Από τότε που έμεινα έγκυος, η ψυχική του υγεία σταδιακά χειροτέρεψε. Ήταν πάντα εργασιομανής, όμως από τη στιγμή που έγινε πατέρας το πήγε σε άλλο επίπεδο.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα
Σε ευχαριστώ για την δουλειά που κάνεις. Οι απαντήσεις σου και ο τρόπος που αναλύεις τις απορίες και τους προβληματισμούς που λαμβάνεις με έχουν βοηθήσει σε πολλούς τομείς.
Το πρόβλημα μου έχει να κάνει με τον άντρα μου. Από τότε που έμεινα έγκυος, η ψυχική του υγεία σταδιακά χειροτέρεψε. Ήταν πάντα εργασιομανής, όμως από τη στιγμή που έγινε πατέρας το πήγε σε άλλο επίπεδο, με βάσιμη δικαιολογία (το οικονομικό άγχος). Εγώ στην εγκυμοσύνη και όσο είχα τα μωρά σπίτι έμεινα σπίτι, κάτι στο οποίο ήταν αρχικά σύμφωνος, καθώς εδώ που μετακομίσαμε δεν έχουμε κανέναν δικό μας άνθρωπο να μας βοηθήσει. Έτσι καταλήξαμε με μια ακραία παραδοσιακή δυναμική. Το νοικοκυριό πέφτει σε εμένα, δουλειά λογαριασμοί σ’ αυτόν.
Ειλικρινά, δεν με ενοχλούσε να βάζω τα πλυντήρια, να μαγειρεύω, να καθαρίζω. Τι έγινε όμως όταν μεγάλωσαν λίγο τα δίδυμα κ άρχισαν σχολείο; Επέστρεψα στη δουλειά, μετά από έντονη παρότρυνση του και των γύρω μου, για λόγους οικονομικούς υποτίθεται (βγάζω γελοία λιγότερα, η ζήτηση των υπηρεσιών μου δεν έχουν προβλεψιμότητα και η παύση μου λόγω εγκυμοσύνης και λοχείας έχει επηρεάσει. Επίσης με τον σύζυγο συνεργαζόμαστε συχνά από τη στιγμή που ξεκίνησα να εργάζομαι, αντί για να πληρώνει άλλον να τον εξυπηρετεί).
Πέρα από όλα αυτά με έπεισαν πως θα τρελαθώ, θα βαρεθω στο σπίτι και τέτοια. Κι εγώ τα πίστευα, γιατί ολομόναχη με δύο βρέφη φυσικά τα είχα παίξει! Αμ δε που τρελαίνομαι ΚΑΙ τώρα! Που και χάνω τα πρωινά μου στην δουλειά, και γυρνάω σπίτι κι όλες οι δουλειές πέφτουν πάνω μου, τα παιδια είναι γαντζωμενα πανω μου, το σπίτι δεν καθαρίζεται αν δεν καθαρίσω, το φαγητό δεν γίνεται αν δεν μαγειρέψω. Ο σύζυγος δεν κάνει δουλειές, σπάνια ασχολείται με τα παιδιά, με αποτέλεσμα ή το σπίτι να είναι χάος, ή να παλεύω να κάνω κάτι παραπάνω με ασταμάτητες διακοπές από αυτά, ή να τα κάνω αργά τη νύχτα όταν κοιμούνται. Εκείνος αγχώνεται, απαντά σε email, δεν μπορεί να βοηθήσει, είναι απασχολημένος. Κάποια πράγματα είναι λογικό να του δημιουργούν άγχος, άλλα όχι.
Προσπαθώ να τον στηρίξω αλλά έχω αρχίσει να νιώθω ότι απλά κάνω enabling σε κάτι δυσλειτουργικό. Αλήθεια είναι πολύ καλός, καταλαβαίνει και και ζητάει συγγνώμη συχνά, λέει μπράβο και εκτιμά όσα κάνω… στα λόγια. Μας αγαπάει, αλλά ώρες ώρες αναρωτιέμαι μήπως δεν την ήθελε αυτή τη ζωή, μήπως όλα αυτά είναι δικαιολογίες για να μας αποφεύγει… Νιώθω ότι πέφτει κάπως πάνω μου το να σώσω την κατάσταση, παρόλο που δεν μου το λέει, σα να περιμένει κάτι από εμένα. Κάνω αυτό που ήθελε, ή μάλλον και αυτό που ήθελε, εργάζομαι ξανά. Αλλά δεν μπορώ να το “χαρώ” όταν ξέρω τι με περιμένει σπίτι. Η δικαιολογία του για το νοικοκυριό είναι ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος, η πολλή δουλειά, έμμεσα και τα περισσότερα λεφτά. Είναι όμως βάσιμη αυτή η δικαιολογία για να αφήνεις τον άνθρωπο σου να πνίγεται στις αγγαρείες του σπιτιού και στο solo parenting;;;
Είμαι όντως αχάριστη;; Και τι να κάνω άλλο για να τον πείσω λίγο ότι εδώ είμαστε, η ζωή είναι τώρα, η ζωή περνάει;; Πως φτάσαμε σε αυτο το σημείο;;
Εκείνος, οι γονείς μου, τα αδέρφια μου, μου λένε συνέχεια πόσο καλή και δυνατή είμαι. Αρχίζω να καταλαβαίνω πως αυτό που εννοούν είναι ότι είμαι ένα πολύ καλό κορόιδο. Νιώθω ευάλωτη και δεδομένη. Κάνω λάθος; Έχω τρελαθεί από την κούραση; Ποια είναι η δική σου ερμηνεία και πιθανή λύση σε όλα αυτά;
Συγγνώμη για το σεντόνι
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χίλια κομμάτια
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια για την δουλειά που γίνεται στο Α Μπα.
Στο θέμα που σε απασχολεί, ασφαλώς δεν είσαι ούτε μόνη, ούτε η μόνη. Μη ζητάς συγγνώμη, είναι πολύ ανθρώπινο το παράπονό σου. Θα σου διηγηθούν κι οι αναγνώστριες πολλές ιστορίες με παρόμοιες συνισταμένες.
Έχεις ακούσει άντρες παντρεμένους με μικρά παιδιά που «πνίγονται στη δουλειά» και μένουν μέχρι αργά στο γραφείο; Θα εκπλαγείς να μάθεις πόσοι εξ αυτών παίζουν πασιέντζες, χαζεύουν memes και βιντεάκια στο youtube και χαζολογάνε με άλλους σε εφαρμογές και chats. Γιατί, στο όνομα της μεγάλης Θεάς, το κάνουν αυτό, θα μου πεις! Δεν ήθελαν γάμο και παιδιά; Με το πιστόλι στον κρόταφο τους ανάγκασαν να τα κάνουν; Όχι βέβαια.
Θα πω μια καλή κουβέντα γιατί είμαι κι ακριβοδίκαιη, δεν μου έφταναν οι άλλες μου οι αρετές 😂 (αυτοσαρκάζομαι, μην με πάρετε και τόσο σοβαρά). Όπως ούτε εμείς γινόμενες μαμάδες δεν είχαμε χαμπάρι γιοκ πώς είναι να έχεις παιδιά, ξεπερνάνε κάθε φαντασία. Έτσι κι εκείνοι δεν είχαν ούτε μυρωδιά πώς είναι να είσαι παντρεμένος με μικρά παιδάκια που εξαρτώνται από τους γονείς τους για τα ΠΑΝΤΑ. Προσπαθούν να βρουν διέξοδο και κάνουν αυτή την τεράστια γαϊδουριά, που είναι να φορτώνουν το υποζύγ…σόρρυ, την μάνα και κολώνα του σπιτιού με όοοοοοοοολες τις οικιακές υποχρεώσεις και τις υποχρεώσεις των παιδιών κι εκείνοι πετάνε εργασιακό χαρταετό. Η εργασία είναι η τέλεια δικαιολογία, επειδή πώς θα ζήσουμε χωρίς λεφτά;;; Άντε κάνε αντίλογο με αυτό. (Θέλω να δω πώς θα πήγαινε κάτι τέτοιο αν το έθετε κάποιος στην Αθηνά Ωνάση ας πούμε;) Το έχεις καταλάβει λοιπόν ότι σε ψιλοδουλεύουν όλοι, γιατί σε λένε Λόλα και τα κάνεις όλα και συμφέρεις. Αν δεν είχες αυτή τη μικρή επιβράβευση πώς θα αντιδρούσες άραγε; Κρατώ μια μικρή πισινή στο ότι μιλάς για ψυχική υγεία, μήπως έχει πράγματι κάτι ιατρικό που του δημιουργεί ψυχικό ζήτημα -αυτό με ειδικό επαγγελματία θα το δει, εφόσον τ@ αναζητήσει.
Κι έρχομαι εκεί που θα ερχόμουν εξαρχής. Αθηνά Ωνάση δεν είσαι, κι ίσως δεν είναι και προς θάνατον, ώστε να έχεις ανεξάντλητο εισόδημα και ισχύ μέσω του χρήματος. Όμως, μα τη μεγάλη Θεά μεγάλή της η χάρη, έχεις τα λίγα χρήματα που βγάζεις η ίδια και μπορείς να προσλάβεις άτομο να σε βοηθάει κάποιες ώρες στο σπίτι και με τα παιδιά. Δουλεύεις για να βοηθιέστε, άλλωστε, αυτή δεν ήταν η συμφωνία; Σωστά; Ε, θα βοηθάς τον εαυτό σου!
Κι άμα δεν του αρέσει τα ξεσκονόπανα είναι στο πρώτο ντουλάπι της κουζίνας δεξιά και τα ρούχα των παιδιών στην ντάνα με τα άπλυτα. Και πάρτε και φαί απ’έξω καμμιά φορά, δεν είναι ανάγκη να κάνετε τα πάντα ή βγάλτε τη οι δυο σας και με κάτι πιο πρόχειρο το βράδυ, ειδικά άμα τρώτε αργά μεσημεριανό: γιαουρτάκια με ξηρούς καρπούς, φρούτα και τυρί, κλπ. Και για την υγεία σας καλό είναι και πιο οικονομικά θα σας έρθει, δεν είναι ανάγκη να κοψομεσιάζεσαι στην κουζίνα κάθε μέρα όλη μέρα.
ΥΓ. Το κάτωθι τραγούδι είναι από άλμπουμ του 1982! Για να δείτε ότι δεν είναι τωρινή η αφύπνιση. Τι κάνουμε όμως;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Όσο θεωρούμε ότι οι σύζυγοι ”βοηθούν” δεν θα μπορούμε να πάμε μπροστά.
ΔΕΝ βοηθούν, ΔΕΝ μας κάνουν χάρη, είναι εξίσου ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ με εμάς να συνεισφέρουν στο σπίτι και στο μεγάλωμα των παιδιών.
Με τον άντρα μου δουλεύουμε τα ίδια ωράρια, όταν πηγαίνω εγώ το παιδί δραστηριότητες μαγειρεύει – μαζεύει – βάζει πλυντήρια εκείνος, όταν τον πηγαίνει εκείνος τα κάνω εγώ. Δεν θεωρώ ότι με βοηθάει, ούτε ότι είμαι ”τυχερή”, ούτε χάρη μου κάνει!! Συνεισφέρει στο σπίτι που ζει, απλά τα πράγματα!
Η 70χρονη μαμα μου που περασε ακριβως ολα εσυ μου ειπε να σου γραψω :
”Θα κανεις μονο τα απαραιτητα και οχι παραπανισια γιατι σε λιγα χρονια το σωμα σου θα ποναει με το παραμικρο”
Και εγώ έναν τέτοιο είχα. Από την ώρα που γέννησα είχε “πολύ δουλειά”, ενώ δούλευα και εγώ στο ίδιο μέρος και τα ωράρια τηρούνταν στο 5′. Με τις πολλές απογοητεύσεις και το μωρό να μεγαλώνει, βρήκα τις ισορροπίες μου μόνη μου. Το πρόγραμμα μου, τον ρυθμό, δουλειάς παιδιού, τι κάνουμε όταν αρρωστήσει, όλα αυτά και σταμάτησα να ζητάω την παραμικρή “βοήθεια”. Και εκεί το χάσαμε τελείως και αρχίσαν τα ότι είμαι άχρηστη (δεν είμαι), με πολλές απαιτήσεις (δεν έχω, εκτός αν θεωρείται απαίτηση να μου λέει καλημέρα το πρωί) και γενικά όταν έμπαινε σπίτι η ατμόσφαιρα ήταν βαριά λόγω των… Διαβάστε περισσότερα »
Εντωμεταξύ λες για την ψυχική υγεία του συζύγου, για τη δική σου ούτε λόγος. Βράχος η μάνα. Να ζοριστεί κι αυτός. Αν δεν μπορεί και όπως φαίνεται ούτε κι εσύ, να βρείτε λύση από κοινού. Δεν είναι ήττα να μην μπορείτε να αναπεξέλθετε με δύο μικρά παιδιά και δουλειές και από όλα. Είναι αδύνατο να τα κάνετε όλα. Αυτή η συζήτηση πρέπει να γίνει σοβαρά και με ρεαλισμό. Χρειάζεστε λύσεις, είτε αυτό σημαίνει να προσλάβετε κάποιον είτε να τραβάτε ρούχα από τα ασιδέρωτα.
Εχω καταργήσει το σιδέρωμα εδώ και 12 χρόνια. Σπάνια κανένα πουκαμισακι μπορεί να σιδερωσω τα καθημερινά ρουχα δίπλωμα και μέσα.
Λοιποοον πάμε στο θέμα των ημερών που συνδέεται και με τη δική σου περίπτωση και πολύ φοβάμαι με το 60/70% των παντρεμένων με παιδιά γυναικών.Θα καταλάβετε γιατί τονίζω το “με παιδιά”.Αυτές τις μέρες έχει γίνει ένας χαμός με μια γνωστή life dating coacher που έμεινε στο αψε σβήσε έγκυος από έναν τυχάρπαστο (όχι δε το πάω για victim blaming ,μισό ),και τελικά ήταν ένας οπουρτινιστης που την κατακερατωσε,κάτα τη γνώμη πολλών κ δική μου είναι και γκέι και γενικά θεωρείται ότι την παρακολουθούσε καιρό για να τη παγιδεύσει με εγκυμοσύνη και να την ταπεινώσει όπως μπορεί. Γιατί το ανέφερα αυτό;Γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Καλέ, ποιό είναι το θέμα των ημερών;
Ποιά είναι αυτή η coacher ;;
Θα δώσω κάποιες συμβουλές όντας τελείως έξω από το χορό. Εφόσον τα βγάζατε οικονομικά και πριν επιστρέψεις εσύ στη δουλειά, μπορεί το έξτρα εισόδημα που φέρνεις να πηγαίνει σε έναν επαγγελματία καθαρισμού μια φορά την εβδομάδα. Το σπίτι μπορεί να είναι ψιλομπάχαλο αλλά θα είναι καθαρό. Το μπάχαλο με μικρά παιδιά το αποδέχεσαι σε ένα βαθμό. Το να επιστρέψεις στη δουλειά έχει να κάνει με την ανεξαρτησία σου (το κυριότερο, ακόμα και να βγάζεις λίγα) και με το να μην είσαι συνέχεια μέσα σε ένα σπίτι και να ασχολείσαι μόνο με το νοικοκυριό. Αλλά προφανώς αν έχεις την εργασία +… Διαβάστε περισσότερα »
Πωπω το διαβάζω κι όντως η ΜαίρηΠαναγιωταρά μου ήρθε στο μυαλό. Καλή μου γραφουσα δε θα πω κάτι διαφορετικό από αυτά που σου λέει η Ρένα. Λογικοτατο το παράπονο σου, λογικοτατο και τα όσα σκέφτεσαι. Αρχικά θα σου έλεγα να μην είσαι τόσο επιεικής με το σύζυγό. Οκ, άγχος λεφτά λογαριασμοι, αλλα οπως υποπτεύεσαι κρύβεται πίσω από αυτή τη συνθήκη κι αποφεύγει τις υπόλοιπες ευθύνες. Ούτε ο πρώτος ούτε ο μόνος. Δε λέω αν δεν το ζήσεις δεν καταλαβαίνεις πως είναι να έχεις παιδιά και για τους περισσότερους είναι ένα σοκ που τους προσγειώνει απότομα, αλλά προσαρμοζόμαστε. Αντί να τον… Διαβάστε περισσότερα »
Αν δουλεύει όλη μέρα όπως λες και βγάζει οτιδήποτε λιγότερο από 5.000€ το μήνα,τότε λυπάμαι που θα στο πω αλλά δεν δουλεύει ολη μέρα… χαζολογαει για να μην ασχοληθεί με κάτι που δεν του αρέσει: τα παιδιά και το σπιτι του. Δεν του αρέσει η ζωή που επέλεξε,όπως δεν αρέσει και σε εσένα. Κοίτα λοιπόν να το αλλάξεις αυτο: δεν θα είσαι μια ζωή δούλα που θα τρέχει όλη μέρα μην και σηκώσει το κουλό του ο πασάς και του πέσει το νεφρι. Ή θα θέσεις σαφή ορια με καβγά και φασαρία, ή θα πας σε δικηγόρο να βάλει μπροστά… Διαβάστε περισσότερα »
Να προσλάβετε βοήθεια για το σπίτι και να την πληρώνει ο άντρας σου. αφου΄σε καταλάβαίνει και ζητάει και συγγνώμη που είναι ανίκανος να αναλάβει το 50% της οικογένειας που το αναλογεί ας το πληρώσει ώστε εσύ να έχεις την ψυχική ανάταση και σωματική ξεκούραση που χρειάζεσαι να περνάς ΠΟΙΟΤΙΚΟ χρόνο με τα παιδιά σου, να τα χαίρεσαι και να μην τα αντιμετωπίζεις ως εμπόδιο στις “δουλειές” σου. Μια μάνα ξεθεομένη και πελαγωμένη από τις δουλειές σίγουρα πρέπει να ξανασκεφτεί τις προτεραιότητες της. τα παιδιά δεν χρειάζονται παστίτσια και αποστειρωμένους χώρους, χριεάζονται χρόνο, αγάπηκαι όρεξη.
Δυστυχώς είναι γαλουχημενοι έτσι ( οχι όλοι, οι περισσότεροι) και δεν έχουν έγνοια. Φταίμε κι εμείς που τα επωμιζομαστε όλα. Και δυστυχώς, εφόσον δεν έγινε στο σπίτι του, θα πρέπει να κάνεις εσύ τη διαπαιδαγώγηση… Θα αρχίσεις να τον χώνεις σιγά σιγά στη φιλοσοφία. Πχ θα αφήσεις ασιδερωτα όλα τα ρούχα του. Θα αναγκαστεί να σιδερωσει το πουκάμισο του. Στο ρεπό σας ή το Σ/κ θα ρωτήσεις: σκούπισμα ή σφουγγαρισμα, τι διαλέγεις; Αν κρίνω από τον δικό μου, δεν έχει πρόβλημα να κάνει δουλειές αλλά δεν θα κάνει καμία αν δεν του το ζητήσεις. Απλά δεν το σκέφτεται ( ή… Διαβάστε περισσότερα »
Με τον δικό μου λόγω της δουλειάς του έχουμε περάσει διαστήματα που ηταν σε αλλο μέρος. Εκεί λοιπόν εκτός από μαγείρεμα (του έβαζα ταπερ κατεψυγμενα) τα έκανε όλα και πλυντήρια και σκούπισμα και σφουγγαρισμα και πιατα κλπ. Οταν είμαι εγώ μαζί είναι “κουρασμένος”. Άρχισα λοιπόν να κάνω μονο τα απαραίτητα. Τελευταία ξεκίνησα σιγά σιγά να αναθέτω δουλειές και σε αυτόν και στα παιδιά που είναι στην εφηβεία. Στο σπίτι ζούμε ολοι οπότε όλοι θα κάνουμε από κάτι.