Η σχέση με τον γιο είναι κάτι μοναδικό αλλά κι αυτός ενήλικος.
_________________
Η ιστορία της Γκουηνεβήρη όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπερα, ειμαι 45 χρονων, γιος 20, κορη 16, χωρισμενη εδω και 7 χρονια. Τα 7 αυτα χρονια εχω μεγαλωσει τα παιδια μου μονη μου, πατερας απων. Και τα δυο βγηκαν παιδια μαλαμα και δεν εχουμε απολυτως κανενα προβλημα μεταξυ μας. Οποιεσδηποτε εφημερες περιπετειες μου τα 7 αυτα χρονια, τις κρατησα μακρια απο τα παιδια. Τωρα ειμαι επιτελους συναισθηματικα ετοιμη για μια σχεση και ετυχε ο ανθρωπος με τον οποιο ειμαι μαζι εδω και 2 μηνες να ειναι 26 χρονων.
Η γνωριμια υπηρχε διαδικτυακα εδω και 4 χρονια, αλλα δεν τον ειχα παρει ποτε στα σοβαρα λογω ηλικιας και πολυ ωραιας εμφανισης. Απο την στιγμη που επιτελους βρεθηκαμε ειμαι πολυ ευτυχισμενη και μου προσφερει πραγματα και συναισθηματικη υποστηριξη, που δεν την ειχα ποτε μου μεχρι τωρα, ουτε απο τον πρωην αντρα μου. Ειναι πολυ ωριμος, η σχεση μας ειναι αποκλειστικη και γεματη σεβασμο απο την πρωτη στιγμη, και η οικογενεια του, συμπεριλαμβανομενης της μητερας του, με λατρευει. Γενικα ειναι ο,τι πιο φυσιολογικο εχω ζησει μεχρι στιγμης.Το προβλημα μου νομιζω οτι προερχεται απο το γιο μου, κατι που δεν το περιμενα ποτε!
Στην αρχη μου ειπε “μπραβο μαμα, καιρος ηταν”, απο την αλλη μολις εμαθε την ηλικια του καπως αλλαξε, κανει μουτρα, καταλαβαινω οτι δεν θελει να τον αναφερω, και μου ειπε οτι οταν ερθει ο συντροφος μου στο σπιτι (δεν εχουν γνωριστει ακομα), αυτος μπορει να λειπει, θα το αποφασισει αυθορμητα.
Να το εκλαβω ως μια πρωτη φυσιολογικη αντιδραση, και οτι θελει χρονο να το χωνεψει; να το συζητησω μαζι του ή να τουδωσω λιγο χρονο; η αληθεια ειμαι οτι δεν εχει πει κατι εναντιον του αλλα καταλαβαινω οτι δεν “εγκρινει”. Και γενικα δε με νοιαζει η “εγκριση”, απλα λιγο απογοητευτηκα γιατι θα ηθελα να μοιραστει τη χαρα μου μαζι μου.
Να σημειωθει επισης οτι ο γιος μου ειναι σε μια ευτυχισμενη σχεση εδω και χρονια, οτι η κορη μου δεν εχει κανενα προβλημα με το συγκεκριμενο θεμα και οτι ζουμε στο εξωτερικο.
Η ερωτηση μου ειναι αν θα πρεπει να του κανω κουβεντα απο τωρα ή αν αυτο που νιωθει ειναι φυσιολογικο και χρειαζεται λιγο χρονο να το χωνεψει. Ελπιζω οτι τελικα θα χαρει μαζι μου, ειναι κατι που το θελω πολυ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γκουηνεβηρη
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Φίλη η ιστορία είναι τόσο εξαιρετικά αισιόδοξη που τσιμπιέμαι, κυριολεκτικά! Σίγουρα υπάρχουν τέτοιες ιστορίες; Μμμμ.
Μακάρι όλοι αυτά τα ερωτήματα να είχαν. Ο γιός το χειρίζεται πολύ πολύ ψύχραιμα και προφανώς του έπεσε απότομο να τους χωρίζουν 6 χρόνια με τον νέο σου σύντροφο. Το “μπράβο μαμά, καιρός ήταν” είναι πολύ υγιής αντίδραση.
Επειδή οι ενήλικες τις αποφάσεις καθένας και καθεμία για τον εαυτό μας τις παίρνουμε, καλό είναι να μην κάνεις καμμία συζήτηση, όπως δεν θα επενέβαινες και για τις δικές του σχέσεις άλλωστε, και να τον αφήσεις να το επεξεργαστεί όπως εκείνος βρίσκει καλύτερο.
Ομολογώ πάντως ότι πιο πολύ με εντυπωσίασε ότι η μάνα του εγκρίνει την 45χρονη νέα σύντροφο και δεν έχει ακόμη σηκώσει μπαϊράκι και δεν απειλεί για ζιπουνάκια και κουδουνίστρες. Τι να πω, Σουηδία γίναμε, και πολύ σωστά συμπληρώνεις “ζούμε στο εξωτερικό”.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Ποια χώρα είναι αυτή που η μάνα του συντρόφου έχει τέτοια αντίδραση; Θα ήθελα να μάθω για να κλείσω ένα εισιτήριο τώρα για τις γιορτές. Σας ευχαριστώ.
Θέλω κι εγώ να μάθω!
Θεωρώ ότι δεν είναι σωστό να πετάς μία τέτοια βόμβα και να μην δίνεις ολόκληρη την πληροφορία. Λίγη ενσυναίσθηση δεν βλάπτει 🙂
Και κυρίως: υπάρχει όντως τέτοια χώρα; 😉
Δεν ξέρω. Θαρρώ πως όχι.
Κρατώ επιφυλάξεις, κανένας δεν σχολίασε ότι η σχέση μέτρα μόλις δύο μήνες…άλλο το διαδικτυακό και άλλο το από κοντά. Στους δύο μήνες πρόλαβε να τη γνωρίσει τόσο καλά και να τη λατρέψει η μητέρα του; Ανεξαρτητα απο τη διαφορά ηλικιας το λεω. Ακόμα και για τους ίδιους, καμπανάκια χτυπάνε όταν στο δίμηνο που ακόμη δεν ξέρεις καλά καλά τον άλλον, θεωρείς πως βρήκες τον άνθρωπο της ζωης σου.Μακάρι να είναι έτσι, ας μάθουμε τη χώρα λοιπόν!
Πιθανότατα η ερώτηση μας τρολλάρει, όπως διακριτικά άφησα να φανεί (μιλούσαν 4 χρόνια και παίζαν τις κουμπάρες ίσως). Όμως επειδή είναι ένα ενδιαφέρον ζήτημα το πόσο διαφορετικά μέτρα και σταθμά λογίζουμε στις σχέσεις μεγαλύτερων γυναικών, καθώς και πόσο ιδιοκτησιακό καθεστώς διατηρούν οι γιοι ως μουνοδερβέναγες, την απάντηση κανονικά.
Η παρατήρησή σου είναι πραγματικά πολύ ορθή!
Ολλανδια. Δεν καταλαβαινω, θεωρεις οτι εγω τρολαρω; αν αυτο εννοεις, λυπαμαι. Αυτη ειναι η ιστορια μου. Αν καταλαβαινω εγω λαθος, ζητω συγνωμη.
Εγώ σου ζητώ συγγνώμη, έχω δει ερωτήσεις διανθισμένες. Χαίρομαι πολύ που σχολίασες για να βάλεις τα πράγματα στη θέση τους. Ολλανδία, ναι, εξηγείται. Είσαι πολύ τυχερή και έχεις μεγαλώσεις υγιώς τα παιδιά σου, μπράβο σου, ειλικρινά.
Ο γιος σου θα έρθει σιγά σιγά με τα νερά σας αλλά μην τον πιέζετε για συναντήσεις και λοιπά, αν θες τη γνώμη μου.
Σου εύχομαι κάθε ευτυχία!
Να απολαύσετε αυτό που ζείτε, προσωπικά το βλέπω ως πολύ μεγάλη τύχη αλλά και αποτέλεσμα ανατροφής εφόσον έχετε μεγαλώσει τα παιδιά σας με ωριμότητα και ανοιχτό μυαλό. Η Ολλανδία ναι, είναι από τις χώρες όπου πραγματικά μπορείς να ζήσεις ελεύθερη με έναν τρόπο που δεν το βρίσκεις εύκολα αλλού.
Καλά πολλά δεν σχολιάστηκαν, αλλά πραγματικά από όλα τα δεδομένα, η διαφορά ηλικίας, η πολύ καλή επικοινωνία, η ασφάλεια, η πολύ ώριμη αντίδραση των παιδιών τα οποία είναι και σε αρκετά νεαρή ηλικία, από όλα αυτά πιο πολύ εντύπωση μου κάνει μία μητέρα νεαρού άντρα που δέχεται με τόσο ενθουσιασμό την νέα σύντροφό του, όχι ειδικά την συγκεκριμένη με όλες τις παραμέτρους που ”κλωτσάνε” σε μία σεξιστική και πατριαρχική κοινωνία, αλλά γενικά την οποιαδήποτε σύντροφο του γιού τους και σε τόσο σύντομο διάστημα. Αλλά πάντα υπάρχει η εξαίρεση, ο μαύρος κύκνος που προσπαθεί να ταράξει το σύστημα.
Εχω προαισθημα οτι ο γιος δεν θα νιωσει ποτε ανετα με το αγορι σου γραφουσα. Τους χωριζουν μολις 6 χρονια και αυτο δεν αλλαζει, οσο κουλ και απιστευτος και να ειναι μαζι σου. Μπορει να χαιρεται για σενα που περνας καλα, αλλα καταλαβαινω την δικη του σταση απολυτα. Ουτε εγω θα ηθελα να ειμαι στο ιδιο δωματιο μαζι του. Ειναι αρκετα αμηχανο και περιεργο αλλα καταλαβαινω γιατι θες να το μοιραστεις μαζι του. Επισης κραταω μια επιφυλαξη για την διαφορα ηλικιας…οσον αφορα το χρονικο διαστημα που θα κρατησει ολο αυτο εννοω. Δεν θελω να πω κατι παραπανω. Μακαρι να πανε… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα μου φαίνεται λίγο αναμενόμενη η αντίδραση του γιου. Και εμένα θα μου φαινόταν πολύ άβολο να βγαίνει η μάνα ή ο πατέρας μου με έναν σχεδόν συνομηλικό μου, πόσο μάλλον στην δεκαετία τον 20s. Επίσης μπορεί να φοβάται ότι πάει να σε εκμεταλευτεί (πολλά έχουν δει τα μάτια μας). Πιστεύω ότι με τον χρόνο, αν καταλάβει ότι σου συμπεριφέρεται τόσο καλά αυτός ο άνθρωπος χωρίς να έχει κάποιον άλλο σκοπό, θα αλλάξει συμπεριφορά (φαίνεται ότι έχεις μεγαλώσει πολύ σωστά τα παιδιά σου – κατά την γνώμη μου – κ η πρώτη του αντίδραση είναι πολύ αισιόδοξη). If I were… Διαβάστε περισσότερα »
Χαίρομαι που εισαι ευτυχισμένη και περνάς υπέροχα με τον σύντροφό σου . Ειλικρινά,μου φτιάξες το κέφι με αυτήν ερώτηση .Ο γιος σου και γενικά τα παιδιά σου ,δεν θα πρέπε να έχουν λόγο στην ερωτική σου ζωή .Κοινώς ;Ό’τι γουστάρεις θα κάνεις !Ελπίζω βέβαια και εσύ να μην εκφράζεις γνώμη για τις δικές τους επιλογές .Αν γενικά είστε ανοιχτομυαλοι σαν άτομα ,μια χαρά θα πάνε όλα .Οι ηλικίες είναι αριθμοί (όταν δεν μπλέκονται στη μέση επιθυμίες για εγκυμοσύνη πχ κτλ ).Μαζί σου φίλη μου ! Θα σκάσω αν δε γράψω όμως ,ότι ουαί και αλίμονο,αν έγραφε εδώ μέσα 26χρονη ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω αν τα σχόλια θα ήταν τα ίδια αν μια 26χρονη ήταν μαζί με έναν 45χρονο με πορεία, γάμους, παιδιά. Μάλλον θα διαβάζαμε παράτα τον να βρεις κάποιον στην ηλικία σου να είστε στην ίδια φάση. Λαθος κάνω;
Η δικιά μου γνώμη είναι πως η ηλικία δεν έχει καμία απολύτως σημασία, είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά, αρκεί να μην νιώθουν τα μέρη ότι παραχωρούν, συμβιβάζονται και υποχωρούν. Αν υπαρχει χαρά, έρωτας και πεδίο άνθισης, ας υπάρχουν και δεκαετίες και εικοσαετίες διαφοράς.
Μάντεψε γιατι δεν θα ήταν ιδια.
Είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε φεμινισμό… είναι εύκολο,ελα.
Aντικειμενικά, είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Εντελώς όμως.
Είναι παραλογο να χειροκροτούμε τα 20 χρόνια διαφορά με μεγαλύτερη τη γυναίκα και να καταδικάζουμε απερίφραστα το αντίθετο. Και αυτό δεν είναι φεμινιστικό.
Αντικειμενικα δεν είναι καθόλου το ίδιο. Πες μου το ποσοστό που γυναίκες ψάχνουν μικρότερα αγόρια για ξαντα χειριστούν και να τα κακοποιήσουν όπως οι άνδρες τοσα χρόνια τις γυναίκες.
Δεν έχουμε κοινωνία ισότητας Γιάννα μπορούμε να λέμε οτι είναι το ίδιο μια γυναίκα 40 ετών να τα φτιάχνει με 25χρονο και ενας 40ρης με 25ρα. Τοσα και τοσα εχουμε δει στο α,μπα, στο περίγυρο μας μέχρι και στα κανάλια.
Η Καρολάιν γύρω στα 25 ήταν οταν την σκότωσε ο πιλότος
Αγαπητή Κιμ, μια λεπτομέρεια μόνο..δεν είχε κλείσει καν τα 20. Το 2001 ήταν γεννηθείσα και σκοτώθηκε δύο μήνες πριν τα γενέθλιά της ☹️
Πιστεύω ότι ο γιος σου χάρηκε πολύ που μπήκες μέσα σε μια καινούρια σχέση γιατί θέλει να είσαι ευτυχισμένη αλλά τον ανησυχεί η διαφορά ηλικίας. Έχουμε ακούσει πολλές ιστορίες με γυναίκες που πέφτουν θύματα οικονομικής εκμετάλλευση από νεότερους άνδρες. Ένας ακόμα λόγος ανησυχίας μπορεί να είναι ότι αυτή η σχέση δεν θα κρατήσει για πολύ και στο τέλος εσύ θα πληγωθείς. Προσωπικά δεν συμφωνώ με αυτό γιατί κάλλιστα ένας ανώριμος πενηντάρης μπορεί να κάνει ακριβώς το ίδιο. Σου εύχομαι λοιπόν να το χαρείς όσο μπορείς αλλά κράτα και μια πισινή όπως έλεγε και ο πατέρας μου.
Όταν τα παιδιά είναι ενήλικα κι έχουν τραβήξει τον δρόμο τους, μου είναι δύσκολο να καταλάβω γιατί θα πρέπει να αποδεχτούν τον σύντροφο σου και χρειάζεσαι την έγκρισή τους. Θα ζήσετε όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι αμεσα; Θες να περνάτε ολοι μαζί τις γιορτές και να βγαίνετε σε κοινές εξόδους; Ακόμα κι αν δεν υπήρχε η μεγαλη διαφορά ηλικίας, θα μπορούσε ο γιος σου να μην τον έχει αποδεχτει. Εδω παιδια δυσκολεύονται να καταπιουν ότι η μαμα έχει σχέση ακομα και όλα συμβατά να δείχνουν. Ε και; Θα χωριζες επειδή δεν τον συμπαθεί ο γιος σου; Συνεχίζεις τη ζωή σου… Διαβάστε περισσότερα »
Πιστεύω ότι ο γιος σου όντως χαίρεται για σένα αλλά ταυτόχρονα ανησυχεί ότι μπορεί να πληγωθείς σε βάθος χρόνου από αυτή τη σχέση σου.Όντας κοντά στην ηλικία του συντρόφου σου βλέπει ως πιθανότητα οι προσδοκίες του συντρόφου σου για τη ζωή του να αλλάξουν και εσύ να μείνεις ξεκρέμαστη.Φυσικά αυτό κανείς δεν μπορεί να το προεξοφλήσει, ο καθένας μας είναι μοναδικός και παίρνει τις αποφάσεις με βάση τα δικά του θέλω και μπορώ.Πολύ θετικό το ότι δεν θα έχεις απέναντι το περιβάλλον του συντρόφου σου κατά τη διάρκεια της σχέσης σας.Μακάρι να γινόταν αυτό σε όλες τις περιπτώσεις.Συν τω χρόνω όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Mα ζει στο εξωτερικό Ρένα, γι’ αυτό και η μητέρα του συντρόφου δεν έχει αντίρρηση (ή τουλάχιστον δείχνει να μην έχει αντίρρηση). Αν ήταν εδώ, το πιο πιθανό είναι η γράφουσα να μας έλεγε για τις δολοπλοκίες της μητέρας προκειμένου να δημιουργήσει προβλήματα στη σχέση ή ακόμα και για την ξεκάθαρη εχθρότητα απεναντί της. Μπορεί όμως όντως η μητέρα του αγαπημένου της να τη συμπαθεί.
Ο γιος δεν συμφωνεί, αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό Γκουηνεβηρη. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να κρατήσεις σταθερή στάση. Ξέρεις τι θες, οπότε διεκδίκησέ το.
Ίσως χρειάζεται κάποιο χρόνο για να συνηθίσει τον νεότερο σύντροφο. Πιστεύω όμως ότι κάποια στιγμή θα τον αποδεχθεί εφόσον δει ότι η σχέση αυτή σε γεμίζει και είναι ουσιαστική.