Η Ρένα απαντά: Να επικοινωνήσω ή να το ξεχάσω;

Δεν παρακαλάμε ποτέ σε επικοινωνία με μηνύματα ή κλήσεις επειδή τότε ανοίγουμε την κερκόπορτα σε εκμετάλλευση, χειραγώγηση και ναρκισσιστικές τυχόν συμπεριφορές.

_____________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα σε όλες !
Ρενα μου να ξεκινήσω θέλοντας να σε ευχαριστήσω για την στυλη σου καθώς βοήθησε τόσο εμένα όσο και πολλές ακόμα αναγνώστριες,παρέχοντας μας λύσεις τόσο για πρακτικά όσο και θεωρητικά ζητήματα.

Το πρόβλημα μου είναι το εξής: Δυσκολεύομαι αρκετά να ξεπεράσω το γεγονός ότι το παιδί με το οποίο συσχετιζόμουν πριν μερικούς μήνες ,με έχει ξεχάσει. Για να γίνω πιο σαφής, είμαι 19 σε μια φάση που αναζητούσα και αναζητώ ένα άτομο για σχέση. Εκεινος μεγαλύτερος και σε άλλη φάση ζωής χωρίς να σκέφτεται απαραίτητα τη σχέση, καθώς όπως έλεγε δεν πιστεύει ότι υπάρχει πραγματικά η αγάπη. Αναγκαστηκε λοιπόν να φύγει για δουλειά (γνωριζόμασταν μόλις 2-3 μήνες) και έκτοτε αφού το συζητήσαμε ,κράτησε μια επικοινωνία τυπική -μόνο σε γιορτές και γενέθλια- και ενδιάμεσα έκανα και εγώ και εκείνος στην αρχή κίνηση για να δούμε τι κάνει ο άλλος. Απο τη στιγμή που δεν έχει σοσιαλ είναι ακατόρθωτο να βλέπω τι κάνει, όποτε αυτό με ιντριγκάρει στο να επικοινωνήσω και να επιδιώξω μια συνάντηση. Νιωθω όμως ρε Ρενα ότι πάλι μόνο εγώ προσπαθώ και ότι αν βρεθούμε θα είναι εξαιτίας μου. Αν ήθελε δεν θα επιδίωκε πέρα από τις ευχές που έστελνε μια συνάντηση ή δεν θα ρωτούσε πως είμαι; Ξέρω ότι το αναλύω πολύ, αλλά και εγώ ακολούθησα το παράδειγμα του και δεν έστελνα.

Ποια είναι η γνώμη σου; Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος και ενώ προχωράω δεν το έχω ξεχάσει. Να δω τι θα γίνει ή να αφήσω τα πράγματα ως έχουν ;

ΑΠΟ ΤΗΝ – must be love on the brain

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Η επικοινωνία είναι ένα λεπτό πράγμα: δεν βιάζεται (εννοώ να υποβάλλεται σε βία), ούτε εκβιάζεται. Επίσης ένας άτυπος κανόνας είναι να καθρεφτίζουμε το στυλ επικοινωνίας ο ένας του άλλου, ώστε να υπάρχει ένα σημείο άνεσης ανάμεσα σε πομπό και δέκτη. Η πολλή πίεση είναι κάτι αρνητικό, όμως κι η αδιαφορία και αραιότατη επαφή είναι επίσης αρνητικό. Ανταποκρινόμαστε σε αυτό που λαμβάνουμε, εκπέμπουμε σε ένα όριο και επιτρέπουμε την λήψη μηνυμάτων σε αυτό το όριο που έχουμε θέσει. Είναι αμφίδρομο.

Ως εδώ, καλά, αυτό έχεις κάνει, κι αυτό ήταν και το σωστό. Δεν παρακαλάμε ποτέ σε επικοινωνία με μηνύματα ή κλήσεις επειδή τότε ανοίγουμε την κερκόπορτα σε εκμετάλλευση, χειραγώγηση και ναρκισσιστικές τυχόν συμπεριφορές. Δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι τεστάριζε την ανταπόκριση στο μεταξύ με κάποιο απώτερο ερωτικό/σχεσιακό σκοπό. Πιθανότατα έστελνε επειδή ήθελε να δει αν υφίσταται ακόμα ενδιαφέρον από πλευράς σου, για τόνωση του εγωϊσμού, αλλιώς θα κλιμάκωνε την επικοινωνία όταν απαντούσες.

Η κατάσταση μεταξύ σας έχει ως εξής. Από την πρώτη στιγμή σου απέκλεισε ότι θα γίνει κάτι πιο μακρόχρονο. Όπως γράφεις, “είμαι 19 σε μια φάση που αναζητούσα και αναζητώ ένα άτομο για σχέση. Εκεινος μεγαλύτερος και σε άλλη φάση ζωής χωρίς να σκέφτεται απαραίτητα τη σχέση, καθώς όπως έλεγε δεν πιστεύει ότι υπάρχει πραγματικά η αγάπη.” Με λίγα λόγια κάνατε ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ. Αυτή των προγραμματικών δηλώσεων. (στο λινκ αναλυτικά) Έχω επανειλλημένα πει ότι προγραμματικές δηλώσεις καλό είναι να μην κάνουμε, επειδή αυτουπονομευόμαστε. Γιατί; Δε σώζουμε χρόνο; Όχι. Επειδή ο άλλος δεν θα το εκτιμήσει, “α, θες κάτι σοβαρό, θες σχέση, ωραία λοιπόν, ας μην κάνουμε τίποτε τότε λοιπόν γιατί δεν θέλω το ίδιο”. Αντίθετα ή που θα υποσχεθεί τον ουρανό με τ’άστρα προκειμένου να κάνει τη δουλειά του, ή που θα αρνηθεί μεν τη ρητή δέσμευση, αλλά θα σε έχει στο ρελαντί ώστε να ελπίζεις ότι θα τον αλλάξεις και θα θελήσει σχέση! Μέχρι να θεωρήσει ότι βαρέθηκε ή βρέθηκε κάτι άλλο ή μια άλλη προτεραιότητα μπήκε στο κάδρο (σπουδές, δουλειά, οικογένεια, υπερβατικός διαλογισμός στο Νεπάλ, οτιδήποτε).Με το να κάνουμε δήλωση σχεδόν τους ωθούμε να μας κάνουν το βαρύ πεπόνι, καθώς μας θεωρούν ένα το κρατούμενο, διατηρώντας για τον εαυτό τους το δικαίωμα να αλλάξουν γνώμη. Εκείνοι δηλαδή δεν θέλουν σχέση, αλλά αφού θέλουμε εμείς, αν τυχόν αλλάξουν διάθεση (δεν πρόκειται, αλλά υποθετικά μιλάμε) ξέρουν ότι εμείς θα τους δεχτούμε, αφού το δηλώσαμε εξαρχής! Σατανικό;

Όλο αυτό που νιώθεις δεν είναι αγάπη, είναι στέρηση ντοπαμίνης, της ορμόνης της ανταμοιβής, επειδή δεν έρχεται η άμεση ικανοποίηση με την εκπλήρωση μιας επιθυμίας σου, οπότε δημιουργείται αγωνία να επανέλθει το επίπεδο ντοπαμίνης και να νιώσουμε ΟΚ ξανά. Σε τόσο λίγο διάστημα δεν μπορεί να αγαπάς πραγματικά τον άλλον, απλούστατα επειδή δεν τον γνωρίζεις ουσιαστικά. Ερωτική έλξη νιώθεις και σου λείπει. Ανθρώπινο και κατανοητό.

Ως γενική αρχή. Είναι κακή εισαγωγή το θέλω σχέση γενικώς, επειδή κυρίως δεν γνωρίζεις τον εκάστοτε άλλον για να μπορείς να ξέρεις αν θέλεις σχέση μαζί ΤΟΥ. Αν κάποια θέλει σχέση να’ναι κι ό,τι να’ναι, ας ετοιμαστεί να κακοπεράσει. Τα αποτελέσματα τα διαβάζουμε σχεδόν καθημερινά στο Α μπα.

Στην προκειμένη λοιπόν σου προσέφερε 2-3 μήνες από την ζωή του, την προσοχή του και το ενδιαφέρον του για όσο πήγε. Και εσύ τώρα καλείσαι να το κρατήσεις, ως πολύτιμο μάθημα ζωής κι ως μια από τις πρώτες σου εμπειρίες στο σχετίζεσθαι, και να πας παρακάτω. Οι τυπικές ευχές σε γιορτές και γενέθλια είναι τυπικές και σημαίνει ότι ο τύπος ΕΧΕΙ σόσιαλ (με υπενθυμιστικές notifications), αλλά δεν τα έχεις εσύ ποιά είναι αυτά τα σόσιαλ. Ωστόσο κάτι που έγραψες ισχύει ως συμβουλή κι ανάποδα για τις κοπέλες: “από τη στιγμή που δεν έχει σοσιαλ είναι ακατόρθωτο να βλέπω τι κάνει, όποτε αυτό με ιντριγκάρει στο να επικοινωνήσω και να επιδιώξω μια συνάντηση”. Κυρίες μου, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε λοιπόν για να ιντριγκάρετε να επικοινωνήσουν και να επιδιώξουν μια συνάντηση! 😉

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News