Το να φύγεις για Αμερική απαιτεί ένα πλάνο.
_________________
Η ιστορία της BerryBerry όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπέρα Ρένα!
Διαβάζω πολύ καιρό το site και πλέον έχω κι εγώ κάτι που θέλω να μοιραστώ και να ακούσω εμπειρίες. Έχω μία σχέση με ένα παιδί στην ηλικία μου εδώ και 1 χρόνο και κάτι. Πρόσφατα αποφάσισε, με πολλή υποστήριξη κι από εμένα, να φύγει για Αμερική για δουλειά. Είναι υπήκοος και έχει συγγενείς εκεί οπότε του ήταν πιο εύκολο. Απ’ την πρώτη στιγμή μου ζήτησε να τον ακολουθήσω με σεβασμό απέναντι στο τί θέλω εγώ. Εγώ έχω αποφασίσει να το δοκιμάσω γιατί θεωρώ πως για εμένα είναι ευκαιρία και έχω δει πολύ θετικά αυτή την αλλαγη. Ποιο είναι το θέμα μου τώρα λοιπόν… Επειδή εγω (σε πρώτη φάση έστω) δεν θα έχω χαρτιά, ίσως δυσκολευτώ να βρω δουλειά ή να διεκδικήσω δουλειές με μεγαλύτερες απολαβές.
Δουλεύω και είμαι ανεξάρτητη από τα 18 μου ( σήμερα είμαι 31). Είμαι καλά οικονομικά και έχω μάθει να κάνω την διαχείριση όπως κρίνω εγώ. Για να πάω στην Αμερική έχω φροντίσει να έχω στην άκρη ένα ποσό για να με καλύψει 2-3 μήνες τουλάχιστον. Η δυσκολία μέσα μου έρχεται όταν σκέφτομαι ότι ίσως βρεθώ να εξαρτώμαι οικονομικά απ’ τον σύντροφό μου.
Παρόλο που είναι πολύ υποστηρικτικός και έχουμε αναφέρει ότι ίσως χρειαστεί να “βάλει πλάτες” τον πρώτο καιρό, είναι κάτι που εγώ δεν έχω μάθει και με τρώει. Κατανοώ ότι ισότητα δεν σημαίνει απαραίτητα 50-50 και ότι σε κάθε σχέση υπάρχουν διαφορετικοί κανόνες. Έχω συγκατοικήσει με μόνο έναν ακόμη άνθρωπο στην ζωή μου όπου εγώ είχα μεγαλύτερη οικονομική ευχέρεια οπότε δεν είχα αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο θέμα. Επίσης έχοντας μεγαλώσει σε μονογονεική οικογένεια, δεν έχω κάποιο κοντινό παράδειγμα για το πώς μοιράζεται το οικονομικό.
Ζητάω λοιπόν από εσένα Ρένα μια άποψη για τους φόβους μου και απ’ την κοινότητα του ampa, όποιος θέλει, να μοιραστεί τις εμπειρίες του και τον τρόπο που διαχειρίζονται αντίστοιχες καταστάσεις.
Ευχαριστώ πολύ! Καλή συνέχεια και καλό καλοκαίρι σε όλους!
ΑΠΟ ΤΗΝ – BerryBerry
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Καλό φθινόπωρο θα ευχηθώ με τη σειρά μου!
Οι φόβοι σου είναι εντελώς δικαιολογημένοι. Δεν είσαι υπερβολική. Θα εξαρτάσαι από τον σύντροφο, πιθανώς για αρκετό διάστημα ώστε να νιώσεις μια κάποια “υποχρέωση” στην οποία δεν είσαι συνηθισμένη. Κι έπειτα είστε μαζί μόνο έναν χρόνο κι η σχέση σας δεν έχει δοκιμαστεί σε δύσκολες συνθήκες ακόμη, αυτό που τώρα λέει μπορεί να το ξεπεί στο μέλλον αν δει ότι δεν συμπλέετε στο νέο περιβάλλον.
Όμως δεν είναι αυτό το βασικό θέμα, για άλλη μια φορά μια γυναίκα εστιάζει στο επουσιώδες αντί το θεμελιώδες, επειδή έτσι μας έχουν μάθει να σκεπτόμαστε: να μην ενοχλούμε.
Το ζήτημα είναι: εσύ θέλεις να πας στην Αμερική; Βλέπεις τον εαυτό σου σε μια νέα αχανή χώρα (υπάρχουν πολλές “αμερικές”, δεν είναι το ίδιο η Νότια Καρολίνα με την Καλιφόρνια, ούτε το Σιάτλ με την Νέα Ορλεάνη); Θέλεις να το ζήσεις ή απλά ακολουθείς το σύντροφο για να μην τον χάσεις;
Εξ όσων γνωρίζω για να μπορέσεις να μείνεις μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αμερική -εννοούμε ΗΠΑ, έτσι;- με βίζα παραμονής πρέπει ή να πας για σπουδές με αποδείξεις (κλεισμένα πανεπιστήμια κλπ.), ή να σε καλέσει εργοδότης (επίσης με συγκεκριμένες αποδείξεις), ή να παντρευτείς αμερικανό πολίτη και να πάρεις πράσινη κάρτα. Δεν είναι όπως στην Ευρωπαϊκή Ένωση που επιτρέπεται η ελεύθερη διέλευση πολιτών κι η εργασία τους στις χώρες μέλη χωρίς πρότερες ειδικές αδειοδοτήσεις.
Το να πας δηλαδή στις ΗΠΑ και να ελπίσεις να κλείσεις εκεί δουλειά κατόπιν είναι κάπως δύσκολο έως απίθανο, εκτός αν είσαι διατεθειμένη να κάνεις εργασιακές παραχωρήσεις που δεν βλέπω να είσαι διατεθειμένη να κάνεις.
Θα πρότεινα να διερευνήσεις τις εργασιακές δυνατότητες προτού αποφασίσεις αν θα πας, ώστε να υπάρχει κάποιο έστω μεσοπρόθεσμο πλάνο. Έλα σε επαφή με γκρουπ expats, βάλε τον σύντροφο να ρωτήσει συγγενείς και φίλους για τυχόν θέσεις εργασίας κι αγγελίες σε εταιρείες στον τομέα σου, και κάνε ένα πολύ συγκεκριμένο πλάνο. Το να βασιστείς σε οικονομίες 2-3 μηνών δεν σε καλύπτει αν -ο μη γένοιτο- αρρωστήσεις σε αμερικανικό έδαφος. Μπορεί να βρεθείς καταχρεωμένη και διωγμένη σε χρόνο Dt.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Συμφωνώ μέχρι τελείας με την απάντηση της Ρένας. Σχέση ενός έτους που δεν μένετε καν μαζί (η συγκατοίκηση δοκιμάζει μια σχέση) και θα κάνεις ένα τόσο μεγάλο βήμα; Θα παρατήσεις την δουλειά και την ζωή που έχεις στην Ελλάδα για να πας σε μια ξένη χώρα μόνο και μόνο για μια σχέση; Αν μας έλεγες οτι στην Ελλάδα δεν άντεχες άλλο και θα ήθελες να φύγεις θα σου έλεγα ΟΚ δες τι πιθανότητες έχεις αλλά απ ότι καταλαβαίνω είσαι καλά στην Ελλάδα. Επειτα θα χαλάσεις όλες τις οικονομίες που κόπιασες να αποκτήσεις από τα 18 για να δοκιμάσεις την τύχη… Διαβάστε περισσότερα »
Και πώς θα βρει εργασία εκεί απο την ελλαδα; Δεν είναι πιο εύκολο να πάει πρωτα εκει για να βρει; Παντα το ειχα απορία αλλα πιο αμεσο δεν ειναι το να βρει δουλεια εκει που θα δει κιολας απο κοντά περι τινος προκειται;
Τωρα απο την ελλαδα που βρισκεται αυτη τη στιγμη πώς θα βρει; Θα βασιστει στο ιντερνετ;
Και αμα της τα γυρίσουν μετά;
Θα πας με τουριστικη βιζα 90 ημερων. Θα πιασεις μια δουλεια σαν παρανομος μεταναστης (χαμηλων προσδοκιων ) και θα παραμεινεις αλλαζοντας δουλειες , μεχρι να σου δωσει βεαιωση -προσκληση καποιο αφεντικο που θα του εισαι πλεον χρησιμη (μετα απο χρονια ). Τοτε εχεις μεγαλες , αλλα οχι 100% πιθανοτητες να παρεις αδεια ποιο μακροχρονιας παραμονης.
Μεχρι τοτε. Θα μπορεις να απελαθεις ανα πασα στιγμη (πολυ μικρη πιθανοτητα) . Θα μπορεις να φυγεις οποτε θες, αλλα επειδη παρανομησες (ειχες μεινει παρανομα), δεν θα μπορεις να επιστρεψεις . Πιθανα ποτε.
Από προσωπική εμπειρία περί τού θέματος συμφωνώ με την dreammaker. Το θέμα της βίζας είναι σημαντικό ζήτημα, και ανάλογα με την νομοθεσία ο εργοδότης πολλές φορές δυσκολεύεται να σού κάνει sponsorship για βίζα εργασίας γιατί πρέπει να δικαιολογήσει γιατί έναν αλλοδαπό και όχι έναν ημεδαπό. Μάλλον για αρχή θα πρέπει να πας σε μαύρη εργασία καί συνήθως η πρώτη πόρτα που χτυπάμε είναι της ελληνικής κοινότητας τής εκάστοτε περιοχης. Οι περισσότεροι φίλοι μου έκαναν δύο πράγματα, 1: παντρεύτηκαν πρώτα καί μετά έφυγαν για Αμερική που τους έλυσε πολλά άλλα προβλήματα εκτός από τη βίζα (ασφάλεια υγείας, νομικά θέματα κτλ) ή… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ενδιαφέροντα τα σχόλια. Δύσκολη απόφαση. Κάποτε ηταν το american dream. Τώρα όμως; Επίσης λάβε υπόψιν τη νομοθεσία της πολιτείας που σκέφτεστε να πάτε. Περί αμβλώσεων κσι θανατικής ποινής. Θα μπορούσες να ζήσεις σε τέτοιο σκοτάδι;
Σε βρισκω υπερβολική. Γιατί να εξαρτάσαι απο αυτόν; Την γλωσσα δεν την ξέρεις;; Αφου ξερεις την γλώσσα δεν θα υπαρξει προβλημα να βρεις δουλεια.
Πόσο δυσκολο ειναι να βρεις μια δουλεια εκει περα; Σιγουρα ΠΟΛΥ ευκολοτερο απο την ελλαδίτσα.