Η Ρένα απαντά: Νιώθω υποτίμηση από τις αδερφές μου

Οι αδερφές δημιουργούν μια σχέση με μακρύ παρελθόν που αντανακλά στο παρόν.

_____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπημένη Ρένα χαιρετώ και την παρέα του Α μπα επίσης. Θα ήθελα και εγώ να εξωτερικεύσω το παράπονο μου γιατί είναι κάτι που με τρώει εδώ και πολλά χρόνια.

Είμαι 20 χρονών και έχω δύο αδελφές, η μία 31 και η άλλη 28, και το πρόβλημα μου είναι ότι μια ζωή με είχαν και συνεχίζουν να με έχουν στο περιθώριο. Ποτέ δεν με συμπεριέλαβαν σε τίποτα και ποτέ δεν με άφηναν να πάρω τίποτα, από το πιο χαζό μέχρι το πιο σοβαρό. Πάντα όταν κανόνιζαν κάτι ποτέ δεν ρωτούσαν και εμένα αν ήθελα κάτι, ποτέ δεν με άφηναν να δανειστώ κανένα ρούχο και κανένα καλλυντικό, ενώ αυτές μεταξύ τους δίνουν και παίρνουν και πολλές φορές χωρίς να πάρουν την άδεια η μία της άλλης, αλλά αν πάρω κάτι εγώ από αυτές θα γίνει τρίτος παγκόσμιος στο σπίτι.

Με υποτιμούν εδώ και χρόνια, το καταλαβαίνω από πολλά, και επειδή δεν έγραψα καλά στις πανελλήνιες πιστεύω. Είχε πει μια φορά η μεγάλη μου αδελφή “άντε να τελειώσει και η (το όνομα μου) τη σχολή μπας και κάνει κάτι και αυτή”. Λες και είμαι ανίκανη να εργαστώ.

Γενικά υποτιμούν τη νοημοσύνη μου, τον χαρακτήρα μου.

Έχουμε πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες, έχω κάκιστες σχέσεις ειδικά με τη μεγάλη, γιατί από τότε που μπήκα στην εφηβεία μου ασκούσε έλεγχο, μου έπαιρνε το κινητό, δεν με άφηνε να έχω σοσιαλ, ούτε να έχω αγόρι, ήθελε να έχει λόγο σε όλα και γενικότερα συμπεριφερόταν σαν να είναι η μαμά μου. Ήθελε απλά να έχει τον έλεγχο σε όλα, και ακόμη και σήμερα πολύ αμφιβάλω αν νοιάζεται ουσιαστικά για μένα. Όλο λέει ότι τα κάνει για το καλό μου αλλά έχω κουραστεί πια. Ούτε να έχω σχέση με το αγόρι που ΕΓΩ θέλω δεν μπορώ. Θέλει να έχει λόγο μέχρι και σε αυτό. Ο άντρας της με ρώτησε αν χρησιμοποιώ προφυλάξεις, δηλαδή αν είναι δυνατόν. Λες και θα δώσω αναφορά τι κάνω στο κρεβάτι μου, αλλά τον έχει κάνει ίδιον με αυτή οπότε αναμενόμενο.

Η άλλη μου αδελφή είναι απλά αδιάφορη και στον κόσμο της, δεν την νοιάζει καν αν ζω ή αν πέθανα. Πρόσφατα τις άκουσα στο τηλέφωνο που πάλι με κατηγορούσαν και με έλεγαν ηλίθια. Και επειδή δυστυχώς τυχαίνει με την μεσαία μου αδελφή να σπουδάζω το ίδιο, μας έχουν ρωτήσει αν θα συνεργαστούμε όταν τελειώσω με τις σπουδές και απαντάει “σιγά μη συνεργαστώ με αυτή”. Λες και εγώ έχω πάρα πολλή διάθεση να συνεργαστώ με ένα τέτοιο άτομο που συνεχώς με ειρωνεύεται. Όποτε γελάω μιμείται το γέλιο μου με ειρωνία.

Και να προσθέσω ότι δεν με άφηναν μέχρι και πέρυσι να πάρω από την τράπεζα το μερίδιο μου από ένα ποσό το οποίο δικαιούμαι, και καλά για να μην τα φάω, ενώ αυτές είχαν πρόσβαση σε αυτά τα χρήματα και εγώ ούτε για αστείο. Φυσικά όλα αυτά ενώ ήμουν ενήλικη εδώ και ένα χρόνο. Και μου είχε πει κιόλας η μεγάλη αν βγάλεις κάρτα και τραβάς λεφτά θα σε ελέγχω.

Πραγματικά είναι όλοι τόσο τοξικοί εδώ μέσα, ότι κι αν γίνει, ότι κι αν κάνω καλό ή κακό( για τα δεδομένα τους κακό φυσικά), ακόμη και σκουλαρίκι στον αφαλό που είχα κάνει με έκραζαν. Και ένα πολύ μικρό χαριτωμένο τατουάζ που έκανα και τι δεν άκουσα. Ότι είναι τριτοτεταρτο το σημείο και δεν θα το έκανε ποτέ η αδελφή μου και σίγουρα θα το μετανιώσω (ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΆΖΕΙ ΤΙ ΘΑ ΈΚΑΝΕΣ ΕΣΥ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΛΛΟΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ).

Υπάρχουν φορές που πραγματικά σκέφτομαι πόσο πολύ θέλω να ρίξω μαύρη πέτρα πίσω μου όταν γίνω ανεξάρτητη και να μην ξανά μιλήσω σε κανέναν, ούτε καν στη μαμά μου γιατί και αυτή συμμετέχει στα πηγαδάκια και ευθύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό για όλα αυτά που ποτέ δεν μπήκε στη μέση για να με προστατέψει. Πάντα ήταν υπό της αδελφής μου. Το μόνο που σκέφτομαι είναι ο ανιψιός μου που είναι το ομορφότερο μέρος όλης αυτής της παράνοιας κατά τα άλλα. Αν χάσω επαφές δεν θα ξανά δω ούτε αυτόν.

Δεν ξέρω τι ισχύει πια, μακριά και αγαπημένοι; Τεράστιο χάσμα, τεράστια αδικία, και μη αναστρέψιμες σχέσεις.

Ξέρω ότι παίζει τεράστιο ρόλο η διαφορά ηλικίας, οι ξαδέλφες μου που είναι και αυτές 3 και είναι γεννημένες κατά έναν χρόνο, είναι κυριολεκτικά σαν φίλες όχι απλά αδελφές, συζητάνε και στηρίζουν η μία την άλλη στα πάντα, και ποτέ δεν είχαν τέτοια προβλήματα, γιατί μεγάλωσαν μαζί. Ευχαριστώ όσους το διάβασαν.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγανακτισμένη αδελφή

______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Οι αδερφικές σχέσεις χτίζονται όταν τα αδέρφια μεγαλώνουν μαζί από την παιδική ηλικία. Η μεγάλη διαφορά είναι λογικό να δημιουργεί χάσμα: όταν γεννήθηκες εσύ η μεγάλη αδερφή σου τελείωνε το δημοτικό! Προφανώς της φάνηκε κάπως να έχει μετατοπιστεί όλο το ενδιαφέρον σε ένα βρέφος, αλλά ταυτόχρονα ως πρωτότοκη νιώθει ότι αυτή σας “άνοιξε” το δρόμο. Οι γονείς είναι πάντα πιο αυστηροί με το πρώτο παιδί, επειδή θέλουν να τα κάνουν όλα σωστά ενώ είναι η πρώτη φορά κι είναι πρωτόγνωρα. Μέχρι το τρίτο παιδί έχουν “κουραστεί” κι έχουν ήδη δώσει μάχες, οπότε είναι πιο ελαστικοί. Αυτό η αδερφή σου το εσωτερίκευσε ως αδικία και γι’αυτό ατο παίζει μαμά.

Το ζήτημα είναι ότι τα αδέρφια, ακόμα και τα μεγαλύτερα πρωτότοκα, είναι ακόμα παιδιά. Η ευθύνη είναι των γονιών σου. Κακώς άφησαν να διαιωνίζεται αυτή η μαμαδίστικη συμπεριφορά (επειδή τους βόλευε).

Για ορισμένα που λες συμφωνώ ότι δε χρειάζεται να συνεχίζεις τα πολλά πολλά (η συμβουλή για προφυλακτικό δόθηκε στο πλαίσιο “λειτουργούμε σαν μαμά σου”, αλλά ήταν απρεπής από άντρα συγγενή σε γυναίκα, η αδερφή σου έπρεπε να στο πει). Για άλλα όπως το τραπεζικό συμφωνώ με τις αδερφές σου λόγω πείρας ζωής. Στα 20 αν βρεθούν λεφτά στα χέρια σου συνήθως τα “τρως” σε βλακείες, εκτός αν μιλάμε για εξαιρέσεις πολύ συνειδητοποιημένων νεαρών ενηλίκων που έχουν και πέντε γνώσεις επενδυτικών (πχ. μαγιά για σπουδές, για σπίτι, για επαγγελματική ενασχόληση). Αν βέβαια μιλάμε για κάποιο αστείο ποσό κι όχι για κάποιες χιλιάδες ευρώ, τζάμπα χαλιέστε.

Επαφή με τον ανιψιό πάντως μπορείς να έχεις ανεξαρτήτως του πόσα μοιράζεσαι με τις αδερφές σου. Άλλωστε θα μεγαλώσεις, θα δουλεύεις, θα μεγαλώσει κι εκείνος και θα σε βλέπουν με άλλο μάτι πλέον.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News