Η Ρένα απαντά: Να δηλώνω μήπως demisexual;

Σκέφτηκα να πω ότι είμαι demisexual, αλλά δεν είμαι σίγουρη αν είναι καλή ιδέα. Θυμάμαι ότι έχεις πει ότι οι προγραμματικες δηλώσεις είναι αναποτελεσματικές.

_________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπημένη μου Ρένα χρόνια πολλά και καλά!

Ελπίζω να είσαι καλά και να ξεκουράζεσαι σε ατμόσφαιρα γιορτινή και χαρούμενη.

Θέλω να σε ρωτήσω το εξής. Γνώρισα πρόσφατα κάποιον που μου αρέσει πολύ και έχουμε βγει δύο ραντεβού,αλλά βλέπω ότι στο τελευταίο ήθελε πολύ έντονα να συνεχίσουμε (εννοώ σεξ) αλλά εγώ δεν νιώθω έτοιμη,γιατί δεν αισθάνομαι ακόμα το ίδιο έντονη επιθυμία και ασφάλεια.

Γενικά είμαι άνθρωπος που δεν μπορώ τα καζουαλ ,δεν μου ταιριάζουν ως ιδιοσυγκρασία και κάποιες φορές που φέρθηκα πιο ανέμελα, κατόπιν μου κάνανε γκοστινγκ και πληγώθηκα πολύ. Διότι καλή η ανεμελιά , αλλά κάπως πρέπει να προστατευτώ συναισθήματικα (και σωματικά) γιατί η κατάσταση στα ραντεβού έχει αγριεψει πολύ εκεί έξω.

Γενικά θέλω ουσιαστικη σύνδεση με τον άλλον, διαφορετικά δεν νιώθω ο εαυτός μου, νιώθω σαν ξένο το σώμα μου . Ακόμα και στις φιλίες το ίδιο επιθυμώ και εφαρμοζω. Διαφορετικά, αισθάνομαι σαν να παθαίνω αλλοτρίωση, αποξένωση από τον ίδιο μου τον εαυτό και τις επιθυμίες μου . Το αποτέλεσμα είναι να βιώνω τις ανθρώπινες σχέσεις που δεν έχουν κάποια ουσία ως βαρετές και ανωφελείς.

Θυμαμαι ότι έχεις πει ότι οι προγραμματικες δηλώσεις είναι αναποτελεσματικές και επειδή πιστεύω ότι κάπως χαλάνε το μυστηριο της γνωριμίας , τι μπορώ να κάνω για να μην έχουμε παρανοήσεις;

Πώς γίνεται να του το εξηγήσω ότι είμαι άνθρωπος που λειτουργεί καλύτερα όταν είναι σε σχέση και δεν θέλει ευκαιριακες καταστάσεις; Θέλω να το εκφράσω ρητά μεν ,αλλά με κομψό τρόπο. (Είτε με λόγια , είτε χωρίς.).

Σκέφτηκα να πω ότι είμαι demisexual,αλλά δεν είμαι σίγουρη αν είναι καλή ιδέα.
Θεωρείται προγράμματικη δήλωση αν κάποιος δηλώνει οτι είναι demisexual?

Η ερώτηση μου λοιπόν είναι αν έχεις καμία ιδέα για το πώς μπορώ να δείξω ότι δεν θέλω καζουαλ ,ούτε ” να περναμε καλά” και βλέποντας και κάνοντας;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Να δηλώνω Demisexual ?

___________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Χρόνια πολλά και σ’ευχαριστώ! Εύχομαι να περνάς καλά στις γιορτές.

Νομίζω ότι έχουμε ξεχειλώσει έναν όρο του asexual φάσματος, το demisexual, για να ωραιοποιήσουμε ότι αρκετές γυναίκες ζητάνε εγγυήσεις. Ίσως οι όντως μέτοχοι του φάσματος της asexuality να ενοχληθούν που εργαλειοποιείται η ταυτότητά τους, που το συζητάμε επ’αυτοίς τοις όροις. Ακούγεται λίγο σαν τρικ, σαν κόλπο για να πούμε κάτι παλιομοδίτικο με σύγχρονους όρους και να μην φανεί ξενερωτικό.

Γράφεις επί λέξει «Γενικά είμαι άνθρωπος που δεν μπορώ τα καζουαλ ,δεν μου ταιριάζουν ως ιδιοσυγκρασία και κάποιες φορές που φέρθηκα πιο ανέμελα, κατόπιν μου κάνανε γκοστινγκ και πληγώθηκα πολύ.» και αμέσως πριν για το συγκεκριμένο άτομο «εγώ δεν νιώθω έτοιμη,γιατί δεν αισθάνομαι ακόμα το ίδιο έντονη επιθυμία και ασφάλεια.»

Η ασφάλεια είναι ένα ζητούμενο που ναι, πρέπει να στο βγάζει ο άλλος. Είναι το πρώτο και σημαντικότερο, είναι προαπαιτούμενο. Αν εννοούμε δηλαδή να σεβαστεί την συναίνεσή σου, να μην βιαιοπραγήσει, να μην αισθανθείς ότι σε βιντεοσκοπεί παρά την θέλησή σου κι άλλα τέτοια πολύ σοβαρά. Ασφάλεια ωστόσο δεν είναι να σου εγγυηθεί ότι θα σε θέλει για σχέση, ούτε ότι δεν θα φύγει μετά το σεξ ή θα στέλνει μηνύματα. Επειδή αυτό είναι κάτι που ουδείς γνωρίζει πριν συμβούν σεξουαλικές πράξεις και/ή πράξεις ερωτισμού.

Το αν θες να κάνεις (θεωρητικά) σεξ με κάποιον το γνωρίζεις στα λίγα πρώτα δευτερόλεπτα. Σου κάνει ή δεν σου κάνει κούκου: η αύρα, το στήσιμο στο χώρο, η κίνηση, η φωνή. Όχι αποκλειστικά η εξωτερική εμφάνιση, αλλά κι αυτή μαζί. Το ίδιο ακριβώς συναισθάνονται και οι άντρες. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ξέρουν αν θέλουν ή δε θέλουν να κάνουν σεξ με μια γυναίκα. Κι επειδή η σεξουαλική ελευθερία τους δεν είναι ίδια με τη δική μας, δεν διστάζουν να το πουν μεγαλόφωνα: «εμπ1». Εμείς διστάζουμε επειδή η σεξουαλική μας ελευθερία δεν είναι ίση κι έτσι ντύνουμε την επιθυμία με συναίσθημα για να την αιτιολογήσουμε στον εαυτό μας. Η επιθυμία είναι συναίσθημα. Αν βγαίνει, καλώς, αν δεν βγαίνει δεν υπάρχει λόγος να ζοριστεί να βγει επειδή βλέπουμε ανακλαστικά την επιθυμία του άλλου. Έχει σημασία για την γυναικεία ενδυνάμωση να ακολουθούμε τη δική μας επιθυμία (υποκείμενο της επιθυμίας), όχι να προχωρούμε επειδή βλέπουμε την επιθυμία του άλλου (αντικείμενο της επιθυμίας). Όσο κολακευτικό κι αν είναι αυτό. Κι ο λόγος είναι απλός και δυστυχώς κυνικός.

Επειδή η αντρική επιθυμία δεν είναι απαραίτητα μεγάλη επιθυμία του ατόμου που έχει απέναντί του, προχωρούν συχνά και χωρίς να τους αρέσει η κοπέλα πάρα πολύ, χωρίς να είναι ενθουσιασμένοι (τύπου στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι). Αυτό δημιουργεί μια ανισορροπία, η οποία λόγω της κοινωνικής σύμβασης προκαλεί το περίφημο θέμα στην κοπέλα: να νιώθει απόρριψη μετά την επαφή, καθώς εκείνη το έντυσε με συναίσθημα κι αξία ακριβώς για να κατοχυρώσει την επιθυμία, ενώ εκείνος επειδή αναγνώρισε ότι η επιθυμία του δεν ήταν και τόσο μεγάλη τελικά προχωράει αλλού.

Εξετάζοντας ένα οποιοδήποτε πρόβλημα (ήδη από τα μαθηματικά και τη φυσική στο σχολείο, έχω μια θεωρία για τα γκομενικά μάλιστα επ’αυτού) κοιτάμε τις συνισταμένες του ώστε να το αποδομήσουμε.

Έχουμε μια κοπέλα που ντύνει την επιθυμία με συναίσθημα (κι ο φόβος είναι συναίσθημα), άρα όταν λάβει απόρριψη κατακρημνίζεται και το συναίσθημά της (επιβεβαιώνεται ο φόβος της). Τι πρέπει να κάνουμε; Να εννοιοδοτούμε ακριβέστερα το τι νιώθουμε. Νιώθουμε καύλα, έλξη, περιέργεια, όχι ότι θέλουμε ο άγνωστος να γίνει πατέρας των παιδιών μας. Άμα νιώθουμε αυτό το τελευταίο ναι, είναι έρωτας και δεν χρειάζεται καμμία σάλτσα, είναι αυταπόδεικτο. Εγώ τώρα όμως εξετάζω την γκρίζα ζώνη.

Από την άλλη συνισταμένη τι έχουμε; Έχουμε έναν άντρα που δεν ντύνει την επιθυμία με συναίσθημα, ακριβώς επειδή δεν ξέρει ακόμη τι να δώσει, ξέρει μόνο αν θέλει ή δεν θέλει να πηδήξει (το λέω ωμά για να συνεννοηθούμε). Επομένως τι κάνουμε; Καθόμαστε και του εξηγούμε ώστε να κάνουμε το τίμιο το επαγγελματικό deal; Μπα. Του δίνουμε την ευκαιρία να νιώσει συναίσθημα, να μας γνωρίσει σε ερωτικό επίπεδο (δεν εννοώ σεξουαλικό, εννοώ ερωτικό, θα το αναλύσω). Πώς το κάνουμε αυτό όταν η επιθυμία μας δεν είναι ακόμη τεντωμένη; Κάνουμε δηλαδή βρε Ρένα σεξ ενώ δεν πολυθέλουμε για να μη χάσουμε το κελεπούρι; Όχι! Δίνοντας χρόνο μεν ώστε να σιγουρευτούμε για την επιθυμία μας, αφού δεν μας είναι εντελώς σαφής (κακώς, εγώ θεωρώ πρέπει να χτυπάμε μόνο καταστάσεις που καιγόμαστε ολόκορμες), αλλά παρέχοντας μπουκίτσες πριν την κατανάλωση του κυρίως γεύματος. Γιατί αν εκείνος δεν ξέρει τι θα συναισθανθεί -κι άρα αυτό να τον κρατήσει από το ghosting, την απόρριψη, την εγκατάλειψη, αυτό που θέτεις ως ζητούμενο- πώς στο καλό θα το μάθει αν δεν νιώσει κάτι δικό μας; Θα σας στενοχωρήσω κορίτσια, αλλά αυτά δεν χτίζονται συζητώντας για το μακρόχρονο πλάνο ζωής μας, τις σπουδές μας, την υπογεννητικότητα των κοάλα ή ακόμα και την τοποθέτηση κάρτας γραφικών στον υπολογιστή. Χτίζονται δημιουργώντας ερωτισμό. Ως ερωμένη, ως σύντροφο θέλεις να προχωρήσετε, όχι ως φιλενάδες ή συζητητές στα σόσιαλ. Ο ερωτισμός είναι κατάσταση μυαλού και σώματος αντάμα, δεν λειτουργεί το ένα χωρίς το άλλο. Αν δεν έχουμε όρεξη ούτε γι’αυτό, τότε συγγνώμη αλλά τι κάνουμε με την επανάληψη των ραντεβού; Επομένως πού καταλήγουμε;

Τελικό συμπέρασμα. Μάλλον δεν θα σε εξασφαλίσει ο όρος demisexual, ίσως τους μπερδέψει προσωρινά (εγώ λέω θα τους απομακρύνει ακόμη πιο άμεσα), αλλά ουσιαστικά δεν θα επιφέρει δραματική αλλαγή. Επειδή και πάλι με 1-2 ραντεβού ο άλλος δεν ξέρει τι θέλει από σένα ακόμη, ξέρει μόνο αν θέλει να σε πηδήξει ή όχι, κι βλέπει ότι κι εσύ θέλεις αντίστοιχα ή όχι. Αν βλέπει άρνηση, προφανώς θα απομακρυνθεί και πολύ καλά θα κάνει, βλέπει κάτι που δεν βλέπεις. Αν επέμενε θα το ονοματίζαμε αλλιώς.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News