Η Ρένα απαντά: Ο ενήλικος γιος μου δεν κάνει καμία δουλειά στο σπίτι

Η δουλειά στο σπίτι κι η ανατροφή των γιών…πονεμένο θέμα!

________________

Η ιστορία της Ταλαιπωρημένης Μάνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Ρενα εχω πολυ αγχος με το γιο μου, ειναι 25 ετων και εκτος απο το 8ωρο της εργασιας του το υπολοιπο της ημερας του ειναι τεντωμενος σε εναν καναπε. Εγω να φερω ψωμι, εγω γαλα, εγω να του αλλαξω σεντονια, θελω να βγω εξω και καθομαι περιμενω το φαι του ποτε θα γινει. Ουτε καν το νερο και το σαντουιτς του δεν ετοιμαζει για τη δουλεια, ειναι περα βρεχει βυθισμενος στο ιντερνετ ή βολταρει. Κουραστηκα, δεν εργαζομαι, αλλα δεν εχω και τις αντοχες που ειχα, το ξερω φταιω εγω, αλλα πως να το διορθωσω ολο αυτο?

Δεν τον ενδιαφερει να κανει ουτε ενα τοστ για τον εαυτο του, αν το κανω εγω το εκανα, αλλιως θα κατσει νηστικος. Μια φορα τον αφησα νηστικο, ειπα ας σηκωθει να κανει, το αποτελεσμα ζαλιστηκε απο την πεινα. Αυτα ζω καθε μερα.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ταλαιπωρημενη μανα

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα ταλαιπωρημένη μάνα.

Έχεις αναθρέψει έναν κακομαθημένο μπέμπη. Αυτό θα είναι πρόβλημα και για τον ίδιον (αν βρεθεί μόνος του θα μπορέσει να ανταπεξέρθει ή θα ζει στη μπίχλα και την αφαγία;) και για οποιαδήποτε σύντροφο του λάχει δίπλα του.

Δεν θα σε δικάσω όμως. Ξέρω πως είναι βαθύ, δομικό το ζήτημα, η κοινωνική παράδοση του να σκιζόμαστε ως μάνες για τα παιδιά μας, λες και χέρια δεν έχουν, είναι πολύ παλιά και (ακόμα) δυνατή. Στο ζήτημα των γιών, προφανέστατα η πατριαρχία έχει βάλει κι εκεί το χεράκι της, καθώς οι δουλειές του σπιτιού -αν κι αναγκαίες και ουσιαστικές- είναι βαρετές, καθημερινές και μη ανταποδοτικές: καθαρίζεις και σε 12 ώρες πάλι βρώμικα είναι. Οι άντρες έχουν διδαχθεί να εστιάζουν σε πράγματα που θα φέρουν απτό όφελος, όπως η αμοιβόμενη εργασία. Έτσι σνομπάρουν τις δουλειές του σπιτιού κι εκείν@ που τις κάνουν.

Τώρα που ο γιός έφτασε 25 είναι αργά για δάκρυα Στέλλα, που λέει και το άσμα, ωστόσο δεν θα παραιτηθούμε κι έτσι απλά για δύο λόγους.

1.επειδή λυπάμαι όποια τυχόν σταθεί πλάι του

2.επειδή λυπάμαι την ηλικία σου που σου τρώει λίγο λίγο τις αντοχές, για πόσο ακόμα να είσαι δούλα του γιού σου;

Το “ζαλίστηκε από την πείνα” το ακούω βερεσέ κι έτσι πρέπει να το ακούς κι εσύ.

Θα κάνεις μια δήλωση, διάλεξε και μια σημαδιακή ημερομηνία για να εντυπωθεί (ας πούμε τώρα με την 28η Οκτωβρίου, είναι ευκαιρία να πεις εσύ το περήφανο Όχι).

Γιέ μου αγαπημένε και κακομαθημένε, είσαι πλέον 25 ετών γομάρι, ζωή να έχεις σαν τα ψηλά βουνά. Πλέον είσαι άντρας. Άντρας θα πει ευθύνη, θα πει συμμετοχή στις ευθύνες του χώρου όπου μένεις. Τυχαίνει αυτός να είναι κοινός, μαζί μου. Από αύριο λοιπόν θα έχεις τα εξής καθήκοντα:

1.θα βάζεις πλυντήριο τα ρούχα σου

2.θα απλώνεις τα ρούχα σου

3.θα σκουπίζεις καθημερινά το δωμάτιό σου

4.θα φτιάχνεις το σάντουιτς σου για τη δουλειά κάθε πρωί

5.θα πετιέσαι να πάρεις γάλα, ψωμί , χαρτί από τα μαγαζάκια της γειτονιάς αν χρειαστεί

6.θα μάθεις να φτιάχνεις 3-4 φαγητά, το βράδυ στο youtube που χαζεύεις έχει άπειρα κανάλια και συνταγές ακόμη και για όσους δεν ξέρουν να βράσουν ένα αυγό -να φάμε και κάτι από τα χέρια σου! Ξεκινάς εξάσκηση τα σαββατοκύριακα που δεν δουλεύεις.

Προς το παρόν εγώ συνεχίζω να κάνω τα υπόλοιπα. Σε έναν χρόνο από σήμερα, όμως, κι αν δεν έχεις “πιάσει” ως τότε δικό σου σπίτι, τζιέρι μου, θα αναλάβεις κι υποχρεώσεις και για το υπόλοιπο σπίτι, μιας και ζεις και στα υπόλοιπα δωμάτια, ναι; Το’ξερα ότι θα καταλάβεις, είσαι έξυπνο παιδί, σ’ευχαριστώ.

Κι αφού κάνεις αυτή τη δήλωση, κάντε τη και γραπτά για να υπάρχει τεκμήριο τι αναλαμβάνει, καταλαβαίνεις ότι ΔΕΝ ξανακάνεις καμμία από τις παραπάνω εργασίες! Αν δεν έχει καθαρά ρούχα να βάλει στη δουλειά, ας βάλει τα βρώμικα. Αν δεν σκουπίσει, ας μείνει με τις σκόνες. Αν δεν φτιάξει σάντουιτς, ας μείνει νηστικός, δεν θα πάθει κάτι, το πολύ πολύ να παραγγείλει να του φέρουν έτοιμο. Κι αυτό χρήσιμο είναι, θα τσούξει η τσέπη του και θα κατανοήσει ότι κάποιος εργάζεται για το σάντουιτς, δεν έρχεται ουρανοκατέβατο.

Κυρίως εσύ πρέπει να ηρεμήσεις και να το πιστέψεις. Εκείνος θα αναγκαστεί να προσαρμοστεί. Θέλοντας και μη. Αρκεί όντως να αναγκαστεί. Η κατίσχυση γίνεται δια επιβολής, δια επίγνωσης και συναίσθησης των συνεπειών.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News