Τα συναισθήματα όπως ο θυμός, η απογοήτευση κι η αγανάκτηση έχουν αιτιολογία αυτή τη φορά.
________________
Η ιστορία της ΑγανακτηΖμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητη Ρενα,
Παρατηρω τον τελευταιο καιρο οτι ειμαι γεματη θυμο αγανακτηση και απογοητευση. Για τα παντα. Απο επαγγελματικα, προσωπικα, μεχρι και πολιτικη.
Ανηκω στην καταραμενη γενια που σημερα ειναι 37 ετων. Εχουμε φαει δυο κρισεις, πανδημια, και τωρα πολεμο και ανατιμησεις. Μουτζωμενοι απο παντου, αν υπαρχει θεος μας μισει. Νιωθω οτι ολη μου η ζωη ειναι στα σκουπιδια. Οτι ολα αυτα τα χρονια εκανα θυσιες, οπως ολοι οι μιλενιαλζ, και τωρα παλι καλουμαστε να ζησουμε με ακομη λιγοτερα. Δε μπορω την εξαθλιωση και τη μιζερια.
Εχω φυγει απο την Ελλάδα αλλα και παλι εδω που ειμαι παρομοια 
αντιμετωπιζω.
Παιρνω ενα μισθο ψιλοικανοποιητικο.,σε καμια περιπτωση δε μπορω να πω οτι θ ανεβω κοινωνικη ταξη ποτε μου. Ειμαι χαμηλομισθη, μικρομεσαια. Δουλευω σαν το σκυλι. Δεν ξέρω πια τι να κανω, σκεφτομαι οτι στην ηλικια που ειμαι πλεον δε θα μπορω ν αλλαξω και καριερα, να βρω ενα επαγγελμα που να με πληρωνει καλυτερα . Εχω απιυδισει.
Ηθελα πολυ να γυρισω Ελλάδα και να βρω μια δουλεια ενω παραλληλα θα εκανα καποιες επενδυτικες κινησεις. Αυτο δε γινεται τωρα.
Πανε ολα πισω.
Δεν τα παω καθολου καλα ουτε στα προσωπικα. Ειμαι μονη μου εδω και πολυ καιρο. Δεν υπαρχει τιποτα στον οριζοντα, οποτε θα μεινω για πολυ καιρο σε αυτη την κατασταση. Ειχα βγει ραντεβου κατα καιρους με διαφορους τυπους, κυριως μη Έλληνες. Χαλια. Απαισια. Απαραδεκτα. Δηλαδη οι αντρες αυτου του ηλικιακου φασματος ειναι ολοι ετσι; αγενεις, κακιασμενοι, πικροχολοι, μικροπρεπεις;; αυτα τα ατομακια καλουμαστε να αντιμετωπισουμε οι 37 πλας; αυτους τους τυπους; συν ολα τις υπολοιπες δυσκολιες που προανεφερα; συν ολο το σεξισμο, μισογυνισμο, age shaming;
Δεν ξερω αν περναω φαση που τα βλεπω ολ μαυρα ή αν οντως ειναι ολα μαυρα και πλεον δεν υπαρχει καμια ελπιδα για εμενα. Νιωθω οτι I cannot get a f break.
ΑΠΟ ΤΗΝ – ΑγανακτηΖμενη.
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Δεν έχω κάτι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό να σου πω, θέλω όμως να σου χτυπήσω την πλάτη με κατανόηση καθώς αυτά που λες στέκουν. Η γενιά των millenials υπήρξε ιδιαίτερα άτυχη, έχεις απόλυτο δίκιο, τόσο εκπληκτικά δίκιο που όπως επιχειρήσει να πει “ναι, αλλά” κινδυνεύει με φάπες.
Η οικονομική κρίση που ξεκίνηση το 2008 με τη Lehman Brothers παρέσυρε όλο τον κόσμο και δυστυχώς κάποια φαινόμενα λαϊκισμού που ακολούθησαν διεθνώς δεν μας έχουν αφήσει να σηκώσουμε κεφάλι. Σε πολιτικό επίπεδο πρόκειται για μια σύνθετη αντισυστημικότητα, όχι για αιτήματα αναδιανομής πλούτου, καθώς πλούτος δεν παράγεται με την ίδια δυναμική για τα μεσαία στρώματα.
Αντιγράφω από το λινκ: “Τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, η άνοδος του λαϊκισμού οφείλεται στην ευπάθεια της κατώτερης μεσαίας τάξης από την τεχνολογική πρόοδο και τον αυτοματισμό της παραγωγής. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η άνοδος των λαϊκιστικών κομμάτων και η πολιτική πόλωση είναι ιδιαιτέρως έντονες σε περιοχές των ΗΠΑ και της Ευρώπης που ειδικεύονταν στην βιομηχανική παραγωγή η οποία έχει μεταφερθεί στην Κίνα, το Βιετνάμ και σε άλλες χαμηλού κόστους χώρες. Εκτός από αυτές τις μεσοπρόθεσμες τεχνολογικές εξελίξεις, η οικονομική ανασφάλεια στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ αυξήθηκε μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2010. Παρά την ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη, η ανεργία μειώνεται αργά, ιδίως στις χώρες του Νότου, όπως η Ελλάδα. Και αυτό παρόλο που η συμμετοχή στην αγορά εργασίας μειώνεται σε ολόκληρο τον αναπτυγμένο κόσμο.”
Η αντισυστημικότητα αποτελεί ένα περίπου σταθερό ποσοστό του κοινού που εμφανίζεται να απορρίπτει οτιδήποτε αντιλαμβάνεται ως μέρος της “νέας τάξης πραγμάτων”: τα εμβόλια, τα πιο καθιερωμένα πολιτικά κόμματα και πολιτικούς, τα έγκριτα μέσα ενημέρωσης… Γίνεται επιρρεπές σε παραπληροφόρηση, θεωρίες συνωμοσίας και αυτοκαταστροφικές αποφάσεις.
Δυστυχώς για να υπάρξει έξοδος από αυτό το πλέγμα θα απαιτηθούν χρόνια. Γίνεται μια προσπάθεια, αλλά συναντά πολύ μεγάλα εμπόδια και αντίσταση στην νέα πραγματικότητα.
Πολύ φοβάμαι ότι όταν πια θα έχει διαμορφωθεί άλλη οικονομική πραγματικότητα εσύ θα είσαι 50 ή ίσως και παραπάνω. Επομένως, επειδή ψεύτικη ελπίδα ισούται με δημαγωγία, θα προτείνω αυτό που εξ ενστίκτου ξέρεις: κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς, δεν μπορείς να κάνεις και κάτι άλλο.
Στο προσωπικό τομέα τώρα, που οπωσδήποτε συμβάλλει στα μαύρα συναισθήματα, έχω άλλα να πω.
Από μια πλευρά ευτυχώς που μας λες ότι οι άντρες του εξωτερικού είναι περίπου τα ίδια, γιατί σε κάποια φάση είχαμε πήξει με τις ρομαντικές διηγήσεις του πόσο απελευθερωμένοι, ιδανικοί και φεμινιστές είναι. (Θυμίζε τις Τρεις Αδερφές του Τσέχωφ το πράγμα…) Προφανώς και δεν είναι μαζικό φαινόμενο, αλλά σωστές επιλογές εκ μέρους των κυριών που τις έκανα και μπράβο τους.
Από την άλλη, όσα σωστά περιγράφεις δεν είναι και χαρμόσυνα νέα. Η καταπίεση, ο σεξισμός, η περιστολή δικαιωμάτων (τώρα με τις εξελίξεις στις ΗΠΑ, αλλά και σε ευρωπαϊκά κράτη όπως η Πολωνία), το ageism δυστυχώς υπάρχουν παντού, αποτελούν μέρος μιας παγκόσμιας κουλτούρας που αφομοιώνουν οι άντρες αλλά κι οι γυναίκες παιδιόθεν. Είναι ανηφορική η μάχη…
Πιστεύω όταν έχεις ένα πρόβλημα πρέπει να βγεις από το πρόβλημα μήπως και δεις κάτι που δεν βλέπεις όσο είσαι μέσα. Στον προσωπικό τομέα θα βοηθούσε να αλλάξεις μια παράμετρο με την οποία γνωρίζεις άντρες (δεν μας αναφέρεις, αλλά χονδρικά αυτές είναι από την δουλειά, από φίλους-παρέες, κι από apps). Άλλαξε μια συνθήκη και δες αν αλλάζει κάτι. Άλλαξε μια ακόμη συνθήκη κατόπιν (πχ, ηλικιακό target group) και δες αν άλλαξε κάτι άλλο. Γενικά κάνε πειραματισμούς, γιατί όπως είσαι, το βλέπεις, νερό δεν πίνεις.
Αγωνιστικούς χαιρετισμούς σου στέλνω!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καταλαβαίνω την αγανάκτησή σου, κι εγώ millenial είμαι και σκέφτομαι οτι ζούμε μια δύσκολη περίοδο όμως να σου πω κάτι όλες οι γενιές έχουν ζήσει δύσκολα. Οι γονείς μας ίσως οικονομικά ήταν καλύτερα όμως ζούσαν σε μια πιο συντηρητική κι οπισθοδρομική κοινωνία, υπήρχε πολύ περσσότερος σεξισμός και ρατσισμός. Οι παππούδες μας έζησαν τον πόλεμο κοκ. Η οικονομία είναι κυκλική, μην απελπίζεσαι. Ακόμα και σε περιόδους κρίσης υπάρχουν περιθώρια για επενδύσεις. Τώρα όσο για την προσωπική σου ζωή και πάλι σε καταλαβαίνω. Ημουν πριν τα 30 βέβαια αλλά βγήκα κι εγώ με πολλούς μη Ελληνες πριν γνωρίσω τον άντρα μου και… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό 👍
Ας υποθέσουμε ότι είχες γεννηθεί το 1900. Στα 14 σου ξεκινάει ο Α παγκόσμιος πόλεμος. Στα 18 σου ο πόλεμος λήγει αλλά ξεσπάει η Ισπανική γρίπη που σκότωσε τόσους όσους και ο πόλεμος. Αν έχεις γεννηθεί Ελλάδα στα 22 σου γίνεται η μικρασιατική καταστροφή με εκατομμύρια πεινασμένους πρόσφυγες να έρχονται στη χώρα Στα 29 σου, την πιο παραγωγική ηλικία, γίνεται παγκόσμιο οικονομικό κράχ. Τα πάντα καταρρέουν. Στα 40 σου ξεκινάει η εισβολή των Ιταλών. Στα 41 σου ξεκινάει κατοχή και πείνα. Στα 45 σου ο εμφύλιος. Στα 50 σου, αν έχεις επιβιώσει από όλα αυτά και είσαι με τη μεριά… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο ορθή προοπτική, πόσο! Η γενιά των baby boomers είναι όντως σαν χρυσός αιώνας του Περικλή, μια χρυσή παρένθεση ευημερίας, εξέλιξης κι ανάπτυξης. Οποιαδήποτε σύγκριση μαζί της είναι ανούσια.
Πολύ μου άρεσε η προοπτική που έδωσες! Δίνω κι άλλο παράδειγμα. Η μαμά μου γεννήθηκε το 1933. Ήδη υπηρχε φτώχια στην Αθήνα. 7 χρονών, της έπεσε ο ΒΠΠ καπέλο, τεράστια πείνα, αβιταμίνωση, φυματίωση, σανατόρια, νεκροί στους δρόμους που τους μάζευε το κάρο, (τα θυμόταν, δεν είναι πράγματα που άμα τα ζήσεις τα ξεχνάς ποτέ). Ενηλικιώθηκε τη “χρυσή” δεκαετία του ’50 και δούλεψε χρόνια σε εργοστάσιο (με καλές εργασιακές συνθήκες ωστόσο). Γνωρίζει μπαμπά, τα γνωστα των ελληνικών ταινιών, κρυφά όλα μη μας δούνε, μη μας συζητήσει η γειτονιά, μην χάσει την “προίκα” της και μετά λακίσει ο γαμπρός, πότε θα το… Διαβάστε περισσότερα »
Η γενιά μας κληρονόμησε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, αλλά στην τελική δεν κάνουμε και τίποτα να τα φτιάξουμε. Ζαμανφού που λένε και οι παλιοί. Όλοι φοροδιαφεύγουμε, ρίχνουμε σκουπίδια παντού, δημιουργούμε ηχορύπανση, καταστρέφουμε το περιβάλλον με τις συνήθειες μας. Η γενιά μας μαζικά ψήφισε λαικιστές τα προηγούμενα χρόνια που καταφέραν μια οικονομική κρίση να την μετασχηματίσουν σε σχεδόν έξοδο από την Ε.Ε.
Κοινώς είμαστε χειρότεροι από τους 50αρηδες και τους 60αρηδες, απλά αυτοί κάναν μικρότερα λάθη για περισσότερο καιρό, οπότε σωρευτικά ευθύνονται περισσότερο. Αν κάποια αναγνώστρια πιστεύει ότι η γενιά μας γεννά ελπίδα θα χε ενδιαφέρον να το συζητήσουμε.
Οι μιλενιαλς ψήφισαν λαϊκισμό; τι άλλο θ ακούσουμε; όλα αυτά που περνάμε τα δημιούργησαν οι μπουμερζ και όλα αυτά που έριχναν στην κάλπη.
Πού κολλάει ο λαϊκισμός με όλα αυτά που γράφει η κοπέλα; σας φαίνεται ότι υπερβάλλει; ή ότι έχει άδικο σε αυτά που λέει; δεν καταλαβαινω, η πηγή αυτών των προβλημάτων είναι ο λαϊκισμός; και αν είναι ο λαϊκισμός, η λύση ποια είναι; τι της απαντάται; “Ε, νταξει σκατα είναι όλη σου ή ζωή καθώς έπεσες σε κακές συγκυριες(γενικως και αοριστως) θα λυθούν όλα κάποια στιγμή αλλά εσένα θα έχει περάσει η ζωη σου μέχρι τότε”… Όποτε; απελπισία;