Η Ρένα απαντά: Να προτείνω συνάντηση ή όχι;

Μια συνάντηση είναι, δεν είναι σχέδιο μάχης με όλμους.

____________

Η ιστορία της Πλαισιωμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα,
Πριν λίγες μέρες έτυχε να συναντήσω κάποιους συμμαθητές μου, με τους οποίους έχω χαθεί, στην πόλη που σπουδάζω (η οποία πόλη είναι άλλη από αυτή όπου μεγάλωσα). Ωστόσο, συνέχισα να μιλάω μόνο με έναν από αυτούς. Είχα να τον δω περίπου 7 χρόνια. Τότε που πηγαίναμε ακόμα στο ίδιο σχολείο, εμένα μου ψιλοάρεσε, αλλά γενικά ενώ ήμασταν φίλοι, μαλώναμε σαν τον σκύλο με την γάτα. Ψάχναμε λόγους για να “πιαστούμε μαλλί με μαλλί”, να το πω. Το πιο αστείο είναι ότι οι γονείς μας τότε είχαν γνωριστεί και αρκετά διακριτικά μας shipαραν, που προσωπικά το κατάλαβα χρόνια αργότερα.

Μεγαλώνοντας υπήρξα σε γενικά ανδροκρατούμενους χώρους, όπως της ρομποτικής, των Στρατιωτικών Σχολών και του Πολυτεχνείου. Ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα με αγόρι και τη δεδομένη στιγμή είμαι 22 χρονών και περιέργως τους τελευταίους μήνες νιώθω ότι υποσυνείδητα ψάχνομαι. Και ενώ στο παρελθόν μου άρεσαν διάφοροι άντρες, πιέζομαι πολύ για να το δείξω, και όχι πάντα επειδή ντρέπομαι. Δεν μου βγαίνει φυσικά να επικοινωνώ με άντρες, εκτός αν τους βλέπω σαν φίλους.

Όταν άρχισα να μιλάω με αυτό τον συμμαθητή τις προάλλες, συνειδητοποίησα ότι ενώ είμαστε εντελώς διαφορετικοί σε σχέση με παλιά και δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα ο ένας για τον άλλο πλέον, υπήρχε μεταξύ μας μια φυσική επικοινωνία και χημεία, κάτι που έβγαινε αβίαστα χωρίς προσπάθεια. Σε λίγες μέρες θα πάω στην πόλη μου να δω την οικογένεια μου, γιατί βγαίνουν οι μέρες με τα εργαστήρια του εξαμήνου, και σκεφτόμουν να πω στον συμμαθητή μου να πάμε για έναν καφέ. Θέλω να μάθω τα νέα του. Επομένως, ένας καφές κακό δεν κάνει.

Αλλά και πάλι, δεν θέλω τον καφέ απλά για να μάθω τι κάνει. Με αυτή τη λογική, θα έπρεπε να θέλω να κανονίσω και με όλους τους άλλους συμμαθητές που είδα. Οπότε δεν ξέρω αν πρέπει να κάνω την κίνηση. Δεν θα ήθελα να κανονίσω κάτι λόγω ενός αυθορμητισμού ή ενός ενθουσιασμού.

Οπότε οι ερωτήσεις είναι εξής. 1) Το ότι δεν τον βλέπω πλέον μόνο ως έναν παλιό συμμαθητή, αλλά και ως άντρα, οφείλεται στις ορμόνες μου; Στο ότι μπορεί να ψάχνομαι; Σε κάποιο απωθημένο πριν από τόσα χρόνια; Σε τι;;;;;;
2) Αυτή η αυθόρμητη επικοινωνία από πού ήρθε; Γιατί με αυτό το συγκεκριμένο άτομο και όχι με κάποιο άλλο (τουλάχιστον πρόσφατα); Είναι επειδή γνωριζόμαστε από παλιά;
3) Να του πω για τον καφέ;
Θα με βοηθήσει πολύ να μου πεις την γνώμη σου και να μου δώσεις κάποια συμβουλή, ειδικά ως εξωτερικός παρατηρητής. Σε ευχαριστώ πολύ!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Πλαισιωμένη

__________________

Aς οργανώσουμε τη συζήτηση

Φαντάσου τώρα, φιλενάδα, να ήσουν υπεύθυνη για ενεργοποίηση πρωτοκόλλων για πυρηνικό όλεθρο, θα είχαμε ήδη εξαφανιστεί. Αυτό που κάνεις αυτή τη στιγμή είναι το διαβόητο analysis paralysis. Από την πολλά ανάλυση παραλύεις σε σημείο που όταν θα το αποφασίσεις θα έχει περάσει η ευκαιρία. Δεν σε ψέγω, το παθαίνω κι εγώ. Είναι φόβος μην κάνουμε λάθος.

Ένας ρημαδοκαφές είναι, δεν είναι η απόφαση για τη μάχη της Μπαλακλάβα. Ούτε πρέπει να έχει τα ίδια αποτελέσματα με εκείνη. Προτείνεις τη συνάντηση και βλέπεις πώς πηγαίνει: αν πάει καλά, έχει καλώς, ξαναδίνετε ραντεβού στο μέλλον, αν όχι δεν έχασες κάτι, άντε δυο ώρες από το χρόνο σου.

Για να απαντήσω όμως και στις ερωτήσεις μία προς μία.

1) Το ότι δεν τον βλέπω πλέον μόνο ως έναν παλιό συμμαθητή, αλλά και ως άντρα, οφείλεται στις ορμόνες μου; Στο ότι μπορεί να ψάχνομαι; Σε κάποιο απωθημένο πριν από τόσα χρόνια; Σε τι;;;;;;

Έχει πραγματικά κάποια σημασία η αιτία; Πιθανώς όλα αυτά μαζί κι είναι κι απόλυτα φυσιολογικό. Τα “σαν το σκύλο με τη γάτα” άλλωστε είναι κλασικά σημάδια ship!  Είσαι μια ενήλικη γυναίκα με ορμές και μπορεί να σου αρέσει όποιος σου αρέσει. Μην αυτολογοκρίνεσαι.

2) Αυτή η αυθόρμητη επικοινωνία από πού ήρθε; Γιατί με αυτό το συγκεκριμένο άτομο και όχι με κάποιο άλλο (τουλάχιστον πρόσφατα); Είναι επειδή γνωριζόμαστε από παλιά;

Δεν ξέρω παιδιά τι εννοείτε αυθόρμητη επικοινωνία και απίστευτη χημεία. Με βάση αυτή τη λογική θα έπρεπε να κάνω σχέση με ανθρώπους που βλέπω στο περίπτερο, στη στάση, στο σούπερ μάρκετ, στην ουρά για το ΑΤΜ. Eίναι θέμα επικοινωνιακότητας του ανθρώπου καθεαυτού (και δεν είμαι και κοινωνική!), δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάποια υπόρρητη μυστική ερωτική έλξη ντε κιαι καλά από πίσω. Το να μην νιώθεις φόβο πάντοτε βοηθάει την επικοινωνία κι ασφαλώς το να γνωρίζεσαι έστω κι από παλιά ή από μακριά δημιουργεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης, αλλά δεν είναι κι απαραίτητο. Δεν δαγκώνουν οι άνθρωποι. Η ερωτική έλξη είναι άλλο κι αυτό στο φανερώνει το σώμα σου το ίδιο: το νιώθεις.

3) Να του πω για τον καφέ;

Εξυπακούεται να τους πεις και να προτείνεις συγκεκριμένα τόπο και χρόνο. Καλή συνάντηση εύχομαι!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News