Είναι οι τρελοί ρυθμοί της ζωής που σε στραγγίζουν ψυχικά με αποτέλεσμα να μην έχεις όρεξη για τίποτα; Είναι η αποχαύνωση από την τεχνολογία που μας κρατά κλειστούς στο καβούκι μας,
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα και σε όλη την παρέα.
Ο λόγος της επιστολής αυτής είναι για κάτι που με προβληματίζει πολύ. Είμαι στα mid 20s μου και αισθάνομαι κουρέλι. Και τι εννοώ;; Μετά από την δουλειά δεν έχω όρεξη για τίποτα. Είναι σαν να έσκαβα στα χωράφια 12 ώρες κάτω από τον ήλιο (που να έσκαβα κιόλας). Η δουλειά μου είναι γραφείου με μεγάλη πίεση, όπως και οι περισσότερες δουλειές εδώ που τα λέμε.
Αλλά δεν ξέρω αν ευθύνεται η δουλειά αυτή καθεαυτή για το πόσο κουρασμένη νιώθω, κυρίως ψυχικά. Δεν έχω όρεξη για τίποτα στο τέλος της ημέρας. Να βγω τα βράδια έξω ΠΣΚ ούτε σαν σκέψη. Έχω να βγω πολύ καιρό βράδυ. Δεν θυμάμαι από πότε έχω να βγω Σάββατο. Μου λείπει κάποιες φορές, αναπολώντας ίσως τα ξέγνοιαστα ξενύχτια της φοιτητικής ζωής, αλλά και πάλι δεν βρίσκω το κίνητρο. Για να σας προλάβω έχω φίλες, αλλά δεν πολύ συμβαδίζουμε με δουλειές, υποχρεώσεις, γκόμενους.
Και σκέφτομαι γιατί να αισθάνομαι έτσι. Φαινομενικά έχω μια καλή ζωή, αλλά αισθάνομαι ότι τίποτα δεν με ευχαριστεί. Και αισθάνομαι τύψεις για αυτό ενώ άλλοι δεν έχουν ούτε τα βασικά και νιώθω αχάριστη που δεν τα εκτιμάω.
Για να καταλήξω, είναι αυτό σημείο των καιρών; Είναι οι τρελοί ρυθμοί της ζωής που σε στραγγίζουν ψυχικά με αποτέλεσμα να μην έχεις όρεξη για τίποτα; Είναι η αποχαύνωση από την τεχνολογία που μας κρατά κλειστούς στο καβούκι μας, μη θέλοντας να βγούμε έξω από τον μικρόκοσμό μας;
Δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο όλο αυτό και ιδιαίτερα στο ηλιακό γκρουπ μου. Σίγουρα δεν είμαι η μόνη. Αλλά όπως και να έχει μία ζωή την έχουμε και νιώθω ότι φεύγουν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου σαν φτερό στον άνεμο.
Υγ. Δεν έχω κατάθλιψη.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κουρελού
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι όλα αυτά που λες και περισσότερα. Έχει μοιραστεί κακό χαρτί: ανατροπή των γεωπολιτικών βεβαιοτήτων των τελευταίων 75 χρόνων, αυξανόμενοι κίνδυνοι από το περιβάλλον και τους ιούς, οικονομική ισορροπία τρόμου σε διεθνές επίπεδο, κρίσεις σε κάθε κοινωνικό τομέα ως απότοκο των προηγουμένων (permacrisis λοιπόν). Η κατάσταση αυτή είναι κι αυτό δημιουργεί δύο αντιδράσεις.
Η μία είναι ο μηδενισμός. Απόσυρση από το κάθε τι, απόρριψη κάθε δεδομένου, αναδίπλωση στον εαυτό.
Η άλλη είναι ο επιφανειακός πανηδονισμός μιας βιτρίνας που συνειδητοποιούμε ότι είναι εύθραυστο προκάλυμμα των αδυναμιών μας.
Ανάμεσα στα δυο καλούμαστε να βρούμε μια ύπαρξη που ούτε να ακυρώνει, ούτε να βιώνει τα πάντα ως εφήμερη βίωση. Δυστυχώς δεν είναι εύκολο. Είναι φιλοσοφικό κι υπαρξιακό το ερώτημα. Και θα μας γράψουν και στα σχόλια πώς το αντιμετωπίζουν οι αναγνώστριες. Εγώ πάντως θα σου πω ότι είμαι της σχολής ότι η ζωή είναι δώρο, όχι κυρίως δοκιμασία, και θα σε στείλω σε ενδοκρινολόγο και παθολόγο να σε μετρήσουν μήπως κάποιες ορμόνες κι ελλείψεις επιδεινώνουν το συναίσθημα της ανημπόριας και της ανηδονίας. Η κατάθλιψη είναι βιοχημικό φαινόμενο άλλωστε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω ότι αυτό είναι φουλ συνηθισμένο, ειδικά στην ηλικία σου που αρχίζει η κανονική δουλειά αλλά δεν έχεις ακόμα πετύχει το work-life balance. Αλλά νομίζω αυτό θα το μάθεις μέσα στα χρόνια. Η δική μου συμβουλή (επειδή όπως οι περισσότεροι, έχω περάσει και εγώ τέτοιες φάσεις) είναι να κοντράρεις λίγο τον 1ο νόμο του Νεύτωνα και να ξεκουνηθείς. Βρες μια δραστηριότητα που σε διασκεδάζει και απλά καν’την πχ την Κυριακή. Την πρώτη φορά θα βαριέσαι, την δεύτερη θα είσαι κουρασμένη… ε κάποια στιγμή θα γίνει κανονικότητα. Μετά επειδή θα είσαι ήδη active εκείνη την ημέρα θα σου είναι πιο εύκολο… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι αλλά δεν λειτουργεί έτσι με την κατάθλιψη
Μα λέει η κοπέλα ότι δεν έχει κατάθλιψη.
Το ίδιο έλεγαν άτομα που είχαν ξεκάθαρη κατάθλιψη. Υπάρχει μία αντίφαση στην επιστολή που έχει τα συμπτώματα της κατάθλιψης, δεν την ευχαριστεί τίποτα, πολλή ψυχική κούραση, δεν έχει όρεξη για τίποτα, ενοχές κλπ. Και ένα υστερόγραφο στο τέλος, που νομίζω δεν μπήκε τυχαία στο τέλος. Πιστεύω πως είτε έχει λανθασμένη εικόνα της κατάθλιψης, είτε είναι σε άρνηση και σε άμυνα, δεν είναι καθόλου εύκολο να αποδεχτείς ότι έχεις κατάθλιψη, μερικές φορές δεν το συνειδητοποιείς καν. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί θα είχε κατάθλιψη, αφού έχει τα βασικά, όπως λέει, και νιώθει αχάριστη που δεν μπορεί να ευχαριστηθεί τίποτα. Μάλλον αρχικά… Διαβάστε περισσότερα »
Σορι που μπαίνω εμβόλιμα στη συζήτηση, αλλά θέλω να ρωτήσω εσένα Enon8. Αυτός ο μηδενιστικός τρόπος σκέψης σε έχει βοηθήσει; Κατάθλιψη ή όχι, το θέμα είναι να κάνει ΚΑΤΙ. Από εκεί ξεκινάμε όλοι, κάτι μικρό, βλέπουμε ότι τα καταφέρνουμε και μετά πάμε για κάτι μεγαλύτερο. Το να πεις αυτή είναι η μοίρα μου, ας τη φάω στη μάπα, πως βοηθάει;
Αν δεν αποδεχτεί πως έχει κατάθλιψη, δεν θα απευθυνθεί σε κατάλληλο γιατρό, δεν θα πάρει την κατάλληλη θεραπεία, και δεν θα θεραπευτεί. Και θα συνεχίσει να πονάει μόνη, γιατί ξεκάθαρα πονάει. Δεν περνάει μόνη της, και κάποιος που αρνείται να το δει καν, πώς θα ζητήσει βοήθεια; Έχω παρακαλέσει την γραφούσα να πάρει τη γνώμη ψυχιάτρου για να μπορέσει να κάνει αυτό το κάτι και να γίνει καλύτερα. ΑΝ ΟΜΩΣ συνεχίσει το “δεν έχω κατάθλιψη”, και μείνει σε αυτήν την αμυντική άρνηση, θα είναι σαν να αποδέχεται την “μοίρα”. Και είναι τόσο κρίμα γιατί ΥΠΑΡΧΕΙ βοήθεια και την αξίζει. Έχω… Διαβάστε περισσότερα »
Τι κίνητρο να έχεις, όταν είσαι σπίτι δουλειά – δουλειά σπίτι; Η πλύση εγκεφάλου που φάγαμε τα προηγούμενα χρόνια για τις αρετές του γραφείου είναι ανυπέρβλητη. Η κούραση και τα βάρη των ευθυνών των διοικητικών θέσεων είναι συνήθως αντιστρόφως ανάλογα των απολαβών στο τέλος του μήνα. Μήπως δεν σου ταιριάζει το εργασιακό περιβάλλον;
Κυριολεκτικά περιγράφεις την κατάθλιψη.
Ρένα εγώ κάπου εκεί έκανα τις συνειδητοποιησεις που περιγραφεις και κατέληξα στο δικό μου φιλοσοφικό και υπαρξιακο ρευμα, τον μηδονισμο, ο οποίος συνοψίζεται στη φράση “τίποτα δεν έχει νόημα, οποτε ας φροντίσουμε τουλάχιστον όσο είμαστε εδώ να περασουμε καλά” 😄
ο μηδονισμός φανταστικος! σου τον κλέβω οσο για το νόημα της ζωης, δεν είναι τελειο που όλο το ψάχνουμε? δηλ, οκ, με εξαίρεση λιγους, ελάχιστους, τυχερους που ανακαλυπτουν το νοημα της ζωης τους πολυ γρήγορα, νομιζω οι περισσοτεροι χρησιμοποιουμε τον χρόνο που ζουμε για να δινουμε νοημα σε αυτά που ζουμε. το υπέροχο πλεονεκτημα στο να ψαχνεις συνεχως το νόημα της ζωης είναι οτι μπορεις να ψαχνεις σε πολλά διαφορετικά μερη, με διαφορετικους σε κάθε φαση φιλους δίπλα σου, να αλλάξεις γνωμη, να χρησιμοποιήσεις άλλα εργαλεία, και φτου και απ την αρχη. Και να σου πω, δεν μπορώ να σκεφτώ και… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν βλέπουμε τις “τέλειες ζωές” στα social media αυτό εντείνει το αίσθημα της προσωπικής αποτυχίας.
Το έχετε εντοπίσει νομίζω.
Επαναπροσδιορίστε την ζωή σας και θέσετε μικρούς νέους στόχους(άθληση,εκδρομές,νέες παρέες…).
Γιατί ρε παιδιά έτσι? Εμείς στην ηλικία σας δεν καθόμασταν σπίτι. Βόλτα, καφέ, ποτό, θάλασσα, όλα. Και τώρα δηλαδή όσο μας επιτρέπουν οι υποχρεώσεις . Βγείτε έξω, η ζωή είναι ωραία. Εξετάσεις άμεσα φυσικά, η σωματική εξάντληση δεν είναι φυσιολογική στην ηλικία σου
Ποιοι εμείς στην ηλικία τους; Στα late 20s δουλεύαμε 10+ ωρα, με τρελά deadlines, και κουράγιο μετά δεν είχαμε για τίποτα. Μια απ τα ίδια δηλαδή. Μεγαλώνοντας καταλαβαμε πως δεν πάει έτσι.
Εμείς που είμαστε Gen X. Δούλευα 16 ώρες στο κοπτήριο μιας βιοτεχνίας, σχολούσα στις δέκα το βράδυ τη Παρασκευή (έπιανα δουλειά στις έξι το πρωί( και φεύγαμε κατευθείαν για Χαλκιδική. Με τον ύπνο είμασταν μαλωμένοι και Δευτέρα πρωί πηγαίναμε κατευθείαν στη δουλειά. Σήμερα στα 58 και μετά από 40 χρόνια δουλειάς δουλεύω κατά διαστήματα ακόμη δωδεκάωρα στο γραφείο αλλά το έξω έξω και τα ταξίδια και η διασκέδαση ακόμη στο πρόγραμμα.
Θα σε παρακαλέσω να ζητήσεις την γνώμη ψυχιάτρου/ψυχολόγου. Υπάρχει βοήθεια για την κατάθλιψη που μπορεί να σε βοηθήσει 💜
Επίσης νομίζω ότι έχεις λανθασμένη εικόνα της κατάθλιψης ή έχεις άρνηση ως άμυνα και φοβάσαι κάποια πιθανή κριτική, αλλά εκφράζεις ανηδονία, καμία όρεξη ή ευχαρίστηση, απουσία κινήτρου, ενοχές κλπ, που είναι όλα ενδεικτικά.
Δεν είναι κριτική, απλά αν δεν αναγνωρίσεις τον πραγματικό “εχθρό”, πώς θα τον παλέψεις;
Γιατί νομίζεις πως δεν έχεις κατάθλιψη;
Μήπως έχεις έλλειψη σιδήρου σε συνδυασμό με mid 20s crisis?
Θα σου πρότεινα να κοιτάξεις το σίδηρο σου. Πέρασα κάτι αντίστοιχο τα προηγούμενα χρόνια και απλά δεν είχα καταλάβει ή πάρει στα σοβαρά ότι είχα έλλειμα στη φεριτίνη. Μου πέφτει εύκολα αλλά τη ρύθμισα κάπως. Κ λέω ‘κάπως’ γιατί πάλι πέφτει αν δν παίρνω συμπλήρωμα κ απλά τρώω κρέας. Πέραν αυτού έχω γυρίσει σπίτι ράκος κ μετά από 4 ώρες δουλειάς. Να με πονάει ο λαιμός από διαρκή ομιλία και η πλάτη από κάποιου είδους ένταση. Δεν είναι μόνο η σωματική άσκηση που καταπονεί το σώμα. Εγώ χτύπησα κόκκινα με κάτι τέτοια κ κατέβαλα προσπάθειες να δείχνω πολλή περισσότερη ψυχραιμία… Διαβάστε περισσότερα »