Ο τοξικός σύντροφος έχει συγκεκριμένες τοξικές συμπεριφορές.
__________
Η ιστορία της Kαλλιρόης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Χριστος Ανεστη. Ρένα θέλω να μου εξηγήσεις τι σημαινει τοξικος σύντροφος και από που το καταλαβαινεις? Σε ευχαριστω
ΑΠΟ ΤΗΝ – Καλλιροη Σ.
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Καλλιρόη αληθώς και χρόνια πολλά.
Η λέξη τοξικός, τοξικότητα κλπ. έχει γίνει της μόδας τα τελευταία λίγα χρόνια για να περιγράψει μια κατάσταση στην οποία μια δυσαρέσκεια έναντι συγκεκριμένων συμπεριφορών παραλληλίζεται με δηλητήριο.
Εδώ στο ampa προσδιορίζουμε τους τοξικούς συντρόφους με το πρόσημο του μισογυνισμού, και γενικότερα της διάχυτης απαξίωσης της προσωπικότητας μιας γυναίκας. Οι συμπεριφορές που αποπνέουν χειριστικότητα, gaslighting, negging, επιθετικές υποσχέσεις αγάπης και τα λοιπά δεν είναι τυχαίες, αλλά εμπίπτουν σε μια δεξαμενή εργαλείων που αρέσκονται να χρησιμοποιούν άτομα που δεν έχουν στόχο την σύναψη ισότιμων σχέσεων με τις γυναίκες, αλλά όπου θέλουν να ασκούν εξουσία κάνοντας πλύση εγκεφάλου στις συντρόφους τους.Ο έλεγχος, η ζήλεια, η υπερβολική δραματικότητα (“αν μ’αφήσεις θα φαρμακωθώ”) είναι επίσης καμπανάκια για να αποχωρήσεις μια ώρα αρχύτερα.
(Τα αγγλικά στο συγκεκριμένο θέμα είναι αναγκαία επειδή φτιάχτηκαν οι λέξεις σε αμερικανικά πανεπιστήμια και σε αγγλόφωνη αρθρογραφία. Στα άρθρα μας στο ampa επεξηγούνται αναλυτικά στα ελληνικά).
Είναι πάντως χρήσιμο να ανατρέξουμε και σε μια παραπομπή από τους New York Times όπου το κείμενο αναρωτιέται κατά πόσον η λέξη έχει όντως χρηστική σημασία ή χρησιμοποιείται στο πλαισιο των εργαλείων αυτοβοήθειας (με το αζημίωτο): «… Παρά τους τρομακτικούς του συνειρμούς όμως, ο συγκεκριμένος προσδιορισμός λειτουργεί περισσότερο ως παρηγοριά παρά ως απειλή. Αν για την αποτυχία της σχέσης μου ρίξω όλη την ευθύνη στην τοξική ζήλια του γκόμενού μου, τότε δεν χρειάζεται να αναγνωρίσω όλα τα σύνθετα και επώδυνα ζητήματα που συνέτειναν στη διάλυσή της – η τάση μου, φέρ’ ειπείν, να φλερτάρω με άλλους άντρες ενώπιόν του δεν ήταν παρά η αντανακλαστική αντίδρασή μου στη δική του συμπεριφορά. Η χρήση ενός τόσο βολικού πλαισίου ποπ ψυχολογίας για τη διάγνωση προβλημάτων πολιτικής φύσεως μας επιτρέπει απλά να εστιάζουμε αποκλειστικά σε φαινομενικά ξεκάθαρα, αλλά ουσιαστικά εντελώς διαπερατά όρια ανάμεσα στο καλό και στο κακό, στο καθαρό και στο μολυσμένο, σ’ αυτόν που πληγώνει και σ’ αυτόν που πληγώνεται… Αν πράγματι τόσα πράγματα τριγύρω μας είναι τοξικά, τότε σίγουρα έχουμε προσβληθεί και οι ίδιοι…»
Σε κάθε περίπτωση, προτού αναρωτηθείς μήπως είσαι υπερβολική, κάνε ένα άλλο ερώτημα στον εαυτό σου. Η σχέση σε ωφελεί ως άτομο; Ως προσωπικότητα; Σε κάνει να προοδεύεις; Ή σου βγάζει τον χειρότερό σου εαυτό; Αυτό ας είναι το κριτήριο της τοξικότητας. Δεν χρειάζεσαι άλλο, εδώ που τα λέμε, δεν θα γράψεις διδακτορική διατριβή αλλά θα ζήσεις τη ζωή σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά πιστεύω πάρα πολύ στο ένστικτο. Για μένα τουλάχιστον, είναι εξαιρετικά σπάνιο να κάνει λάθος. Πιο απλά, αυτό που θέλω να πω είναι πως η τοξική συμπεριφορά είναι οτιδήποτε μπορεί να ενεργοποιήσει ύστερα το ένστικτό μας για διαφυγή. Δεν εννοώ ακραίες περιπτώσεις όπως σωματική βία, ακόμα και αν αυτή είναι το χαστούκι της μιας φοράς, αλλά και εκβιασμούς με το πέπλο της “αγάπης” (χειριστικής βέβαια), όπως πχ είσαι μόνο δικ@ μου, δεν θα σε αφήσω σε κανέναν / καμία αλλ@, ή οι απειλές για αυτοκτονία. Επίσης πιστεύω ότι το ένστικτο μπορεί να λειτουργήσει παντού, όχι μόνο στις ερωτικές σχέσεις. Συνήθως… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω για όσα γράφονται για το ένστικτο. Ακόμα και αν δεν μπορείς να προσδιορίσεις ακριβώς το τι σου φταίει, άκου το ένστικτό σου. Αυτό ξέρει καλύτερα. Όταν πχ. η συμπεριφορά ενός ανθρώπου κάνει το στομάχι σου να δένεται κόμπος, τότε καλύτερα να φύγεις. Όποιος/α αγνόησε το ένστικτό του, συνήθως το πλήρωσε.
Δυστυχώς έτσι είναι. Για αυτό πάντα μιλάμε σε άτομα που ξέρουμε ότι θα μας στηρίξουν και δεν αποκαλύπτουμε ποτέ στον κακοποιητή τις προθέσεις μας ☹️