τις ασκήσεις στο πρώτο πριν καλά τελειώσει το καλοκαίρι και ζητούσα από τη μάνα μου το επόμενο. Ε πόσο παιχνίδι πια. Συν του ότι διάβαζα πολλά παραμύθια και κάτι βιβλία που κυκλοφορούσαν τότε, δεν ξέρω αν υπάρχουν τώρα στην αγορά, με τη μυθολογία..
Τι στο καλό, όλοι τον ίδιο γονιό είχαμε; Εγώ ήξερα να διαβάζω και να γράφω από το προνήπιο (η γιαγιά μ έμαθε) και αναγκαστικά μου δίνανε τις χαρούμενες διακοπές-τραυματικές αναμνήσεις.
αχαχαχαχα και εμένα η γιαγιά στο προνήπιο τα έκανε αυτά. Θα είναι κάποια μόδα της γενιάς μας
Γλυκουλι μου! Μπορεί να ζοριζεται γιατί πρώτη φορά έχει να κάνει μια εργασία στο σπίτι και θέλει να είναι καλός. Ή γενικά ζοριζεται να καθίσει και να ασχοληθεί με κάτι που πρέπει να το κάνει αλλά δε θέλει και του βγαίνει όλη η ένταση με το κλάμα. Στον γιο μου ,που κι αυτός μόλις άρχισε το δημοτικό και ζοριζεται όταν δεν τα κάνει όλα τέλεια ( τα οποία έχει ήδη μάθει αλλα μονος του, οπότε δεν τα κάνει με τον τρόπο που τα δείχνουν στο σχολείο κι από τη μια απογοητεύεται από την άλλη νευριάζει που δεν τα κάνει όπως… Διαβάστε περισσότερα »
Πολλές αγκαλιές να τον κανεις και να του λες να τα γραφει όπως μπορει και κανεις δεν θα τον μαλώσει. Αγκαλια, φιλι και καντο οπως μπορεις αγαπη μου.
Ο παππους μου, μου κράταγε το χερι και γράφαμε μαζι τους πρωτους τρεις μηνες. Εβαζα κ εγω τα κλαματα απο την τελειομανια μου
Αχου το μωρέ. ❤️
Κάνε μαζί του δραστηριότητες που βλέπεις πως του αρέσουν και τόνιζε του πόσο καλός είναι σε αυτό! ❤️🩹 καλή τύχη! Να το χαίρεσαι!
Καλά, η κόρη μου τους πρώτους 3 μήνες έκλαιγε κι ήθελε να πάει πίσω στο νηπιαγωγείο!! Φυσικό είναι, το παιδί μέχρι τώρα έκανε 15 λεπτά μάθημα και 2 ώρες παιγνίδι στο νηπιαγωγείο. Πώς να μην του κακοφανεί; Δώσ’του λίγο χρόνο και θα εκπλαγείς!
Το σχόλιο μου θα είναι τελείως γενικό και μάλλον όχι πολύ βοηθητικό, αλλά επειδή το έχουμε περάσει με τον ανιψιό μου, μήπως να δείτε λίγο την αυτοπεποίθηση του; Εμείς όλοι οικογενειακώς διαπιστώσαμε ότι (σε αντίθεση με τον μικρό του αδερφό) ο μεγάλος είχε χαμηλή αυτοπεποίθηση και φάνηκε περισσότερο στην α Δημοτικού. Προφανώς κάτι κάναμε όλοι λάθος αλλά ίσως είναι και θέμα προσωπικότητας. Το λέω γιατί κανείς δεν του φόρτωσε (ηθελημένα) την τελειότητα. Οι γονείς του πάντως έψαξαν διάφορες τεχνικές του πως να μπουσταρουν την αυτοπεποίθηση του και βοήθησε πολύ τον μικρούλη μεγαλώνοντας. Αν θυμάμαι καλά, μεταξύ άλλων, τον έβαζαν να… Διαβάστε περισσότερα »
Αθώα ψυχούλα!Ο μαθητάκος!🐥🥰
Υπάρχουν ακόμα αυτά τα βοηθητικά βιβλία που είχαν χαραγμένα τα γράμματα και πήγαινε το χεράκι μόνο του? Ή είμαι πολυυυυυ παλιά?
Α, η Ιχνηλασία, για γράμματα και αριθμους. Εμένα με είχε βοηθήσει πολύ αυτή η μέθοδος, και θα την εφαρμόσω και στους δικούς μου.
Tα θυμαμαι κι εγω. Τωρα τετοια κανουν κυρίως στα μεγαλα νηπια, με διαφορες μορφές ζώων πχ σαλιγκάρια , ελεφαντες κτλ. Στη χωρα που ειμαι το ονομαζουν αναπτυξη γραφομοτορικης δεξιοτητας (μεταφραση δική μου)
Να τον βοηθήσεις πρακτικά.
Μάθε πώς.
Αυτό ρωτάει…Το πως
ε, ναι μπορει να κανει και εντελώς αναισθητα σχόλια οπως αυτο. Σιγουρα θα τα καταφέρει!
Ρε δε παμε καλα!
Όταν ειχες ζοριστεί στην ά δημοτικού πως σου έβγαινε; Οπως του γιου σου; Μηπως αυτο που λες «στον αυτόματο» απλά οι γονεις σου σου εδιναν χρονο και χωρο να προσαρμοστεις οπως και εγινε τελικά; Το σχολειο έχει αρχίσει κυριολεκτικα 2 βδομαδες ολες κιόλες …ειναι νωρίς . Γιατι να διαβαζει ανακαταμενες συλλαβες ; Μήπως του κανετε «παραπάνω»