Η Ρένα απαντά: Νιώθω να με μειώνουν για λόγους αναπηρίας

Το πρόβλημα αναπηρίας δημιουργεί όντως κάποιες ανασφάλειες, ωστόσο δεν πρέπει να σε απομακρύνει από το στόχο.

_________

Η ιστορία της Ελένης όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή ρενα, χαίρομαι πολύ που μετά από καιρό θελω να εκφράσω το φόβο μου και φυσικά θα χρειαστώ την βοήθεια σου.

Φετος δίνω πανελληνιες και έχω σκοπό να περάσω οικονομικά, κυρίως στην Θεσσαλονίκη, αλλά όλο το καιρό δέχομαι πιέσει από την μαμά μου, η οποία από μικρή εγώ είχα ένα θέμα υγείας που ήταν ακουης με 50%, πράγμα που με επηρέασε βαθιά μέσα μου, αλλά δεν το έδειχνα αλλά πολλές φορές το εκφράζα ότι με πειράζει όταν η μαμά μου με μειώνει μπροστά στα αδέρφια μου, όπως και πολλές φορές όταν συζητάμε λέω την γνώμη που θεωρώ πως είναι σωστή, αλλά ποτε δεν την ακούνε και νιώθω ότι είμαι άχρηστη.

Ή όταν μπροστά μου η μαμά μου ρωτάει τον μεγαλύτερο αδερφό μου αν αξίζω να δώσω παννεληνιες ή να ακολουθήσω ένα άλλο πιο απλό επάγγελμα και καλά να μην ζοριστω, χωρίς να με ρωτηση, με επηρέασε άσχημα, το συζήτησα αλλά και πάλι το κάνει επίσης.

Μιας και δεν ανάφερα τον μπαμπά μου ήθελα να προσθέσω και κάτι ακόμα, για να καταλάβετε το τι τρέχει, ο μπαμπάς μου με στηρίζει, αλλά ποτέ δεν κατάλαβε σε τι κατάσταση ήμουν, δηλαδή το ότι έχω ανασφάλειες και πότε δεν πίστευα τον εαυτό μου .

Μερικές φορές σκέφτομαι πως θέλω να κόψω επαφές με την οικογένεια μου και να προχωρήσω, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω (φυσικά και τους αγαπω).

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελένη

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Αγαπητή φίλη καλά έκανες και μας έγραψες.

Η ανασφάλεια πηγάζει από την συναίσθηση του προβλήματος ακοής σου και καθόλου παράλογο δεν είναι, είναι φυσικό να σου συμβαίνει ως έναν βαθμό. Η κοινωνία μας δεν είναι ακριβώς φιλική στους μη αρτιμελείς ή τους διαφορετικούς.

Βέβαια γι’αυτό υπάρχουν τα ακουστικά, αν υπάρχει η δυνατότητα για την συγκεκριμένη περίπτωση. Θέλω να πω, ίσως είναι από τις καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπιστεί ικανοποιητικά (?) Ίσως προτρέχω, θα με συγχωρήσεις αν τυχόν, απλώς το αναφέρω επειδή δεν το ανέφερες εσύ. Δεν ήταν απόλυτα σαφές αν το ένα αυτί δεν ακούει καθόλου ή συνολικά η ακοή είναι περιορισμένη.

Από την άλλη, εξ όσων μας λες, αυτό που βλέπω είναι μια μάνα μάλλον υπερπροστατευτική που κοιτάει να μην κουραστείς λόγω του προβλήματος και γι’αυτό ίσως προτείνει ηπιότερες λύσεις στις σπουδές, λιγότερο πιεστικές -βέβαια με τον λάθος τρόπο. Λέμε για τους γονείς όταν είναι καταπιεστικοί κι απαιτούν πάρα πολλά, λέμε κι όταν από φόβο μας περιορίζουν χωρίς να αναγνωρίζουν τα όνειρα και τις φιλοδοξίες μας. Μέση οδός άραγε δεν υπάρχει;

Σίγουρα το να μην σε ακούνε ή να νιώθεις να σε μειώνουν δεν είναι όμορφο, πιθανόν η προοπτική ότι θέλεις να μετακομίσεις σε άλλη πόλη (αν κατάλαβα καλά) είναι από πίσω από αυτές τις συμπεριφορές. Ώστε να “περιοριστείς” στον τόπο διαμονής σου. Πιθανώς μια συζήτηση με τον μπαμπά σου ή τον αδερφό σου βοηθούσε περισσότερο ώστε να θέσουν κάποιο ανάχωμα σε όσα προτείνει η μαμά σου.

Φυσικά θεωρώ ότι πρέπει να συγκεντρωθείς στο στόχο σου και να φτιάξεις μόνη μηχανογραφικό όπως θέλεις εσύ, ίσως με συμβουλή ενός/μιας καθηγητή/τριας που γνωρίζει από σχολές. Η απομάκρυνση λόγω σπουδών θα σε ανεξαρτοποιήσει και θα στηριχτείς στα πόδια σου αναγκαστικά, κάτι που θα σου κάνει καλό.

Ωστόσο, φιλική συμβουλή, εφόσον θέλεις να περάσεις στα Οικονομικά, δώσε σε παρακαλώ έμφαση στην Έκθεση-Γλώσσα. Προλαβαίνεις. Το κείμενο με ανάγκασε να του βάλω κάποια σημεία στίξης και παραγράφους ώστε να βγάλει νόημα και να μην δείχνει παραληρηματικό. Το καλό κείμενο είναι ευανάγνωστο, σαφές, περιεκτικό και κυρίως “ρέει”.

Να πετύχεις στις σπουδές σου σου εύχομαι!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News