Οι γονείς μου ισχυρίζονται πως είμαι το καλύτερο πράγμα που τους έχει συμβεί και η αλήθεια είναι ότι έχουν ρίξει πολύ κόπο για να αποκτήσουν παιδί, παρ’ όλα αυτά εγώ δεν νοιώθω έτσι.
_____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
SOS
Είμαι 15 ετών και από πολύ μικρή νιώθω ότι είμαι βάρος στην κοινωνία .Πολύ απαισιόδοξη σκέψη σωστά ; Λοιπόν ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή . Οι γονείς μου δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά για αυτό και κατέφυγαν σε άλλες μεθόδους, έχουν κάνει 4 εξωσωματικες οι οποίες δεν ήταν όλες επιτυχείς, αντίθετος είτε από ιατρικά λάθη είτε από επιπλοκές αποτυχεναν όμως η τελευταία ήταν επιτυχής (δηλαδή εγώ ).Οι γονείς μου ισχυρίζονται πως είμαι το καλύτερο πράγμα που τους έχει συμβεί και η αλήθεια είναι ότι έχουν ρίξει πολύ κόπο για να αποκτήσουν παιδί αφού το ήθελαν τόσο πολύ . Παρόλα αυτά εγώ δεν Νοιώθω έτσι Νοιώθω ότι είμαι βάρος ότι δεν προσφέρω κάτι στην ευρύτερη κοινωνία και στην οικογένεια μου είμαι το μαύρο πρόβατο .Και εδώ είναι που κάτι δεν κολλάει σωστά ;
Ε λοιπόν αυτό αναρωτιέμαι και εγω πως γίνεται να με ήθελαν τόσο πολύ αλλά να με κάνουν να νιώθω έτσι ; Από τότε που γεννήθηκα κάτι άλλαξε στην σχέση μεταξύ των γονιών μου, πιστεύω πως από τότε που μπήκα στην ζωή τους αντί να δώσω χρώμα διέλυσα τα πάντα . Ίσως η όλη εξαθλίωση από τις προσπάθειες και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν όχι μόνο κατά την διαδικασία του παιδιού αλλά και του γάμου , καθώς η μητέρα της μαμάς μου δεν τον ήθελε τον μπαμπά μου καθόλου τον είχε σε υποτιμητική θέση σε σχέση με τους άλλους γαμπρούς της όπως και την μαμά μου (την κόρη της ). Η μαμά μου λόγω του ότι είμαι το μοναδικό παιδί από πολύ μωρό ήταν υπερπροστατευτική, δεν με άφηνε μόνη μου ,ακόμα και όταν μαγείρευε με κρατούσε αγκαλιά φοβόταν μην με χάσει .Δεν λέω πως το έκανε από κακό όμως όλη αυτή η υπερβολική αγάπη προς εμένα κλόνισε την σχέση του ζευγαριού καθώς όλη η σημασία από την μαμά μου πήγαινε σε εμένα .
Πάμε τώρα στο θέμα μαύρο πρόβατο της οικογένειας ! Όλη μου την παιδική μου ηλικία μέχρι και σήμερα αντιμετωπίζω πρόβλημα με το φαγητό από πολύ μωρό δεν έτρωγα τροφές πάντα με το ζόρι οπότε στα οικογενειακά τραπέζια θυμάμαι έντονα και πολύ χαρακτηριστικά να προσπαθούν όλοι να με κάνουν να φάω λέγοντας σχόλια του τύπου : ή , και αλλά τέτοια σχόλια και ειλικρινά δεν το έκανα επίτηδες απλώς δεν μου έβγαινε κανείς δεν με πίστευε ομως . Άλλη εικόνα από τα παιδικά μου χρόνια είναι να με λένε ξινη και κακιά μόνο και μόνο επειδή δεν ήθελα να παίζω με τα ξαδέρφια μου, που έχουμε 4 χρόνια διαφορά, και επειδή δεν μου αρέσει να με ακουμπάνε όλοι είναι συγκεκριμένα άτομα που νιώθω ασφάλεια. Γενικα ήμουν ένα εσωστρεφής παιδί που δεν άρχιζε φασαρίες κτλ ήμουν το ‘καλό παιδί ‘ στο σχολείο παντα αυτο τους έλεγαν με το μόνο αρνητικό ότι δεν μιλάω πολύ γιατί δεν έχω αυτοπεποίθηση και γενικα παντα με επηρέαζε η γνώμη των άλλων πολυ αφού άλλωστε ετσι είχα μάθει από την οικογένεια μου να κοιτάμε τι θα πουν οι άλλοι για εμάς . Φτάνω λοιπόν στο σήμερα όπου έχω αρχίσει να επαναστατώ κάπως και τους κακό φαίνεται λογικό όμως αν σκεφτούμε πως εγώ δεν έφερνα ποτε αντιρρήσεις και ζητούσα συγγνώμη ακόμα και ας μην έφταιγα . Όποτε τώρα λένε πως δεν τους σέβομαι , με συγκρίνουν συνεχώς με αλλά παιδιά σε όλους τους τομείς της ζωής μου ,σχολιάζουν τα πάντα και με έχουν κάνει να μην πιστεύω στον εαυτό μου και να αφήνω να καθορίζουν την αξία μου οι άλλοι γενικα δεν με θέλουν όπως είμαι προσπαθούν να με αλλάξουν όπωςδίποτε να με κάνουν όπως πιστεύουν ότι είναι το ιδανικό παιδί . Με έχει κουράσει πολύ η όλη κατάσταση και πλέον δεν με γεμίζει τίποτα πλέον φοβάμαι να δοκιμάσω νέα πράγματα μόνο και μόνο επειδή δεν θα είμαι αρκετά καλή . Ακόμη ένα πρόβλημα το αντιμετωπίζω με τις φιλιες, με χαρακτηρίζουν ως μη κοινωνική λόγω του ότι δεν έχω πολλους φιλουσ απο επιλογή μου αλλά και πάλι και απλως δεν βλέπουν τους λογους που έχω κρατήσει λιγους και καλους στην ζωή μου παρά μόνο εκφράζουν την απογοήτευση τους απέναντι μου .Τέλος δεν σέβονται τα όρια μου και το βλεπουν ως ότι δεν τους σέβομαι και ότι δεν εκτιμάω τα όλα όσα έχουν κάνει για εμένα ακόμα και αν ειναι βασικά και αυτονόητα πράγματα .
Γι αυτο και αποφασισα να απευθυνθώ σε εσάς ελπίζοντας πως θα ακουστώ . Συγγνώμη αν σας κούρασα περιμένω την απάντηση σας ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤHΝ – Έφηβο κορίτσι
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Χρόνια πολλά!
Όλα αυτά που περιγράφεις είναι μάλλον στο πλαίσιο της εφηβείας, του μοναδικού παιδιού και των γονιών που ζορίστηκαν στο στάδιο της απόκτησής του.
Δεν είσαι μαύρο πρόβατο, νιώθεις έτσι επειδή δεν σου λείπει λόγω ηλικίας κι απειρίας το πρίσμα μέσα από το οποίο σε βλέπουν οι γονείς σου. Οι γονείς βλέπουν μέσα από το πρίσμα της ευθύνης, του φόβου (μη πάθεις κάτι, μη δεν γίνεις όλα αυτά που μπορείς) και της υπερπροστασίας, ακριβώς επειδή καταλαβαίνουν ότι είναι πεπερασμένοι, είναι θνητοί, είναι ευάλωτοι. Στα δικά σου τα μάτια μοιάζουν υπερήρωες και ίσως αυτό περιμένεις από εκείνους, όμως οι ίδιοι νιώθουν πάντοτε σε ανησυχία. Γι’αυτό ανησυχούν γι’αυτά που αναφέρεις. Κάνουν λάθη, όπως όλοι οι γονείς κάνουμε λάθη. Δεν είμαστε τέλειοι, δεν είμαστε υπερήρωες, κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Σίγουρα οι φιλίες είναι ένα ζήτημα που απασχολεί τους εφήβους πολύ έντονα, το ίδιο και τους γονείς που αντιλαμβάνονται ότι απασχολεί τους εφήβους. Κι αυτή την έγνοια σου την μεταδίδουν. Ούτε είσαι βάρος στην κοινωνία, ασφαλώς, είσαι άλλωστε τόσο νέα, έχεις όλο το μέλλον μπροστά σου, πώς μπορεί κανείς να κρίνει έναν άνθρωπο που τώρα διαμορφώνεται;
Δεν αναφέρεις συγκεκριμένα ποιά όριά σου καταπατώνται, τείνω όμως να πιστέψω ότι είναι στο πλαίσιο της φυσιολογικής εφηβικής αντίδρασης για την αυτονόμηση και την ιδιωτικότητα γιατί διαφορετικά θα έκανες κάποια νύξη. Θα έλεγα ότι αυτά που είπες σε μας (και σε ακούσαμε, σε διαβεβαιώ) να τα συζητούσες σε κάποια ήρεμη στιγμή και στους δικούς σου. Είσαι 15 ετών, δεν είσαι παιδάκι, παρόλο που δεν είσαι ακόμη ασφαλώς ενήλικη. Διεκδίκησε μια μεγαλύτερη ανεξαρτησία λέγοντάς τους ακριβώς ότι δεν σε έκαναν για να μεγαλώσεις στη γυάλα σαν χρυσόψαρο, αλλά ως ανεξάρτητος άνθρωπος που αναγνωρίζει φυσικά ότι σε αγαπούν. Κι όποιος αγαπά αφήνει τον άλλο να ανθίσει ανεξάρτητος. Όλα καλά θα πάνε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο σκοπός ενος 15χρονου και γενικα ενος νεου ανθρωπου δεν ειναι να είναι χρήσιμος στην κοινωνία. Είναι να ονειρευεται, να αλλάζει, να μαθαίνει. Χρήσιμος για την κοινωνία σημαίνει καλούπι ζωής. Αυτό θα εχεις χρόνια να το κάνεις όταν μεγαλώσεις. Τωρα προσπάθησε να απολαύσεις την ελευθερία για λάθη και δοκιμές, που προσφερει η νιότη.
Αν δεν μπορεις μίλα με ειδικό.
Καταρχάς, ΔΕΝ ευθύνεσαι εσύ για το γάμο των γονιών σου. Το τονίζω ,γιατί το πιστεύεις, δεν είναι όμως αλήθεια. Το ζευγάρι είναι υπεύθυνο για τη μεταξύ τους σχέση. Τα παιδιά δεν καταστρέφουν ή σώζουν ένα γάμο. Απλά με τον ερχομο των παιδιών η κούραση κι οι ευθυνες γίνονται περισσότερες και βγαίνουν συχνά στην επιφάνεια προβλήματα που ήδη υπήρχαν. Όμως τα δύο άτομα είναι αυτά που πρέπει να προσαρμοστούν και να διαχειριστούν την κατάσταση και να βρουν νέες ισορροπίες. Εσύ , ως παιδι, δεν μπορεις κι ούτε χρειάζεται να κάνεις κάτι για αυτό. Όσον αφορά στα υπόλοιπα , στα 15 σου… Διαβάστε περισσότερα »
Φαίνεσαι πολύ ώριμη από το σκεπτικό σου και το γραπτό σου λόγο.
Οι προσλαμβάνουσες από τη μικρή σου ηλικία είναι επιβαρυμένες από μια υπερπροστατευτικότητα και αχρείαστες, ίσως, πληροφορίες των δυσκολιών των δικών σου.
Δεν είσαι εσύ υπεύθυνη για τίποτα.
Ζήσε την εφηβεία σου, κάνε τις μικρές επαναστάσεις σου. Είναι φυσιολογικές αυτές οι κόντρες με τους γονείς σου.
Και…πού ξέρεις; Ίσως τελικά φέρουν την ισορροπία σε όλα, στις ζωές σας.
Καλή Χρονιά.
Ταυτίστηκα στο θέμα με το φαγητό, είμαι 40 προς 41 κι ακομα με πρήζουν να φαω. Τωρα εις διπλούν γιατί το ιδιο θέμα έχει και η 17χρονη κόρη μου. Η υπερπροστασια δυστυχως είναι χαρακτηριστικό των σύγχρονων γονεων, συνειδητοποιουμε ότι ζούμε από τύχη και με όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας φοβόμαστε. Ακομα κι οσοι δεν το δείχνουμε τρεμουμε αν το παιδί αργήσει 5 λεπτά από το σχολείο ή δεν απαντήσει στο κινητό, ποσο μάλλον οι γονείς που δυσκολευτηκαν να αποκτήσουν παιδί. Είσαι μια έφηβη με συμπεριφορά και προβληματισμούς εφηβης, δεν είσαι βάρος ουτε αυτή τη στιγμή είναι προτεραιότητα να είσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι πολύτιμη για τους γονεις σου. Δε χρειαζεται να το πιστέψεις αυτή τη στιγμη ή να κάνεις κατι με αυτή την πληροφορία. Απλως το λεω για να σου πω κατηγορηματικα πως δεν εισαι βαρος. Οι οποιες δυσκολίες είχαν μεταξυ τους ή με τους γονεις τους πιο παλιά δεν ειναι δικο σου πρόβλημα ή ευθύνη, και σίγουρα δεν θα ήθελαν πιστευω να σκεφτεις ποτε οτι φταις σε κατι. Ετσι κι αλλιως δεν σου αναλογει αυτο το βαρος. Στην ηλικια που βρίσκεσαι είναι λογικό να υπάρχουν κοντρες και ασυνεννοησίες με τους γονείς, γενικά το λεω οχι για σενα ειδικα. Ο χαρακτήρας και… Διαβάστε περισσότερα »