Ένα λεπτό και φλέγον ζήτημα.
___________
Η ιστορία της To be anonymous or not όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γεια και χαρά!
Έχω έναν προβληματισμό που θέλω να μοιραστώ και να ακούσω τη γνώμη της Ρένας ή/και των αναγνωστριών.
Δεν έχω ξεκάθαρη άποψη για το αν θα πρέπει να δημοσιεύονται στα ΜΜΕ οι φωτογραφίες των βιαστών και αυτών οι οποίοι κατηγορούνται για βιασμό. Προφανώς δεν με ενδιαφέρει η πλευρά του θύτη, αλλά προβληματίζομαι για τους οικείους του, δηλαδή γονείς, σύζυγο και στη χειρότερη περίπτωση παιδιά. Θεωρώ πως διασύρονται και αυτοί μαζί με τον βιαστή, πόσω μάλλον όταν τα παιδιά βλέπουν τις φωτογραφίες του πατέρα τους δημοσιευμένες και πιθανόν περιθωριοποιούνται/στιγματίζονται από τον κοινωνικό περίγυρο και τους συνομήλικούς τους.
Σίγουρα είναι καλό να δημοσιεύονται για να ενημερώνονται γονείς και γυναίκες για εν δυνάμει βιαστές και να προστατεύονται/προστατεύουν τα παιδιά τους, από την άλλη θεωρώ πως φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση το στενό οικογενειακό περιβάλλον. Βέβαια, ίσως είναι κι αυτό μια ευκαιρία να αποτιναχθεί η ρετσινιά από το θύμα και να εκπαιδευτούμε ώστε να μην φέρνουμε σε δύσκολη θέση/απολογητική τους οικείους του θύτη.
Θέλω πολύ να ακούσω τις απόψεις σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – To be anonymous or not to be
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι σίγουρα ένας εύλογος προβληματισμός για τον λόγο που θέτεις.
Είναι ακόμη πιο λεπτό το ζήτημα για τις περιπτώσεις κατηγορίας βιασμού όπου όμως δεν έχει αποδειχθεί ενοχή αλλά υπάρχουν ενδείξεις.
Λέμε μεν “αδερφή μου σε πιστεύω”, ταυτόχρονα δεν είμαστε εμείς οι δικαστές, υπάρχει θεσμικός ρόλος, δεν είναι τα ΜΜΕ αυτός. Η δημοσιογραφική γραμμή ενός αξιοπρεπούς κι υπεύθυνου μέσου όπως η Lifo είναι να μην δημοσιεύει πλάνα και φωτό μέχρι να υπάρξει εισαγγελική παραγγελία, για την προστασία του κοινού και την ανάδειξη άλλων θυμάτων, και συμφωνώ μέχρι κεραίας.
Ας ακούσουμε και το κοινό μας στα σχόλια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μάλλον δεν έχεις καταλάβει το λόγο που γίνεται αυτό. Όχι για να τους διασύρουν ή για να προστατεύουν τυχόν μελλοντικά θύματα, αλλά για να τους αναγνωρίσουν παλιότερα θυματα και να πάνε να καταθέσουν ο, τι γνωρίζουν στις αρχές ώστε να βρεθούν κι άλλα στοιχεία εις βάρος τους. Ναι διασύρονται μαζί τους υπό μια έννοια και οι συγγενείς τους, χωρίς να φταίνε σε τίποτα, συμφωνώ σε αυτό που λες αλλά ο νομοθέτης κρίνει ότι είναι πιο σημαντική η δημοσιοποιηση των στοιχείων τους. Τα θύματα βιασμού έχουν προτεραιότητα, αυτά θα σκεφτούμε σαν κοινωνία πρώτα, όχι τους συγγενείς του βιαστή, όπως καταλαβαίνεις.
Σωστά. Και να προσθέσω οτι η εισαγγελική παραγγελία ισχύει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα πχ 6 μηνών. Οταν αυτό παρέλθει η δημοσιοποίηση των στοιχείων είναι παράνομη και αυτά πρέπει να διαγραφούν. Έτσι προστατεύεται και το περιβάλλον του δράστη από τον μακροχρόνιο στιγματισμό.
Όχι αγάπη μου,δεν διασυρονται μόνοι τους. Το κάθαρμα που έχουν στην οικογένεια, τους διέσυρε.
Να τα λέμε σωστά.
Και ναι πάντοτε πρέπει να δημοσιευονται.
Ας καταστραφεί η οικογένεια του,όταν βίαζε το κοριτσακι/γυναίκα δεν τον πολυενοιαζε αν θα καταστραφεί η ζωή και η οικογένειά της,ούτε για το τι θα πουν για την δική του οικογένεια.
Μόνοι τους βγάζουν τα ματάκια τους.
για μένα αυτό το “ναι μεν αλλά” πρέπει κάπου να μαζευτεί. Η δημοσιοποίηση της εικόνας τους αφορά προηγούμενα και μελλοντικά θύματα και δεν εξισώνονται οι θύτες με τα θύματα, ούτε στο όνομα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων θα αφήσουμε τέρατα να κυκλοφορούν και να συνεχίζουν το έργο τους. Φτάνει πια με τη φροντίδα της οικογένειας του θύτη, το θύμα το έχουμε σκεφτεί, πως θα ζήσει την υπόλοιπη ζωή του, αν έχει ζωή;;
Μα το πρόβλημα εμφανίζεται όταν δεν γνωρίζεις αν είναι πράγματι θύτες, αφού με το που υποβληθεί μία καταγγελία, βγαίνουν στη φόρα ονόματα και φωτογραφίες και ο μηνυόμενος θεωρείται ήδη καταδικασμένος. Από πότε μπουχτίσαμε με τη φροντίδα της οκογένειας του θύτη? Εγώ βλέπω ακόμα και στις περιπτώσεις που κάποιος κηρύσσεται αθώος, είναι δύσκολη η επανένταξή του στην κοινωνία μετά από όλη αυτή τη δημόσια έκθεση.
Εννοείται πως δε μιλάμε για τις περιπτώσεις που απεδείχθη η ενοχή κάποιου.
Γενικότερο σχόλιο: σε ένα θέμα που είναι γνωστό, που έχει συζητηθεί, διχάσει, έχουν ήδη ακουστεί όλες οι δυνατές απόψεις, τόσο που το πιο πιθανό είναι η δική μας προσωπική άποψη να μην είναι πρωτότυπη, να έχει ακουστεί πολλές φορές. Νομίζω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι χρησιμότερο, αντί κανείς να σκεφτεί “εγώ πιστεύω αυτό”, να διαβάσει όσο μπορεί περισσότερο, και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακούσει την “προσωπική” του άποψη, συχνά καλύτερα διατυπωμένη με ισχυρότερη επιχειρηματολογία, όπως επίσης και τις αντίθετες απόψεις. Και σχεδόν πάντα διαπιστώνει κανείς ότι η “προσωπική” του άποψη ήταν ίσως κάπως απλοϊκή, ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραίο το σχόλιο σου , ωραίος και ο προβληματισμος από την άλλη (ακόμα και αν πρόκειται για θέμα που έχει συζητηθεί πολλές φορες)
“Προφανώς δε με ενδιαφέρει η πλευρά του θύτη”. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγες αν κατηγορούσαν ποτέ ΑΔΙΚΑ τον πατέρα σου ή τον αδερφό σου για βιασμό και έβλεπες τις φάτσες τους στα πρωτοσέλιδα πριν καν φτάσει η διαδικασία στο δικαστήριο. Πολύ σωστά το θέτει η Ρένα, υπάρχουν θεσμικά αρμόδια όργανα για τέτοια θέματα, δεν ζούμε σε ζούγκλα. Οκ για το τεκμήριο αθωότητας να το δεχτώ, αλλά προφανώς ούτε για δικαιώματα περί ακρόασης, αξίας ανθρώπου κλπ έχεις ιδέα. Τουλάχιστον δεν έχεις ξεκάθαρη άποψη. Αν θες να αποκτήσεις, ξεκίνα διάβασμα.
Ναι προφανώς υπάρχουν θεσμικά όργανα για την επίλυση τέτοιων ζητημάτων. Αν η γράφουσα ήθελε αποκλειστικά τη νομική άποψη, θα απευθυνόταν σε ειδικό. Ρωτάει την άποψη της κοινότητάς μας. Είναι κι αυτή η ανθρωποφαγία ένα ζήτημα των καιρών μας. Είμαστε μονίμως θυμωμέν@ και έτοιμ@ για καυγά.
Aκριβώς το ότι σχεδόν πάντα η απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις είναι ότι πρέπει να δημοσιεύονται οι φωτογραφίες του φερόμενου θύτη και δε μας ενδιαφέρουν τα δικαιώματά του, είναι μία καλή ένδειξη της ανθρωποφαγίας που αναφέρεις.
Να είσαι σίγουρη ότι ο ευρύτερος κύκλος της οικογένειας, αυτοί που θα μπορούσαν να κρίνουν και να εξοστρακίσουν δηλαδή, θα μάθει τι έχει συμβεί, ακόμα και χωρίς δημοσίευση.